Love Is Blind: Poland (Love is Blind: Polska)

Hindi mo maaasahan ang mga lalaki.

Ang hirap talaga, nitong apartment, nitong renovation.

Kaya kaunting respeto lang ang hinihingi ko.

Noon, sigurado ako na ikakasal kami.

Pero hindi ko na alam ngayon.

- Di mo ako siguro mapapatawad. - Parang sinaksak mo ako sa likod.

Gusto kong kumain ng ice cream na di naririnig ang tungkol sa pagtataksil.

- Wala akong binaggit. - Wala?

Mahirap pa rin. Parang nilalabanan ko ang aking sarili.

Ganoon din ako.

Mali ang ginawa ko, pero mas lalo tayong lumayo sa isa't-isa.

Di mo ba ramdam na may naglalayo pa sa atin?

Ano ang gusto mo? Na wag ko nang pag-usapan ito?

Pakiramdam ko ay kalaban mo ako. Hindi tayo dapat ganito.

Nasa maling direksiyon na tayo, tingin ko dapat tapusin na natin ito.

Humingi ako ng chance, pero parang di ko ito nakuha…

Gusto ko lang maging honest sa 'yo.

Sabihin mo, "Malika, maghiwalay na tayo."

Malika…

Sabihin mo.

Tapusin na natin ito.

Perfect siya, habang ako ay isang cheater.

Sigurado talaga ako no'n.

Pero ako lang pala ang sigurado.

Ramdam ko na ako ang biktima sa situation na ito, dahil…

nagtaksil siya.

Pakiramdam ko ay ipinahiya niya ako noon, ngayon, pati na sa hinaharap.

Naging bukas ako.

Nagtiwala ako sa kanya… Pero nasaktan ulit ang puso ko.

Hindi na ako magtitiwala kailanman.

Tapos na.

POLAND

WARSAW

Julia!

Happy birthday to you…

Oh, naku!

Heto.

Hindi ko ito… inaasahan.

Kamil.

Para sa 'yo ito.

Wala akong masabi!

Di mo kailangan.

Enjoy mo lang birthday mo.

Magugustuhan mo rin ito, tama?

Talaga?

Ang ganda!

Umupo ka, magluluto ako ng itlog.

Tawagan natin si Mom, baka sumagot na siya.

Hello? Mom?

- Bakit? - Tingnan mo.

Ganda ng mga bulaklak na natanggap ko.

Sandali, magsasalamin ako.

Tingnan mo, ang ganda ng mga peony. Di ba?

Ang ganda nga.

Ipapakita ko na hawak ko sila.

Mas maganda ka.

Isa lang ito…

May ipapakita pa ako.

- Ano? - Puwede ko itong ipakita. Tingnan mo.

Kita mo?

Para sa 'yo ba 'yan o sa kaniya?

Para sa amin!

Sige.

May strawberry cake ako at omelet din para sa almusal. Nandito si Kamil.

Ikaw ang gumawa ng cake, tama?

- Ano 'yon? - Ikaw daw ba ang gumawa ng cake?

Ako ang nagdala dito.

Ganoon pala.

Maligayang kaarawan, maging malusog at maligaya, huwag kang susuko, mahal.

Ang galing mo.

- Mahal kita. - Mahal na mahal din kita, Mom.

- Hanggang sa muli. - Hanggang sa muli.

Napakaganda ng araw na ito.

Dito.

Naku! Freddie!

Sorry! Tumigil ka.

Halika dito.

Fred!

Halika dito.

Tumigil ka.

Halika dito. Fred!

Makikita mga aso namin ngayon. Titingnan namin mangyayari.

Kung magkakasundo ba sila.

Hi.

- Magandang umaga, boys. - Naku.

Dahan-dahan. Hayaan mong siya ang lumapit.

- Freddie! - Freddie…

Huminahon ka. Upo.

Upo.

Umupo ka nang maigi.

Tahimik.

Hindi.

Matatakot si Lola.

Tigil.

- Tahimik. - Naku.

Umaasa ako na mapapa-amo ni Damian si Freddie,

maligalig siya na aso.

Pagsubok ito para kay Damian, dahil dapat magkasundo ang mga aso.

Hindi puwede ang "bahala na." Kailangan magkasundo sila.

Magaling.

- Perfect na. - Mabait na aso.

Tumigil ka.

Lola.

- Huminahon ka. - Tumigil ka.

Pilyo ka.

- Huwag mong sabihin 'yan. - Kasi…

Walang ginawang masama.

Tingin ko mas mahigpit ako.

Base sa nakita ko, mas maluwag si Damian.

Kaya hindi ako sigurado kung magiging ulirang ama si Damian

sa mga magiging anak ko.

