The first 168 lines.
ขี้เกียจเดินลาดตระเวนจัง
นั่นน่ะสิ คงไม่มีพวกไหน กล้ามาก่อเรื่องในถิ่นของท่านจอมมารหรอก
ถ้ามีพวกบ้าระห่ำแบบนั้น ข้าก็จะบี้มันด้วยนิ้วเดียว...
จะ... เจ้าเป็นใครน่ะ
นี่ถิ่นท่านจอมมารนะ
สัตว์ประหลาดสุดสะพรึงอัปลักษณ์เกินไปแล้ว
ท่านดูว์เข้าป่าไปคนเดียวเหรอ
มันอันตรายเพคะ ต้องรีบพากลับมาเดี๋ยวนี้เลย
เขาออกไปเดินเล่นคนเดียวเป็นเรื่องปกติ
ทำไมต้องตื่นตระหนกขนาดนั้น
มีรายงานจากพวกลูกน้อง ที่ออกไปลาดตระเวนเพคะ
ว่าสัตว์ประหลาดสุดสะพรึง กอชกับอูลูนโผล่มาเพคะ
อะไรนะ
ถ้าจำไม่ผิด เจ้าพวกนั้น...
ใช่เพคะ
อสูรกายโบราณกอร์กอน ผู้สาปคนที่จ้องตามันให้กลายเป็นหิน
พวกมันคือลูกหลานกอร์กอน
ว่ากันว่าใครสบตาพวกมัน จะกลัวจนตัวแข็งขยับไม่ได้เหมือนหินเพคะ
เจ้าพวกนั้นเองเหรอ
- จาฮี - เพคะ
ท่านดูว์ ข้าจะไปช่วยเดี๋ยวนี้
อ้าว
ไม่กลัวกันเลยเหรอ
เป็นอะไรกันเหรอ
ดูสิ น้องพี่
ดูเหมือนเจ้าตัวจิ๋วนี่จะตัวสั่นจนพูดไม่ออกเลยล่ะ
วันนี้พี่ก็ท็อปฟอร์มตามเคยเลยนะ
ใช่แล้ว เพราะต่อให้เป็นปีศาจหรือมนุษย์
ก็ไม่มีใครไม่หวาดกลัว ความอัปลักษ์ของพวกเราหรอก
แต่มันก็น่าเบื่ออยู่นะ มันอึ้งจนตัวแข็งไปเลย
ถ้ากลัวก็อยากให้หวีดร้องออกมาดังกว่านี้อีก
นะ... น่ากลัวจัง
นี่ๆ เมื่อกี้ทำยังไงเหรอ
ดูว์ก็อยากทำตัวให้น่ากลัวบ้าง
เจ้านี่ไม่เต็มรึเปล่า ปากบอกว่ากลัวแต่ดี๊ด๊าเชียว
นะ... หนีกันเถอะพี่
บอกหนูหน่อยสิ
- ปล่อยข้านะ - พี่
ดูว์ก็อยากน่ากลัวบ้างน่ะ
ฮะ พูดอะไรของเจ้าน่ะ
เป็นสิ่งมีชีวิตที่น่ารักอะไรขนาดนี้
พี่โดนล้างสมองไปแล้วเรอะ
ฮึ้บ
ดูสิ น้องพี่ เจ้านี่ดันมาติดเรา ทั้งที่เราออกจะอัปลักษณ์
ลูกตาเยอะจังเลย
ขะ... ข้าไม่หลงกลหรอก
ขะ... ข้าไม่ใจอ่อนเหมือนพี่หรอก
นะ... แน่จริงก็เข้ามาเลย
ข้าจะสวนกลับให้ได้เลยคอยดู
รอข้าด้วยสิ
ดูสิๆ
ไหวรึเปล่า
จริงสิ
ฮึ้บ
เดี๋ยวเอาน้ำมาให้นะ
ดูว์นี่แรงดีชะมัด
ก็เขาว่าพลังงานของเด็ก ตอนเล่นมันไร้ขีดจำกัดนี่นา
ไม่รู้ว่านานแค่ไหนแล้วที่ได้เล่นกับใครแบบนี้
ถ้าเล่นกับดูว์ ข้าก็เล่นด้วยได้ตลอดเลย
แต่ถ้าอยู่ด้วยกันตลอดคงทำให้เขาเดือดร้อนแน่
นั่นสิ
แถมพอเด็กคนนั้นโตขึ้น เขาก็จะเริ่มกลัวสัตว์ประหลาดอัปลักษณ์อย่างเรา
สุดท้ายแล้ว เราอยู่กันแค่สองคนดีที่สุด
เพราะงั้นเรามาชิ่งหนีกันเถอะ น้องพี่
นั่นสิ ว่าแต่...
