Daemons of the Shadow Realm (黄泉のツガイ)

ทุกความเจ็บปวดที่แล่นผ่าน

เส้นเลือดของฉันไป

ทะลุทะลวงผ่านหัวใจ

ถึงสมองตอนที่ลืมคิดไปแล้ว

มันก็ไม่ทุกข์ร้อนอะไร

แต่รอยแยกรอยร้าวเล็ก ๆ

ที่มีสายลมอันขื่นขม

พัดออกมานี้ช่วยอภัยแก่มันที

ความไม่เอาไหนของฉันคนนี้

รวมทุกอย่างไม่ว่าจะถ้อยคำหรือน้ำตา

แม้แต่ปีกที่งอกตามอารมณ์

บัดนี้จะขอยอมรับทุกอย่างไว้บนบ่า

งั้นต้องขอบอกลา

จะวางทุกอย่างลงไว้ที่ตรงนี้

ไม่ต้องกลัวอะไร มุ่งสู่ฟ้านี้

ปล่อยตัวตามแรงกระพือปีก

ตามสายลมนี้

ห้องที่ทุกคนกินข้าวด้วยกันได้

อ้าว

ห้องโถงใหญ่เละเทะไปหมดเลยแฮะ

ให้ซ่อมไหมครับ

ฝากด้วยละกัน

งานใหญ่เลยนะเนี่ย

โอ๊ะ

เอ๊ะ

หายไปแล้ว

ขาววอก

แค่นี้ก็กินข้าวเช้ากันได้แล้วเนอะ

กลับไปเป็นเหมือนเดิมเลย

เอ๋ มันยังไงกันเนี่ย

ยมลของฉัน "ขาวดำ"

รู้จักกันไว้นะ

ทางนี้ชื่อ "ลิควิด"

ส่วนทางนี้ "อิงก์"

