SHEBA® Reef Builders

Riffen bepalen de gezondheid van de oceaan.

Ze hebben veel impact op andere delen van de oceaan.

Iedereen voor wie de gezondheid van de oceaan baat heeft,

heeft baat bij gezonde riffen.

De meeste landen op aarde hebben koraalriffen.

Als je een kwart van al het leven in zee verliest,

kun je niet zomaar een gok wagen en kijken wat er gebeurt.

Het is echt gestoord.

BONTOSUA, INDONESIË

Ik heet Samaila...

en ik ben in 1967 geboren.

Toen ik elf jaar oud was,

bracht ik mijn middagen na school door...

met vissen in zee.

Ik zocht schaal- en schelpdieren en doopvontschelpen.

Die had je toen erg veel, want het rif was groot en weelderig.

Het zat er vol mee.

Ik nam ze mee naar huis,

zodat mijn moeder ze kon bereiden.

In die tijd waren onze koraalriffen echt geweldig.

Daarom was er toen zo veel vis.

Er was echt heel erg veel vis hier op Bontosua.

De afmetingen van het koraal...

waren onvoorstelbaar, buitengewoon.

Zo was het leven toen op Bontosua.

Maar toen veranderde dat.

Op mijn twintigste...

begon de verwoesting.

De eerste keer dat ik koraal zag,

al die torenhoge structuren...

en die grote muren van koraal en diepe kloven,

allemaal van koraal.

Als je iets in de verte ziet,

een stad die uit de oceaan opdoemt...

Ik raak ontroerd als ik eraan denk,

want je denkt: wauw. Het is het wonder van het leven.

Ik ben David Smith, hoogleraar mariene biologie.

Ik ben hoofd Sustainable Solutions bij Mars en marien wetenschapper.

Er zijn andere ecosystemen die echt bedreigd worden,

maar ik denk niet dat er een systeem is...

dat in zo'n cruciale toestand verkeert.

We visten met explosieven...

en beseften hoe verwoestend dat was...

toen we zagen hoe de koraalriffen verwoest werden.

Muren van huizen scheurden vanwege de trillingen.

In het begin hielpen we maar wat graag mee...

met het verzamelen van vis aan het wateroppervlak na de knal.

Maar toen we beseften hoe verwoestend het was...

voor het eiland en voor onze huizen,

besloten we samen te voorkomen dat ze dat hier bij ons deden.

Het koraalrif werd wit,

stortte in en verbrokkelde...

en alles werd ineens heel snel wit.

Als je fossielen bekijkt, waren er momenten...

waarop de riffen bijna verdwenen waren.

Er was telkens sprake van grote klimaatveranderingen.

Maar er waren nooit eerder één miljard mensen...

die afhankelijk zijn van riffen voor voedsel of levensonderhoud.

Je zou kunnen zeggen dat de gevolgen nu veel groter zijn dan vroeger...

en uit onze studies blijkt...

dat het systeem kan instorten.

En als dat gebeurt, zitten we echt in de problemen.

De mens loopt gevaar.

Het koraal wordt door Bontosua hersteld.

We komen niet snel de problemen oplossen...

en gaan dan weer ergens anders heen.

We faciliteren de wederopbouw van hun rif.

Het is niet ons rif.

We wisten in die tijd nog niet goed...

hoe je koraal kon planten,

hoe je gezond koraal kon pakken...

en elders kon planten, maar we werkten toch samen.

We zien graag hoe ze in het water...

met hun grote gezinnen koraal vastbinden.

Dit project loopt al een jaar of vijftien.

Ik weet niet of ze er expres over zwegen...

of dat het gewoon geen prioriteit kreeg,

maar er was erg weinig over bekend.

Ik was benieuwd naar wat ze deden.

Ik sprong in het water en ik dacht: mijn God.

Na die duik had ik zoiets van: wauw.

Het was een van mijn verdrietigste duiken ooit,

maar ook een van de opwindendste.

Verdrietig, omdat ik vergeten was hoe koraalriffen eruit konden zien.

Dat rif is door de mens aangelegd.

Ze hebben het rif opnieuw opgebouwd...

en hersteld van een aangetaste bodem met koraalgruis...

tot een weelderig rif in een periode van drie, vier jaar.

Ik kon het niet geloven.

Ik zag iets waarvan ik dacht dat het verloren zou zijn.

Het is ongelooflijk wat je kunt bereiken.

De Reef Stars werden ontworpen met een hexagonale structuur.

Ze zijn gemaakt van stalen staven die overal verkrijgbaar zijn.

Ze worden in een vorm met zes poten gebogen.

Ze zijn erg snel en simpel te maken van lokaal aanwezige materialen.

In een rif dat geteisterd wordt door de golven...

breken er stukjes koraal af.

Dat hoort bij de cyclus.

We verzamelen die stukjes koraal, stoppen ze in manden...

en plaatsen ze op de Reef Stars.

We binden ze heel erg goed vast, zodat het koraal niet beweegt.

Na vier of vijf dagen...

zie je dat het koraalskelet over die tiewraps begint te groeien.