ดูว์มัวทำอะไรตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว
ซ้อมทำหน้าดุอยู่
อ้อ จะว่าไปเจ้าบอกว่าอยากทำตัวให้น่ากลัวนี่
ทำไมถึงอยากเป็นแบบนั้น
ดูว์อยากเป็นปีศาจที่เก่งกาจน่ะ
แต่กลับทำเรื่องไม่ดีไม่เป็นเลย
เพราะอย่างนั้น พี่จาฮีถึงได้...
ต่อให้ทำบททดสอบอะไร ก็ไม่มีการเปลี่ยนแปลงในตัวท่านดูว์เลย
อย่างน้อยถ้าแสดงสีหน้าหรือท่าทางให้ดูน่ากลัวได้
สถานการณ์คงจะเปลี่ยนไป
หนูเลยอยากทำให้หน้าดูดุขึ้นก็ยังดี
แต่หนูก็ทำเรื่องนั้นได้ไม่ดีอีก
ใครๆ ก็มีเรื่องที่ตัวเองทำไม่ได้ทั้งนั้น ขนาดข้ายังมีเพียบเลย
ฝึกฝนพลางคิดซะว่า "สักวันต้องทำได้เองแหละ"
เดี๋ยวสักวันจะทำได้เองแบบไม่คาดคิด
อื้ม เข้าใจแล้ว
แต่ไม่นึกว่าเจ้าตัวจิ๋วก็มีเรื่องกลุ้มเหมือนกัน
เนอะ น้องพี่
ตอนนี้ข้าก็กำลังกลุ้มสุดๆ เลยล่ะ
อ้าว น้องพี่
พอเล่นกับดูว์แล้วข้าถึงรู้ตัว
ว่าอยู่กับพี่สองคนมันก็สนุกอยู่หรอก แต่พออยู่สามคนแล้วสนุกยิ่งกว่า
แล้วถ้ามีคนเยอะกว่านี้ มันก็คงจะยิ่งสนุกขึ้นไปอีก
มันอดคิดแบบนั้นไม่ได้น่ะ
กอช นี่เจ้า...
งั้น เราทุกคนก็มาเล่นกันสิ
ก็ที่ปราสาท มีทั้งมนุษย์ทั้งปีศาจอยู่กันเต็มไปหมดเลย
ถ้าเล่นด้วยกันทุกคนก็จะสนุกกว่านี้อีกเยอะเลยล่ะ
ระ... เราทำแบบนั้นไม่ได้หรอก
มีแต่จะทำให้พวกเขากลัว
เอ๊ะ
ก็หน้าตาข้ามันอัปลักษณ์ไม่น่ามอง
มองเห็นง่ายออก
ก็พี่กอชออกจะตัวใหญ่ขนาดนี้นี่นา
ถ้าเล่นซ่อนหาก็คงถูกจับได้ทันทีเลย
ดูว์
ไม่น่ามอง
มองเห็นง่าย... อ๋อ
ไม่มีใครไม่น่ามองเท่าเจ้านี่แล้วจริงๆ
เจ้านี่เข้าใจพูดชะมัดเลย
พะ... พี่...
ลองไปกันเถอะน้องพี่
เอาน่า ถ้าพวกนั้นกลัวก็ช่างปะไร
เจ้ามีพี่อยู่ทั้งคนนะ
พี่... ดูว์...
