Surviving Black Hawk Down

‫تقدیم به تمام پارسی‌زبانان

NESTED ‫با افتخار تقدیم می‌کند

‫دیو، بگو ببینم سوم اکتبر ۱۹۹۳ چی شد؟

‫خیلی وقت پیش بود.

‫آره، خیلی وقته گذشته.

‫ولی هیچ روزی نیست

‫که یه چیزی منو یاد سومالی نندازه.

‫آمبولانس.

‫آره.

‫می‌تونم همه‌چیز اونجا رو تو ذهنم بیارم،

‫و چی سرم اومد.

‫ سوم اکتبر ۱۹۹۳،

‫نیروی ویژه آمریکا ‫یه حمله تو موگادیشو، سومالی ترتیب دادن.

‫به گروه باربر ۵۲ ، یه عالمه آدم دارن ‫ از جاده شمال به جنوب میان.

‫از جاده‌ای که شمال و جنوب رو ‫به هم وصل می‌کنه.

‫خودمو می‌بینم که دارم تیراندازی می‌کنم.

‫و یه سری بوها رو حس می‌کنم.

‫بوی باروت.

‫خون یه بوی خیلی خاص داره.

‫حمله برای دستگیر کردن سران شبه‌نظامیانی بود ‫که طرفدار رهبر شورشی های سومالی بودن.

‫ ژنرال محمد فرح عیدید

‫ما زیر آتیش سنگین سلاح‌های سبک هستیم.

‫فوری به کمک نیاز داریم.

‫ما وسط قلمرو دشمن بودیم،

‫هوا گرم بود، عرق از سر و رومون می‌ریخت، ‫ماسه به همه‌چیز می‌چسبید،

‫همه علیه ما بودن.

‫من فکر می‌کردم ما آدمای خوبیم،

‫ما که آمریکاییم،

‫این کارو نمی‌کنیم مگه درست باشه.

‫اتفاقات آن روز رسماً ‫به اسم نبرد موگادیشو شناخته می‌شود.

‫معلوم بود اون روز ‫یه روز معمولی نیست.

‫صدای ویز ویز گلوله‌ها رو می‌شنیدیم ‫و انفجار موشکای آرپی‌جی.

‫بعدش دروازه‌های جهنم باز شد.

‫دیدم موشک‌انداز داره اونا رو هدف می‌گیره.

‫ و به اسم سقوط شاهین سیاه معروف است.

‫یه هلیکوپتر شاهین سیاه ما سقوط کرد!

‫یه هلیکوپتر شاهین سیاه تو شهر سقوط کرد، ‫اسم رمز تماسش ۶۱ بود!

‫این خیلی مارو خوشحال کرد!

‫ بیلی!

‫ماموریت انسانی در سومالی ‫تبدیل به خشونت و مرگ شد.

‫سه تا هلیکوپتر آمریکایی ساقط شد.

‫۱۲ تا آمریکایی کشته شدن، ۷۸ نفرم زخمی.

‫هرجا نگاه می‌کردی، دشمن بود.

‫همه‌جا پر از هرج و مرج و آشوب بود.

‫این یکی از بدترین فجایع ‫میدون جنگ تو سال‌های اخیر بود.

‫تعداد تلفات سومالیایی‌ها ‫۳۱۲ کشته و ۸۱۴ زخمی تخمین زده شد.

‫اونا ما رو بمباران کردن و فامیلامو کشتن.

‫این خیلی مارو عصبانی کرد.

‫ما دنبال فرصت بودیم که تلافی کنیم.

‫گلوله‌ها همه‌چیز رو سوراخ سوراخ کردن، ‫همه‌جا نابود شد.

‫اونا شادی می‌کردن و می‌گفتن: ‫ما آمریکایی‌ها رو شکست دادیم.

‫بروید گمشید، آمریکایی‌ها، یالا!

‫یه گروه کوچیک آمریکایی داشتن ‫با یه شهر می‌جنگیدن.

‫ما گیر افتاده بودیم.

‫فکر کردم این دیگه ته خطه.

‫با خودم گفتم: ‫هیچ راهی برای زنده موندن نیست.

‫یا باید قتل عام بشیم،

‫یا تا وقتی از این شهر دربیایم باید بجنگیم.

‫ کا بادابیدا

‫تـرجـمه از مـرتـضـی راکـی

‫یکی از خاطرات بامزه‌ام

‫اینه که تو جنگ زخمی شدم ‫قبل اینکه به سن قانونی برای خوردن آبجو برسم.

