Violent Ends

‫تقدیم به تمام پارسی زبانان

NESTED ‫با افتخار تقدیم می‌کند

‫ ‫ویلیام شکسپیر

‫در دههٔ ۱۹۸۰، مناطق روستایی آمریکا

‫با بدترین بحران کشاورزی از زمان ‫رکود بزرگ فلج شد.

‫با سوء استفاده از وضعیت نا امید کننده ‫مردم، خانواده فراست با قاچاق کوکائین

‫از طریق رودخانه آرکانزاس، ‫ثروت خود را به‌طور چشمگیری افزایش دادند.

‫در اوج قدرت خود،خانواده فراست ‫به ‌عنوان یکی از قدرتمندترین

‫سازمان‌ های تبهکاری در ‫جنوب آمریکا شناخته می ‌شدند.

‫تا اینکه جنگ داخلی میان آنها

‫بر سر تسلط بر بازار ‫رو به رشد متامفتامین آغاز شد.

‫اکنون این تجارت در دست سه برادر است

‫ری و برادرش دانی، ‫تجارت کوکائین را در اختیار دارند.

‫والت هم بازار متامفتامین را کنترل می ‌کند.

‫یک خانواده.

‫دو جبهه

‫

‫در اخبار محلی دیگه، ‫یکی از سردسته‌ های

‫خانواده جنایتکار بدنام فراست

‫والت فراست، ‫ از اتهامات متامفتامین

‫امروز تبرئه شد

‫و اینجوری دعوای حقوقی ۱۷ ماهه‌ او

‫با ایالت آرکانزاس تموم شد

‫برادر والت، دانی فراست هم خودش

‫سال پیش از اتهام ‫قاچاق مواد مربوط به کوکائین

‫و کارتل ‌های کلمبیا تبرئه شده بود

‫خوشبختانه ایالت اخیراً یه کم آروم شده

‫از اون دعوای ده‌ ساله

‫با خانواده فراست

‫که باعث شده بعضی‌ها فکر کنن که...

‫- سلام هنری ‫- لوکاس فراست اومده پیش ری فراست

‫- ساعت چنده؟ ‫- ده و پونزده

‫مرسی

‫- اوه، سلام عزیزم ‫- سلام مامان

‫- دیکی ‫- عمو دانیت اینجا بود

‫- جدی؟ ‫- آره

‫اینقدر فراست داره میاد و میره تو این خونه

‫باید از خانواده اجاره بگیریم

‫موفق باشی پولشو بگیری

‫- هنوز نرفتی پیشش؟ ‫- نه

‫میخوای چیزی براش ببرم؟

‫بگو تولدش مبارک

‫اوکی... یعنی هیچی؟

‫- آره ‫- باشه

‫- فراست ‫- سلام

‫سی دقیقه وقت داری

‫هیچ‌وقت تولدمو فراموش نمیکنم

‫چون تنها روزیه که میای سراغم

‫- تولدت مبارک ‫- این چیه؟

‫گوشت خشک ‌شده گوزن

‫فکر کردم دیگه اجازه شکار نداری

‫چیه؟

‫میخوام ازدواج کنم

‫خوبه. به بچه فکر کردی؟

‫فکر کنم زود بعدش بچه‌ دار بشیم، آره

‫عالی، عالی، عالی

‫ادامه دادن اسم فراست مهمه

‫چی شده؟ بگو دیگه

‫هیچی نشده، هیچی

‫فقط... میخوام دیگه برم پی زندگیم

‫برم پی زندگیم؟ یعنی چی؟

‫یعنی بچه ‌هامو نمیارم اینجا

‫وای، تو واقعاً یه تیکه گُهی

‫این مزخرفاتو روز تولدم بهم میگی؟

‫ببخشید، فکر کردم درک میکنی

‫بشین

‫لعنتی بشین!

‫یه پیرمرد پنطیکاستی بود

‫تو حیاط جلوی خونه ا‌ش دیدمش

‫مار زنگی رو از گردنش گرفته بود تکون میداد

‫همیشه میگفت روح توش اینقدر قویه

‫که مار نمیتونه نیشش بزنه

‫یه روز همون مار یهو پرید ‫زد درست وسط پیشونیش

‫حرومزاده پونزده دقیقه بعد مُرد

‫حالا اون مار زنگی

‫میتونست هزار بارم نیش نزنه

‫ولی زهر...

‫زهر همیشه اونجا بود

‫تو یه مار زنگی هستی پسر

‫دقیقاً مثل خودم

‫تو منو نمیشناسی ری

‫خداحافظ ری

‫ببخشید خانم

‫میخواستم ببینم میتونم حساب باز کنم؟

‫باشه، چه جور حسابی میخواید؟

‫راستش... دارم ازدواج میکنم

‫- اوه تبریک میگم ‫- مرسی

‫- خیلی ممنون ‫- آره

‫میخواستم بدونم حساب مشترک هم باز میکنید؟

‫- بله باز میکنیم ‫- عالیه

‫- من پول دارم ‫- چقدر؟

‫کافیه... راستش بیشتر از کافیه

‫- باشه، یه کم ازش بگو ‫- باشه، آ...

‫- چشماش خیلی قشنگه ‫- چه رنگی؟

‫فکر کنم قهوه‌ای

‫لبخندش هم یه جورایی بامزه‌ هست

‫کونشم که دیگه باورنکردنیه...

