Pitfall

‫تقدیم به تمام پارسی‌زبانان

‫NESTED ‫با افتخار تقدیم می‌کند

‫باید بریم. باشه...

‫بیا.

‫بیا، بیا، بیا.

‫آه، خدا!

‫باشه، بشین پایین، بشین پایین.

‫هیس، هیس، هیس، هیس.

‫هیس، هیس، هیس، هیس.

‫لعنتی!

‫خوبی؟ خوبی؟

‫خوبی؟ آره؟ باشه.

‫باشه. مامان پیشته.

‫باشه؟

‫باشه. باشه.

‫هیس.

‫عقب بمون. مواظب باش.

‫نگاه نکن.

‫برام مهم نیست چیکار میکنی.

‫ما نمیخوایم بریم...

‫خفه شو!

‫لطفا! لطفا، ‫فقط بهش آسیبی نرسون، باشه؟

‫نه، نه، نه، نه. لطفا، لطفا، لطفا، لطفا.

‫فقط...

‫برمیگردیم.

‫با تو برمیگردم، باشه؟

‫لطفا، فقط بهش آسیبی نرسون.

‫نه!

‫دورش شو، بابا!

‫عزیزم. عزیزم، نکن.

‫عزیزم، نه.

‫فرار کن مامان! میخواد بهت صدمه بزنه!

‫مامان، بیدار شو.

‫مامان، لطفا بیدار شو.

‫مامان، سردمه.

‫لطفا، من... من میخوام برم خونه.

‫لطفا.

‫فقط میخوام برم خونه.

‫لطفا.

‫

‫اسکات، تو خیلی ابلهی.

‫- تو ابلهی. ‫- تو از ابلهستانی.

‫واقعاً دلم برای این لحظه ها تنگ میشه.

‫یادمه وقتی دور و برم میدویدی،

‫زانوهات رو خراب میکردی.

‫انگار دیروز بود.

‫آخ مامان، ما همیشه بچه های کوچیک تو هستیم.

‫و اشلی هم همیشه بچه میمونه.

‫خفه شو.

‫و میدونی، فکر کنم میتونم راضی بشم

‫به چند تا نوه.

‫آه، راضی بشی مامان.

‫باشه، این فقط... آه، یه کم زوده.

‫من فقط سعی میکنم خونسرد باشم، مامان، باشه؟

‫گوِن چی میگه

‫درباره این خونسرد بازیات؟

‫آره، گوِن چی میگه؟

‫آه، من و گوِن خوبیم، ممنون.

‫- نصیحتم رو میخوای؟ ‫- نه.

‫فرار کن.

‫آه، بس کن.

‫نصیحت خوبیه.

‫- اون موقع، من ۲۳ سالم بود. ‫- آخ، خدا.

‫گروه من میخواست پینک فلوید بعدی بشه.

‫- بازم شروع کرد. ‫- ولی مامانت باردار شد.

‫پس باید انتخاب میکردم.

‫با گروهم، "ماشین سکس برقی"، فرار کنم

‫و کل کشور رو زیر و رو کنم،

‫یا بمونم و آروم بگیرم،

‫شوهر و پدر بشم.

‫انتخاب سختیه. پشیمونی؟ اشلی؟

‫خفه شو!

‫آه، این پسر واقعاً...

‫منظورم اینه که، احتمالاً کلسترول بیشتری

‫و طرفدارای کمتری نسبت به اون موقع دارم،

‫ولی بازم همون اشتباه احمقانه رو ‫تکرار میکردم اگه میتونستم.

‫خانواده برای همیشه هست.

‫هیچوقت تا حالا...

‫- نه. ‫- آه، آره.

‫- نه. ‫- آره.

‫هیچوقت تا حالا...

‫من این بازی رو با مامان و بابا نمیکنم.

‫اش، بیخیال.

‫- بیخیال. میتونیم به روز باشیم. - آره.

‫- آره. ‫- آه، خدای من.

‫- بابا به روزه. ‫- من شروع میکنم.

‫هیچوقت تا حالا "هیچوقت تا حالا" رو

‫- با خانوادم بازی نکردم. ‫- آه، خداروشکر.

‫انتخاب امنی بود.

‫آه، باشه. هیچوقت تا حالا...

‫آه، هیچوقت تا حالا با شست سواری ‫سراسر کشور نرفتم.

‫- لعنت بهت. ‫- حیفه، خودت خواستی بازی کنی.

‫- چی؟ ‫- مامان؟

‫تو دیوونه ای؟

‫بی پیره هم بود.

‫وای!

‫ده ه ۷۰ بود. زمانش فرق میکرد.

‫آه!

‫و من بی پیره نبودم. یه بلوز بافتنی بود.

‫آره، بافتش خیلی باز بود.

‫- آه... ‫- بابا، مواظب باش!

‫عزیزم؟

‫خوبی؟

‫آره، فقط داشتم، آه...