อื้ม เอาไงเอากัน
- ช่วยด้วย - ช่วยข้าด้วย
- น่ากลัวชะมัด - น่ากลัวชะมัด
- อาจารย์อูลูน อาจารย์กอช - อาจารย์อูลูน อาจารย์กอช
ทำตัวน่ากลัวได้แล้ว
อื้มๆ ทุกคนทำตัวน่ากลัวได้ไม่เลวเลย
ว่ามั้ยพี่
งั้นต่อไปเจอแบบนี้เป็นไง
- เป็นไง - เป็นไง
แบบนี้เหรอคะ อาจารย์อูลูน
อื้ม นั่นแหละดีมาก
อืม งั้นต่อไปเป็นตาข้าบ้าง
เอาอีกรอบ
ดูสิ จาฮี
อย่าว่าแต่อันตรายเลย
ขนาดสัตว์ประหลาดสุดสะพรึง ดูว์ก็ยังเอามาเป็นเพื่อนได้
หรือว่าท่านดูว์เป็นแบบนี้ก็ถือว่าสุดยอดพออยู่แล้ว
เสียงฟ้าร้องเหรอ
ฟ้าร้อง
อ๊ะ จะว่าไป...
เจ้ารู้เรื่องมั้ย
เขาว่าในคืนที่มีพายุฝนฟ้าคะนอง จะมีวิญญาณอาฆาตร้องไห้โหยหวนโผล่มา
พูดจริงดิ
ทั้งสัตว์ประหลาดสุดสะพรึงเอย ทำไมถึงมีแต่อะไรพวกนี้โผล่มา
เชอะ ไร้สาระ
ร้องโหยหวนหนักมาก
สงบสติไว้
วิญญาณอาฆาตแล้วไง เดี๋ยวข้าจะสวนกลับให้...
- จาฮี... - ว้าย
พี่จาฮี...
หรือว่าท่านดูว์กลัวเสียงฟ้าร้อง...
เป็นวิญญาณอาฆาตจอมวุ่นสินะคะ
ให้ตายสิ
เฉยๆ กับสัตว์ประหลาดสุดสะพรึง แต่กลับกลัวฟ้าร้อง
เด็กก็ยังเป็นเด็กสินะคะ
ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
คฤหาสน์ภูตผีน่าตื่นเต้นเกินไปแล้ว
ว่าแต่จาฮี บททดสอบของดูว์เป็นไงบ้าง
ขออภัยด้วยเพคะ
หม่อมฉันมันไร้ความสามารถเอง
เมื่อถึงทางตัน เราก็ยังมีทางอื่นนะ
ท่านจอมมาร
จาฮี ข้าจะมอบภารกิจใหม่ให้เจ้า
ภารกิจใหม่
นี่เป็นภารกิจสำคัญที่ ไว้ใจคนอื่นนอกจากเจ้าไม่ได้
ในการมอบบททดสอบให้ดูว์ในอนาคต
สิ่งนี้จะต้องกลายเป็นประสบการณ์ที่ดีแน่นอน
ท่านจอมมาร หม่อมฉันซาบซึ้งเป็นอย่างยิ่ง
จาฮีผู้นี้จะทำภารกิจนี้ให้สำเร็จ แม้ต้องแลกด้วยชีวิต
พ่อคะ หนูใส่ชุดเองได้แล้วนะ
ดูว์ลูกพ่อเก่งจังเลย
แค่จัดตรงนี้หน่อยก็สวยเป๊ะแล้ว
ค่า
ดูเหมาะมากเลย... ซะเมื่อไหร่เล่า
หม่อมฉันมาเพราะท่านว่าเป็นงานสำคัญ แต่มันก็แค่มาเที่ยวนี่เพคะ
เจ้ายังอ่อนหัดนะ จาฮี
ที่นี่คือ "คฤหาสน์ภูตผี" น่ะ
คฤหาสน์ภูตผี
No comments yet. Be the first to leave one.