ป้ายลิควิดลงไปตรงที่อยากจะซ่อม

แล้วก็ใช้อิงก์วาดทับลงไปตามใจชอบ

เพราะต้องอาศัยความช่างสังเกตกับจินตนาการ

ยมล "ขาวดำ" เลยเข้ากับอาจารย์ฮากุเระได้ดีเยี่ยม

อาจารย์เหรอ

นักเขียนการ์ตูนน่ะ

ฮิคารุ ฮากุเระครับ

แล้วก็การ "ถุย" เนี่ย

เป็นการแสดงความรักในแบบของพวกเขาน่ะ

นักเขียนการ์ตูน คืออะไร

อ๊ะ อ๋อ

ชื่อฮากุเระเนี่ยเหมือนเคยเห็น หนังที่เป็นผลงานของเขา

ต้องขอบคุณก็พอมีรายได้เรื่อย ๆ นั่นแหละครับ

ฮากุเระคือเพนเนม

ส่วนชื่อจริงคือ ฮิคารุ คาเงโมริ ครับ

เพนเนมเหรอ

นามปากกา

ก็บ้านเราน่ะ ทำเรื่องเทา ๆ ไว้เยอะแยะ

เลยใช้เพนเนมเพื่อไม่ให้รู้ตัวจริงแล้วโดนทัวร์ลง

เป็นคนตระกูลคาเงโมริเหรอ

พวกเรามีกันสามคนพี่น้อง

ลูกชายคนโต ฮิคารุ

ลูกชายคนรอง อาสึมะ

ลูกชายคนสุดท้อง จินครับ

ลูกชายคนสุด ท้อง

ในบรรดานี้ อายุน้อยที่สุดเหรอ

ข้องใจเหรอ

ถึงจะบอกอย่างนั้น แต่พวกเราก็เป็นพี่น้องคนละแม่

ไม่เหมือนกันเลยใช่ไหม

ฮากุเระคุงเป็นพี่ชายคนโต เลยจะได้เป็นเจ้าบ้านคนต่อไป

ตีสนิทไว้จะได้ประโยชน์นะครับ

ไม่เอาหรอก

บ้านอันตรายพรรค์นี้ใครจะอยากสืบทอด ไม่เด็ดขาด

ฉันน่ะอยากใช้ชีวิตวาดการ์ตูน อย่างสงบสุขไปตลอดต่างหาก

ไม่อยากถูกเหมารวมกับ พวกศีลธรรมบิดเบี้ยวอย่างพวกนาย

ว่ากันว่าพวกครีเอเตอร์ ยิ่งเพี้ยนก็ยิ่งสร้างผลงานได้สนุกนะครับ

มีอคติไปหรือเปล่า

ว่าแต่ อาจารย์นักวาดครับ

ตรงที่ซ่อมไปมันเป็นสีขาวดำไม่ได้ลงสีเอาไว้

มันจะโอเคเหรอครับ

โอเคสิ โอเค

อีกแป๊บสีรอบ ๆ มันก็จะลามเข้ามา

และกลายเป็นสีเดิมได้

ดีเทลเสามันยังไม่เนียน

วาดออกมาเนี้ยบเกินไป

ดูจากอายุของอาคารหลังนี้แล้ว

ต้องลบมุมให้มนและดูเยินกว่านี้หน่อย

ขอบมันคมเกินไป

เสื่อทาทามิก็ด้วย

ตรงที่คนเดินเข้าออกบ่อย ๆ

เสื่อมันต้องชำรุดมากกว่านี้สิ

ขาดร่องรอยการใช้งาน

ขาดความรู้สึกของการใช้ชีวิต

รีเทคโว้ย

กินมื้อเช้ากันก่อนเถอะครับ

ขออภัยที่ให้รอครับ

ลำดับที่นั่งน่ะเหรอ

เอาเถอะ ช่างมัน

นั่งตรงไหนก็ไปนั่งเลย

เป็นพวกตระกูลเศรษฐีใหม่

ทั้งลำดับที่นั่ง ธรรมเนียม หรือพิธีการ

ไม่ใช่สิ่งที่ต้องไปใส่ใจ

ฮุยเล

ฮุย

ฮุยเล

ฮุย

ฮุยเล

ฮุย

ฮุยเล

ฮุย

ฮุยเล

ฮุย

ฮุยเล

ฮุย

ฮุยเล

ฮุย

เชิญครับ

อ๊ะ ขะ ขอบคุณ

ฮุยเล

ฮุย

ฮุยเล

ฮุย

อะไรกัน

ให้พวกข้านั่งร่วมโต๊ะด้วยงั้นรึ

พวกเราไม่กินของของมนุษย์หรอกนะ

ในฐานะแขกน่ะ

ก็ต้องต้อนรับให้เท่าเทียมกัน

แล้ว รู้ได้ยังไงครับว่าคุณพี่ชายอยู่ที่นี่

ความลับ

เมื่อคืนมียมลจำนวนมาก

บุกโจมตีคฤหาสน์น่ะครับ

หมู่บ้านฮิงาชิของพวกคุณเป็นคนส่งมาไม่ใช่เหรอครับ

หา

ไม่รู้เรื่อง

เวลาอาหารมื้อสนุกสนานกลายเป็นตึงเครียดซะงั้น

ทำไมฉันจะต้องไปบุกฐานที่มั่นของคาเงโมริด้วยล่ะ

ก็จังหวะที่พี่ชายมาที่นี่

มันพอดีเหมาะเจาะเกินไปน่ะสิครับ

อร่อย

พี่กำลังกินข้าว

ได้ยินมาว่า

ตระกูลทาเดระมีวิชาเล็ดลอดผ่านเขตอาคมได้นี่ครับ

ไม่รู้จักวิชาลอดผ่านเขตอาคมบ้านคนอื่นหรอก

พี่กำลังซดซุปมิโสะด้วย

อร่อย

ว่าแต่อาซะจัง

เจอเรื่องโหดร้ายที่บ้านคาเงโมริไหม

ไม่ต้องห่วงค่ะ

ทั้งเรื่องอาหารการกินและการศึกษา ฉันได้รับอย่างเพียงพอค่ะ

ตราบใดที่อยู่ในคฤหาสน์นี้ ก็ไม่ต้องกลัวจะถูกลอบฆ่าเลยวางใจค่ะ

ถึงวันนี้จะโดนบุกเข้ามาก็เถอะ

ก้าวออกจากคฤหาสน์ไปก้าวเดียวก็มีแต่ศัตรูเนอะ

ถึงฉันไม่อยากให้ออกไปข้างนอกเท่าไหร่

แต่ถ้าเป็นเคสที่ห้องพยาบาลที่นี่รับมือไม่ไหว

ก็ต้องส่งไปโรงพยาบาลปกติข้างนอก

เวลาแบบนั้น การคุ้มกันจะหละหลวมลงแน่นอน

ตอนที่ฉันถูกมือสังหารหมู่บ้านฮิงาชิจับตัวไป

ก็เป็นตอนที่นอนอยู่โรงพยาบาลข้างนอกนี่แหละ

อาซะจัง เคยป่วยเป็นโรคอะไรหนัก ๆ ด้วยเหรอ

แผลในกระเพาะอาหารค่ะ

ไม่ว่าเมื่อไหร่ ๆ ๆ ๆ

ก็โดนคนหมู่บ้านฮิงาชิไล่ล่า จนเครียดทะลุกระเพาะค่ะ

เอ่อ มาบอกฉันมันก็...

