Первые 200 строк.
พ่อคะ เปิดดังหน่อย
นะคะ คุณแดร็กโกเมียร์ หนูชอบเพลงนี้
เพลงนี้แหวะสุดๆ
ความหมายดั้งเดิมหมายถึง "อ้วกแตก"
เงียบน่า อังเดร ฉันกับโรสจะฟังเพลง
"โรสกับฉัน" จ้ะ ลิสซ่า
พ่อว่าจังหวะก็ติดหูดี
ลิสซ่า
ลิสซ่า ตื่น เธอฝันร้าย
- มันไม่ใช่ความฝัน - ฉันรู้
อุบัติเหตุ
ฉันขอโทษ
เอาอีกแล้ว
ตั้งแต่คืนนั้น ฉันก็ยังไม่ชินซะที
เธอเข้ามารับรู้ความคิดฉัน มันประหลาด
เธอน่าจะรู้ กับเรามันล้ำเกิน "ประหลาด"ไปแล้ว
ทำไมเธอไม่ทำตัวเป็นวัยรุ่นทั่วไป
ฝันถึงหนุ่มน่าจิ้น นู้ดขี่ยูนิคอร์นพวกนั้น
จำเป็นต้องขี่ยูนิคอร์นด้วยเหรอ
ไม่ต้อง
จะขี่เจ็ทสกี ขี่วัวตู้หยอดเหรียญก็ได้
ทำไมเธอปิดโปสเตอร์ อดีตปธน. อเมริกันน่ากลัวนี่
ก็เธอบอกให้ฉันทำตัวเนียน เข้ากับสังคมออริกาโน่
โอเรก้อนต่างหาก
รู้ตัวไหม เธอนี่ไม่ไหวเลย เรื่องการเป็นมนุษย์
ฉันยังปรับตัวอยู่ โรส
นี่ยังไม่ถึงปีเลย ตั้งแต่เราหนีออกจากโรงเรียน
รถชนมา 2 ปีแล้ว
เธอเคยหยุดคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นไหม
มีแต่พวกขี้แพ้ถึงจะหยุด
ฉันคิดแต่ว่าให้เราเดินไปข้างหน้า และให้เธอปลอดภัย
ยังจะมีใครจำเราได้อีกเหรอ
เธอคิดจริงๆ หรือว่าโรงเรียนยังไม่เลิกตามล่าเรา
อยู่แล้ว
ฉันว่าเราอาจต้องไปอัพหน้าใหม่
ไม่ อย่า ขอร้อง
โอเคไหม
ไม่เหรอ
ไม่
แบบนี้ล่ะ ชอบไหม
โรสไม่...
ครั้งสุดท้ายที่เธอ...
ฉันไม่หิว
เธอก็พูดอย่างนี้ประจำเวลาที่หิว
ไปที่ครัวสิ
ฉันจะทำของโปรดเธอให้กิน
แน่ใจนะจะทำแบบนี้
ตามสบาย
ขอบคุณนะ
จะมีเพื่อนไว้ทำไมล่ะ
อิจฉาล่ะสิ ออสการ์ แกมองอะไรอยู่
ฉันมีอะไรเลอะ
ยิ้มไว้ พวกเขามองอยู่ นี่ไม่ใช่ซ้อม
ข้างนอกมีอะไร ไม่ใช่สตริกอยใช่ไหม
ไม่ใช่สตริกอย โชคยังดี
- แค่องครักษ์ - โอเค
อยู่ใกล้ฉันไว้ แบบที่เราซ้อมกัน
ลิสซ่า ไป
พวกเราน่าจะอ้อมไปอีกทางหนึ่ง
เธอจำเป็นต้องทำร้ายเขาด้วยหรือ
จำเป็นไหมเหรอ
ยินดีช่วยนะ
หยิบแผนที่เร็ว คานธี
เราจะไปแคนาดา
นี่เธอเอาไอ้ปุยมาด้วยจริงเหรอ
ฉันทิ้งมันไม่ลง
แหงล่ะ
โรส...
