DARK MOON: THE BLOOD ALTAR (DARK MOON　-黒の月: 月の祭壇-)

Jakah!

Lepaskan Heli.

Bawalah dia balik jika boleh.

Jakah!

Chris, apa yang…

Saya datang untuk selamatkan awak, Sooha.

Daripada puntianak ini.

Bukankah saya seorang saja yang percayakan awak?

Jadi awak juga patut buat perkara yang sama.

Awak dah lupa siapa yang bunuh saya?

Awak bukan Chris.

Siapa awak sebenarnya?

Awak rasa?

Tak guna.

Mengecewakan sungguh.

Saya tak sangka kamu selemah ini.

Kamu nak ulang kesilapan yang sama?

Siapa awak sebenarnya?

Kenapa awak mahukan Sooha?

Tunggu di sini.

Sooha, datang ke sini.

Adakah lelaki ini puntianak?

Hati-hati, semua.

Sooha.

Sooha, awak tak apa-apa?

Heli, saya…

Itu bukan Chris yang saya kenali!

Chris bukan puntianak begitu!

Maafkan saya, Sooha.

Beginilah diri saya.

Walaupun awak benci saya,

boleh saya bawa awak pergi sekarang?

Saya nak bawa awak ke tempat yang selamat.

Heli.

Heli!

Lepaskan saya!

Kenapa awak pergi kepada mereka?

Kenapa awak tak faham?

Saya buat semua ini demi awak.

Solon!

Serigala?

Sooha!

Khan.

Solon!

Satu demi satu keluar.

Berhenti!

Jangan cuba-cuba halang saya,

saya akan bawa kamu bersama walaupun saya perlu tumbangkan kamu.

Dia bukan puntianak biasa.

Kamu semua, lawan habis-habisan!

Mari kita pergi sekarang.

Nampaknya kamu semua tak ingat apa-apa.

Terima kasih.

Awak tak apa-apa? Awak cedera?

Saya tak apa-apa.

Saya minta maaf sebab tipu awak.

Sejak kami lari dari rumah anak yatim, kami sembunyikan identiti kami.

Sangat sukar untuk kami beritahu awak.

Kami lebih takut awak akan benci kami

daripada orang tahu kami puntianak.

Maafkan saya, Sooha.

Secara jujurnya, fikiran saya bercelaru.

Saya tak sangka kamu semua puntianak.

Bukankah kamu semua membesar bersama di rumah anak yatim?

Bagaimana kamu semua menjadi puntianak?

Kamu semua digigit semasa kecil?

Kami pun tak tahu.

Kami dah lama menjadi puntianak.

Rumah anak yatim itu cuma topeng.

Kami sebenarnya dipenjarakan di sana.

Kami dah lama diawasi.

Untuk tempoh yang lama,

tempat itu ialah dunia kami.

Kami tak tahu apa-apa.

Kami tak tahu jika kami digigit oleh puntianak

atau dilahirkan begini.

Kami juga berbeza daripada puntianak lain.

Kami tak terkesan dengan cahaya matahari atau salib.

Jadi bagaimana kamu semua tahu yang kamu puntianak?

Kamu memang ada kebolehan istimewa,

tapi kamu mungkin bukan puntianak, sama seperti saya.

Sebab kami nak minum darah.

Kami juga terlalu mahukan darah.

Kami tak nak makan benda lain.

Kami takkan mati walaupun tak makan.

Namun kami cuma minum darah setahun sekali.

Pada hari jadi kami.

Namun kami hanya minum darah bangkai haiwan.

Kami tak pernah cederakan manusia.

Kami juga tak pernah minum darah manusia.

Sebab kami dah berjanji.

Saya bercakap benar! Tolong percayakan saya.

Tak mengapa jika awak tak percaya.

Saya akan buat yang terbaik untuk buat awak percayakan saya.

Kenapa awak selamatkan saya?

Saya cakap banyak perkara buruk kepada awak.

Saya rasa saya perlu selamatkan awak.

Saya perlu lindungi awak.

Sejak kali pertama saya nampak awak,

seolah-olah ada suara dalam minda saya mengatakan ini takdir saya.

Sebelum ini, saya tak kenal diri saya

atau tujuan hidup saya.

Namun ketika itu, saya rasa saya dah jumpa jawapannya.

Saya dilahirkan untuk melindungi awak.

Saya akan terus hidup untuk melindungi awak.

Heli.

Awak nak gigit leher saya?

Kenapa saya nak buat begitu?

Saya percayakan awak.

Awak tak apa-apa, Sooha?

Mulut awak terbuka.

Kenapa dengan awak?

Awak kelihatan teruk.

Awak nak minum darah saya?

Tipulah jika saya kata

saya tiada keinginan itu.

Namun berbanding minum darah,

saya tak nak hilang kepercayaan awak lagi.

Saya tak nak hampakan awak.

Walaupun selepas tahu identiti saya, awak masih percayakan saya.

Saya tak nak khianati kepercayaan itu.

Awak tak kecewakan saya.

Heli, awak tak pernah khianati saya.

Selama ini,

saya paling benci puntianak.

Saya sangka itulah makhluk berbahaya yang akan menyerang manusia.

Namun setiap kali saya dalam bahaya,

bukankah awak selalu selamatkan saya?

Saya sangat gembira.

Walaupun selepas tahu awak puntianak,

saya takkan benci awak.

Saya minta maaf atas kata-kata kasar saya sebelum ini.

Jelas sekali awak langsung tak berubah sejak kali pertama kita berjumpa.

Saya sangat gembira

kita dapat kenal satu sama lain dengan lebih baik.

Mari kita terus berkawan.

Terima kasih.

Heli.

Jakah?

Itu awak, Jakah?

Lelaki itu menghilang.

Sooha tak apa-apa?

Kamu berdua tak apa-apa?

Kami cedera sedikit,

tapi semua orang okey.

Begitu.

Patutkah kami pergi ke lokasi kamu berdua?

Sooha mungkin tak nak kami pergi ke sana.