Rashomon (Rashômon) (羅生門)

"ราโชมอน"

อำนวยการสร้างโดย จิงโกะ มิโนรา

พัฒนาโดย โซจิโร่ โมโตกิ

อ้างอิงมาจาก "อิน อะ กรูฟ" ริวโนสุเกะ อาคุตากาวะ

บทภาพยนต์โดย อากิระ คุโรซาวา และชิโนบุ ฮาชิโมโตะ

กำกับภาพ โดย คาซูโอะ มิยากาวะ

เสียงประกอบโดย อิวาโอะ โอตานิ

การออกแบบการผลิตโดย ทาคาชิ มัตสึยามะ

ดนตรีประกอบโดย ฟูมิโอะ ฮายาซากะ

นำแสดงโดย...

โทชิโร่ มิฟูน

มาชิโกะ เคียว

ทาคาชิ ชิมูระ

มาซายูกิ โมริ

มิโนรุ ชิอากิ

คิจิจิโร่ อุเอดะ

โนริโกะ ฮอนมะ

ไดสุเกะ คาโตะ

กำกับโดย อากิระ คุโรซาวะ

ข้าไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจเลยจริงๆ

ข้าไม่เข้าใจทั้งหมดนี่เลย

ข้าไม่เข้าใจ

มีอะไรรึ

อะไรที่เจ้าไม่เข้าใจ

ข้าไม่เคยพบเรื่องแปลกประหลาดเช่นนี้มาก่อน

ทำไมไม่บอกข้ามาล่ะ

เราโชคดีที่มีนักบวช ผู้ชาญฉลาดท่ามกลางกลุ่มเรา

ไม่ แม้แต่นักบวชที่ขึ้นชื่อ เรื่องความชาญฉลาดจากวัดคิโยมิสึ...

ก็ยังไม่เคยพบเจอ เรื่องแปลกประหลาดเช่นนี้

งั้นท่านก็รู้ถึงเรื่องราวประหลาดนี้ด้วยงั้นรึ

ชายผู้นี้กับข้าได้พบเจอ กับเรื่องราวเหล่านี้ด้วยตัวเอง

จากไหนกัน

ในลานศาลตัดสินโทษ

ศาลงั้นรึ

ชายผู้หนึ่งถูกฆ่า

คนเดียวงั้นรึ แล้วไงกันล่ะ

ด้านบนของประตูนี้

ท่านจะได้เจออย่างน้อย 5 หรือ 6 ศพ ที่ไม่สามารถระบุตัวตนได้

นั่นก็ใช่

สงคราม แผ่นดินไหว พายุ

ไฟป่า ความอดอยาก โรคระบาด

ปีแล้วปีเล่า มันไม่มีอะไรนอกจากหายนะ

และเหล่าโจรร้ายที่คอยจู่โจมเราในทุกค่ำคืน

ข้าได้เห็นชายหลายคน

ถูกปลิดชีพทิ้งเยี่ยงแมลง

แต่ถึงอย่างนั้น ข้าก็ไม่เคยได้สัมผัส กับเรื่องราวที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้

ใช่แล้ว น่าสะพรึงกลัว

ในเวลานี้

ข้าอาจจะหมดศรัทธา ในจิตวิญญาณของมนุษย์เข้าในที่สุด

มันเลวร้ายยิ่งกว่าเหล่าโจร โรคระบาด

ความอดอยาก ไฟป่า หรือสงคราม

ฟังนะ ท่านนักบวช

ข้าพอแล้วกับคำเทศนา

เรื่องนี้ฟังดูน่าสนใจ อย่างน้อยก็ในตอนที่ข้าติดฝนที่นี้

แต่ถ้ายังเทศนาอีก ข้ายอมฟังเสียงฝนเสียดีกว่า

เจ้าลองฟังสิ

บางทีเจ้าอาจอธิบายเรื่องนี้ได้

ข้าไม่เข้าใจทั้งสามเรื่องนี้เลย

- สามเรื่องไหน - ถ้าอย่างนั้น...

ข้าจะเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง

สงบอารมณ์แล้วค่อยๆเล่าให้ข้าฟัง

ฝนยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลงในเร็วๆนี้

"ราโชมอน"

เรื่องก็คือ เมื่อสามวันก่อน

ข้าเดินทางเข้าไปในเขาเพื่อหาไม้

ข้าพยายามวิ่งให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วได้ เพื่อไปแจ้งกับทางการ