เจ้าหญิงวาสิลิซ่า แดร็กโกเมียร์
กระหม่อมชื่อ ดิมีทรี่ เบลิคอฟ
มารับเจ้าหญิง เสด็จกลับโรงเรียนเซนต์วลาดิเมียร์ส
ฟังนะ สหาย จะรับเธอไป ข้ามศพฉันไปก่อน
อย่างที่ฉันบอก เราล้ำเกินคำว่าประหลาดไปเยอะ
เพื่อนสนิทฉัน ลิสซ่า แดร็กโกเมียร์ เป็นเจ้าในราชวงศ์เก่าแก่ที่มีเวทมนตร์
คือโมรอย
พวกโมรอยไม่ใส่ผ้าคลุมสีดำ ไม่กลายร่างเป็นค้างคาว
หรือนอนในโลง
แสงแดดแค่แสบผิว ไม่ถึงกับฆ่าเขา และไม่ทำให้ตัวพวกเขาลุกเป็นไฟด้วย
แต่เหมือนสิ่งมีชีวิตมีเขี้ยวส่วนใหญ่ โมรอยยังชีพด้วยเลือด
แต่พวกเขาไม่ได้เป็นอมตะ พวกเขาถึงต้องการพวกเรา
ฉันชื่อ โรส แฮทธาเวย์ค่ะ ฉันเหมือนคนพวกนี้ คือเป็นดามเพียร์
เราเป็นองครักษ์ เป็นผู้พิทักษ์
เป็นลูกครึ่งโมรอย ฉันกินชีสเบอร์เกอร์เบคอนได้
หรืออะไรก็ได้ที่ฉันอยากกิน
ดามเพียร์อุทิศชีวิต เพื่อปกป้องพวกโมรอย
เราอยู่ด้วยคติง่ายๆ พวกเขามาก่อนเสมอ
เสียแต่ว่าไม่เคยมีอะไรง่ายเลย
ใส่กุญแจมือเหรอ
เหมือนจะปลื้มไงไม่รู้
ตกลงคุณจะพาเรากลับโรงเรียน
บอกหน่อย มันจะเลวร้ายแค่ไหน
ไม่พูดใช่ไหม
รู้ไหม ฉันซ่อนเจ้าหญิง ได้ปลอดภัย 1 ปีเต็ม
ก่อนโชคจะเข้าข้างคุณ
งั้นก็ยินดีด้วย
พูดได้ด้วย
คุณมีรอยโมลนิเจียอื้อเลย
ฆ่าสตริกอยมา 6 คนแล้วหรือ
เราเคยกลัวว่าเราจะเจอกับพวกนั้นเข้า
ถ้าเธอเจอสตริกอย
เราคงไม่ได้อยู่คุยกันอย่างนี้
คุณเรียกอย่างนี้ว่าคุยกันงั้นเหรอ
ใช่เลย
มาถึงแล้ว เปิดประตู
มีใครอยู่ไหม
ทุกคนหายไปไหนหมด
ไปเร็ว
ลิสซ่า
ไป ไป
หลบอยู่ในรถ
ฉันจัดการหมอนั่นเอง เฝ้าอยู่นี่
ข้างนอกเป็นยังไง
อยู่นี่นะ
สปิรีดอน
ขอต้อนรับกลับมา ดิมีทรี่
และก็มีกลุ่มที่ 3
พวกแวมไพร์ไม่ดี พวกสตริกอย
ผีดูดเลือดชั่วร้าย ที่ออกมาเฉพาะกลางคืน
และต้องใช้เหล็กแหลมเงิน ฆ่าเท่านั้นถึงจะตาย
ต้องใช้พวกเราเก่งๆ 5 คน ถึงฆ่าพวกมันแสบๆ ได้ 1 คน
ถ้าคุณโชคดี พวกมันจะแค่ฉีกร่างคุณ
แต่พวกมันสามารถ เปลี่ยนคุณเป็นพวกมันได้
สตริกอยคืออสูรในฝันร้ายของเราตัวจริง
ได้แต่ฟังเรื่องราว คำเตือนและดูวิดีโอตอนฝึก
ฉันยังไม่เคยเจอสตริกอยตัวเป็นๆ ใกล้ๆ
ฉันบอกให้เธออยู่ในรถไง
ปลอดภัยแล้ว
เรามาถึงแล้ว
ลาก่อนเฟซบุ๊ค
ลาก่อนไอโฟน 5
สวัสดีเซนต์วลาดิเมียร์ส
ที่นี่ไม่เหมือนโรงเรียนทั่วไป
เป็นอีกจักรวาลหนึ่งเลย
นักเรียนโมรอยและดามเพียร์ มาจากทั่วโลกเพื่อเรียนประวัติศาสตร์
วิทย์ เลข วิชาน่าเบื่อทั้งหลาย
แต่พอคาบสี่พวกเราดามเพียร์...