‫اون قصه رو برام تعریف کن.

‫از کجا شروع کنم؟

‫یکشنبه، سوم اکتبر.

‫ موگادیشو، سومالی

‫یه روز تعطیل بود.

‫پایگاه گروه عملیاتی رنجرز ‫در فرودگاه موگادیشو

‫اون روز داشتم بازی ریسک می‌کردم.

‫یه بازی تخته‌ایه ‫که توش باید دنیا رو فتح کنی،

‫ما تو وقتای بیکاری اینو بازی می‌کردیم.

‫یه روز قشنگ بود،

‫آفتاب می‌درخشید ‫و نسیم خنکی از اقیانوس می‌اومد.

‫یهو به فکرم رسید

‫که تو اون مرحله از زندگیم ‫از روزای قشنگ لذت نمی‌بردم.

‫این فکر منو ترسوند.

‫با خودم گفتم، ‫ چرا امروز به این فکر افتادم؟

‫یهو یکی سرمون داد زد،

‫ هی رفقا، یه ماموریت داریم.

‫ماموریت اون روز ‫گرفتن یه افسر ارشد شبه‌نظامیا بود.

‫من حسابی ذوق کرده بودم.

‫- به پشتیبانی نیاز دارم. ‫- سوار هلیکوپترا شدیم.

‫و پرواز کردیم.

‫رو لبه نشستم

‫پاهام آویزون بود، واسه همین می‌تونستم خم شم

‫و جلوی هلیکوپتر رو ببینم.

‫بهمون گفتن: یک دقیقه تا حمله!

‫یک دقیقه تا حمله!

‫ سی ثانیه تا حمله!

‫بعد دستور حمله دادن.

‫قرار بود با طناب بیایم پایین ‫و کسایی که می‌خواستیمو دستگیر کنیم،

‫و تا موقع شام برگردیم پایگاه.

‫مطمئن بودم ما بهترین نیروی جنگی دنیا هستیم.

‫فکر می‌کردم هیچ‌کس نمی‌تونه مارو شکست بده.

‫ولی تو واقعیت...

‫ما فقط یه مشت بچه بودیم.

‫ ۱۹۹۰

‫یه جوون سرکش بودم.

‫عادت داشتم موتورسواری کنم

‫و ماشین برونم.

‫موهای بلند داشتم، ‫تیشرتای گروه‌های هوی‌متال می‌پوشیدم.

‫عاشق فیلم‌های جنگی بودم، ‫مثل رمبو: اولین خون.

‫ رمبو ، مردی که فشار ‫روش زیاد شد و منفجر شد.

‫از صخره پرید پایین، ‫دستش زخمی شد، خودش زخمشو دوخت.

‫دلم می‌خواست مثل اون بشم.

‫بچه که بودی خیلی جدی و وطن‌پرست بودی؟

‫نه، وقتمو با چیزای بی‌فایده تلف می‌کردم،

‫زیاد آبجو می‌خوردم و علف می‌کشیدم.

‫وای خدا!

‫دانشگاه به دردم نمی‌خورد،

‫حتی دبیرستانم همین‌طور.

‫اصلاً به درس و مشق اهمیت نمی‌دادم.

‫بعد عملیات طوفان صحرا شروع شد.

‫همه پر از شور و شوق شدن

‫و هجوم بردن برای سربازی.

‫دلم می‌خواست یه کار باارزش تو زندگیم بکنم.

‫ولی موندن تو جایی که بزرگ شده بودم

‫با آرزوهام جور درنمی‌اومد.

‫تو موسیقی موفق نشدم.

‫گروهت خوب می‌زد؟

‫نه.

‫واسه همین رفتم دفتر سربازگیری.

‫افسر اونجا یه نوار ویدئو گذاشت تو دستگاه.

‫ ارتش آمریکا تقدیم می‌کند

‫دیدم یه سری آدم دارن ‫یواشکی پشت خطوط دشمن می‌رن،

‫تو تاریکی شب نفوذ می‌کنن.

‫دیدم یه سری آدم رو قایق بادی‌ان،

‫با مسلسل و صورتهای رنگ‌شده.

‫از افسر سربازگیری پرسیدم،

‫ اینا کی‌ان؟

‫گفت: اینا رنجرزان.

‫ نیروی رنجرز

‫گفتم خیلی خفنن، منم می‌خوام.