หลังจากนั้นสามวัน ซึ่งก็คือวันนี้ ข้าก็ถูกเรียกเข้าไปให้การ

ใช่ครับ นั่นเป็นเรื่องจริง

ข้าพบศพเป็นคนแรก

ครับ ข้าได้เห็นดาบหรืออะไรรึเปล่า

ไม่ครับ ไม่มีเลย

มีแค่หมวกของผู้หญิงที่ติดอยู่กับกิ่งไม้

และหมวกซามูไรในสภาพแบนราบ

ใกล้ๆกับศพก็มีเชือกเส้นหนึ่งที่ถูกตัดไว้

และถัดไปแถวกองใบไม้

มีกล่องเครื่องรางวาววับกับซับในสีแดง

ใช่ครับ

นั่นเป็นทั้งหมดที่ข้าเจอ ใช่ครับ

ใช่ครับ

ข้าได้พบกับผู้ตายก่อนที่เขาจะถูกสังหาร

นั่นเป็นเมื่อสามวันก่อน ในช่วงบ่าย

ในเส้นทางจากเซกิยามะไปยามาชินะ

ฝ่ายหญิงใส่ผ้าคลุมหน้า

ข้าเลยเห็นหน้านางไม่ชัด

ฝ่ายชายมีอาวุธเป็นดาบ

มีทั้งธนูและลูกธนู

ข้าไม่คิดเลยว่า...

เขาจะได้ประสบกับชะตากรรมเช่นนี้

ชีวิตมนุษย์สุดแสนจะเปราะบาง

และหายวับได้รวดเร็วเหมือนน้ำค้างยามเช้า

ช่างน่าเศร้าที่ชีวิตเขาต้องมาจบลงเช่นนี้

ข้าขอโทษด้วย

ชายผู้นี้ที่ข้าจับตัวได้ คือ ทาโจมารุ

ใช่ครับ โจรร้ายเลื่องชื่อที่ทุกคนพูดถึง

ครั้งก่อนที่ข้าเกือบจะจับเขาได้ เขาดูเหมือนเดิม

และก็ยังถือดาบเล่มเดิม

มันเกิดขึ้นเมื่อสองวันก่อน ช่วงพลบค่ำ ริมแม่น้ำคัตสึระ

เกิดอะไรขึ้นงั้นรึ

เขามีลูกธนูขนนกอินทรีอยู่ 17 ดอก

คันธนูหนัง และม้าหนึ่งตัว

ของเหล่านี้เป็นของชายที่เสียชีวิต ใช่ครับ

ที่น่าขันก็คือทาโจมารุ ถูกโยนลงจากม้าที่เขาขโมยมา

ต้องกรรมตามสนองอย่างแน่นอน

ข้าตกม้างั้นรึ

เจ้าโง่เอ้ย

วันนั้น...

