Alpha

‫تقدیم به تمام پارسی‌زبانان

‫

‫اینجوری خیلی قشنگتره.

‫میخوای یه راز بهت بگم؟

‫بله.

‫بیدار شو!

‫بیدار شو!

‫خب، رازت چیه؟

‫یه صحنه شکار کردم.

‫آدرین کجاس؟

‫آلفا!

‫زود باش!

‫بیدار شو. چشاتو باز کن.

‫آلفا!

‫هنوز منو دوس داری؟

‫من روز سختی داشتم، آلفا.

‫این سوال مسخره‌ ای نیس! ‫جوابش فقط آره هست!

‫خب آره! معلومه!

‫باید بهم کمک کنی عزیزم.

‫مامان...

‫یادته فلیپر وقتی می ‌اومدیم خونه ‫از بالا میپید رومون؟

‫خب...

‫وقتی میرسم خونه،

‫هنوزم ناخودآگاه خودمو جمع میکنم ‫انگار که اونجاست تا بپره روم.

‫و نمیدونم چیکار کنم تا این کارو نکنم.

‫چرا میخوای تموم بشه؟

‫این چیه؟

‫- چیه؟ ‫- اینو چجوری زدی؟

‫رفتی مغازه؟

‫- مغازه؟ این شکلی؟ ‫- تتو فروشی، نمیدونم!

‫کی اینو برات زد؟ با چی؟

‫نمیدونم!

‫یه پسری، رفتیم خونه اش، ‫نمی ‌شناسمش.

‫سوزنه چه شکلی بود؟

‫برای کس دیگه هم استفاد‌ش کرد؟

‫- تیز بود... ‫- لعنتی!

‫تمیز بود یا کثیف؟

‫از کجا آورده بودش؟

‫از یه کشو. فک کنم...

‫فردا باهام میای بیمارستان.

‫باید واکسن کزازتو تقویت کنی.

‫باید صبر کنیم ‫تا بتونیم آزمایش بدیم.

‫تکون نخور!

‫آزمایش چی؟

‫این نمیشه ادامه پیدا کنه.

‫اول تو، حالا اون. ‫شماها داغونم میکنین.

‫دوباره...

‫دیگه نمیتونم بجنگم، ‫دیگه طاقت ندارم...

‫درو ببند، لطفا.

‫لعنتی...

‫مامان!

‫مامان!

‫مامان بیا اینجا!

‫آلفا!

‫دستتو بده به من.

‫دستتو بده به من!

‫منو ببین.

‫منو ببین.

‫حالا...

‫خب، زود باش...

‫بیا اینجا...

‫مامان، ببخشید...

‫متأسفم...

‫ببخشید.

‫- بزنم. ‫- صبر کن!

‫- دو ثانیه. ‫- خوبی؟

‫از سوزن خوشم نمیاد.

‫هیچکی خوشش نمیاد.

‫بزنم.

‫- نمیتونم! ‫- فکر کن من اینجا نیستم، نگاه نکن.

‫- نمیتونم، تو اینجایی! ‫- اگه خودت انجامش بدی، بهتره؟

‫چی؟

‫خل شدی؟

‫من راهنمایی میکنم، تو گاز میگیری ‫و واکسن رو تزریق میکنی، خیلی راحته.

‫مامانم میدونه؟

‫- نباید بهت بگیم. ‫- چرا، باید بگیم!

‫اگه نگیم، ‫یعنی اوضاع جدی و خطرناکه.

‫باشه، بهت میگیم. میشه؟

‫آماده...

‫اینجا فرو کن.

‫صبر کن.

‫حالا. عالیه.

‫دیدى؟ اونقدرا هم درد نداشت.

‫همین؟

‫آره.

‫تموم شد.

‫ولی مامانم درمورد یه آزمایش حرف میزد...

‫آره. ولی واسه امروز کافیه. ‫دو هفته دیگه دوباره میاى اینجا.

‫واسه چی؟

‫میدونی یه ویروس اومده، مگه نه؟

‫ولی...

‫من فقط سیزده سالمه.

‫بقیه کجا رفتن؟

‫غذای توی چرخ‌ دستی ها واسه دیروزه‌. ‫هیچکی اونارو نخورده؟

‫نمیدونم، من دیگه ‫این طبقه کار نمیکنم.

‫ولی توی این بیمارستان ‫کار میکنی، مگه نه؟

‫- منم دیگه این طبقه کار نمیکنم. ‫- لازم نیس اینجوری با من حرف بزنی.

‫من احساس عذاب وجدان نمیکنم.

‫همشون رفتن.

‫همشون. فقط من موندم.

‫تنها، نمیتونستم کاری کنم.

‫به هر چی میخوای منو متهم کن، ‫ولی حداقل من اینجام!

‫- پس هیچکس نیس که ازشون حمایت کنه؟ ‫- نه از اونا، نه از ما.

‫واقعا متأسفم، سرده.

‫دکترت الان میاد.

‫واقعا متأسفم، سرده.

‫دکترت الان میاد.

