Closeness (Теснота)

Μία ταινία του Καντεμίρ Μπαλάγκωφ aka

Μπαμπά!

- Γιατί το έκλεισες; - Δεν καταλαβαίνεις Καμπαρντιανά.

- Πάλι δεν έχεις γάντια; - Γιατί, πότε πήρες;

Θα πάρω.

- Πού είναι τα μπουζί; - Ποιά απ' όλα;

Ο Μαλμπάτσωφ έφερε χθες το Λάντα-9 του.

Ο Σογκένωφ ήταν, όχι ο Μαλμπάτσωφ.

Γιατί πίνεις από ποτήρι; Έχουμε φλυτζάνια.

- Που ποτέ κανένας δεν πλένει. - Τί;

- Ξέχασες να καταχωρήσεις το Λάντα-7. - Ποιό απ' όλα;

Το μαύρο του χοντρού Καμπαρντιανού.

Σωστά. Ευχαριστώ.

Πού είναι αυτός;

Θα έρθει όπου να 'ναι.

Ο ραββίνος είπε πως έχει μια ωραία δουλειά για σένα.

Μπαμπά, μην αρχίζεις.

Θες να φας τη ζωή σου μαστορεύοντας αμάξια;

Νάτος.

- Γεια σου, αγαπητέ φίλε. - Σαλόμ, φίλε μου.

- Λοιπόν, το έφτιαξες; - Τα κλειδιά... Ίλα;

Πού είναι; Μήπως στο τραπέζι;

Εντάξει, τα βρήκα.

Πάμε να το δούμε.

Άλλαξα τα λάδια.

Η Ίλα ξαναμοντάρισε την αντλία βενζίνης.

- Προσεκτικά; - Ναι.

Μπαμπά!

Άσε να το κάνω εγώ.

Κάνε γρήγορα, μας περιμένουν.

Ονομάζομαι Καντεμίρ Μπαλάγκωφ. Είμαι Καμπαρντιανός.

Γεννήθηκα στην πόλη Νάλτσικ, στον Βόρειο Καύκασο της Ρωσσίας.

Αυτή η ιστορία συνέβη στο Νάλτσικ, το 1998.

Μπαμπά...

Μπαμπά!

Φτάσαμε.

Καλά.

Πας καλά;

Τί κάνεις;

- Έχω ακόμα πιπιλιές; - Όχι, εντάξει είσαι.

Με τρελλαίνει.

Όλοι λένε

πως έψαχναν να το βρουν όταν σου έκαναν περιτομή.

Είσαι η αδερφή μου, μπορώ να σου το δείξω.

Αρκετές από τις πρωϊνές σου σηκωμάρες έχω δει.

Σίγουρα;

Θα σου αποδείξω ότι η Λέα είναι τυχερή.

Αρκετά.

Σε πιστεύω.

Η Λέα είναι τυχερό κορίτσι.

Θες να δεις τα σκουλαρίκια της;

Τί περιμένεις και τα κρατάς;

Εσένα.

Πάμε.

Πάνε να αλλάξεις. Δεν γίνεται να φοράς αυτά.

Πρόσεχε!

Χαίρομαι που είσαι εδώ. Πλύντε χέρια!

Μείνε, χρειάζομαι βοήθεια.

Ετοίμασε τα καρότα.

Θα φτιάξω αυγά.

- Μπορώ; - Ναι.

- Τί κάνεις; - Τα τρίβω.

Καθάρισέ τα και ψιλόκοψέ τα.

- Άσε με να κάνω τα αυγά. - Κόψε τα σε κομματάκια.

- Θα αργήσουμε έτσι. - Εντάξει, κατάλαβα.

Πού είναι τα φουστάνια σου;

Αυτό είναι ωραίο.

Τί έπαθες;

Αποκλείεται, μαμά.

Φόρεσέ το!

Κοίτα πόσο όμορφο είναι.

- Είναι τα χρώματά σου. - Μαμά, δεν το βάζω.

Φόρεσέ το.

Και φτιάξε τα μαλλιά σου.

- Συγχαρητήρια. - Ευχαριστούμε που ήρθατε.

Αγαπητή μου!

Καλή μου Λέα, είσαι πανέμορφη.

Νταβίντ, λατρεία μου.

Μπορείς ακόμα να πεις όχι.

Πάμε.

Χαίρομαι πολύ για σας.

Συγχαρητήρια.

Ράφα! Γεια σου, Ράφα.

Ίλα, βοήθησε τον Ράφα.

Πού να το κρεμάσω;

Στα καρναβάλια ήσουν;

Τι μαλάκας!

Ραχήλ, δύο ποτήρια ακόμη!

Λοιπόν...

Σας καλέσαμε να έρθετε, επειδή...

'Ασε, μαμά.

Θα είμαι σύντομος.

Λοιπόν, εμείς... Εγώ και η Λέα μου...

Αποφασίσαμε να παντρευτούμε.

Αποφασίσατε να κάνετε τι;

Και για να ξέρετε ότι δεν αλλάζω γνώμη.

Ευχαριστώ.

Νταβίντ! Λέα!

Καλότυχοι να είστε!

Είπες στην κόρη σου για τη δουλειά;

- Της το είπα. - Και τί είπε;

Δεν θέλει.

Έτσι είναι αυτή. Θέλει μόνο να φτιάχνει αμάξια.

Πάμε;

- Πού; - Πάμε να χορέψουμε.

Όχι, δεν θέλω.

Τί έχεις;

Γιατί να χαίρομαι; Δεν είμαι η νύφη.

Ποιός θα σε πάρει, αν κάνεις έτσι;

- Έλα μαζί μου. - Όχι.

Μαμά, κατεβαίνουμε στο κέντρο. Θα γυρίσω εγώ τη Λέα σπίτι.

