Первые 200 строк.
เจ็ด
สวยจัง
คุณจะพูดอีกกี่รอบกัน
- ก็มันโดนใจผมนี่นา - งั้นเหรอ
ขืนพูดอีกคุณจะโดนอย่างอื่นแทน
แปด
- ฉันว่ามันน่าขนลุกไปหน่อย - โอเค
แต่เรื่องชวนขนลุกก็สวยงามได้นะ
พูดจาสมเป็นนักเขียน
เก้า
นับอะไรอยู่เหรอ ลูกรัก
สัตว์ตายบนถนน
อะไรนะ
มีเกลื่อนถนนเลยค่ะ
หนูเห็นแร็กคูน
แล้วก็พอสซัม กับตัวที่หนูคิดว่าน่าจะเป็นแมว
น่าแปลกนะคะ
เวลารถทับแมว มันน่าเศร้ากว่าทับแร็กคูน
สิบ
โอ้
ไม่นะ
โธ่
รอนี่แป๊บนะ
- หนูอยากไปดู - ไม่ได้จ้ะ
มันตายหรือยัง
ตายสนิท
อย่าไปแตะมันนะ
ระวังจะติดโรคไลม์เข้า
"เข้าสู่เขตโพรวินซ์ทาวน์ ก่อตั้งเมื่อปี 1686"
โอเค
ถึงสักที
โอเค เราจะอยู่ที่นี่แหละ
ตื่นเต้นไหมลูก
ครอบครัวการ์เดเนอร์ใช่ไหมคะ
- สวัสดีครับ - ใช่ค่ะ
ยินดีต้อนรับสู่โพรวินซ์ทาวน์
หรือที่เราเรียกกันว่าพีทาวน์
พวกพิลกริมมาขึ้นบกที่นี่
ก่อนจะไปขึ้นบกที่พลิมัทนะ รู้ไหม
- ฉันมาร์ธาค่ะ - ครับ
ฉันเป็นคนดูแลบ้านให้ครอบครัวบราวน์
เชิญเข้าข้างในก่อนค่ะ
เหมือนบ้านผีสิงเลยค่ะ
บ้านในโพรวินซ์ทาวน์ มีผีสิงทั้งนั้นแหละลูก
ผีของนักล่าวาฬที่จมน้ำตายในทะเล
ที่นี่เงียบจังค่ะ
ช่วงฤดูร้อนจะมีประชากรหกหมื่นคน
ส่วนช่วงนี้ของปี...
ประชากรจะลดลงเหลือเกือบๆ สามหมื่น
ที่จริงฉันชอบแบบนี้มากกว่านะ
ช่วงฤดูร้อนฉันจะปล่อยบ้านให้เช่า
แล้วหลบไปอยู่เบิร์กเชียร์สเลย
โดยเฉพาะในสัปดาห์เกย์หมี
ระบบบำบัดน้ำเสียของเมือง อุดตันมากช่วงสัปดาห์เกย์หมี
คุณเป็นนักเขียนบทสินะ
- ใช่ - มีอะไรที่ฉันน่าจะเคยผ่านตาไหม
ผมเขียนบทให้ละครทีวีสองสามเรื่อง
ส่วนใหญ่ก็ละครแนวไขคดี ให้ช่องทีวีหลัก
เขากำลังเขียนบทของตอนนำร่อง ระหว่างที่เราอยู่ที่นี่
หวังว่าคุณคงไม่ได้วางแผน
จะเปลี่ยนสภาพที่นี่มากนักนะ
ครอบครัวบราวน์อนุญาตให้ฉัน เปลี่ยนอะไรก็ได้ตามใจ
- ก็นะ - ที่ไม่เกินงบนะ
ใช่ นี่เป็นงานใหญ่งานแรก
ค่ะ มันเป็นอาชีพที่สองของฉัน
ฉันเป็นครูมานานมาก
- ครอบครัวบราวน์เห็นอินสตาแกรมฉัน - สวยมากเลยล่ะ
และเสนอให้เราอยู่บ้านฟรีสามเดือน
แลกกับการตกแต่งบ้านใหม่
อ้าว
นักไวโอลินน้อย
เรามีวงออร์เคสตราเล็กๆ ที่โรงเรียนมัธยมต้นด้วยนะ