‫- شوخ‌ طبعی؟ ‫- شوخ ‌طبعی

‫داشتم همینو میگفتم، شوخ‌ طبعی

‫- گاهی لکنت میگیرم ‫- ببین حساب مشترک خیلی پیچید هست

‫باید به رئیسم ثابت کنم این رابطه واقعیه

‫- میفهمی چی میگم؟ ‫- آره آره

‫الان تو موقعیت بدی گیر کردی

‫- سخته ‫- آ...

‫چیزی هست که بتونم باهاش ثابت کنم؟

‫آره، باید یه ودیعه بذاری

‫- باشه ‫- خیلی خیلی گنده

‫- اوه - ‫به شکل یه...

‫عمل عاشقانه و خجالت ‌آور

‫انگار یه چیزی تو ذهنته

‫- نه دارم آره ‫- نههه بابا

‫اِما، چی داری مینویسی؟

‫- چی داری... چی می ‌نویسی؟ ‫- زززت

‫وای خدای من

‫یالا آقای فراست

‫نه، هی هی هی!

‫ببخشید همگی

‫ببخشید مزاحم شدم

‫ولی یه چیزی دارم بگم

‫من، لوکاس فراست، ‫دیوونه ‌وار عاشق اِما ایلایزابت دارلینگم

‫اون نور زندگی منه

‫ماه من، ضربان قلبم

‫بدون درخشش اون، تا ابد گم میشدم

‫واقعیه، زیادی روراسته

‫و بهترین دوستم

‫خیلی خوش‌ شانس که قراره باهات ازدواج کنم

‫ضمناً من جذابترین حرومزاده کل آرکانزاسم

‫- اینو من ننوشتم ‫- نه نوشت

‫نوشت. مرسی

‫گلریز کوچولوی عالی. ‫با اون لباس کوچولو میتونی تصور کنی ؟

‫وای خدای من. فکر میکنی قبول کنه؟

‫فقط میترسم همه گل ‌ها رو بخوره

‫- شنیدی؟ ‫- آره، اشکال نداره

‫- دارن بدتر میشن ‫- آره

‫- باورم نمیشه. برنامه من؟ ‫- آره!

‫تو کل روز چیکار میکنی؟ ‫فقط عقب خونه هیچی؟

‫- چرا؟ چون از هر چیزی سؤال میکنی! ‫- تو باور...

‫- سلام ‫- سلام

‫ببخشید مزاحم شدم

‫- خوبی؟ ‫- واقعاً لازم نبود این کارو بکنی

‫- تو راه بود ‫- سلام، خوبی؟

‫- اوه ببخشید ‫- قهوه میخوای؟

‫آره، خیلی دوست دارم

‫- اوو منم یه دونه - آره؟

‫- این دفعه شکر نریز ‫- باشه

‫- آ... ‫- ببخشید

‫بانک‌ ها این روزا همه رو دارن بیرون میکنن

‫واقعاً منصفانه نیست. ناراحت نشو اِما

‫میرم باهاش حرف بزنم

‫حالت چطوره؟

‫- خسته ا‌م ‫- آره میدونم

‫از وین کارسون گرفتمش

‫مثل تیر میزنه

‫حیف که چشمات لوچه

‫بیا ببین

‫مرسی

‫هوو

‫آره خوبه

‫امروز رفتم پیش ری

‫خب؟ چی شد؟

‫خبرشو بهش دادم. گفتم دیگه نمیام

‫اون اونقدرا هم که تو فکر میکنی بد نیست

‫مامان مغزتو شست که اینجوری فکر کنی

‫نه بابا شستشوی مغزی نشدم

‫چند تا کارتل کشته، که چی؟

‫میخوام بچه ‌هام تو این مواد بزرگ بشن؟

‫برات یه کم خرید کردم

‫مرد لازم نبود

‫- میدونم میدونم ‫- حالمون خوبه

‫آره

‫مثل همیشه درستش میکنم

‫تا وقتی فکر کار کردن ‫واسه خانواده به سرت نزنه

‫- دانی ‫- تو شاید برادرم باشی

‫- من هنوز نصف ‌خونم ‫- جدی میگم

‫فکر کردی یه کم بدبخت شدم ‫برم بدوم پیش رئیس خانواد‌تون؟

‫یا یه چیز دیگه، من فقط...

‫چی؟

‫پاکی؟

‫نه بابا، عصبانی نرو دیگه

‫تاک!

‫هنوز میریم مسابقه برایس؟

‫آره میاد!

‫برایس فراست رسید به رده دوم

‫و حالا داره میره! یه کم تند بود

‫اینجا میاد فراست! داره سبقت میگیره...

‫این بچه تو پیچا نابغه‌ هست

‫- یه جورایی یاد تو میندازتم ‫- ببخشید

‫میتونی دوباره بگی؟ گفتی نابغه؟

‫- نه ‫- مامان شنیدی؟

‫نه نه

‫برنامه عروسی چطور پیش میره؟

‫تازه گل‌ها رو انتخاب کردیم

‫- آره؟ چه گلی؟ ‫- هیدرانژیا

‫- وای من عاشق هیدرانژیام! ‫- تاک، برام یه کولا بیار

‫بذار لوکاس بیاره، دارم مسابقه میبینم

‫- منم دارم میبینم ‫- خودم میرم

‫- نه تاک میاره ‫- خودش گفت میره

‫- تاک برو دیگه! برو! ‫- دیگه نمیپرسم

‫آره، به همین خاطر هیچ مرد زنده ‌ایی

‫نمیتونه تحملت کنه