The Rat Catcher

ช่วงบ่าย มนุษย์หนูมาถึงสถานีจ่ายน้ำมัน

เขาเดินเข้ามาทางถนนส่วนบุคคล ด้วยฝีเท้าเบาโหยง

ไม่มีเสียงฝีเท้าบนพื้นกรวดแม้แต่น้อย

ไหล่ข้างหนึ่งของเขาสะพายย่ามทหาร

เขาสวมเสื้อแจ็กเกตลูกฟูกทรงโบราณ ที่มีกระเป๋าใหญ่

กางเกงลูกฟูกมีเชือกขาวร้อยรัดรอบเข่า

- สวัสดีครับ - ครับ

จนท.กำจัดสัตว์แทะ

ลูกตาดำเล็กของเขา กวาดมองไปรอบพื้นที่อย่างรวดเร็ว

- มนุษย์หนู - ฉันเอง

เขาร่างผอมหนังเหนียวและมีใบหน้าแหลม

ฟันหน้าเหลืองอี๋สองซี่

ยาวงอกพ้นขากรรไกรบนลงมาเหนือริมฝีปากล่าง

หูของเขากลมบางแนบไปกับท้ายศีรษะ

ลูกตาของเขาเกือบดำสนิท

แต่ยามที่เขามองเรา กลับมีประกายสีเหลืองในแววตา

- คุณมาเร็วมาก - คำสั่งพิเศษจากกระทรวงสาธารณสุข

แล้วคุณจะมาจับหนูให้หมดเลยใช่ไหม

- ใช่ - จับอย่างไร

ใช่ จับอย่างไร

ขึ้นกับว่าเป็นหนูประเภทไหน อยู่ที่ไหน หนูคนละแบบก็จับคนละวิธี

- คงวางกับดักเอาสินะ - หือ

- วางกับดัก - งั้นรึ

มนุษย์หนูหัวเราะพรืด

แบบนั้นจะไปจับหนูได้ที่ไหน หนูไม่ใช่กระต่าย

เขาเชิดหน้าขึ้น

สูดอากาศดมฟุดฟิดด้วยจมูกที่ขยับดุ๊กดิ๊กไปข้างๆ

หนูมันฉลาด ถ้าอยากจับให้ได้ต้องรู้ใจมัน

ทำงานแบบนี้ต้องรู้ใจพวกหนู

รู้ไหมเจ้าพวกนี้มันทำอย่างไร มันจับตาดูเรา

ตลอดเวลาที่เราเตรียมการจะกำจัดมัน

มันจะจับตามองเรา

นี่ไม่ใช่งานหนูท่อใช่ไหม

ไม่ ไม่ใช่งานหนูท่อ

- ถ้าเป็นงานหนูท่อก็งานยาก - ไม่เห็นน่าจะยาก

ไม่น่าจะยากเรอะ ลองไปจับหนูในท่อดูบ้างไหมล่ะ

เป็นคุณจะใช้วิธีไหน อยากรู้เหมือนกัน

ก็วางยาเบื่อล่ะมั้ง

แล้วจะเอาไอ้ยาเบื่อนี้ไปวางตรงไหน

ก็วางในท่อ

มนุษย์หนูตาเป็นประกายด้วยชัยชนะ

ใช่ นึกแล้วเชียว "วางในท่อ"

