End Times

Dit is TXO 0-5-0 met een uitzending...

naar alle kanalen. Kan iemand me horen?

Echo, Echo, Tango 0-7, antwoord.

Tango 0-7, dit is een noodgeval.

Ik herhaal. Dit is een noodgeval.

Hoi. -Hoi.

Waar zijn we?

In een kamer.

Hoe voel je je? -Praten doet pijn.

Ik kan niet goed ademen.

Ik heb het warm...

en koud tegelijkertijd.

Ik heb het zo koud vanbinnen.

Ik ben ook besmet, hè?

Ja.

DRIE MAANDEN EERDER

Ronnie?

Veronica?

Veronica?

Ronnie...

Ronnie.

Ik ben het.

Papa.

Weet je nog?

Ik probeerde zo snel mogelijk te komen. Het sp...

Ik wist dat je hier zou zijn.

We hebben hier goede tijden beleefd.

Het spijt me.

Het spijt me.

Ik probeerde zo snel mogelijk naar hier te komen.

Lieverd.

Luister naar me. Ronnie, alsjeblieft.

Ronnie, Ronnie, alsjeblieft.

Ronnie, alsjeblieft.

TOEGANG VERBODEN

Kijk eens aan.

Kom.

Luister.

Luister naar me. Er valt niet te onderhandelen.

Als je braaf bent en niet teveel herrie maakt...

zal je niets overkomen, min of meer.

Oké?

Zoniet, breek ik je benen en steek ik je neer.

Dan mag je hier blijven liggen tot er iemand opduikt.

Nee.

Goed begrepen...? Goed. Trek je onderbroek uit.

Jeetje, kijk eens aan. Zwijg.

Ik wil je niet horen.

Hallo... Wat ben je aan het doen?

Nu is het de beurt aan mijn mannen.

Alexis ook, als ze zin heeft om te spelen.

Mijn beurt, Ciro. Goed? -Ja.

Leeftijd voor schoonheid.

Jongens. Met hoeveel zijn ze?

Een half dozijn, of meer.

We kunnen niet terugtrekken. -Geef me nog even.

Ik ga niet vermoord worden omdat jij je lult wilt soppen.

We trekken terug. -Nee, wacht nou even.

Ik beslis hier. Opschieten.

Alsjeblieft...

Het spijt me, schat.

Je bent het niet waard.

Neem me niet kwalijk.

Willen jullie even alleen zijn?

Je weet wat je doet, hè?

Een echte vechtersbaas.

Ze behouden een deel eigenschappen van vroeger.

Dat maakt ze allemaal een beetje anders en gevaarlijk.

Zo goed was je niet.

Iemand lijkt een paar zware weken gehad te hebben.

Alsjeblieft, niet doen.

Niet?

Doe me geen pijn.

Oké, doe ik niet.

Je kunt niet te lang op dezelfde plek blijven. Waar ga je heen?

Ik probeerde binnen te raken...

zodat ik me kon verschuilen tot...

Tot? -Tot...

Tot dit allemaal voorbij is.

Dan zul je nog even moeten wachten.

Je kunt met mij meegaan, als je wilt.

Waarom?

Nu ik erover nadenk... Vergeet het.

Ik heb eten. Niet veel, maar genoeg voor ons tweeën voor een tijdje.

Je ziet eruit alsof je honger hebt. -Ik ben misschien veiliger alleen.

Nee, hoor.

Ik denk niet dat je het langer dan een week uithoudt...

voordat je zo hongerig wordt dat je nog nauwelijks kunt lopen.

Wanneer dat gebeurt, zullen ze er lucht van krijgen.

Dan komen ze achter je aan. Je zult ze niet kunnen stoppen.

Ze verscheuren je... en dan eten ze je op.

De kans is groot dat je nog leeft als ze op je beginnen te kauwen.

De keuze is aan jou, jongedame.

Er zijn 'n paar bunkers uit de oorlog waar we veilig kunnen overnachten.

Waar gaan we heen? -Er zijn versterkte delen in de stad.

Als we te voet gaan, kunnen we er voor het vallen van de avond zijn.

Ik kwam eerder mensen tegen... en nu jij.

Iedereen die ik heb gezien, is... -Dood?

Hier ook.

Hoeveel? -Hoeveel doden?

Nee, hoeveel zijn er nog over? -Ik weet het niet zeker.

De meesten werden geëvacueerd toen het noodsignaal werd uitgezonden.

Noodsignaal?

Heb je dat niet gehoord? Het was op tv, op de radio, op internet.

Ze reden rond met luidsprekers. -Nee, ik was bij vrienden...

Ik werd op een ochtend wakker en alles zag er zo uit.

Typisch. -Neem me niet kwalijk?

Niets.

Goed.

Het eerste wat we gaan doen, is schoenen voor je zoeken.

Daar kun je niet in rennen. Vroeg of laat zul je dat moeten doen.

