Night at the Museum: Battle of the Smithsonian

НОЌ ВО МУЗЕЈОТ 2

Што ако ова е вашата куќа?

Нема струја, светлата се исклучени.

Децата врескаат во собата:

"Мамо, тато, дојдете брзо, се плашиме!"

Треба брзо да влезете. Потребно ви е оружје.

Но, прво, потребна ви е батериска лампа.

Ама, мрачно е. Што ќе сторите? Како ќе ја најдете?

Ќе ви кажам како. Со ЛАМПАТА КОЈА СВЕТИ ВО МРАКОТ!

Така е, народе. Јас сум Лери Дејл од "Делиевите направи".

Денес во нашата програма ќе го раздрмаме вашиот свет.

И доведов пријател кој ќе ми помогне.

Џорџ Формен, дами и господа!

Фала, Лери. Фантастично.

Нели е ова фантастично, Америко?

Туку, вистина ли е дека пред 2 години си бил чувар во правлив музеј?

Така е, двапати светски шампионе, Џорџ Форман.

Бев обичен дечко со лампа и еден сон.

Мислиш, обичен Лери?

Ама, не е шега дека ти си шеф на "Секојдневните направи".

Изумителот на неопходни нешта како,

супер големата коска за кучиња.

Дали ви се допаѓа? -Или привезокот за клучеви кој тешко се губи?

А сега најновото достигнување...

Кажете со мене, Америко:

САМОСВЕТЛЕЧКА БАТЕРИСКА ЛАМПА!

"Делиевите направи", повелете.

Џина, врати го овој стјуард, не му верувам.

Бак повторно се јави. -Повторно?

Лери. Огромни новости.

Имаме состанок со Волмарт.

Не... Кога? -За три дена.

ОК, добро, не чека многу работа.

Чекај! Сфати ли дека тоа се супермаркетите Волмарт?

Да, знам, знам, тоа е огромно.

Можеш ли барем малку да се порадуваш? -Добро. Јеее!

Ми се подсмеваш. -Не, само не славам прерано.

Важи!

Кога е состанокот? -Сакаат во петок, 10 наутро.

ОК, знаеш што? Откажи го огласот за електричното нешто со пропелерот.

Сакам да се фокусирам само на ова.

"Роденденот на ќерка ми: Откажан".

Оди дома, ќе останам до доцна. -Разбирам, шефе.

"МУЗЕЈ НА ПРИРОДНА ИСТОРИЈА" Затворен поради обнова

Ало, извинете. Влез само за персоналот.

Нели е тоа нашиот господин, "Голем успех".

Дојдовте во носталгична посета? Не сме ве виделе неколку месеци.

Да, зафатен бев. Што се случува овде? -Прогрес. Така ми кажаа.

Иднината. Погледнете.

Природна историја, верзија 2.0.

Добредојдовте во Музејот на Природна Историја, каде оживува историјата.

Ајде, постави прашање

и дај му можност на следното момче или девојче да дојде на ред.

ОК. Каде сте родени?

Овде, во Њујорк, на улица 20, 27-ми октомври, 1858 година.

Историја, историја. Учење, учење.

Ја промени Америка на подобро.

Значи, додавате нови експонати? -Не, г-не Дејли, не додаваме.

Ги заменуваме старите експонати.

Каде одат? -Надвор.

Го даваме отпадов. Оклопи, восочни фигури, дури и овие животни.

Како на пример, овој мал мајмун. -Внимавај, тоа е Капучин.

Ова е мајмун. -Ова е редок вид, Капучин,

не е само мајмун.

Мајмун, реков мајмун. Зошто да бидеме прецизни?

Да го исфрлиш мајмунот, не ти треба неговото латинско име.

Ги исфрлувате или само ги селите? -Кој си ти? Полиција за остатоци од примати?

Пушти го, злато.

Чија е оваа идеја? -Моја, секако, јас сум главниот.

Моја и на одборот.

Што се грижите вие? -Не. Луѓето го сакаат ова.

Луѓето, г-не Дејли, го сакаат она што следува.

Вие го знаете тоа. Си заминавте.

Ситуацијата ми се промени. Бизнисот ми се прошири...

Да, постигнавте успех. И јас, да сум ноќен чувар.

Каде ги носите? -Во складиште.

Во сојузниот архив?

Каде е тоа? -Вашингтон, Смитсонијан музејот.

Може ли да се среди нешто? -Готово е.

Заминуваат утре сабајле. Готово е.

Здраво, другарче, како си?

Го сакаш тоа што е внатре?

Имам нешто за тебе.

Мислиш дека си посилен од мене?

Мило ми е што те гледам, момче. -И јас тебе исто, Теди.

Чуварот во Бруклин се вратил. -Здраво, А.