ในตอนที่ข้ากำลังขี่ม้านั่น จู่ๆข้าก็เกิดกระหายน้ำ

ข้าจึงไปแวะดื่มน้ำ จากบ่อแห่งหนึ่งในโอซาก้า

มันต้องมีงูพิษตายอยู่ตรงต้นน้ำแน่ๆ

เพราะหลังจากนั้น ข้าก็เกิดปวดท้องอย่างรุนแรง

จนมาได้ถึงริมแม่น้ำ ข้าก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป

ข้าเลยลงจากหลังม้า มาตะเกียกตะกายอยู่บนพื้น

ข้าตกงั้นรึ

ก็แหงล่ะ คนโง่ก็คงคิดได้แต่เรื่องโง่ๆ

ไม่ว่ายังไงข้าก็ต้องถูกตะบันคอในอีกไม่ช้า

ฉะนั้นข้าจะไม่ปิดบังอะไรอีกต่อไป

คนที่ฆ่าชายผู้นั้นก็คือข้า โทโจมารุคนนี้

เมื่อสามวันก่อนข้าได้เห็น ชายหญิงคู่หนึ่ง ในช่วงบ่ายที่ร้อนระงม

ทันใดนั้นสายลมเย็นก็พัดผ่านใบไม้

หากไม่ใช่เพราะสายลมนั่น ข้าก็คงไม่ฆ่าเขา

แค่เพียงชั่วอึดใจ นางก็หายลับไป

บางทีนั่นอาจเป็นเหตุผล

ที่ข้าคิดว่าข้าได้เห็นเทพธิดาจำแลงกาย

ในวินาทีนั้น ข้าก็ตัดสินใจที่จะจับตัวนาง

แม้ว่าต้องฆ่าสามีนางด้วยก็ตาม

แต่ถ้าได้ตัวนางโดยไม่ต้องฆ่าใคร ก็คงดีกว่า

ความตั้งใจของข้าคือจับตัวนางโดยไม่ฆ่าสามี

แต่ข้าไม่สามารถทำมันได้ ในเส้นทางไปยามาชินะ

ต้องการอะไร

ต้องการอะไร

มีอะไร

อย่าระแวงไปหน่อยเลย

ดูสิ มันดีใช่ไหมล่ะ

ลองดูมันสิ

ตรงนั้นมีซากปรักหักพังอยู่

ตอนที่ข้าได้ขุดเนินดิน

ข้าได้พบกับกองดาบและกระจก

ข้าฝังพวกมันไว้ในดงหลังภูเขา

ในจุดที่ไม่มีใครสามารถหาพวกมันได้พบ

หากเจ้าอยากได้ ข้าจะขายให้เจ้าถูกๆ

มันอยู่ตรงนั้น

เดินนำข้าไป

มันอยู่ตรงนั้น เลยต้นสนพวกนั้นไป

สามีเจ้าป่วยหนัก

ใบหน้าของนางเริ่มซีดเซียว

นางจ้องหน้าข้าด้วยสายตาที่แข็งทื่อ

ท่าทางนางดูจริงจังเหมือนกับเด็ก

ทันทีที่ข้าเห็นมัน

ข้าก็เกิดอิจฉาและเกลียดตัวสามีในทันควัน

ข้าอยากให้นางได้เห็นความน่าสมเพช ของสามีนางที่ถูกมัดไว้กับต้นสน

ความคิดเหล่านี้ที่ไม่เคยมี ในหัวข้ามาก่อน ก็กลับผุดขึ้นมา

ข้าไม่เคยเห็นความดุร้ายเช่นนี้ ในตัวผู้หญิงมาก่อน

และข้าก็ทำมันสำเร็จ ข้าได้ตัวนางโดยที่ไม่ต้องฆ่าสามี

แต่ข้าก็ยังไม่มีความตั้งใจที่จะฆ่าเขา

แต่ทันใดนั้น...

เดี๋ยวก่อน

หยุด

ไม่ว่าเจ้าหรือสามีข้า...

คนใดคนหนึ่งต้องตาย

การที่ชายสองคนได้เห็นความอัปยศ ในตัวของข้านั้นแย่เสียยิ่งกว่าการตาย

ข้าจะไป

กับผู้ที่รอดชีวิต

ดังนั้นข้าเลยจำเป็นต้องฆ่าเขา แต่ข้าอยากทำมันอย่างสมเกียรติ

เขาต่อสู้ได้อย่างยอดเยี่ยม

เราปะดาบกันนับ 23 ครั้ง

ข้าจำมันได้ดี เพราะข้าประทับใจ

ไม่เคยมีที่สามารถปะดาบ กับข้าได้เกิน 20 ครั้งมาก่อน

อะไรนะ ผู้หญิงงั้นเหรอ

ข้าไม่รู้

หลังจากฝ่ายชายตาย ข้าก็หันไปหานาง

แต่นางก็หนีไปแล้ว

การต่อสู้ของเราคงทำให้นางกลัวและหนีไป

ข้าจึงวิ่งตามรอยถนนในภูเขา

แต่ข้าก็เจอแค่ม้าของนาง ที่กําลังกินหญ้าอย่างสงบ

จิตวิญญาณที่ดุร้ายของนางช่างเย้ายวนใจข้า

แต่หลังจากนั้น นางก็เป็นเหมือนผู้หญิงคนอื่นๆ

ข้าไม่ได้พยายามตามหานางด้วยซ้ำ

อะไรนะ ดาบเขาเหรอ

ข้าเอามันไปแลกกับเหล้าในตัวเมือง

อะไรนะ กริชนางงั้นเหรอ

มันมีมุกฝังไว้อยู่ ดูน่าจะมีราคา

ข้าลืมมันไปสนิทเลย

นั่นมันโง่เง่ามาก

ความผิดพลาดครั้งใหญ่ของข้าเลยล่ะ

แม้แต่ในหมู่โจรร้าย

ทาโจมารุก็มีชื่อเสียงในด้านการล่าผู้หญิง

เมื่อฤดูใบไม้ร่วงก่อน ภรรยาสาวคนหนึ่งได้ไปที่วัด

ต่อมานางกับคนใช้ของนาง ถูกพบเป็นศพอยู่ที่ภูเขา

นั่นคงเป็นฝีมือเขาด้วย

ใครจะไปรู้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้น กับหญิงสาวที่ทิ้งม้าไว้

ก็นะ...

ผู้หญิงคนนั้นได้มาที่ศาลตัดสิน

ทางการพบนางซ่อนตัวอยู่ในวัด

มันเป็นเรื่องโกหก

เรื่องของทาโจมารุและผู้หญิง เป็นเรื่องโกหกทั้งหมด

คำโกหกเป็นของคู่กันกับมนุษย์

เวลาส่วนใหญ่ แค่ซื่อสัตย์กับตัวเอง เรายังทำไม่ได้เลย

นั่นก็อาจใช่

แต่นั่นเป็นเพราะผู้ชายเราอ่อนแอ เราเลยเลือกโกหก...

แม้กระทั้งต่อตัวเอง