Matt and Mara

Ja, afgelopen weekend.

Mara!

Hoi.

- Hoi! - Hoe gaat het?

Wat doe je... Wat doe je hier?

Ik kwam je opzoeken.

Dit is geen toeval.

Het is niet alsof ik je toevallig zag...

Ik ben je niet zomaar gevolgd.

Ik was aan het wachten... Ik wachtte daar met jouw...

met jouw studenten. Is dat wat ze zijn?

Ja, ja, ja. Dit is... Dit is mijn klas.

Uh, hoelang... hoelang ga je in de stad blijven?

Een paar weken. Ik ga in de buurt zijn.

Oké.

Ik zal je e-mailen, goed?

Ja, oké.

Geweldig.

Uh, iedereen kan nu het leslokaal betreden.

Veel succes.

Sorry.

Oké, we gaan verder met onze les over poëtische grammatica.

Dus... voor proza gelden er andere grammaticaregels

dan voor poëzie.

Neem me niet kwalijk.

Ehm...

Maar ik vind of je nu wel of niet...

van plan bent om een professioneel dichter te worden, euh...

dat het lezen van poëzie je kan sensibiliseren...

kan sensibiliseren voor het lezen van proza.

Net zoals

als je naar schilderijen in een museum kijkt,

en dan weer naar buitengaat,

en een verhoogd bewustzijn hebt

van, misschien, de manieren

waarop de gebouwen elkaar kruisen...

euh...

Wanneer je proza leest,

ben je je plotseling bewust van de keuzes in de grammatica

die de schrijver maakt.

Dus je weet niet hoelang je in de stad gaat zijn?

Ik heb tegen mezelf gezegd dat ik pas zou vertrekken

als het ontwerp af is.

Mm-hmm.

Ik heb nog steeds mijn appartement in New York.

Hoe vaak schrijf je?

- Elke dag. Als ik niet... - Ja?

Ja... Als ik geen tijd verspil en met mensen op stap ga.

Ik heb veel vrienden uit het verleden,

ex-vriendinnen,

die ik zie.

Ik weet echt niet

hoe het zou voelen

om dat soort arrogantie te hebben.

Om te denken dat ik iets weet over wat...

een ander denkt.

Waarom is het arrogantie,

en niet alleen creatieve... verbeelding?

Dus je geeft toe dat je het je inbeeldt...

en dat je het eigenlijk niet echt weet?

- Dat is anders. Als je... - Ik laat mijn verbeelding

mijn eigen domheid bereiken

en zo wordt het werkelijkheid.

Wat?

Ik laat mijn verbeelding

het niveau van mijn eigen domheid bereiken,

en zo wordt het werkelijkheid.

Oké...

Ik denk niet dat dat het je iets kan schelen...

Ah, nee.

Ik weet niet wie wie zelfbewust maakt.

Ga je nog vragen over wat ik schrijf,

of is dat totaal irrelevant voor de...

Ik probeer gewoon... Ik was beleefd.

Daarom heb ik het nog niet gevraagd.

Nou, vraag het niet uit beleefdheid...

- Ik zeg... - Vraag het uit interesse.

Ik vroeg het niet uit beleefdheid,

omdat het nogal onbeleefd is

om als iemand even niets gepubliceerd heeft,

je niet iets kunt vragen zoals "Wat ben je aan het schrijven?",

of "Heb je Wonder Boys? niet gelezen?"

Ik ben eigenlijk niet beschaamd over

het feit dat ik al een tijdje

- niets gepubliceerd hebt. - Ik wil niet pushen, maar...

- Wil je het weten? - Heel graag!

Je trekt je heel gemakkelijk terug.

Omdat je zeer gevoelig bent!

- Ik ben niet... - Oh komaan.

Ga je

extreem vriendelijk en voorzichtig zijn?

Ik ga je vasthouden zoals een Fabergé ei.

Oké.

- Met witte handschoenen. - Oké.