‫نمی‌دونستم خودمو تو چی انداختم.

‫ برنامه شست‌وشوی مغزی رنجرز

‫ ریپ

‫موهای من تا کمرم بلند بود.

‫رفتم آرایشگاه، موهامو زدن، شدم سرباز.

‫فحش و توبیخ تمومی نداشت.

‫بله قربان!

‫گرما وحشتناک بود، ‫رطوبت از عقل آدم بیشتر بود.

‫ما هشت کیلومتر می‌دوییدیم ‫و بیست کیلومتر راه می‌رفتیم.

‫می‌خواستن راممون کنن.

‫برنامه شست‌وشوی مغزی رنجرز ‫اسمش رو خودش بود.

‫ با علم کامل به خطرات ‫شغلی که انتخاب کردم...

‫هر صبح عقیده رنجرز رو تکرار می‌کردیم.

‫ من داوطلبانه به رنجرز پیوستم...

‫با علم کامل به خطرات شغلم، ‫همیشه تلاش می‌کنم...

‫ ...برای حفظ عزت و افتخار هنگ رنجرز.

‫دقیق یادم نیست، ‫ولی فکر کنم یه چندتا کلمه رو عوض کردن.

‫من تو رویارویی با دشمنای وطنم قوی می‌مونم،

‫و تو میدون جنگ شکستشون می‌دم.

‫رنجرز هیچ‌وقت تسلیم نمی‌شن.

‫و قسم می‌خورم که...

‫...رفقای کشته‌شد‌ه‌مو...

‫...دست دشمنا نذارم.

‫رنجرز همیشه پیشتازن!

‫ما خیلی متعصب بودیم.

‫شعارمون این بود: ‫ خدا، وطن، هنگ ۷۵ رنجرز.

‫ما نخبه‌ترینای ‫واحدهای پیاده‌نظام سبک دنیا بودیم.

‫همیشه آرزو داشتم بجنگم.

‫نمی‌خوام قشنگش کنم.

‫هرکی می‌ره گردان رنجرز، عاشق جنگیدنه.

‫واقعاً عاشقشه.

‫وگرنه چرا باید بهشون ملحق بشه؟

‫ ۳۱ جولای ۱۹۹۳

‫۳۱ جولای تولد ۲۱ سالگیم بود.

‫بیش از دو سال بود منتظر اعزام بودم،

‫و تمرینامون متوقف شده بود.

‫رئیس گروهبانای واحد اومد.

‫گفتم: رفقا، حالا دیگه جدی شده.

‫اون موقع بهمون گفتن

‫یه ماموریت صلح‌بانی سازمان ملل

‫به مشکل خورده و به کمک ما نیاز داره.

‫قرار شد مارو بفرستن سومالی.

‫گفتم: سومالی دیگه کدوم قبرستونیه؟

‫بذار یه کم تحقیق کنم.

‫ سومالی

‫تجهیزات نظامی دارن ‫سریع به سومالی می‌فرستن

‫تا نیروهای آمریکایی تو محل رو تقویت کنن.

‫کشور هنوز داره از آشوب ‫و جنگ داخلی رنج می‌بره.

‫ شهر موگادیشو

‫رئیس‌جمهور کلینتون اجازه داد ‫نیروهای بیشتری بفرستن

‫بعد از حمله‌های شدید ‫تو شهر ساحلی موگادیشو.

‫ ۲۶ اگوست ۱۹۹۳

‫ استقرار گروه عملیاتی رنجرز

‫استرس داشتم.

‫بهمون گفتن شاید مجبور بشیم ‫به‌صورت تاکتیکی از هواپیما پیاده شیم،

‫و ممکنه بهمون تیراندازی کنن یا خمپاره بزنن.

‫این سومین سفرم به موگادیشو بود.

‫می‌ترسم بهمون شلیک کنن.

‫از اینکه بهم تیر بزنن متنفرم.

‫یادتون نره این اولین اعزاممون

‫به یه جبهه جنگی واقعی بود.

‫ما با در نظر گرفتن بدترین سناریوها رفتیم.

‫نمی‌دونستم چی منتظرمونه.

‫اولین بار که پادگان رو دیدم،

‫با خودم گفتم: واقعاً قراره اینجا بمونیم؟

‫کبوترا توش لونه کرده بودن، موشام همین‌طور.

‫تو تختای تنگ و تنگ هم چپونده شده بودیم،