ไม่ได้เป็นคนสั่งการสักหน่อย...

อีกอย่าง ที่โรงพยาบาลข้างนอกก็มีคนทั่วไปอยู่ด้วย

จะทำให้ใคร ๆ เขาเดือดร้อนเอานะคะ

เลิกทำแบบนี้สักทีเถอะค่ะ

ก็บอกว่าไม่ใช่ฉันไงล่ะ...

ขอโทษแทนหลาย ๆ เรื่องด้วยละกัน

พวกหัวรุนแรงในหมู่บ้านฮิงาชิก็เหลือเกิน

อ๊ะ

ใช่แล้วอาซะจัง เรื่องทะเบียนบ้านเอายังไง

ถ้าจะไปหาหมอที่โรงพยาบาลทั่วไป

พอไม่มีบัตรประกันมันก็ยุ่งยากหลายเรื่อง

ของยูรุเนี่ยสิจะเอายังไงดี

ยังไม่มีทะเบียนบ้านในโลกภายนอกค่ะ

แบบนั้นก็แย่เลยสิ

เดิมทีท่านแม่เป็นคนของโลกภายนอก

ก็ว่าจะใช้ช่องทางนั้นขอทะเบียนบ้านอยู่ค่ะ

แต่ท่านถูกใครบางคนโจมตี

และหายตัวไปพร้อมกับท่านพ่อเลยค่ะ

เอ๊ะ พ่อแม่เธอหายตัวไปเหรอ

เห็นว่าอย่างนั้นแหละ

ไม่สิ ถึงฉันเป็นคนฝั่งหมู่บ้านฮิงาชิอย่างที่เห็น

แต่ไม่เคยได้ยินเรื่องที่พ่อแม่พวกนายหายตัวไปเลย

อย่างน้อยที่ฉันรู้ฉันคิดว่า ไม่ใช่ฝีมือคนหมู่บ้านฮิงาชิหรอกครับ

แล้วจะให้เชื่อที่แกพูดทั้งหมดเลยเรอะ

ฉันน่ะถ้ามีใครเข้ามาในถิ่นก็จะจัดการก็จริง

แต่จะไม่เป็นฝ่ายเริ่มลงมือก่อนหรอกนะ

จุดยืนของฉัน มันต่างจากพวกหัวรุนแรงในหมู่บ้านฮิงาชิน่ะ

อย่างตอนนี้

ก็มารับยูรุอย่างสันติด้วยมือเปล่าแบบนี้ไง...

ไม่ใช่ว่าเป็นฝีมือพวกหัวรุนแรงในคาเงโมริเหรอครับ

มีข้อมูลรั่วไหลมาอยู่นะครับ ว่าทางโน้นก็ใช่ว่าจะน้ำหนึ่งใจเดียว

คุณท่านเจ้าบ้านคาเงโมริ

ในท้ายสุดแล้วจะทำยังไงกับฝาแฝดเหรอครับ

ทุกครั้งที่แฝดแห่งโชคชะตาถือกำเนิดโลกจะโกลาหล

ไม่ควรมีทั้ง "ปลด" และ "ผนึก"

ในฐานะที่อาซะกับยูรุคุง เป็นแฝดแห่งชะตากรรมคู่สุดท้าย

หมู่บ้านฮิงาชิ ที่เป็นคนให้กำเนิดเรื่องพรรค์นี้ควรหายไปได้แล้ว

ตอนนี้ก็ยังโดนผูกมัดกับค่านิยมโบราณ

ช่างเป็นหมู่บ้านที่น่าเวทนา ไม่ยอมทิ้งความฝันที่จะครองใต้หล้า

ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้ว

อย่างน้อยพวกเราที่เป็นสายเลือดเดียวกัน

ก็ต้องเป็นคนส่งหมู่บ้านฮิงาชิไปลงนรกเอง...

ผมไม่เหมือนกันหรอกนะครับ...