Teddiscare

Dziś wieczorem, w fabryce Świat Pluszowych Zwierząt

prowadzone jest dochodzenie w sprawie niebezpiecznych warunków pracy

po zeszłotygodniowym tragicznym wypadku,

kiedy to jeden z pracowników poślizgnął się i wpadł

do jednej z maszyn do automatycznego nadziewania.

Śledczy próbują się dowiedzieć,

dlaczego incydent pozostał niezauważony przez prawie trzy godziny,

jako że szczątkami mężczyzny prawdopodobnie wypchano

ponad 1000 zabawek.

Stuffed Animal World twierdzi, że żadna z zabawek nie została wysłana.

To znowu ten cholerny niedźwiedź...

Moje kury!

Lalka Barbie...

Cholerny niedźwiedź!

Dopadł wszystkie moje kurczaki, cholera, wszystkie!

Dopadnę cię!

- Hej, chłopaki, leżycie tu sobie?

Założę się, że sprawicie, że urodziny jakiegoś dzieciaka będą wyjątkowe.

Halo?

Mój ojciec? Co?

Tak, tak, mogę przyjechać.

Nowa oferta Animal World już dostępna.

Mamy Myszkę Piggy, Jelenia Randy'ego,

Binnie, Puchatego Misia

i wiele innych ulubieńców.

Dziękuję, że przyjechałeś, synu.

- Wszystko w porządku, tato. Wszystko będzie dobrze.

- Nie oszukujmy się. Mój czas dobiegł już końca.

Muszę ci coś opowiedzieć, zanim odejdę.

- Oszczędzaj siły. Porozmawiamy o tym później.

Nie ma już czasu, synu.

Przepraszam, bardzo przepraszam.

Twoja matka i ja rozwiedliśmy się.

Ona była dobrą kobietą, ale...

Wiem.

- Przytułek był jedynym miejscem dla kogoś w jej stanie.

Przynajmniej nie cierpiała długo.

- Nie musimy o tym teraz rozmawiać.

Mój prawnik, pan Mallory,

załatwia wszystkie moje sprawy.

Masz się z nim spotkać.

Pamiętam go.

Wiem, że ci na nim nie zależy,

ale on o ciebie zadba.

Nie martwię się tym, ale...

O co chodzi, synu?

A co z lasami?

- Twoje dziecięce nawiedzenia, zapomniane i zarośnięte.

Zapomnij o składzie drewna.

To dla mnie wiele znaczyło.

- Musisz mi obiecać, że nigdy tam nie pójdziesz.

Dlaczego?

- Obiecaj mi. Nigdy tam nie wracaj, proszę.

Dobrze, obiecuję.

Dziękuję.

Dla ciebie, jako dziecka, to była fajna odskocznia,

ale działy się tam złe rzeczy.

Rzeczy, za które muszę wziąć odpowiedzialność po drugiej stronie.

O czym ty mówisz?

- Rzeczy, który nigdy nie będziesz musiał się martwić.

Proszę, trzymaj się od tego wszystkiego z daleka.

To nie ma sensu.

Mogę umierać, ale nadal mam kontrolę

nad moimi zdolnościami umysłowymi.

Nie musisz już się tym martwić.

Żyj pełnią życia, Synu.

Czy mógłbyś mi przynieść trochę wody, Duncan?

Jasne, zaczekaj.

Ojcze!

Obiecaj, że nigdy tam nie wrócisz.

Dobrze, obiecuję.

Dla ciebie, jako dziecka, to była fajna odskocznia,

ale tam działy się złe rzeczy,

rzeczy, które muszę wziąć pod uwagę po drugiej stronie.

O czym mówisz?

- Rzeczy, którymi nigdy nie będziesz musiał się martwić.

Proszę, trzymaj się od tego wszystkiego z daleka.

To nie ma sensu.

Mogę umierać, ale mam kontrolę

nad swoimi zdolnościami umysłowymi.

Nie musisz się już o to martwić.

Żyj pełnią życia, Synu.

Podać ci coś jeszcze?

Nie, dziękuję, wszystko w porządku.

- Jesteś pewien? Wyglądasz, jakbyś stracił najlepszego przyjaciela.

Właśnie straciłem ojca.

Bardzo mi przykro.

Nie powinnam była.

- W porządku. Nie byliśmy aż tak blisko.

Jeśli chcesz pogadać, może usiądziesz na chwilę.

Jasne.

Jeśli to sprawi, że poczujesz się lepiej, napij się na mój koszt.

Dziękuję.

Jesteś z tych okolic?

- Tak, dorastałem tutaj. Wyjechałem mając 15 lat.

Przyjechałem do miasta na pogrzeb. Minęło trochę czasu.

To musi być całkiem fajnie,

móc ponownie odwiedzić swoich starych znajomych.

Tak i nie. Raczej słodko-gorzkie.

