Django Shoots First (Django spara per primo)

Hallo, vreemdeling. Wat fijn om iemand te zien in deze vreselijke woestijn.

Hopelijk bederft dit lijk je eetlust niet. Veel honger heeft hij niet. Ik wel.

Bedankt.

In Silver Creek haal ik mijn beloning op, en dan krijg je een borrel van me.

Hoeveel levert deze op? - Een leuk bedrag.

5000 Dollar staat er op de poster.

5000 Dollar, af te halen bij de bank in Silver Creek.

5000? Dan was Thomas Garvin vast heel belangrijk.

Ken je hem?

Dat is mijn vader.

Laat het gaan, jongen.

Het gaat mij alleen om die ouwe. Zijn familie interesseert me niet.

Het gaat mij alleen om de beloning. Denk goed na, pistolen zijn mijn leven.

Je kunt maar beter wegrijden. Niemand weet dat Garvin 'n zoon heeft.

Ik zal het tegen niemand zeggen. Doe gewoon wat ik zeg, dan..

Sorry dat ik te laat was, pap.

Ziezo. Nog even en dan is je rustplaats klaar.

Wat een werk, in deze hitte. Zo hard heb jij vast nog nooit gewerkt.

Ik heb nooit geweten wat je beroep was. We hebben elkaar zo weinig gezien.

Je ging de deur uit om tabak te kopen, en kwam pas na drie jaar terug.

Ik heb altijd mijn eigen boontjes moeten doppen.

Zonder die beloningsposter had ik niet eens geweten dat je nog leefde.

Dat is toch geen stijl? Je zoon al die jaren alleen laten?

En nu doe je het weer. Andere vaders laten hun zoon iets na.

Je zou die hyena 5000 dollar opleveren, maar geen cent voor mij.

Die gaan nu verloren.

Eigenlijk is het vreemd.

Je bespaart de autoriteiten 5000 dollar. Het is wel een heel aardig bedrag.

Ik heb nog nooit 5000 dollar gezien.

Hecht je er erg aan om hier begraven te worden, pap?

Dit is een vreselijk eenzaam oord. Er komt hier geen hond.

Lig je niet liever op een begraafplaats? Onder een boom, met een mooie steen.

Als het jou niet uitmaakt... Het is zonde om die 5000 dollar te laten schieten.

Je bent toch niet beledigd als ik hem in dit gat leg…

en jou in Silver Creek aflever?

Geen slecht idee, toch?

Django schiet als eerste

Thomas Garvin heeft het niet bepaald lang volgehouden na z'n ontsnapping.

Hij zou over een paar jaar vrijkomen. - Hij moet een mooi graf krijgen.

Wat? En wie betaalt dat? Ik. En dan zorgt u ervoor.

Een graf met een mooie steen. Een met zijn portret erop.

Dat is belangrijk voor me.

Gordon, kom je geld storten? - Nooit bij deze bank.

Waarom ben je hier dan zo vaak? - Voor de geur van geld.

Meneer Cooper, deze man komt voor de beloning voor Garvin.

5000 Dollar. Dat is niet mis. Ik verdien 80 dollar per maand.

U moet tekenen voor ontvangst. U ook, sheriff, voor het lijk.

Glenn Garvin.. Dezelfde achternaam. - Natuurlijk. Ik ben zijn zoon.

Zijn zoon? Maar je heet toch Django? - Zo noemen ze me in Mexico.

Ik moet even wat papierwerk doen.

Binnen.

Er is een man die de beloning voor Thomas Garvin op komt halen.

Mooi. - Maar hij zegt dat hij Garvins zoon is.

Wat? - Ja. Glenn Garvin.

Heb je je vader vermoord voor geld? - Nee, zo zit het niet.

Ik heb alleen zijn lichaam opgeëist, dat is alles.

Dat zal mijn vader me niet kwalijk nemen.

Ik wist dat er een premiejager achter hem aanzat. Ene Ringo.

Die had het wat hoog in zijn bol. We kregen woorden en nu is hij dood.

Dan weet ik niet of u recht heeft op geld. - De beloning is voor wie het lijk brengt.

Pak je geld en verdwijn. Je krijgt vijf minuten om het dorp te verlaten.

Alstublieft. Uw handtekening graag, sheriff.

Voor de steen waarover ik het had.

Goedemiddag. - Mevrouw Kluster.

Goedemiddag. “Hallo.

Ik leg het zo wel uit, Jessica. Kom je?

