Risky Business (Les risques du métier) (Les risques du métier)

Catherine?

Catherine?

Catherine, doe open!

Maurice!

Kom op! Kom op!

Het is Roussel. Hij wil met je praten.

Het is erg belangrijk. Het is een zaak van de burgemeester.

"De burgemeester", "de burgemeester".

Ik heb geen tijd om mijn werk te doen.

Het zijn niet de kiezers die me op de been houden.

Hallo. Ja, Maurice. Wat wil je van de burgemeester?

Wat?

Nee, maar je bent gek!

OK, OK. Ik ben onderweg.

De leraar kan een meisje kussen

zonder dat hij iets slechts bedoelt.

Hij kan haar borsten strelen en haar proberen te verkrachten.

"Haar verkrachten..." Niet overdrijven.

Toen hij haar begon te zoenen, had ze het niet door.

Ze heeft niets gezegd. Hoe verwacht u dat ze het doorheeft!

Toen had de klootzak zijn hand in haar blouse.

Ze worstelde om los te komen. En dat was het. Kijk! Kijk!

Catherine,

kijk me aan.

Is het echt zo gebeurd?

Ja, meneer Baudoin.

Maurice, zie je Doucet dat doen?

Waarom zou ze zo'n verhaal verzinnen?

U gaat me toch niet vertellen dat u dit verhaal gelooft?

Op dit moment geloof ik niets, Doucet.

Ik laat me informeren.

Wat is er gebeurd? Wat is er precies gebeurd vanmiddag

tussen het meisje en u?

Wat wilt u dat er gebeurd is? Niets!

Het komt allemaal door de aansteker en de dorpsroddels.

Welke roddels?

Welke aansteker?

Nou, een paar dagen geleden, afgelopen vrijdag, precies...

Gaat u zitten, alstublieft.

Normaal rook ik niet...

in de klas.

Dat mag ik niet van mevrouw Doucet.

Ze heeft gelijk.

Een leraar hoort niet het slechte voorbeeld te geven.

Maar vandaag, om deze mooie aansteker in te wijden,

maak ik een uitzondering.

Jij weet alles, Josette,

Leg me eens uit door welk wonder deze aansteker hier is gekomen.

- Ik weet het niet, meneer. - Weet je het zeker?

Ja.

- Hoe zit het met jou, vriend? - Ik ook niet, meneer.

Mijn kinderen, het is zeker

het mooiste cadeau dat ik ooit heb gekregen.

In ieder geval, een die me het meest raakt.

Maar het is niet mijn verjaardag.

Noch mijn naamdag.

Nou?

Waarom deze aansteker?

Hélène, leg me dat eens uit.

- Ik weet het niet. - Heel zeker?

Ik verzeker u, meneer.

En jij, Brigitte?

- Ik weet het niet, meneer. - Zeker.

Als Hélène het niet weet weet jij ook niets.

Hoe zit het met jou, Catherine?

Als ik het wist, zou ik het u vertellen.

Ik geloof je.

Wie heeft me deze aansteker gegeven?

Niemand?

Nou, dank je wel.

Dank je wel, "niemand" .

- Heb je enig idee hoeveel het kost? - Nee. 20 of 30 Frank, vermoed ik.

Deze aansteker, precies dezelfde,

had ik bijna voor je gekocht een tijdje geleden.

Maar omdat je altijd alles verliest, zag ik ervan af vanwege de prijs.

- Het is 15.000 Frank waard. - 15.000 Frank?

- Oude Franken, natuurlijk. - Weet je het zeker?

Dat is...

Dat is vervelend.

Stilte!

We hebben een kleine rekening te vereffenen.

Deze of gene

die me deze aansteker gegeven heeft

wil zich nog steeds niet bekend maken?

Heeft niemand mij iets te zeggen?

Ga zitten, alsjeblieft.

Luister naar me!

Voor jullie ligt voor ieder van jullie een envelop.

Maak hem open!

Gérard, hoeveel leerlingen zitten er in de klas?

- 28, meneer. - Precies.

In elk van deze enveloppen, zitten 5 Francs.

Wie kan me als eerste vertellen hoeveel 28 keer 5 is?

28 keer 5?

