Wish

- Dobry wieczór. - Dobry wieczór.

Witamy z powrotem.

Witamy pana gubernatora!

Dobry wieczór.

Dziękuję, że pracujecie do późna.

Dziękujemy.

Jutrzejsze wystąpienie będzie punktem zwrotnym tej kampanii.

- A pojutrze wybory. - Tak!

To ostatni wysiłek.

Walczymy do końca!

Tak jest!

Kaho.

Nic ci nie jest?

To nieważne. Spójrz.

Wracaj i sprawdź na zapleczu!

Tak jest!

Chodźmy stąd.

Z ostatniej chwili.

Policja poinformowała, że Człowiek Para zaatakował

biuro wyborcze gubernatora Miury w Tokio.

Do tej pory potwierdzono trzy ofiary śmiertelne,

wiele osób odniosło rany.

Poszkodowany gubernator został przewieziony do szpitala.

Miura kazał Człowiekowi Parze

zabić mnie i mojego brata.

Więc jak doszło do tego?

Kto kazał mu zabić Miurę?

Ukryta kamera…

Mój brat ukrył kamerę w magazynie, żeby odkryć tożsamość Człowieka Pary.

Prawdopodobnie nagrała tego, kto zlecił zabójstwo Miury.

- Czy ten człowiek lata? - Nic mu nie jest?

Co robimy?

Zaczekaj chwilę.

Hej.

Kim jesteś?

Hej.

Zjeżdżaj stąd.

Hej.

Stój, do cholery!

Tędy.

Nie ma go. Po wykonaniu zadania powinien wrócić.

Wiesz, gdzie jest kamera?

Pokażę.

Za jakieś dwie godziny

w biurze wyborczym Takeshiego Miury będzie kilkoro ochotników. Zdemoluj biuro.

Zabij troje ludzi.

Potem wykończ wszystkich bezdomnych sprzed dworca.

Nie oszczędź żadnego.

I pamiętaj.

Nie zabijaj mnie.

Co za łajdak.

Wszyscy nadają wyłącznie informacje o Człowieku Parze.

To wywołuje niepokój.

Dlatego wyborcy szukają czegoś pewnego i żądają reelekcji gubernatora Miury.

Doszło do ataku terrorystycznego,

a mimo to poparcie dla Miury zaczęło rosnąć.

Co?

Kiedy ludzie się boją, szukają stabilizacji.

Ten atak pomoże Miurze wygrać wybory.

W jaki sposób?

Doszło do ataku na jego biuro wyborcze

i było wiele ofiar,

więc jest postrzegany jako bohater.

Zdobędzie kolejnych zwolenników.

Aby wygrać wybory,

kazał zabić własny personel?

Zawsze tak było.

Miura nigdy nie myślał o ludziach.

Dla niego są jedynie…

ludzkim paliwem na drodze do władzy.

Ej.

Ej!

Ktoś tam jest.

Szybko.

Zaczekaj.

Mam pomysł.

Ej, co robisz?

Co schowałeś?

- Kaito, daj sprzęt. - Tak jest.

Trzymajcie go!

Szefie.

Przesadziliście. Żyje jeszcze?

Świat świętuje na moją cześć.

Świat świętuje na moją cześć.

Świat świętuje…

Halo.

Mamy problem.

Co się stało? Gdzie jesteś?

W opuszczonym magazynie.

Wszystko zostało nagrane.

Co dokładnie?

Sfilmowali cię ukradkiem.

Wydałeś rozkaz Człowiekowi Parze, prawda?

Wszystko się nagrało.

Gdzie jest nagranie?

Nie wiem.

Kiedy tu wróciłem, Okamoto, ten policjant, miał kamerę.

Złapaliśmy go.

Wyciągnijcie od niego wszystko.

Ale go nie zabijcie.

Jasne.

Zostaw to nam.

Tylko bez niepotrzebnych…

Bez obaw.

Wyprzedza pan Korishimę o siedem procent.

Moim zdaniem to zapewni panu zwycięstwo.

Musimy zachować czujność.

Do jutra trzeba wyeliminować wątpliwości.

Gdzie jest karta z kamery?

Gdzie ją masz?

Jeśli nie powiesz,

nie będę miał najmniejszego powodu, żeby cię trzymać przy życiu.

Gadaj wreszcie.

- Gdzie schowałeś kartę? - Ej!

Spokojnie.

Przesadzacie.

Przypominasz ojca.

Z twarzy też jesteś podobny.

- Czego się dowiedzieliście? - Niczego.

Jesteś Okamoto, tak?

Miło cię poznać.

Jestem Miura, gubernator Tokio.

Mufu, tak?

Kretyńską organizację stworzyliście.

Opowiem ci…

historię, którą słyszałem w Rumunii.

Był sobie Miguel, młody chłopak.

Hodował pszczoły i prowadził pasiekę.

Co próbujesz powiedzieć?

Każda pszczółka

ma swoją rolę.

Niektóre zbierają miód.

Inne budują gniazdo.

Ale wszystkie

żyją tylko dla królowej.

Rolą pszczelej królowej

jest reprodukcja

i powiększanie roju.

Tak samo

jest z ludźmi.

Jesteście poklasyfikowani

i zaharowujecie się na śmierć, żeby ktoś inny był szczęśliwy.

I właśnie tym

jest

ludzkie paliwo.

Ale niewielu potrafi robić z niego użytek.

A ty niby jesteś jednym z tych, co potrafią?

Przestań bredzić.

Żadne życie nie istnieje właśnie dla ciebie.

Dobra.

Posłuchaj.

Mam dla ciebie zadanie.

Zostaniesz moim sojusznikiem.

Zastąpisz Sakamoto, tamtego zabitego.

Razem podbijemy świat.

Hardy jesteś.

Mało ci, tak?

Kto zabrał kartę pamięci?

Nie przyszedłeś tu sam, prawda?

Odpowiadaj.

Masz pięć sekund.

Pięć. Oddychaj głęboko.

Cztery.

Wdech.

Trzy.

Wydech.

Dwa… Żegnaj.

Dobrze, powiem!

Zaczekaj sekundę.

Kto zabrał kartę?

Ta dziennikarka.

Kyoko Kono ją zabrała.

Nagranie pewnie puści w wiadomościach.

Jesteś…

skończony.

Wciąż jest czas.

Dopóki mam tego gościa.

Kai!

Złapię cię bez względu na wszystko. I zapłacisz za swoje zbrodnie.

Bez względu na wszystko!

Zamknij się.

Stul mordę!

Słuchaczu,

wypowiedz życzenie.

Masz

natychmiast zabić Kyoko Kono.

I zniszczyć kartę pamięci, którą zabrała.

Ten tu wie za dużo.

Zrób z nim, co chcesz.

- Podnieść go. - Tak.

Zdemoluj biuro.

Zabij troje ludzi.

Co za łajdak.

Ej.

Ej!

Ktoś tam jest.

Szybko.

Zaczekaj.

Mam pomysł.

Kaho i ja jak najszybciej upublicznimy nagranie.