Elegant. Echt mijn type. Wie was dat? - Een dame. De vrouw van Kluster.

Niets voor U. - Ik ga nu, hoe jammer u dat ook vindt.

We zullen U niet missen.

Wacht je op mij?

Geweldig.

Pak aan.

Op het dak.

U houdt mij wat te veel van moorden. - U vergist zich.

Het was zelfverdediging. Ik zag het zelf. - Dat zal wel.

Hij werd aangevallen vanaf het dak. Hij moest zichzelf wel verdedigen.

Ik heb hem zelf gewaarschuwd. Zo is het echt gegaan, sheriff.

U zou toch weggaan? - Ik blijf geen tel langer in dit rotdorp.

Bedankt.

Je gaat toch niet echt weg, jongen?

Wie ben jij? - De man die je rijk gaat maken.

Dat zou je niet zeggen. “Echt waar. Luister.

Waar je ook kijkt in dit dorp, alles is van jou. De saloon, het hotel, de bank...

De bank ook? - 50 procent van dit dorp is van jou.

Daarom wil Kluster je weg hebben. Maar jij kunt hem wel aan.

Kom mee. Vanaf vandaag zijn we rijk. En eindelijk kan Lucy me niet weigeren.

Dag, schoonheid.

Twee whisky. - Eerst betalen.

Je moet vooraf betalen, Gordon. - Deze keer ligt het anders, mop.

Mijn vriend hier is namelijk de eigenaar van deze saloon, en dus jouw baas.

Is dat zo? Sinds wanneer? - Altijd al, meisje.

Dit is Glenn Garvin, zoon van Thomas. - Ben jij Thomas' zoon?

Ja, dat klopt. Hij was mijn vader.

Ik heb allerlei verhalen over 'm gehoord. “Ja, ik ook.

Vanaf nu moet je alleen mij geloven.

Jaren terug kwam je vader hier aan met Kluster, mede-eigenaar hier.

Thomas en Kluster waren destijds volwaardige zakenpartners.

Op een dag kregen ze problemen met de autoriteiten. Iets met wapensmokkel.

Thomas ging de cel in en Kluster zou het bedrijf draaiende houden.

Ik begrijp het. - Het bedrijf is er nog. En nu ben jij er.

Mijn vader? Ik geloof er geen bal van. - Echt waar. Vandaar Klusters houding.

Hij is er pas een paar uur en nu loopt hij al de bareigenaar uit te hangen.

Geen zorgen. Ik reken wel met hem af.

De Fosters hebben het al geprobeerd. - Die stellen niets voor zonder mij.

Ward, ik raad je aan om daar niet alleen heen te gaan.

Die Django is geen makkelijke. Ik zal er rekening mee houden.

Er is niemand zo vreselijk als Kluster.

Hij stuurt zijn hulpje op pad om kleine ondernemers uit te wringen.

Ward is uitgerangeerd. Django schiet eerder dan hij, geloof me.

Django, ik vind het heel fijn dat jij hier nu mede-eigenaar bent.

Maar je kunt maar beter weggaan. Kluster geeft je die 50 procent nooit.

Als je hem uitdaagt, laat hij je vermoorden.

Daar is Ward.

Goedenavond. Mijn jongens hebben dorst.

Eens kijken of de kas vandaag wat voller is.

Magertjes. Als ik je niet mocht, stonden jij en je broer al op straat.

Maar vroeg of laat. - Laat mijn zus met rust.

Tot morgen, schatje. - Leg dat geld terug, Ward.

Als het de nieuwe 'eigenaar' niet is. - Voor de helft, ja.

Horen jullie dat, jongens? Dit is de nieuwe eigenaar.

Dus als wij een biertje willen, moeten we jou eerst om toestemming vragen?

Als eigenaar heb je recht op de helft van de omzet. Pak het maar.

Dit is de 50 procent van Kluster. En dit de mijne.

Kom, laten we geen tijd verspillen..

Naar buiten, jij.

Zeg tegen je baas dat ik morgenochtend langskom voor het papierwerk.

Geweldig. Twee gevechten op één dag en je wint ze allebei.

Laten we drinken op onze samenwerking. - Jullie eindigen nog onder de grond.

Wacht, ik moet u nog bedanken.

Wat een vreemde vogel. - Vast gestudeerd. Die zijn allemaal zo.

Pap, je hebt me echt verrast.

Sorry, ik heb je onderschat.

Kijk hoe je eruitziet. Kom, dan lap ik je weer op.