Je moet je ogen en mond beschermen. Ik weet niet hoe het besmet.

Je hebt bescherming nodig.

Alles oké? -Zei je iets over eten?

Geweldig.

Ik hield van Tenderonis toen ik klein was.

Geniet ervan, lieverd. Dit is het laatste gastronomische gerecht.

Hierna... volgt er een dieet van bonen en maïs totdat we iets anders vinden.

Wat is er gebeurd? -Hoe bedoel je?

Wat is er met de wereld gebeurd?

Je hebt het nieuws echt niet gevolgd, hè?

Nee, het is deprimerend.

Ja, al die nutteloze informatie.

Een paar maanden geleden begonnen ze gevallen te melden op 't platteland.

Brownsville, Pennsylvania. Kankakee, Illinois. De Quincy, Louisiana.

Toename van geweld. Onverklaarbare aanvallen.

Maar Washington rapporteerde niet over nieuws uit het platteland.

Uiteindelijk...

begonnen ze op te duiken in kleinere steden.

Alberquerque, Toledo, Savannah, Pittsburgh.

Toen konden ze het niet meer negeren. Er was meer aan de hand.

Toen hoorden we over gevallen in Kenya... en Bangladesh.

Ecuador, Hokkaido, zelfs IJsland.

Het was groot. Het was in D.C., New York, San Fransisco, Los Angeles.

Overal.

Je lijkt er alles over te weten. -Ik heb voor de overheid gewerkt.

Mensen rondom mij werden op de hoogte gebracht van de situatie.

Wat was er met hen aan de hand? -Om te beginnen waren ze dood.

Maar...

Echt dood. Hersendood.

De hogere functies verdwijnen. Wat overblijft, is het reptielenbrein.

De instincten. Jagen, doden...

Zoals onze vroegste voorouders.

Hoe zijn ze zo geworden?

Er zijn veel theorieën online.

Toen er nog internet was. Niemand wist wat het was.

Niet toen het er echt toe deed. -Je zei dat ze mensen evacueerden...

Naar quarantainezones.

Ze hebben ze opgesteld rond de meest bevolkte gebieden.

Je bevindt je in de Los Angeles-zone nu. 240 km doorsnee.

Van Santa Clarita tot Orange County.

Maar als we hieruit kunnen komen... -Briljant...

Ik had er nog niet aan gedacht om uit de doodszone te ontsnappen.

De grenzen worden bewaakt. Ze kregen 't bevel om meteen te schieten.

Als je hier nog bent... moet je het alleen redden.

Ik houd de wacht.

Wat doe je nou? Elke vleeseter in de buurt heeft je horen gillen.

Ik werd wakker en je was hier niet...

De volgende keer kom ik naast je zitten.

Nee, ik... Het spijt me.

Ik dacht dat je... -Leg het maar uit.

Waarom zou ik je vragen om mee te gaan en dan achterlaten?

Sorry, ik raakte in paniek. Moeten we erover blijven zeuren?

We moeten verdergaan.

Wat? -Niets. Ik ken niet eens je naam.

Noem me Freddie. Zo noemt iedereen me.

Zo noemde iedereen me.

Kom op.

Iedereen is... weg. -Geen gebouwen of mensen meer.

Verdorie. Achteruit. We gaan rond.

Er is er maar één. -Het is nooit maar één.

Ze komen altijd in groep. Achteruit.

Bedankt voor de hulp. -Het spijt me. Ik kon niet...

Vergeet het.

Kom. We gaan.

Mag ik een vraag stellen? -Kan ik je tegenhouden?

En wij dan? -Waar heb je het over?

We zijn niet... zoals zij. Waarom niet?

Heb je de laatste tijd gereisd? De Caraïben of het zuiden?

Ja, twee maanden geleden. M'n vrienden en ik reisden naar Bali.

Een leuke reis. Heb je je eerst laten vaccineren?

Hij gaf me pillen en een paar vaccinaties.

Hij gaf je waarschijnlijk Doxycycline.

Dat wordt gebruikt tegen malaria en dysenterie.

Ze geven het aan Amerikanen die naar landen rond de evenaar reizen.

Ze geven het ook aan militairen. Het vaccin is uiteindelijk uitgewerkt.

Als je niet onlangs was gevaccineerd, zou je ook zo geworden zijn.

Wat gebeurt er wanneer het is uitgewerkt?

Ik ben zo moe. Kijk uit.

Ik wil zwemmen.

Ja, dat heerlijke water.

Rustig aan.

Alles wat er is gebeurd, is voorspeld.

Dan heb ik het niet alleen over het boek Openbaring.

Ik lees voor uit Jesaja, hoofdstuk 26.

Uw doden zullen leven, ook mijn dood lichaam, zij zullen opstaan.

Ontwaak en juich, u die woont in het stof...

want de aarde geeft de doden terug.

Ga, mijn volk, treed uw kamers binnen...

en sluit uw kamers achter u.