El Greco

ΤΟΛΕΔΟ, ΙΣΠΑΝΙΑ - 1580 μ.Χ.

Μην το κάνεις, Δομήνικε.

Δεν χρειάζεται να το κάνεις.

Μην κάνεις τα ίδια λάθη.

Σώσε τον εαυτό σου.

Δεν βλέπεις; Σου δίνω μια ευκαιρία να σωθείς.

Την τελευταία σου ευκαιρία.

Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις, είναι να ζωγραφίσεις το πορτραίτο μου.

Μα...

Το έχω ήδη ζωγραφίσει.

Ναι, αλλά θα ήθελα να το ξαναζωγραφίσεις.

Τι λες;

Έχεις ήδη το πορταίτο σου.

Με φωνάζουν Ελ Γκρέκο.

Είμαι ζωγράφος και...

Όχι!

Γράφω για τα περιστατικά που σημάδεψαν την ζωή μου...

...διότι αύριο μπορεί να μην ζω.

Ίσως με κάψουν στην πυρά.

Είμαι ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος.

Γεννήθηκα στην Κρήτη.

ΚΡΗΤΗ, ΕΛΛΑΔΑ - 1566 μ.Χ.

Ανοίξτε δρόμο για την Αυτού Υψηλότητα διοικητή της Κρήτης...

...και της κόρης του κόμισσας Φρανσέσκας.

Η Κρήτη ήταν υπό Βενετική κατοχή...

...όμως εγώ ήμουν νέος και αισθανόμουν ελεύθερος μέσα μου...

...και ονειρευόμουν ότι ταξίδευα ελεύθερα, όπως οι πρόγονοί μου.

Εμείς οι Κρητικοί πάντα αντιστεκόμαστε στους κατακτητές...

...αλλά δεν χάνουμε ούτε και την αίσθηση του χιούμορ.

Βέβαια, ήταν πολύ σημαντικό να κερδίζεις και τα προς το ζην.

Η Αυτού Υψηλότητα Δούκας Ντα Ρίμι.

Μαέστρο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος.

Παρ' όλ' αυτά έπρεπε να παραδεχθώ...

...ότι οι κατακτητές μας είχαν γίνει επικίνδυνα όμορφοι, τελευταία.

Σας ευχαριστώ, Υψηλότατε.

Ο πλειστηριασμός αρχίζει.

Τετρακόσια.

Τετρακόσια.

Φρανσέσκα Ντα Ρίμι.

Η κόρη του Δούκα.

Έξυπνη, κακομαθημένη...

...αλαζόνας, όμορφη -και γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο...

...εκατό φορές πιο επικίνδυνη από τον πατέρα της.

Πεντακόσια.

Πεντακόσια.

Ο Άρχοντας Καλλέργης.

Εξακόσια.

Εξακόσια.

Χίλια!

Τρελάθηκες;

Ο πατέρας της ήταν ο Διοικητής της Κρήτης...

...και μπορούσα να φανταστώ πώς μπορεί να ένιωσε.

Όχι μόνον τον έσυρε με το ζόρι στον πλειστηριασμό...

...αλλά και τον υποχρέωσε να αγοράσει τον πίνακά μου...

...και μάλιστα σε μία υψηλή τιμή.

Δεν είναι δικά σου λεφτά. Ξεχνάς την κληρονομιά της μητέρας μου.

Δεν την έχεις πάρει ακόμα.

Στο κάτω κάτω δεν με ενδιαφέρει ποιος θα σου επιτεθεί!

Να μου επιτεθούν; Θα προφτάσουν;

Οτιδήποτε η Φρανσέσκα ήθελε...

...η Φρανσέσκα το αποκτούσε.

Αυτήν την φορά όμως, θα έπαιρνε περισσότερα από ό,τι είχε ζητήσει.

Περισσότερα από ό,τι θα μπορούσε να χειριστεί.

Όπως κι εγώ βέβαια.

Σε συμπάθησε.

Συνήθως είναι άγριος.

Έχω τον τρόπο μου.

Πως τον λένε;

Άργο.

Όπως τον σκύλο του Οδυσσέα.

Για το φιδάκι που φυλάει το σπίτι.

Και με αυτό το ύφος εισέβαλε στο εργαστήριό μου.

