The Producers

Kom op.

- Ta-ta. - Ta-ta.

Vergeet de chequie niet. Kan geen toneelstukken produceren zonder chequies.

Je kunt op me rekenen, ondeugende jongen.

Oh...! Oh!

- Tot ziens. - Tot ziens.

Vaarwel. Doei.

Tot ziens. Tot ziens.

Oude buizerd.

Houd me vast, raak me aan.

Houd me vast, raak me aan. Houd me vast, raak me aan.

Houd me vast, raak me aan. Ah!

Houd me vast, raak me aan!

Ah!

Schat.

Houd me vast. Raak me aan.

Niet in de hal.

Oeh!

Ik weet dat ze hier is. Ik vraag me af waar ze zich verstopt.

Waar ben jij?

Waar ben je, duivelse vrouw?

Wie me vindt, mag me houden...

Hier kom ik, klaar of niet.

Daar ben je, jij kleine flirt.

Aah!

Wat scheelt er?

Papa wil niet met baby spelen?

Ik denk dat papa's nek gebroken is.

Mietje!

Miauw!

Miauw!

Ik vraag me af waar die oude Tom is, vanavond?

Ik...

Oh, Oh!

Oh, Bialy, Bialy, schat. Heb ik je pijn gedaan?

- Het is maar een vleeswond, koteletje. - O, wees maar niet...

Maak je maar geen zorgen, schat.

Ik zal het kussen en het beter maken.

Mmh...

Meneer Bialystock. Meneer Bialystock?

O, hoe gaat het met u? O, mijn God.

Ik bedoel...

Ik bedoel, excuseer me.

Je bedoelt "oeps", nietwaar? Zeg gewoon "oeps" en ga weg!

Ah-ah-ah-ah...

Niet "ah-ah-ah-ah". "Oeps!"

Oeps!

Ik kan niet tegen gluurders.

Er zit er één in het appartement tegenover mijn slaapkamerraam.

Ik zweer het, die man legt zijn verrekijker nooit weg,

nog geen minuut.

- Voel je je beter? - Ja.

Goed!

Laten we een beetje gek doen.

Nu...

Ik zal het onschuldige melkmeisje zijn,

en jij bent de stoute staljongen.

Oeh!

Deze melk is zo zwaar.

Ik zal het huis nooit bereiken.

Help... Help mij. Komt iemand mij helpen?

- Help mij! - Wacht! Wacht! We kunnen vandaag niet spelen.

- Ik heb te veel afspraken. - Kunnen we vandaag niet spelen?

Donderdag! Donderdag! Donderdag spelen we.

We spelen "De gravin en de chauffeur".

- O, dat is de beste! - Tot donderdag dan, Mijn gravin.

Mijn gravin.

Oh, nee, Bialy, Bialy, alsjeblieft, nog eventjes.

Maar heel even.

Geld. Ik heb geld nodig.

Oké. Oké, oké.

De gravin en de chauffeur.

Dus de graaf heeft je vanmorgen aangenomen, Rudolfo?

Let op de weg. Let op de weg.

Ik kan mijn ogen niet van je afhouden.

Hoe kan ik rijden als jij me gek maakt? Gek!!

Rudolfo, jij vuilak.

Stop hier.

Genoeg nu. Goed. Goed.

Donderdag doen we de rest. Zo ben je lief. Zo ben je...

Ik zal je je tasje en je handschoenen geven. Tot donderdag...

Donderdag.

Tot donderdag dan, ondeugende meid.

- Houd me vast. Raak me aan. - Donderdag. Donderdag.

En dan spelen we "de gravin en Rudolfo" uit?

Donderdag, als eerste.

Oh! En daarna,

spelen we "De ontvoering en de wrede verkrachting van Lucretia",

en ik zal Lucretia zijn.

En ik zal verkrachting zijn. Op donderdag. Dat is geweldig.

Lucretia, je bent de chequie vergeten. Kan geen toneelstukken produceren zonder chequies.

Natuurlijk. Nou, ik had hem de hele tijd bij me.

Is het oké? Ik schreef hem uit aan "cash", je hebt me de naam van het stuk niet verteld.

Prima. Prima. Is goed. Is goed.

Donderdag. Donderdag.

Tot gauw, mijn poederduifje.

Tot ziens.

- Ta-ta. - Ta-ta.

Tot ziens.

Wie een huurcontract tekent, moet huur betalen.

Dat is de wet.

Nou, je bent een dief! Hoe kun je de laatste cent uit de zak van een arme man halen?

Ik moet wel.

Ik ben een verhuurder.

O Heer, hoor mijn smeekbede.

Vernietig hem. Hij betekent een plaag voor het land.

Luister niet naar hem. Hij is gek.

Dat deed pijn. Ik moet nóg iemand bellen.

Oeps?