‫داشتم به امروز فکر میکردم، آه.

‫مم-هوم. یه کابوس دیگه دیدی؟

‫نه.

‫درباره تو خواب میدیدم.

‫دروغگو.

‫برای امروز آماده ای؟

‫به همون اندازه که میشه آماده باشم، فکر کنم.

‫مطمئن نیستم اون آماده باشه.

‫هیچوقت زمان مناسبی وجود نداره.

‫نه.

‫اون قطعاً کار رو برات راحت نمیکنه.

‫تو فقط... تو اشلی رو مثل من نمیشناسی.

‫خدای من.

‫نمیدونستم اینقدر بد باشه.

‫آه، باشه. خوب میشم.

‫فقط... فقط اعصابم خورده.

‫این فقط اعصاب برای یه آخر هفته دور از خونه

‫با برادرته؟

‫خب، تو اونو مثل من نمیشناسی،

‫آقای مغرور لعنتی.

‫منظورم اینه که، چند سالی میشه، میدونی؟

‫باشه. خب، منظورم اینه که، ‫اگه بخوای میتونیم کنسلش کنیم.

‫نه.

‫این لذت رو بهش نمیدم.

‫- وای... ‫- مطمئنی؟

‫آره. آره، باشه.

‫- من میگیرمش. ‫- باشه.

‫این همون روحیه ایه که برای ‫یه آخر هفته تفریحی میخوایم،

‫ولی به خودت بستگی داره، عزیزم.

‫آه، خدا. لطفاً بهم اینطور نگو.

‫چیزی که کنترل داری خودته.

‫اعتماد کن که این سفر

‫هر چیزی که قراره باشه میشه ‫ و نتیجه رو رها کن.

‫- الان تو روانشناس من شدی؟ ‫- نه.

‫نه... تو هیچوقت نمیتونستی پولمو بدی.

‫آه، خب، حاضری یه استثنا قائل بشی؟

‫اگه شرایط مناسب باشه، بهش فکر میکنم.

‫یا میدونی چیه؟

‫هوای تازه کوهستان ممکنه بهت حال بده.

‫تو، آه، میدونی، عقب نیفتادی، نه؟

‫چی؟

‫- چی؟ ‫- احمق نباش.

‫خب، من فقط، میدونی، فقط مطمئن میشم.

‫هیچکی خبر نداره. داشتم مطمئن میشدم.

‫ولی هی، بعد از این آخر هفته،

‫اگه بازم حالت خوب نبود،

‫میریم دکتر و درستش میکنیم.

‫اوه! آه! سرده! سرده! باشه.

‫آه!

‫باشه، فهمیدم قضیه چیه. خیلی خب.

‫شوخی با تو نیست، من آب سرد رو دوست دارم.

‫پرت نکن، باشه. تو دوست پسرم نیستی.

‫هنوز.

‫ولی دارم کمکت میکنم، میتونم بگم.

‫فقط مسئله زمانه.

‫- خدایا! ‫- چیه این کارت، اسکات؟

‫عزیزم، خوبی؟

‫- آره. ‫- آه، خدای من.

‫چی دیدی؟

‫هیچی اونجا نیست.

‫قشنگه، ها؟

‫حتی بهتر از چیزی که یادت میاد؟

‫آره، همه چی داره بیادم میاد، اسکاتی.

‫آره!

‫این همون چیزیه که میگم.

‫میتونستم اینجا زندگی کنم.

‫اش، یه ایده دارم.

‫مم-هوم.

‫همونجا کلبه، درسته؟

‫برات شکار میکنم. آب چاه میخوریم.

‫- آره. ‫- پیپ میکشیم تو ایوان.

‫نظرت چیه؟

‫به نظر یه کابوس محض میاد.

‫آره، راست میگی.

‫واقعاً اینجا قشنگه، بچه ها.

‫اوم، اون درخت خوبه. اون یکی هم خوبه.

‫میتونم کلبه کوچولوی لعنتی

‫اونجا رو تصور کنم،

‫خوبه، سالم و طبیعی.

‫تو خیلی باحالی.

‫کی این یارو رو دعوت کرد؟

‫چطور بود؟

‫صدایمو شنیدی.

‫ببخشید، مشکلی داری، مدل جدید؟

‫چون من اینارو از بچگی میشناسم.

‫- مدل جدید؟ ‫- باشه بچه ها.

‫- آره. ‫- آروم.

‫چارلی، من دعوتش کردم.

‫لارس.

‫- من تو دردسر هستم؟ ‫- آره.

‫میشه لطفااً اینقدر لارس نباشی؟

‫حتماً، آره. حتماً.

‫به نظر میرسی که از تیپ پل بانیان هستی.

‫حالا، از الان، کمتر خودم میشم.

‫ممنون.

‫خدای من، واقعاً اونجا چادر میزنیم؟