- Πόσο θα λείψετε; - Δεν ξέρω. Μην ανησυχείς.

- Μπορεί να κάνει κρύο. - Μπορώ και μόνος μου.

- Σου λείπω; - Ναι, πολύ.

Να έρθω;

Έλα, άμα θες.

Σε δέκα λεπτά.

Έρχομαι μέχρι να πεις κύμινο.

- Αντίνα, ηρέμησε. - Τι ζώον που είναι!

- "Δεν υπάρχουν λεφτά"! - Δεν θα μας κάνει να χρεοκοπήσουμε.

Πάντα έτσι ήταν: μισά-μισά.

Όταν παντρευτήκαμε, η οικογένειά μου έβαλε τα μισά λεφτά

και η οικογένειά σου έκανε το ίδιο.

Μπαμπά, οι Εβραίοι πρέπει να πληρώνουν όπως όλοι οι άλλοι.

Άκου την κόρη σου.

Θα σε απολύσω!

Αν ανεβάσουμε την τιμή, θα το αγοράσουν;

Το εμπόρευμά μου είναι μοναδικό.

- Πώς είσαι; - Πώς είσαι;

Εσείς οι Εβραίοι είστε τόσο ευγενικοί.

- Και πώς είναι οι Καμπαρντιανοί; - Σκληροί. Σαν τις πέτρες.

Πάμε στο αυτοκίνητο.

- Ευχαριστώ για μια τέτοια νύφη. - Χαίρομαι που είναι μαζί.

- Ευχαριστώ για τη βοήθειά σας. - Κανένα πρόβλημα. Αντίο.

Θα τις πάω εγώ. Δεν θα αργήσω.

Ε, Ζαλίμ!

- Ζαλίμ, τί σ' έπιασε; - Πάψε!

Θα με ξαναδαγκώσεις;

Θύμωσες;

Συγγνώμη.

Γαμώτο! Πρέπει να φύγω. Έχω νυχτερινή βάρδια.

Θα σου τηλεφωνήσω αργότερα.

- Τα λέμε. - Τα λέμε.

Μαμά;

Τί έγινε;

Τί είναι αυτός ο αριθμός;

Δοκιμασία.

Αυτή η λέξη κρατάει μέσα της όλη τη δύναμη των Εβραίων.

Τη δύναμη που μας ενώνει εδώ και χιλιάδες χρόνια.

Επικαλούμαι τις αναμνήσεις σας.

Τρομερή θλίψη βιώνει η κοινότητά μας.

Χθες βράδυ, άρπαξαν τα παιδιά μας.

Τον Νταβίντ Κοφτ και τη Λέα Χάρματς.

Κάτι τέτοιο δεν έχει γίνει ποτέ πριν.

Είναι πρόκληση για την κοινότητά μας.

Μας είπαν τα λύτρα που πρέπει να πληρώσουμε.

- Αφήστε την Αστυνομία να το αναλάβει. - Δεν μπορούμε!

Είπαν ότι θα είναι χειρότερα.

Ποιός νοιάζεται τι είπαν!

Σας ζητώ να βοηθήσετε τις οικογένειες να μαζέψουν τα χρήματα.

Έχω και γω οικογένεια!

- Αν αρπάξουν και τα δικά σου; - Τα δικά μου κάθονται φρόνιμα στο σπίτι.

- Τί λέει η Τορά; - Όταν πέθανε η μάνα μου,

κανένας δεν έδωσε ούτε ένα ρούβλι!

Ζητώ από όλους να έρθουν και να μου πουν

πόσα θα δώσουν για να σωθούν τα παιδιά μας.

Μπερασόν. Τρία χιλιάρικα.

Τα χρήματα δεν φτάνουν για να πάρουμε πίσω και τα δύο παιδιά.

Έχουμε μόνο τα μισά.

Πρέπει να αποφασίσουμε τι θα κάνουμε.

Να τα μοιράσουμε στη μέση;

Είναι σωστό αυτό;

- Τί λέει η Τορά; - Αρκετά με την Τορά!

Εμείς αποφασίζουμε.

Συμφωνώ ότι θα ήταν δίκαιο να τα μοιράσουμε στη μέση.

Αλλά μόνο τη Λέα μου έχω.

Δεν έχω άντρα. Δεν θα βρω τα υπόλοιπα χρήματα.

Λυπάμαι.

- Δώσε στη Χάρματς όλα τα λεφτά. - Και στον Κοφτ ό,τι περισσέψει.

Η μία τα παίρνει όλα και ο άλλος δεν παίρνει τίποτα;

Φίλε μου, δέξου ό,τι σου δίνουν.

Ποτέ δεν θα συμφωνήσουν.

Πάμε στο σπίτι μου. Κάτι θα σκεφτούμε.

- Τί είναι αυτό; - Δεν ξέρω, ήταν εδώ.

- Βάλτο το εκεί. - Πού;

- Εκεί που βάζεις τα βίντεο. - Εδώ ήταν πάντα.

Βάλτο πίσω!

Είπες ότι μπορείς να βοηθήσεις.

Όχι ακριβώς.

Μπορώ να αγοράσω το συνεργείο για 40 χιλιάρικα.

Μόνο για το ακίνητο

ή και τον εξοπλισμό;

Όλα μαζί.

- Τότε πρέπει να άκουσα λάθος. - Σαράντα.

Αξίζει περισσότερα.

- Δεν ξέρω τι να το κάνω. - Ξαναπούλα το.

Μη με στεναχωρείς.

Σαράντα πέντε. Μόνο επειδή θέλω να σε βοηθήσω.

Δεν μπορώ εύκολα να το πουλήσω. Κι αν δεν το αγοράσει κανείς;

Μη μας εκμεταλλεύεσαι!