Tingin ko…

Kapag magkasama na tayo… Kapag may lugar na tayo…

- Sa atin mismo? - Oo.

- Sa akin… - Ako rin.

Ayos lang, talaga.

- Hindi pangkaraniwan ang pamilya na ito. - Nakakabaliw tayo.

- Tama, naiisip ko na nga. - Paano pa kung may mga bata na.

- Tama. - Pero masaya ako.

- Magiging interesante na adventure ito. - Gusto ko naman ng kaguluhan.

Lumipad si Filip sa unang pagkakataon.

May takot dahil magkalayo kami. Di itsura ng katawan ang pinakamahalaga.

'Yong magworkout, pinupunan nito ang kulang sa buhay ko.

Noon, walang naghihintay sa akin sa bahay.

Hi!

- Hello. - Kamusta ka?

Pictures lang meron ako. Wala akong binili para sa 'yo,

wala akong oras para pumunta sa sentro ng Tokyo.

Pero palagi kitang kasama dito.

- Napaka-romantic ko, tama? - Oo.

Nagpahula ako sa kapalaran natin.

Sabi dito magiging maayos ang marriage natin.

Diyos ko…

Kamusta ka?

Kakaiba na wala ka dito sa apartment, pero kinakaya ko pa.

Pauwi na ako, pero sa kasamaang palad ay aabutin ako ng 14.5 na oras, kaya…

Malayo pa ako.

Mamaya ka pa makakatanggap ng mga halik.

Sige, mahal.

Magkita tayo bukas. Beso, ingat sa biyahe.

-Beso, bye. - Bye!

Gusto ko makauwi na siya.

Gusto ko ba na magkasama kami? Oo, 100%.

Pero sa ganito, nakikita ko magiging buhay namin pagkatapos ng experiment.

At hindi ko alam kung kakayanin ko ba ito.

Napainom yata ako. Kahapon o ngayong araw?

Chopping board?

Hindi pa ito tapos. O tapos na ba?

Binuksan ko ito pagkagising ko.

Parang di naman yata ito nalusaw?

Pinindot mo ba 'yong start?

Nasa loob ang board, tapos na ito. Di ko lang napindot.

Tingin ko dahil ito sa ADHD.

Kailangan ng check-up ang atay at ferritin level ko.

Alam ko na mababa ang ferritin level ng mga may ADHD.

Sige.

- Wala dapat asin sa umaga, tama? - Wala.

- Alam mo, di ako masyado sa asin. - Alam ko na ngayon.

Pero… Ang pangit kasi.

Ang dami ng asin na inilagay mo.

- May gusto ko bang sabihin? - Masama ang asin.

- Sinisira mo ba ang umaga natin? - Jacek!

Nakakasama ang madaming asin. Pero ito ang nagbibigay ng lasa.

Naku, isa lang sinabi ko.

Madaldal ako, gano'n talaga.

- Talaga? - Oo.

Nasa akin na mga result na pinadala ng psychologist kahapon.

"Labis na pag-iisip, mabilis na papalit-palit ng topic.

Sobra ang focus, lalo na sa mga bagay na gusto nila.

Hirap makisama sa grupo, lalo na pag di malinaw ang rules."

Diyos ko.

"Pagkapagod sa pakikisama sa mga tao, kahit mga kakilala, kahit positibo.

Problema sa pagiging emotional, typical sa may ADHD.

Kailangan niya ng routine na gawain, at madalas walang group identity."

Oh, hindi ko binasa ang huling bahagi.

Gusto ko lang sabihin na ang una nating halaman… itong mint,

ay itatapon ko na. Kasi…

Hindi nagtatanong sa akin si Jela.

Gusto kong maramdaman na may interes siya sa akin.

Gusto ko malaman kung ano ang mapapala ko.

Ang gusto ko makilala ng makakasama ko ang pagkatao ko…

at sasabihin niya, "Tanggap kita."

Komunikasyon. Gusto ko magkakilala pa kami.

Matuturuan din kita.

NEUROLOGOPEDIST

Ang pinakamalaking pagkakaiba namin ni Jacek ay…

Madaldal si Jacek, at minsan napapagod ako.

Sunod-sunod na mga salita dito…

tapos di siya nakikinig.

Namiss ko ulit ang mga tahimik na panahon na nakahiga lang kami at magkayakap.

Paano ang kulay na ito?

Bagay ito sa…

…namumulang mga mata.

Freddie, kagatin mo siya.

Sige, tama na.

Sige. Uunahin ko siguro ang buhok ko.

Pupunta kami sa party bukas at makikipagkita sa ibang mga participant,

kasama rin ang mga nakasama namin sa pods.

Unggoy… sino ang hahalikan mo ngayon?

Sino sa tingin mo ang hahalikan ko?