เธอเรียนที่บ้านน่ะค่ะ
เอาล่ะ เรื่องที่คุณจำเป็นต้องรู้
คือควรตุนเหล้าไว้เยอะๆ
อ๋อ ได้เลย
อย่าลืมปิดหน้าต่างให้สนิทด้วย
เผื่อพายุนอร์อีสเตอร์เข้า
แล้วอย่าว่ายน้ำใกล้ๆ แมวน้ำนะ
แต่คุณคงไม่ลงว่ายหรอก น้ำเย็นจัดขนาดนั้น
แล้วก็อย่าพยายามเลียนแบบ สำเนียงบอสตันเชียวล่ะ
เข้าใจนะ
ได้ค่ะ
"อนุสาวรีย์พิลกริม"
- ขอบคุณครับมาร์ธา - คุณก็ด้วยค่ะ
ขอบคุณนะคะ
- ตามสบายนะคะ - บายครับ
บายค่ะ
หนูไปดูห้องก่อนนะคะ
พวกเขาจะเพี้ยนๆ กันหมดเลยไหม
- ผมหวังว่าอย่างนั้นนะ - ไม่เอา
ผมต้องหาแรงบันดาลใจให้ได้มากที่สุด
ไว้ผมค่อยขนของลงทีหลัง
ผมจะไปซื้อเสบียงที่ตลาดเดี๋ยวนี้
คุณหมายถึง "ตาหลาด" สินะ
- ใช่ ตาหลาด - ตาหลาด
เบาๆ ลูกได้ยิน
ไม่อยากเชื่อว่าเราจะทำแบบนี้
ผมไม่เคยคิดเลย ว่าจะได้พาคุณออกนอกเมือง
ฉันรู้
ฉันภูมิใจในตัวเราจริงๆ
ที่นี่เหมาะมากที่คุณจะได้
ทำงานโดยไม่มีอะไรมารบกวน
และฉันจะได้มีประสบการณ์จริง
- ฉันว่ามันต้องสนุกแน่ - ผมด้วย
เหมือนมาพักผ่อนก่อนคลอด
- โอเค - ไปเถอะค่ะ
ไสหัวไปจากที่นี่ซะ ไอ้เวร
ออกไปจากเมืองนี้
พวกมันจะขย้ำไข่แก
พอที แคเรน
วันนี้พล่ามเรื่องบ้าๆ พอแล้ว
ออกไปตะโกนใส่ต้นไม้หรืออ่าว หรืออะไรข้างนอกซะ
ให้ตายสิ แคเรน
ออกไปได้แล้ว อย่ามาตายในนี้เชียว
ไปตายซะเถอะ ไอ้เวร
ออกไปจากเมืองนี้ซะ
ออกไป
บอกเขาสิ ไมกี้
เราเรียกเธอว่าแคเรนวัณโรค
แต่ผมว่าเธอไม่ได้เป็นวัณโรคหรอก
เธอสูบบุหรี่จัด วันละสามซองแน่ะ
ถึงจะเพี้ยนแต่ก็ไม่มีพิษภัย
พอดีผมมาจากนิวยอร์กซิตี เจอเรื่องเพี้ยนกว่านี้มาเยอะแล้ว
ผมไมกี้ เป็นเจ้าของที่นี่
สวัสดีครับ ผมแฮร์รี่ การ์เดเนอร์
ผมรู้ มิสเตอร์ฮอลลีวูด
น้องสาวผมคือคนดูแลบ้าน ให้ครอบครัวบราวน์
อ๋อ
ถ้าอยากให้ผมสั่งอะไรให้เป็นพิเศษ ก็บอกได้เลยนะ
พวกผักออร์แกนิก ผลไม้ เคล หรือนมข้าวโอ๊ต
"ไอเดีย"
อัลม่า
ลูกรัก
พ่อชอบดนตรีที่ลูกเล่นนะ แต่ช่วยอะไรพ่อหน่อยได้ไหม
พ่อมีเวลาแค่สามเดือน เพื่อทำโปรเจกต์นี้ให้เสร็จ
หนูนึกว่าดนตรีจะช่วย เปิดความคิดสร้างสรรค์ซะอีก
ลูกเข้าใจไม่ผิดเลย
แต่ประเด็นคือ
เวลาที่ลูกเล่น...