Απρόσκλητη.

Ο πατέρας μου δίνει έναν αποχαιρετιστήριο χορό.

Ίσως τον βρείτε... διασκεδαστικό.

Ο πατέρας ηγείτο της αντίστασης πάνω στα βουνά.

Παρ' όλο που πάντοτε επιθυμούσα να βρίσκομαι στο πλευρό του...

...εκείνος επέμενε να έχει μαζί του τον αγαπημένο μου αδερφό...

λέγοντας πως τα δικά μου όπλα ήταν η ζωγραφική...

...κάτι που δεν κατανοούσα πλήρως εκείνη την στιγμή.

Έκανε τα πάντα για να με πείσει να φύγω από την Κρήτη.

Δεν το γνώριζα τότε...

...αλλά με προετοίμαζε για μια διαφορετικού είδους αντίσταση.

Μία αντίσταση που δεν είχε να κάνει με συγκεκριμένο κατακτητή.

Καταλαβαίνω τώρα ότι ήταν η αντίσταση του φωτός...

...εναντίον του σκοταδιού...

...καθοδηγούμενη από μία ανώτερη εντολή.

Πρέπει να το παραδεχτώ...

...εκείνο το βράδυ η Φρανσέσκα ακτινοβολούσε.

Θα μπορούσε να γοητεύσει ακόμα και τις πέτρες!

Χαίρομαι τόσο που ήρθες. Νόμιζα ότι θα φοβόσουν.

Τους στρατιώτες του πατέρα σου ή τα χρήματα του;

Εμένα.

Ακόμα και στα πιο επικίνδυνα μέρη...

και στις πιο επικίνδυνες στιγμές...

πάντα εύρισκε τρόπο για να με σαγηνεύσει.

Οι καλύτεροι ζωγράφοι στον κόσμο...

...εργάζονται στην Βενετία.

Έχεις ξαναδεί ποτέ έναν αυθεντικό Τισιάνο;

Όχι.

Είναι ένας οικογενειακός φίλος.

Θα έπρεπε να έρθεις στην Βενετία.

Η πατρίδα μου είναι εδώ.

Δεν έχεις πατρίδα.

Άνθρωποι σαν κι εσένα δεν έχουν πατρίδα.

Γιατί;

Επειδή άνθρωποι σαν τους συμπατριώτες σου την έχουν κλέψει;

Η Βενετία έχει πολλά πρόσωπα.

Υπάρχει η Βενετία των εμπόρων και των κατακτητών.

Υπάρχει, όμως και μια άλλη Βενετία που σ' αυτήν μπορείς...

...να γίνεις ότι θελήσεις.

Είμαι απλώς ένας ζωγράφος.

Και νομίζεις ότι είσαι καλός;

Λοιπόν δεν είσαι!

Θα μπορούσες, όμως, να γίνεις σπουδαίος.

Φύγε! Τρέχα στον πατέρα σου. Σώσ' τον!

Θα επιτεθούν απόψε!

Παρ' όλες τις γιορτές...

...ο Ντα Ρίμι είχε μόνον ένα πράγμα στο μυαλό του:

Να καταπνίξει την αντίσταση.

Όμως είχε να κάνει με Κρητικούς και οι άνθρωποι μου ήταν πάντα έτοιμοι...

...να θυσιάσουν τους εαυτούς τους για την πατρίδα τους.

Νέοι άντρες σαν εμένα...

...κείτονταν νεκροί...

...πάνω στο χώμα.

Θα έπρεπε να κείτομαι κι εγώ εκεί μαζί τους.

Αυτή τη φορά κερδίσαμε.

Την επόμενη φορά...

...ποιος ξέρει ποιανού σώμα θα κείτεται εκεί.

ΒΕΝΕΤΙΑ, 6 ΜΗΝΕΣ ΑΡΓΟΤΕΡΑ

Με την ευχή του πατέρα μου και του Νικολού...

...αποφάσισα να αναζητήσω την τύχη μου στην Βενετία.

Δούλεψα στο διάσημο εργαστήριο του Τισιάνο...

...και η Φρανσέσκα ενάντια στην θέληση του πατέρα της...

...έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι της...

...για να μου κάνει την ζωή μου άνετη.

Έτσι είναι ο Τισιάνο.