En ik ben een bediende, dus ik weet dat...

in Singapore,

als zelfs maar

de schaduw het ei aanraakt, ze me onthoofden.

Oké.

Dus...

Ik denk

dat het ding waar ik echt in geïnteresseerd ben

iets is...

zoals, een...

een persoon die...

echt gelooft, eh,

dat ze niets over zichzelf weten.

En dat

al hun verlangens

complete geheimen zijn voor hen,

en dat deze verlangens onthuld kunnen worden

op elk moment

en hun leven kunnen ruïneren.

Ze heeft het gevoel dat haar identiteit

zou kunnen veranderen zonder dat ze er controle over heeft

en zonder dat ze er iets over te zeggen heeft?

Ja, precies.

Ik begrijp wat je zegt.

Precies.

Dit klinkt geweldig,

en het klinkt ook erg eigentijds.

Mensen zullen zoiets hebben zoals "Oh, wow."

Maar het probleem is dat het...

Het is maar een idee...

Ik weet niet hoe...

Ik weet niet hoe ik dat moet opschrijven.

Je moet het publiek doen begrijpen wat er gebeurt.

Nee, ik wil niet het publiek het doen begrijpen...

letterlijk... is de...

Wordt de muziek... wordt de muziek steeds luider?

Nogal wat. Nogal. Die wordt luider, ja.

Pardon?

Gesloten?

Oh, jullie zijn gesloten.

Ja, we zijn gesloten.

- Oké. - Sorry.

Bedankt voor jullie komst.

Je had het ons gewoon kunnen vertellen.

Op het einde van de dag

zet ik graag wat muziek op. Het is...

De meeste mensen snappen het.

Uh-huh.

Oké. Uh...

Laten we vertrekken. We gaan vertrekken.

Nou, willen jullie nog iets anders?

Kan ik nog een drankje brengen?

Ik ken eigenlijk niemand die na vijven nog koffie drinkt.

De machine is... Ik heb hem uitgezet.

Kijk, het was niet onze bedoeling om persoonlijk aanstoot te geven.

We waren net een gesprek aan het voeren...

- Oh nee, nee, nee! - En toen begon je...

Het is geen probleem als jullie hier willen blijven.

Jullie waren aan het praten.

- Ik snap het. - Oké.

Het klonk intens en belangrijk.

Wow...

Het spijt ons zo... Het spijt ons zo.

Het is prima. Gewoon... de meeste mensen...

Als ik het geweest zou zijn, zou ik denken, "Ik wil deze man niet storen,

hij draait een dubbele shift..."

Het enige wat je hoefde te zeggen was, "We gaan sluiten."

Dat is alles.

Dat deed ik. Toen ik het bord omdraaide.

En nu...ben je agressief.

Je hebt niet eens gezegd, "We gaan sluiten."

Dat is zo onnodig. Je hebt het niet gezegd.

Je kwam net...

Ik denk dat ik het zei toen ik het bord omdraaide.

- Nu zijn ze weer open. - Deed ik het op die manier?

Ja.

Dit ben jij die koffie drinkt. Dit ben jij.

"Oh, heb je mijn boeken gelezen? Ik ben zo slim!"

Laten we gaan. Laten we gaan.

Probeer eens te werken voor de kost!

Ja... oké. Oh, ja, ja, ja.

Dag... Karen.

Hey.

Wat zijn jullie aan het doen?

Uh, gitaar aan het spelen.

Avery?

Is ze aan het spelen?

Ze probeert het.

Nee?

Waar is het gebleven?

Ding!

Als de mensen "familieband" zeggen,

bedoelen ze meestal niet "Eén gitaar, drie mensen."

Fier!

"Vier?

- Vi... - "Vijf."

- Zes. - Zes.

- Zeven. - Zeven.

Hier staat dat het een vol uur langer duurt

om de grens over te steken bij Kingston

dan bij Niagara Falls.

Samir?

Hier staat dat het een vol uur langer duurt

als we via Kingston

naar Ithaca gaan

in plaats van via Niagara Falls.