- 140, meneer. - 140, juist. Bravo, Catherine.

140.

140 Frank,

de prijs van de aansteker.

Hebben jullie dat?

Ik geef ieder van jullie 5 Frank.

En nu staan we quitte.

- Akkoord? - Ja.

- Kunnen we het uitgeven? - Natuurlijk.

Jullie krijgen binnenkort de kans.

- Wat is er zondag? - Het feest!

Nog 5 Frank?

Wat hebben jullie gedaan? Hebben jullie een bank beroofd?

Dank u wel, meneer.

- Zijn ze goed? - Ze zijn prima, meneer.

Sensationeel!

Je houdt de zaak draaiende, met je biljetten.

En met de aansteker? Weet u niets?

Nee.

Als men een aansteker van die prijs aan mijn man geven,

ga ik vragen stellen.

Het was vanaf de volgende dag dat Catherine's gedrag veranderde.

Kom op, kinderen. Rustig aan.

Het feest is voorbij. Laten we ter zake komen.

Om te beginnen, de testen van deze maand.

Nog één, en dat is het voor dit jaar.

Gérard, jij deelt ze uit.

Ja, meneer.

Deze maand,

hebben de meisjes de jongens weer verslagen.

Niet met veel, nee. Met een half punt.

Eerste:

Hélène Arnaud.

17.

Goed. Je hebt goed gewerkt.

Tweede: William Gérard. 16.5.

Goed bezig.

Derde: Sylvie Bourgeon. 16.

Vierde: nog een jongen.

Georges Couchevelou.

Vijfde: Catherine Roussel.

Jij, Catherine, je hebt 3 plekken verloren.

Ik ben niet verbaasd.

Dus, Catherine,

Komen deze zijrivieren van de Loire?

Kun je er niet eens 1 noemen?

Nee.

Heb je de les niet geleerd?

Nee, meneer.

Jammer voor jou.

Nul.

Catherine!

Catherine Roussel, Ik heb het tegen jou.

Je hebt de vraag niet gedaan. Waarom niet?

Wist je het niet?

Nee, meneer.

Nul.

Tweede keer in 4 dagen.

Dat is veel, voor een goede student.

Vind je het interessant om te weten wat er gezegd wordt over de aansteker?

- Ja. - Ik heb het van onze slager,

die het me met plezier wilde uitleggen.

De aansteker, het is Catherine Roussel die je die heeft gegeven.

- Catherine? - Ja.

Ze gaf je dit cadeau omdat ze verliefd op je is.

Het bewijs dat ze verliefd op je is,

is dat ze een foto van jou in haar schooltas heeft.

Zo. Nu weet je net zoveel als ik.

Oké, dat is genoeg.

De tijd is om. Tijd om te gaan.

Jij, Catherine, jij blijft hier.

Tot ziens, kinderen. Tot morgen.

Tot ziens, kinderen.

- Tot ziens, meneer. - Tot morgen.

We moeten even praten, jij en ik.

Catherine,

Ik heb het gevoel dat er grappige dingen aan de hand zijn.

En ik zou graag willen weten wat.

Waarom heb je je huiswerk niet gedaan?

Leg me dat eens uit.

Ik wist het niet.

Ik wil dat je me aankijkt als ik tegen je praat.

Je wist het niet, of wilde je het niet weten?

- Ik wilde het niet. - "Wilde niet."

Waarom niet?

Omdat het tot niets leidt.

"Het leidt tot niets om je huiswerk te maken?"

Dat is een nieuwe.

En waarom, vraag ik je?

- Omdat. - Omdat wat?

Wil je niet antwoorden?

Nee.

Was jij het die me deze aansteker heeft gegeven?

Nee.

- Waarom zou ik u een aansteker geven? - Geen enkele reden.

De enige reden dat mensen het zeggen, is vanwege de foto.

Heb je een foto van mij?

Ja.

Waar is het?

Daarin?

Doe geen moeite om te zoeken, u zult het niet vinden.

- Is die bij jou thuis? - Dat gaat u niets aan.

Een foto van me bij hebben gaat me niet aan?

En je ouders, gaat het hen aan?

Doe dat weg. Ik breng je naar huis.

En we zullen het vinden, die foto. Kom op!