Wie ben je? Wat wil je?

Waarom hang je rond in mijn gang?

Spreek, dommerd! Spreek!

- Waarom praat je niet? - Bang. Kan niet praten.

Oké.

Raap jezelf bij elkaar.

Haal diep adem.

Laat het er langzaam uit komen.

En vertel me, wie ben jij?

Ik ben Leo Bloom. Ik ben een accountant.

Ik kom van Whitehall en Marx. Ik ben hierheen gestuurd om uw boeken te doen,

en het spijt me vreselijk dat ik u betrapte met die oude dame.

"Je betrapte me met die oude dame"?

Kom binnen, meneer Tact.

Dus je bent een accountant, hè?

- Ja dat ben ik. - Verantwoord jezelf dan!

Geloof je in God? Geloof je in goud?

Waarom kijk je onder de jurken van oude dames?

- Een beetje een viezerik, hè? - Ah!

Laat maar zitten, laat maar zitten. Doe de boeken. Ze zijn daar in dat bureau.

Bovenste lade.

Ik zal je jas aannemen.

- Dank u. - Graag gedaan.

Hoe durf je mij te veroordelen zonder alle feiten te kennen!

- Mr Bialystock... - Hou je mond!

Ik heb een retorisch gesprek!

Hoe vernederend.

Max Bialystock.

Max Bialystock.

Weet je wie ik vroeger was?

Max Bialystock, de koning van Broadway! Zes shows tegelijk!

Lunch bij Delmonico's.

Pakken van $200.

Zie je dit?

Hier zat ooit een parel zo groot als je oog!

Kijk nu naar me. Kijk nu naar me!

Ik draag een kartonnen riem.

Ik had duizenden investeerders die smeekten, en smeekten

om hun geld in een Max Bialystock- productie te mogen steken.

Kijk nu naar mijn investeerders.

Voilà! Honderden oude vrouwtjes komen langs bij het kantoor van Max Bialystock

om een ​​laatste hoogtepunt te pakken op weg naar de begraafplaats.

Je hebt precies tien seconden om die blik van walgelijk medelijden te veranderen

in één van enorm respect.

Eén, twee...

Doe de boeken, doe de boeken.

Dat waardeer ik, meneer.

De ruit is zo smerig dat ik niet kan zien of het daar dag of nacht is.

Dat is het, schat! Als je het hebt, pronk er dan mee! Pronk ermee!

Hoest, hoest.

Hoest!

Ik neem aan dat je die cartoongeluiden maakt om mijn aandacht te trekken.

Ben ik juist in mijn veronderstelling, jij vis-achtige vijand van het volk?

Oh, ik heb je gevoelens gekwetst.

Goed! Wat is het?

Mag ik u even spreken?

Doen! Je hebt 58 seconden.

Toen ik in uw boeken keek, zag ik dat in de kolommen gemarkeerd...

Je hebt nog 48 seconden. Snel, snel.

- Oh, ik keek in uw boeken, en ik zag... - 28 seconden. Je hebt bijna geen tijd meer.

Tik-tak, tik-tak, tik-tak...

Mijnheer Bialystock, onder deze omstandigheden kan ik niet werken!

U maakt me extreem nerveus!

- Wat is dat? Een zakdoek? - Wat? Niets. Dat is niets.

- Als het niets is, waarom mag ik het dan niet zien? - Aargh!

Mijn deken! Mijn blauwe deken! Geef me mijn blauwe deken!

Oh, oh, U... Nee! U...

Shh! Hier.

Geen paniek, geen paniek.

Mmh... Mmh. Ah...

Het spijt me.

Ik hou er niet van als mensen mijn blauwe deken aanraken.

Het is niet belangrijk. Het is een kleine dwang. Ik kan er mee omgaan als ik dat wil.

Ik heb hem al sinds ik een baby was, en...

Ik vind hem erg troostend.

Ze komen hier. Ze komen allemaal hier.

- Hoe vinden ze me? - Mag ik u spreken?

Ja, prins Mishkin.

Wat kunnen we voor u doen?

Dit is nauwelijks tijd voor lichtzinnigheid.

Meneer Bialystock, ik heb hier een ernstige fout ontdekt in de rekeningen van uw laatste toneelstuk.

Waar? Wat?

Volgens de lijst van donateurs hebt u $60.000 ingezameld,

maar het stuk dat u produceerde kostte slechts $58.000.

Dat is $2.000 verschil.

Ik ging naar een Turks bad. Wie kan het wat schelen? Het stuk was een flop!

Wat maakt het uit?

"Wat maakt het uit"? Dat is fraude!

Als ze erachter zouden komen, kan u naar de gevangenis.

Wie gaat erachter komen? Het is slechts $2.000.

Bloom, doe me een plezier. Zet een paar komma's ergens anders neer.