รู้ไหมว่าจะเกิดอะไรขึ้น ยาโดนน้ำชะไปหมด

ยาเบื่อทั้งหมดไม่เหลือ ในท่อก็เหมือนแม่น้ำ

ก็ได้ งั้นเป็นคุณจะทำอย่างไร คุณมนุษย์หนู ถ้าต้องจับหนูในท่อ

มนุษย์หนูก้าวเข้ามาหนึ่งก้าว

น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนเป็นลึกลับมั่นใจ

เสียงของชายผู้กำลังจะบอก ความลับทางอาชีพแสนสำคัญ

เราต้องทำงานจากพื้นฐานความเข้าใจ ว่าหนูเป็นสัตว์กัดแทะ

ไม่ว่าจะเอาอะไรไปล่อ มันจะต้องแทะ

ถ้าเจองานที่ต้องจับหนูในท่อ จะต้องทำยังไง

น้ำเสียงเขาต่ำแตกปร่าจางๆ ดั่งเสียงกบร้อง

และดูเหมือนทุกคำที่ออกจากปาก จะต้องเลียริมฝีปากต่อ

ราวกับคำเหล่านั้นรสชาติเยี่ยมเมื่อแตะลิ้น

เราลงไปที่ท่อ

เอาถุงกระดาษสีน้ำตาลธรรมดาๆ ไปด้วย

เอาปูนปลาสเตอร์ใส่ลงไปให้เต็ม ไม่ต้องใช้อะไรอย่างอื่น

แล้วก็แขวนไว้จากเหนือเพดานท่อ

ห้อยลงมาให้ปริ่มๆ แต่อย่าให้แตะผิวน้ำ

แค่สูงพอที่หนูจะเอื้อมถึง

คล็อดฟังด้วยความสนใจ

เมื่อเจ้าหนูว่ายมาตามท่อ เห็นถุงปั๊บ มันจะหยุด

ดมเข้านิดหน่อย กลิ่นไม่ได้แย่อะไร

- มันจะทำยังไง - มันจะแทะ

ถูกต้อง! มันจะเริ่มแทะถุง ถุงจะแตก

ไอ้หนูตัวนั้นกินปูนเข้าไปเต็มปากสมใจ

แล้วไงต่อ

แล้วมันก็เสร็จเรา

- นั่นฆ่ามันได้เหรอ - ตายสนิท

- ปูนปลาสเตอร์… - จะพองตัวเมื่อโดนความชื้น

เข้าไปในท่ออาหารหนูเมื่อใดก็บวมขึ้นทันที

ฆ่ามันตายได้เร็วกว่าอะไรทั้งนั้นในโลก

เพราะอย่างนั้นเราถึงต้องรู้ดีเรื่องหนู

สีหน้าของมนุษย์หนูเจิดขึ้นด้วยความภาคภูมิ

เขาถูนิ้วเก้งก้างเข้าด้วยกัน ยกมือทั้งสองขึ้นมาประกบตรงหน้า

เอาละ หนูของคุณอยู่ไหน

คำว่า "หนู" ออกมาด้วยน้ำเสียงอิ่มลึก

ราวกับเขากำลังใช้เนยละลายกลั้วปาก

ตรงนั้น ที่กองฟางอีกฝั่งถนน

- ไม่ใช่ในบ้าน - มีแต่ในกองฟาง ไม่มีที่อื่น

อยากเดิมพันว่าในบ้านก็มี เข้าไปกินอาหาร แพร่เชื้อโรคความป่วยไข้

- มีใครป่วยอะไรไหม - เขาตั้งใจมองหน้าผม ไม่ได้มองคล็อด

- ทุกคนสบายดี - แน่ใจรึ

- ค่อนข้างแน่ - ไม่มีทางรู้แน่

เขาจริงจังกับงานเจ้าหน้าที่สาธารณสุขมาก

และผิดหวังเมื่อเราไม่ได้มีอาการกาฬโรค

ถึงอย่างนั้น เจ้าพวกหนูอยู่ในกองฟาง คุณคิดจะกำจัดมันอย่างไร

หมอหนูยิ้มยิงฟันอย่างคนเหลี่ยมจัด

เขาล้วงเข้าไปในกระเป๋าย่าม หยิบกระป๋องดีบุกใหญ่มา

ประเมินน้ำหนักในมือก่อนจะพูดว่า

ยาพิษ ยาพิษชนิดพิเศษ ยาพิษร้ายกาจ

ต้องโดนจับเข้าคุกถึงหกเดือน ถ้ามีใครจับได้ว่ามีสารนี้แม้แค่ช้อนเดียว

ในกระป๋องนี้มีมากพอที่จะฆ่าได้หนึ่งล้านคน

- อยากเห็นไหม - อยากครับ

เขาควักเหรียญขึ้นมางัดเปิดกระป๋อง

นี่ไง

เขาพูดถึงสารในนั้นอย่างรักใคร่ ก่อนจะส่งมาให้คล็อดดู

เมล็ดข้าวโพดหรือข้าวบาร์เลย์สินะ

ข้าวโอ๊ต ข้าวโอ๊ตอาบยาเบื่อ

หยิบเข้าปากไปแค่เมล็ดเดียว จะได้ตายภายในสามนาที

ผมไม่เคยปล่อยให้กระป๋องนี้คลาดสายตา

เขาประคองกระป๋องนั้นก่อนจะเขย่าเบาๆ

ฟังเสียงเมล็ดข้าวโอ๊ตเสียดสีกันในนั้น

แต่วันนี้เจ้าหนูของคุณจะยังไม่ได้กินหรอก วางไปมันก็ไม่ยอมกิน

ถึงได้บอกว่าเราต้องรู้ดีเรื่องหนู หนูมันขี้ระแวง ขี้ระแวงมากๆ

เพราะฉะนั้น วันนี้มันจะได้กินเมล็ดข้าวโอ๊ตสะอาดอร่อยๆ