Mieszkałam tutaj cztery lata.

Miałam okazję wrócić do swojego rodzinnego miasta

na zjazd absolwentów szkoły średniej.

I jakie było?

Dziwnie.

Mam na myśli to, że są tam ci wszyscy przystojni faceci,

którzy teraz są trochę brzydcy,

a wszystkie kujony zaczynają wyglądać naprawdę nieźle!

A potem tworzą się kliki,

ale myślę, że zawsze tak będzie.

Chcesz usłyszeć naprawdę dziwną część?

Co to?

- Wszystko - domy, sąsiedztwo, ulice...

Wszystko wydaje się mniejsze.

Mam na myśli to, że kiedy jesteś dzieckiem, wszystko wydaje się takie duże.

Tak, oczami dziecka

nie widzi się świata.

Wiele się zmienia, kiedy stajesz się dorosłym.

Już dostałem rachunek.

- To nie jest rachunek. To jest mój numer telefonu.

Może do mnie nie zadzwonisz, kiedy będziesz chciał trochę pogawędzić?

Dobrze, dziękuję.

Nie ma za co.

Świat Pluszowych Zwierząt

spełni wszystkie twoje pluszowe potrzeby, od małp po zebry!

Każda z naszych zabawek jest wypełniona

wyłącznie materiałami z najlepszych ekologicznych upraw

z całego świata!

Przykro mi, Duncanie.

Panie Mallory.

Minęło dużo czasu.

Pewnie. Jakieś siedem lat.

Twój ojciec zawsze był z ciebie dumny.

Tak?

- Może nigdy tego nie powiedział, ale tak było.

Chyba teraz nie ma to znaczenia.

- Kiedy będziesz czuł się na siłach, odwiedź moje biuro.

Jest teraz na Wingate Street. Możemy uregulować sprawę spadkową.

Może jutro?

Jutro? Nie potrzebujesz czasu?

- Na żałobę? Mam ją przez całe życie panie Mallory.

Chciałbym to jak najszybciej załatwić.

Zatrzymałem się w hotelu w mieście.

Która godzina będzie odpowiednia?

Powiedzmy, że po godzinie 13:00?

Dobrze, do zobaczenia.

Pieprzony dziwak.

Wiem, że to gdzieś tutaj.

Przyjedźcie do Świata Pluszaków.

Nasz magazyn o powierzchni 10 000 stóp kwadratowych

pęka w szwach od wszystkich wypchanych zwierząt,

niedźwiedzi, królików i psów,

a nawet ośmiornic, ryjówek i szakali.

Jeśli potrafisz marzyć, my już to mamy.

W Świecie Pluszowych Zwierząt.

Niech mnie!

Jak się masz, stary przyjacielu?

Dobrze wyglądasz!

Zobaczmy czy damy radę znaleźć twoich innych przyjaciół, OK?

Zobacz, co znaleźliśmy! Brawo!

Cześć! Tak, moi kumple, kumple na całe życie.

Cześć, Gatey.

Patrzcie, chłopaki! To jest Tiggy!

O mój Boże, Tiggy!

Spójrz, Topper, pytałeś o Tiggiego.

Wiem, że tak.

„Duncan, gdzie jest Tiggy?”

Powiedziałem: „Gdzieś tam”.

O, Chunky też! Tak, bardzo ci dziękuję!

Znaleźliśmy prawie wszystkich.

Zobaczmy, gdzie jest reszta.

Jak mogłem zapomnieć o Piggy?

Prosiaczku!

Tak, Croc, tu jest. Wszyscy się cieszą, że Piggy tu jest.

Tak, chłopie. Będziemy dobrze się bawić.

Spójrzcie.

Pamiętasz, kiedy to malowaliśmy?

Ten stary fort musi być gdzieś tutaj.

Tam jest fort. Znaleźliśmy!

Miło jest wrócić.

Nie mogę uwierzyć, że to wciąż tu jest.

Patrzcie! To jest wspaniałe!

Jest tak, jak to zostawiliśmy!

Spójrz, Prosiaczku!

Prosiaczku, tutaj, kolego.

A potem Tiggy...

Tutaj Crocky i Topster.

Dobra, chłopaki.

Zostaniecie tutaj.

Zaraz wrócę. Nie idźcie nigdzie, OK?

Przyczepa na spotkania towarzyskie. Nadal tu jest.

Tak, pamiętam.

Nadal wygląda to samo jak w latach 80.

Co ty tu, do cholery, robisz?

Odpowiedz!

- Jestem Duncan Williams. Moja rodzina jest właścicielem tej nieruchomości.

Cieszę się! To ty!

-Panie Trenton, tyle czasu. Jak się pan ma?

- Bardzo mi przykro z powodu twojego ojca!

Dziękuję, doceniam to.

Dziwię się, że nadal pracujesz dla mojego ojca.