Θα έρθει και η δική σου σειρά.

-Γίνεσαι ολοένα και καλύτερος. -Αλλά όχι αρκετά καλός, ε;

Τουλάχιστον, έμαθα να κάνω θαυμάσια φρύδια.

Ποιος ξέρει, μπορεί κάποια μέρα να μ' αφήσουν να κάνω και αυτιά.

Γιατί διάολο έφυγα από την Κρήτη;

Μην μου πεις ότι δεν υπάρχει τίποτα που να σ' αρέσει εδώ.

Είχα δίκιο που ήρθα εδώ;

Ήταν πραγματικά αυτό που ήθελα;

Κρήτη...

Πόσο μου έλειψε η Κρήτη!

Το εργαστήριο του Τισιάνο δεν έμοιαζε με κανένα εργαστήριο που ήξερα.

Ήταν ένα μέρος συγκέντρωσης κίνησης και δραστηριότητας.

Κόσμος ερχόταν από όλη την Ιταλία, από όλο τον κόσμο...

...να τους φτιάξουν πορτραίτο με την υπογραφή του Τισιάνο.

Συγχωρέστε με, συγχωρέστε με...

Πανιερώτατε, είναι τιμή μας.

Με κολακεύετε. Δεν είμαι παρά ένας απλός, αιρετικός ιερέας.

Το εργαστήριο του Τισιάνο.

Του καλύτερου ζωγράφου στον κόσμο!

Προετοιμασία και μείξη χρωμάτων. Χρώματα, χρώματα.

Αν θα θέλατε περάστε από εδώ, Υψηλότατε.

Και πριν από όλα τα άλλα, ερχόταν η Εκκλησία...

...που είχε την δύναμη και τα χρήματα για να επιβάλλει τις απαιτήσεις της.

Μοντέλα. Συγχωρέστε με...

Στην πατρίδα μας την Ισπανία δεν βλέπουμε τέτοια πράγματα.

Ε, Γκεβάρα;

Αυτός ποιος είναι;

Αυτός... ο...μαέστρο... Θεοτο...

Θεο-κάτι.

Λένε πως είναι ο καλύτερος της Κρήτης. Όπου κι αν είναι αυτό το μέρος.

Αν θέλετε να με ακολουθήσετε, ο Μαέστρο είναι έτοιμος.

Βεβαίως.

-Μαέστρο! -Ναι...

Οι αξιότιμοι επισκέπτες από την Ισπανία είναι εδώ!

Καλώς ήρθατε στη Βενετία.

Ναι, ναι...

Η Αυτού Μεγαλειότης χτίζει το μεγαλοπρεπέστερο παλάτι...

...που έχει δει ποτέ η Ισπανία.

Ποια Ισπανία, ο κόσμος όλος!

Το Εσκοριάλ!

Λοιπόν, σενιόρ Τισιάνο;

Είμαι γέρος άνθρωπος, σενιόρ Χακόν.

Τόση τιμή μπορεί να με σκοτώσει.

Όχι!

Μπορεί να τον σκοτώσει...

Διάλειμμα!

Ο Νικολός ήταν η σκιά μου.

Πιστός στις επιθυμίες και τις οδηγίες του πατέρα μου...

...με ακολουθούσε παντού...

...παρατηρώντας τους πάντες και τα πάντα.

Εκείνη την ημέρα...

...μας είχαν επισκεφθεί αντιπρόσωποι της εκκλησίας της Ισπανίας.

Ανάμεσά τους υπήρχε ένας αιρετικός "ιερέας"...

...του οποίου η ματιά ένιωσα να με διαπερνά χωρίς εγώ να τον κοιτάζω...

...ή να γνωρίζω τον λόγο.

Δεν θα κάνεις διάλειμμα, Δομήνικε; Πάλι μπογιές θα φας;

Ο αδερφός μου Μανούσος έστρεψε την ζωή του στην θάλασσα...

και ήξερα πως μια μέρα τα ταξίδια του, θα τον έφερναν στην Βενετία...

...με νέα από την πατρίδα.

Ο Ντα Ρίμι μάς έστησε παγίδα.

Σ' έναν γάμο. Δηλητηρίασαν το κρασί.

Ξεκληρίστηκαν όλοι.

-Και ο πατέρας; -Όλοι.