แบบที่ไม่ทำอันตรายอะไรต่อมันทั้งนั้น

นอกจากจะทำให้มันอ้วนพี แล้วพรุ่งนี้ก็ได้กินแบบเดิมอีก

วันมะรืนก็อีก วันมะเรื่องก็อีก

ข้าวโอ๊ตจะอร่อยมากจนหนูทั้งเขตนี้

จะแห่กันมากินในไม่ช้า

ฉลาดสุดๆ

ทำงานใหญ่แบบนี้ต้องฉลาด ยังไงต้องฉลาดกว่าไอ้หนู

นั่นไม่ใช่เรื่องเล็กน้อยนะ

"แทบจะต้องกลายเป็นหนูเสียเอง" ผมตอบ

คำนั้นหลุดปากไปก่อนผมจะห้ามตัวเองได้

และผมก็ห้ามใจไม่อยู่จริงๆ เพราะผมมองหน้าชายผู้นั้นอยู่

คำนั้นส่งผลต่อเขาอย่างที่ผมไม่คาดคิด

- ถูกต้อง! - เขาร้อง

คุณเข้าใจแล้วสินะ คำที่พูดออกมานั่นคือใช่เลย

คนจับหนูที่เก่งจะต้อง เป็นเหมือนหนูมากกว่าอะไรทั้งนั้น

ต้องฉลาดกว่าหนูเสียอีก

และเรื่องแบบนั้นไม่ได้เป็นกันง่ายๆ ขอบอกเลย

งั้นรีบจัดการกันเลยดีกว่า

เลดี้เลโอโนรา เบนสัน เรียกตัวผมด่วนไปที่คฤหาสน์

ที่นั่นก็มีหนูรึ

ทุกที่มีหนู

หมอหนูเดินทอดหุ่ยกลับไปตามทางเดิน

ท่าเดินของเขาก็เหมือนหนูมาก จนเราอดสงสัยไม่ได้

ท่าเดินค่อยๆ ช้าๆ เกือบเรียกว่าย่อง เดินโดยงอเข่ามากๆ

ไม่มีเสียงจากเท้าแม้แต่น้อยทั้งที่เดินบนพื้นกรวด

เขาโดดข้ามรั้วและสาวเท้าไปดูรอบกองฟาง

พลางควักข้าวโอ๊ตโปรยลงไปบนพื้น

วันต่อมาเขาก็กลับมาทำอย่างเดิมอีก

วันหลังจากนั้นเขาก็มาอีกรอบ วันหลังจากนั้นก็มาอีก

ในที่สุด ในวันที่สี่ เขาจึงโปรยข้าวโอ๊ตอาบยาเบื่อ

แต่เขาไม่ได้โปรยไปทั่วๆ เขากลับตักกองไว้เป็นกองเล็กๆ

วางไว้แต่ละมุมของกองฟาง

- เลี้ยงหมารึเปล่า - เลี้ยง

ถ้าอยากให้หมาตายอย่างแสนทรมาน ก็ปล่อยเข้าไปในรั้ว

วันต่อมาเขาจึงมาเก็บซากหนู

ขอกระสอบเก่าๆ สักใบ ต้องเอาไว้ใส่ซากหนู

เขายืดอกผายสำคัญตัวมากๆ ลูกตาดำๆ นั้นแวววาวด้วยความภาคภูมิ

เขากำลังจะแสดงผลงานที่ได้ให้ผู้ชมได้ดู

คล็อดไปหยิบกระสอบมา เราเดินข้ามถนนไป

หมอหนูเดินตรวจไปรอบกองฟาง

ก่อนจะก้มลงดูกองยาเบื่อเล็กๆ กองหนึ่ง

- เกิดเรื่องไม่เข้าเค้าแล้ว - เขาพึมพำ

เขาพูดเบาด้วยความโกรธ

เขาเดินย่องไปยังอีกกองหนึ่ง ก่อนจะย่อตัวลงนั่งคุกเข่าเพ่งดูใกล้ๆ

- เกิดเรื่องไม่เข้าเค้ามากๆ - เกิดอะไรขึ้น

เขาไม่ได้ตอบ แต่เห็นได้ชัดว่าหนูไม่ได้แตะเหยื่อล่อเลย

"ไอ้หนูพวกนี้มันฉลาดมาก" ผมพูด

นั่นไม่เข้าหูมนุษย์หนูคนนั้น

เห็นได้จากทั้งสีหน้าและจมูก และจากการที่ฟันเหลืองๆ ทั้งสองซี่

ขบอยู่กับริมฝีปากล่างอย่างแรง

- ไม่ต้องมาทำเป็นพูด - เขาตอบขณะมองหน้าผม

ไอ้หนูพวกนี้ไม่ได้ต่างจากหนูอื่นๆ นอกจากมีคนเอาอาหารให้มันกิน

มันต้องได้กินอะไรอร่อยๆ ที่อื่นเสียอิ่มแปล้

ไม่มีหนูตัวไหนในโลกจะปฏิเสธข้าวโอ๊ต นอกจากมันจะอิ่มพุงกางแล้ว

มนุษย์หนูหันไปทางอื่นอย่างหงุดหงิด

เขาคุกเข่าใช้พลั่วเล็กๆ ตักเมล็ดข้าวโอ๊ตเคลือบยาเบื่อ

ก่อนจะค่อยๆ เทมันกลับลงกระป๋อง

เมื่อเสร็จกิจ เราทั้งสามก็ข้ามถนนกลับมา

มนุษย์หนูไปยืนข้างหัวจ่ายน้ำมัน

กลายเป็นมนุษย์หนูที่สลดน่าสมเพช

สีหน้าของเขาค่อนไปแนวครุ่นคิด

เขาคิดวนเวียนในหัวกับความผิดพลาดนี้

ลูกตายังกลอกพยายามหาทาง

ปลายลิ้นแลบออกมา ดุนด้านหนึ่งของฟันเหลืองสองซี่

เขาเผลอเหลือบตามองผม ไม่คิดว่าใครจะเห็น

ก่อนจะหันไปหาคล็อด