Gordon, zo'n revolverheld als Django..

Gaat vast uitgedaagd worden, hè? - Zeker weten.

Zou die man daarvoor zijn gekomen? - Ik heb hem nog nooit eerder gezien.

Dit is onze enige kamer, meneer. Ik hoop dat hij u zal bevallen.

De eigenaar op locatie is vast vreselijk. - Dat valt heel erg mee.

Al zou hij er beter uitzien zonder blauwe plekken, maar ja.

Kom, anders ben je morgen helemaal opgezwollen.

En dan vind je me niet meer leuk?

Wie zegt dat ik je leuk vind? - Niemand. Ik hoopte het alleen.

Luister goed, Django. Zolang ik hier ben, laat je haar met rust.

Denk niet dat Ik bang voor je ben omdat je Ward hebt geslagen.

Natuurlijk niet. - Genoeg. We zijn uitgepraat.

Het is al laat, Lucy. Denk je niet dat…

Welterusten, Django.

Dat zijn Klusters beschermengelen. Ze willen je bang maken.

Ze zijn met velen. Jij houdt rechts in de gaten, ik links.

Afgesproken.

Allemaal aan mijn kant. - Natuurlijk.

Ze weten dat jij de gevaarlijkste bent.

Ze schieten niet. Dit is een makkie. - Laten we het hopen.

Kun je schrijven? - Natuurlijk.

Mooi. Pak dan verf en een kwast…

en schrijf groot boven de deur: 'Garvin & Kluster Partners'.

Maar ik.. - Gaan jullie hier zo met je baas om?

Als dit jouw werkstijl is, lijken me die 80 dollar per maand wat veel.

Kom toch binnen. - Je kent..?

Ja, dit is uw vrouw, toch? 'Ja.

Ik verwachtte je al.

Wat een kille ontvangst voor de zoon van een oude vriend.

Wat dacht u, meneer Garvin? - Een bureau als dit, bijvoorbeeld.

Daarop een mooie vaas bloemen met een briefje: 'Welkom in ons midden'.

De zaken liggen wat anders dan jij denkt. Ik zal het je uitleggen.

Je vader en ik deden zaken samen. Ik geef je graag waar je recht op hebt.

10.000 dollar lijkt me redelijk. - Vanuit uw gezichtspunt vast en zeker.

Maar de zaak is van mij alleen. Daar heb ik jaren keihard voor gewerkt.

De jaren die mijn vader in de gevangenis doorbracht, zeker?

Zijn cel was alleen iets minder uitnodigend dan deze kamer.

En mijn vader had vast geen elegante vrouw aan zijn zijde.

Stel dat het klopt wat je zegt, hoe denk je dat dan te bewijzen?

Ik hoef helemaal niets te bewijzen.

Ik wil mijn 50 procent, meneer Kluster.

Morgen kom ik terug en dan moet alles in orde zijn.

De helft van alles. Van de bank, de saloon en de villa.

Uiteraard is mevrouw hier niet bij inbegrepen, helaas.

Het ontbreekt hem niet aan moed. - Jongelui denken dat dat zo belangrijk is.

Ik zag Django naar buiten komen. - En wij hebben hem zelfs gehoord.

Hoe ging het? - Heel goed. Tot later.

Wacht, ik ga met je mee. - Nu niet.

Wij zijn rijk en nog heb ik geen paard. “Wij?

Ja. Jij en ik, toch?

Het was Django's laatste lolletje.

De kinderen speelden jullie aanvaring in de saloon na. Jij kwam er niet best af.

Gisteren onderschatte ik hem. - Nu ken je hem.

Nu is het mijn beurt om in actie te komen. - Ik kan niet wachten.

Over morgen... - Het is nu persoonlijk, meneer Kluster.

Ik wil vandaag nog met hem afrekenen.

Als je dat lukt, des te beter.

Hallo.

Dank u wel. - Die zijn eigenlijk voor mijn vader.

Kwam u de villa bekijken? - Ik heb alleen wat rondgelopen.

U kunt langskomen wanneer u wilt. Hij is voor de helft van u.

Ik kies meteen.

Ik kies de helft waarin uw vertrekken zich bevinden.

Dat is het mooiste deel van de villa. Daar, rechts. U kunt prima kiezen.

Ik trouwens ook. Ik kies altijd de kant van de winnaar.

Ah, daar ben je.

Geen slechte plek, hè? Alleen heb je wat weinig schaduw.