En na drie of vier weken begint het zich vast te klampen aan het frame...

en eroverheen te groeien.

Wanneer je de zeshoekige Reef Stars gebruikt,

met een honingraatstructuur,

kun je ze op de zeebodem plaatsen en met elkaar verbinden, als modules.

Zo ontstaat er een erg sterk web...

en stimuleer je een erg actieve koraalgroei.

Het koraal bevindt zich op twintig, dertig centimeter van de bodem.

Zo stroomt er water doorheen.

Dat stimuleert een erg snelle koraalgroei.

Het groeit drie tot vier keer sneller dan in de natuur.

En dat is buitengewoon.

Dit zijn grote zones met weelderig koraal.

We wachtten af, en het bleek te verbeteren.

Het gaat vooruit. We zijn blij.

Het koraalrif is een plek waar vissen leven,

dus zorgde een gezonder rif...

voor meer vis.

Ons eiland...

is wereldwijd bekend geworden.

Dit is een echte zegen voor ons dorp.

Het was onverwacht dat buitenlanders hierheen zouden komen...

en wij daar zo de vruchten van zouden plukken.

Het lijkt onbeduidend, maar het is belangrijk voor ons.

Er is een deel van het rif waar het woord 'hope' is geschreven.

Voor mij persoonlijk betekent het dat naarmate de tijd verstrijkt...

steeds meer mensen ervan af zullen weten...

en zin zullen krijgen om naar Bontosua te komen.

Dat is wat we willen.

We lijken ineens een oplossing te hebben.

Maar wat boeit ons dat?

Als het hier werkt, waar kan het nog meer werken?

En hoe ver kun je ermee doorgaan?

Met Sheba Hope Grows willen we die hoop naar andere plekken brengen...

om te kijken of het daar ook mogelijk is.

Het Groot Barrièrerif is een uniek ecosysteem.

We wilden het daar testen.

En aan de Oost-Afrikaanse Koraalkust.

En midden in de Stille Oceaan, op Hawaï.

We wilden een leger rifbouwers opleiden.

Hawaï is mijn thuis en zal dat blijven.

Ik heb Hawaï ruim vijf jaar geleden verlaten...

en ik heb nog geen nieuw thuis gevonden.

Ik mis Hawaï. Mijn familie woont hier.

Mama is het zevende kind van het zevende kind.

Ik heb hier erg veel neven en nichten.

En in Los Angeles ben ik alleen met mijn kat.

Je hebt de oceaan, je hebt de bergen. Het is prachtig.

Maar ik ben hier opgegroeid en ik dacht dat dat normaal was.

Totdat ik vertrok.

Ik ben Auli'i Cravalho en ben opgegroeid in Kohala op Hawaï.

Ik heb nooit gespeervist of zo,

maar mijn ooms en andere familieleden wel.

Ik wilde alleen schelpen bekijken.

Bij vrijduiken gebruik je de kracht van je longen.

Het is echt gebaseerd op je eigen fysieke kracht...

en je moed om zo diep als je wilt of zo diep als je kunt te duiken.

Het brengt je echt tot rust.

Je bevindt je in een erg gezond en weelderig rif.

Je hoort plopjes en knalletjes,

garnalen en vissen die aan het eten zijn.

Ik besefte niet dat er onderwater muziek was.

Het is zo heerlijk levend.

Het is gewoonweg geweldig om je daar zo klein te voelen.

Je bent helemaal alleen...

met je eigen gedachten en je eigen capaciteiten.

Ik voel het als ik ga vrijduiken en koraal ga herstellen.

Nu merk ik hoe alles verandert.

We willen het rif gewoon graag beschermen.

We hebben er alles voor over.

Bij Kuleana Coral richten we ons echt...

op Kanaken of mensen die afkomstig zijn van Hawaï...

of hier geboren zijn.

We gebruiken ook weer Hawaïaanse woorden...

terwijl we onze taal bijna verloren waren.

Hij mocht een paar generaties niet gesproken worden.

Dat terugbrengen en terugkeren naar onze roots...

is wat Kuleana Coral anders maakt.

Wat me beviel bij Kuleana, was hoe toegewijd ze waren,

en ze deden dat in hun eigen tijd, parttime,

terwijl ze hun eigen leven leidden.

Als je het zeker wilt weten, op je computer...

Als je te snel terug naar boven komt, licht dit balkje hier op...

Ze zijn close met de gemeenschap.

Hun missie lijkt op de onze.

Ze zijn oud-vissers, milieubeschermers en wetenschappers...

en wonen op het eiland.

Mijn leven draaide om surfen, vissen en duiken...

maar ik dacht nooit na over wat ik voor de oceaan terug kon doen.

Oké. En dan...

Het doel van Kuleana is de mariene ecosystemen herstellen...

door de koraalriffen te herstellen.

Maar dat is slechts het topje van de ijsberg.

Als je het breder bekijkt,

willen we zorgen dat de Hawaïanen, onze lokale bevolking,

zelfvoorzienend kunnen zijn,

zowel economisch als qua voedselvoorziening...