จะได้เรียนวิธีฆ่า และตัดอวัยวะใหม่ๆ ที่มันส์มาก
ขณะที่พวกโมรอย เรียนเวทมนตร์
น้ำ ดิน ไฟ ลม
อย่างที่เห็น ไม่ใช่แค่อาหารที่ทำให้โมรอยพิเศษ
พวกเขาบางคนก็พิเศษกว่าคนอื่น
สังคมลับของพวกเรามีรัฐบาลของตัวเอง
ที่สลับสับเปลี่ยนผู้นำจาก 12 ราชวงศ์
นั่นคือราชินีทาเทียน่า ใหญ่ที่สุด แต่เพื่อนสาวฉัน ลิสซ่า รวมอยู่ในนี้ด้วย
คงเข้าใจแล้วทำไมเจ้าหญิง หนีจากโรงเรียนถึงอื้อฉาวนัก
แถมมีฉันช่วยเธอ ยิ่งแย่ไปใหญ่
เซ็ง กลับมาโรงเรียนแวมไพร์จนได้
ขอร้องอย่าเรียกโรงเรียนแวมไพร์
เธอก็รู้ฉันจี๊ดกับ "บิ๊กวี"
โทษที
ใช่ว่าเธอประทังชีวิตด้วยการดื่มเลือด
เอ๊ย เดี๋ยว มันใช่จริงๆ นี่หว่า
ทำไมต้องพาเรากลับมากลางดึกด้วยนะ
เซ็งเลย นี่ตี 1 หมดคาบห้าพอดี
ดูเหมือนแอรอนหาสาวมาเสียบแทนเธอ
เป็นยัยเปี๊ยกฉบับกระเป๋า
ให้ตาย เกลียดมัธยมชะมัด
เจ้าหญิง
อาจารย์ใหญ่คิโรว่ารอพบฝ่าบาทอยู่
ไปเถอะ
เรื่องแบบนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
ครูไม่รู้จะลงโทษพวกเธอยังไง ให้เหมาะสม
ในฐานะองครักษ์ของลิสซ่า
เธอยังไม่ได้รับแต่งตั้ง
เธอเป็นแค่มือใหม่
เธอทำให้วาสิลิซ่า เกือบถูกสตริกอยฆ่าตาย
พวกนั้นยิ่งอยากฆ่าเรา หรือแย่กว่านั้น คือเปลี่ยน...
ฉันเป็นคนต้นคิดให้หนีเอง โรสแค่ทำตาม...
องครักษ์ที่ผ่านการฝึกฝนจะรู้
เอลเลน พอเถอะ
- วิคเตอร์ - ลิสซ่า
เจ้าชายแดชคอฟ ท่านช่างดู...
ใช่โรคแซนดอฟสกี้ของฉันทรุดหนักลง
วิคเตอร์ เราไม่ได้ตั้งใจทำให้คุณเป็นห่วง
อาจารย์ใหญ่ เด็กพวกนี้ ผ่านอะไรมามากพอแล้ว
ในฐานะผู้อำนวยการโรงเรียน และเป็นเพื่อนเก่าแก่ของพ่อลิสซ่า
ผมขอร้องคุณ ให้มองดูด้วยหัวใจ
วาสิลิซ่า ครูเห็นใจหนูจริงๆ
ที่ต้องสูญเสียพ่อแม่และพี่ชาย อังเดรไป
แต่ทำไมหนูถึงหนีจากสถานที่คุ้มกัน
นักเรียนโมรอยได้ปลอดภัยที่สุดในโลกไป
มันอธิบายยากน่ะค่ะ
ลิสซ่าคิดว่าอยู่ที่ที่ครูคิดว่าปลอดภัย กลับรู้สึกอันตราย
ยิ่งกว่าอยู่ข้างนอก เป็นวัยรุ่นที่ไม่มีใครรู้จัก
น่าทึ่งมาก
เธอพูดให้ครูเข้าใจชัดเจน
ครูคาร์พไปไหนคะ
ครูเขาน่าจะอยู่ด้วย
อาจให้ความกระจ่างเรื่องทั้งหมดได้
ครูคาร์พไม่ได้อยู่ที่โรงเรียนเราอีกต่อไป
หนู...
ช่วยพูดให้หนูเข้าใจที
หมายความว่าไงคะ
เรื่องนั้นไม่สำคัญ
วาสิลิซ่า แดร็กโกเมียร์ คือหนึ่งใน 12 ราชวงศ์
เป็นทายาทคนสุดท้าย ของราชวงศ์แดร็กโกเมียร์
สภาพฉันตอนนี้ ทำให้ตระกูลแดชคอฟไม่ใช่คู่แข่ง
ลิสซ่ามีสิทธิ์ได้เป็นผู้สืบราชบัลลังก์
แต่เธอ แฮทธาเวย์ เด็กดามเพียร์ตัดขาดจากพวกพ้อง
ออกไปใช้ชีวิตภายนอก โดยไม่มีเงินสักแดง
No comments yet. Be the first to leave one.