‫واقعا متأسفم، سرده.

‫دکترت الان میاد.

‫ایستاده در میان غرش ‫از یک ساحل موج ‌زده

‫ایمن میان انگشتانت

‫دانه‌های شن طلایی

‫چه کم هسنند

‫سلام، صبح بخیر.

‫چه کم هسند اما چطور جاری میشوند

‫از میان انگشتانم به ژرفا

‫در حالی که میگریم

‫در حالی که رویا میبینم

‫خدای من ‫قادر به مهارشان نخواهم بود

‫اگر محکمتر بگیرمشان؟

‫خدای من قادر به نجات

‫یکی از موج بیرحم که هست؟

‫خواهد بود هر آنچه میبینیم ‫یا که به نظر میرسیم

‫فقط یک رویا

‫درون یک رویا؟

‫خیلی خب...

‫با چند کلمه که امیدوارم شما شناختین

‫و با کمک تصویر...

‫کسی میتونه بهم بگه ‫چه اتفاقی واسه گوینده افتاده؟

‫این پسره یه جور بحران وجودی گرفته.

‫آره، خیلی خوبه. ‫چرا این حرفو میزنی؟

‫خیلی گریه میکنه، ‫و میگه خدای من، خدای من!

‫خیلی داره قربانی میشه.

‫و تونستی بفهمی چرا گریه میکنه؟

‫نمیدونم...

‫به خاطر همجنسگرا بودنش؟

‫من هیچ ربطی نمیبینم.

‫اصلا نمیدونم چجوری به این فکر رسیدی. ‫جایی اینو نگفته.

‫صنعت اینو اینجوری خونده ‫که انگار داره ناله میکنه،

‫ولی اون تو یه ساحل آرومه، ‫مرگ و میر که نیست.

‫ولی آره، دقیقا، یکی میمیره.

‫یک میمیره. موج بیرحم...

‫اینا موج های کشنده هستن. ‫و دانه‌ های شن طلایی...

‫اون تفسیر خودته.

‫لازم نیس همه عین هم فکر کنن.

‫درسته. خب توضیحش بده.

‫نمیدونم، طرز خوندنت عجیب بود.

‫درسته. پس مشکل منم، اینه؟

‫و چرا عجیب بود؟ ‫یه چیزی گفتی یکم پیش، بگو.

‫یه خورده لزبین به نظر می ‌اومد.

‫خیلی خب، خیلی خب...

‫خب...

‫آلفا، تو توجیه تأخیرتو بده ‫و برامون بگو...

‫... نظرت راجع به همه‌ اینا چیه، لطفا؟

‫در مورد شما دو نفر هم، ‫بعد از کلاس حرف میزنیم.

‫ممنون.

‫ساکت. فکر میکنن میتونن...

‫فقط دو دقیقه. دیگه لذت نبرین.

‫خب، نظرت چیه؟

‫یه رویا تو دل یه رویا، میگه.

‫حرفش خوبه. درسته. خوبه. بسطش بده.

‫یه رویا تو دل یه رویا، ‫یعنی همه چی الکیه، مگه نه؟

‫خوبه.

‫که شاید فقط یه کابوسه.

‫- سکتور ؟ ‫- بله؟

‫خون رو دیواره.

‫اه.

‫باشه، آروم باشین. ‫ما که از فانتزی ساخته نشدیم.

‫این چیه؟ چت شده؟

‫من کاری نکردم. اینو برام کشیدن.

‫و با چی کشیدن؟ با خودکار؟

‫با سوزن.

‫برو درمانگاه.

‫آدرین، اون به تو احتیاج نداره. ‫آدرین، بمون اینجا.

‫- آدرین! ‫- ولم کن!

‫باهاش میرم، ‫واسه اینکه یه وقت

‫دستش به طرز فجیعی تلف نشه یا چیزی...

‫آلفا، صبر کن!

‫این صحنه‌ تو هست ‫نباید تا حالا خوب میشد؟

‫اینا کارای بچه ‌ها نیست، ‫وگرنه همه انجامش میدادن.

‫در هر صورت، ‫نباید اینقدر بد به نظر بیاد.

‫وایسا.

‫ اینو میشنوی؟

‫چیو؟

‫یکی اونجاس. سیگارو قایم کن. ‫صدای سوت شنیدم!

‫دوباره.

‫شنیدی؟

‫داری توهم میزنی، بابا! ‫صدای توالته!

‫بگیر!

‫- صبر کن. ‫- چی شد؟

‫خب... اینجا نه!

‫آروم باش، فقط یه بوس بود!

‫لازمه برات گل بیارم ‫یا یه اتاق تو ریتز رزرو کنم؟

‫اگه میخوای دستتو ببری تو، ‫باید کاندوم داشته باشی.

‫- چی؟ اصلا بهش فکر نکرده بودم! ‫- خب، اینو به دخترت بگو.

‫تو...

‫...به این فکر کردی؟

‫من همچین حرفی نزدم.

‫باید برم جیش کنم.

‫مزاحم نشو