ในหัวพ่อคิดแต่ว่าพ่อรักลูกมากแค่ไหน
และภูมิใจในตัวลูกขนาดไหน
และมันทำให้พ่อไม่รู้สึกอยากทำงาน
เพราะพ่อยังต้องพิสูจน์อะไรอีก ในเมื่อมีลูกสาวคนเก่งอยู่แล้ว
และมันน่ารำคาญมาก
นั่นก็ด้วย
หนูต้องเล่นให้เก่งกว่านี้
ต้องเล่นให้สมบูรณ์แบบ
หนูอยากเป็นไวโอลินมือหนึ่ง ของนิวยอร์กฟิลฮาร์โมนิก
ให้ได้ก่อนหนูอายุ 18
อายุ 18 เหรอ
เวลาเดินไปทุกวันนะลูก
ติ๊กต็อกๆ
นึกว่าทุกคนชอบบทซะอีก
พวกเขาจะซื้อทำไม ถ้าต้องแก้บทเยอะขนาดนี้
เอาล่ะ อัลมันดีน
เราไปสำรวจเมืองกัน ให้พ่อได้ทำงานสักหน่อย
มาเร็วลูกรัก
ขอบคุณนะ
เราต้องหาหูฟังตัดเสียงรบกวนให้พ่อ
เข้าใจคิดนะเรา
อยากรู้จังว่าพวกพิลกริม ถูกฝังไว้ที่นี่หรือเปล่า
หนูสงสัยว่าพวกเขาเป็นอะไรตาย
อาจเป็นโรคที่ร้ายแรงและเก่าแก่ อย่างโรคบิดหรือกาฬโรค
หรือเห็บกวาง
พื้นที่แถวนี้มีโรคไลม์ระบาดไปทั่ว
แม่ของราชิดาเพื่อนลูก
เธอใช้เวลาช่วงฤดูร้อนที่แฮมป์ตันส์ แล้วติดโรคนี้เข้า
อาการเธอทรงอยู่ได้แค่ถึงตอนเที่ยง
ก่อนที่จะทรุดลงเพราะอ่อนแรง
ถ้าลูกแต่งตัวมิดชิดตลอด ก็น่าจะไม่เป็นไร
แม่ชอบที่นี่ไหม
ที่นี่สวยมากนะ
ลูกก็รู้แม่ชอบบรรยากาศเมืองใหญ่
ที่มักจะมีอะไรให้ประหลาดใจเสมอ
ทุกหัวมุมถนน ไม่ว่าจะเป็นคนบ้า...
ตะโกนเรื่องพระเจ้า หรือวงกลอง
เจอเพื่อนเก่า หรือตู้โชว์สวยๆ
แต่ได้วางมือพักบ้างก็ดี
ถึงจะเป็นสิ่งที่เรารักก็ตาม
ไปกันเถอะ
เร็วเข้า
รีบเดิน
แฮร์รี่
แฮร์รี่
แฮร์รี่
แฮร์รี่
- เกิดอะไรขึ้น - มีคน
เขาไล่ตามเรามา เขาไล่ตามเรามา
เกิดอะไรขึ้น
- พระเจ้า - เงียบๆ
ห้องรับแดดๆ
แฮร์รี่
อาชญากรรม 85 เปอร์เซ็นต์ที่เคปค้อด เกี่ยวข้องกับสารโอปิออยด์
ฤดูหนาวแบบนี้ไม่มีอะไรให้ทำ นอกจากบ่นหรือเล่นยากันจนเมา
ซึ่งส่วนใหญ่ไม่มีพิษภัย
งัดแงะ ขโมยของ
ได้ยินว่ามีคนขี่มอเตอร์ไซค์ ไล่แทงกันเมื่อฤดูร้อนสองสามปีก่อน
แต่นั่นเป็นครั้งที่ผิดจากปกติไปมาก
แต่ฉันรู้สึกถึงอันตรายจริงๆ นะ
No comments yet. Be the first to leave one.