Мек Фиј ми кажа што се случува овде. Немав поим.

Да. Многу се променило од твојата последна посета.

Би рекол...

Ох, цврцкало.

Еј, таму. Ќе може ли малку помош овде?

Здраво, момци. Како сте?

Види кој е тука! Лично, г-нот Големо Избегнување!

Си дошол точно на време да не видиш сите.

Да, слушнав, Џед. Немам поим како се случило ова.

Да, тајна е како се случило ова.

Можеби е крива таа мала магична кутија која зуи во твојата рака.

Не си бил тука, гигантикос! Ете како се случило!

Нема никаква мистерија!

Вистина е, Лари, повеќе нема

кој да зборува во наше име во текот на работното време.

Еј, момци, ОК е. Ќе го свикам одборот утре, добро?

Сега имам впечаток. Можам да го средам ова.

Ќе бидеме ОК. -Ние? Дали го слушна ова брблање, Џони?

Нема "ние", откако не остави сите овде!

Ова знае да биде ладно место, момче.

Лери, што е сторено, сторено е.

Дури и на славата на Рим и дојде крајот.

Те молам, не гледај драматично во далечината додека го зборуваш тоа.

Тогаш ми е уште полошо.

Не знам за што зборуваш. -Каде гледаш?

Каде гледаш, јас сум овде.

Гледам во ѕидот. -Видете, момци, може и не е така лошо.

Да, имаш право.

Ама, овде станува збор за Смитсонијан музејот.

Декстер, ти не го знаеш тоа.

Не ја сфаќаш поентата, гигантикус, не исфрлуваат!

Лери, знам дека сакаш да се чувствуваме подобро.

Гледам дека по малку ти станало грижа.

Ама нема да биде исто. Овде сме сите заедно...

...на ова место. -Никогаш нема да биде дом, човеку.

Џедедаја, те молам.

Лоренс, ова е сентиментален момент за сите нас.

Но, ова е нашата последна ноќ како семејство.

Не сакам да видам цимолење и толку жалење.

Кој е со мене за една последна прошетка по ходниците.

Да се прошетаме? -Не.

Само ќе тагуваме и ќе жалиме.

Ќе одиме ли?

Среќен пат, госпоѓо.

Здраво, Декстер. Ти треба ли помош?

Еј, ајде, човеку. Без лутење, добро?

Се ќе биде во ред.

Наскоро ќе зазори, Лоренс. -Да.

Па, каде е твојот сандак, Теди? -Нема да одам на ова патување, Лоренс.

По се изгледа дека јас, Рекси и уште некои од експонатите

ќе останеме овде. Засега.

Без таблата?

Искрено, Лоренс...

...таблата на Акмунраа ќе остане овде со него.

Што? -Отидоа без таблата, пријателе.

Се плашам дека оваа ноќ е последната.

Не им кажа. -Понекогаш е почесно да кажеш мала лага,

отколку да ја изнесеш болната вистина.

Ќе бидеш добро? -Ќе се потрудам.

И, кој знае...

понекогаш големите промени носат уште подобра можност.

Погледни се, Лоренс.

Го напушти местово и си направи убав живот на себеси.

Да, претпоставувам.

Треба да направиме нешто повеќе од претпоставки, пријателе.

Ти си капетан на индустријата. Светот ти е во рацете.

Ми изгледа дека имаш се што си сакал.

Да, знам, знам.

Не, не знаеш.

Ако смеам, момче, дозволи ми да ти дадам еден совет.

Клучот за среќата, за вистинската среќа е...

Имам една работа со Јапонциве.

Добро, го исклучувам, жал ми е.

Клучот за среќата?

Се гледаме, Теди.

Значи, ги нема? Не можеш ништо да сториш?

Би сакал да можев. Ти велам, се обидував.

Разговарав со МекФи, со одборот... Ама, изутринава ги однесоа.

Овде има многу храна, тато. -Да.

Ќе дојде Ед од работа. Мислам дека ти кажав.

Треба да завршиме некои работи.

Значи, ќе работиш вечерва? -Работев секоја вечер, се сеќаваш?

Да, ама ја имаше најдобрата работа на светот.

Да, но тоа не може да ја плаќа твојата гитара и останатото.

Ало? -Гигантикус, јас сум, Џедедаја!

Џед, како го сврте бројот?

Долга приказна! Малиот мајмун ја украде таблата...

Што се случува? -Камунра!

Камунра? -Постариот брат на Акмунра!

Овде е и верувај ми, не е дружељубив! Повторувам: Не е дружељубив!

Дали е тоа, Атила, Џед? Џед, дали си добро?

Еј, Џед!

Џед!

За што се работи?

Не знам.

Ајде, треба да те однесам до кај мајка ти.

Што се случува, тато? -Треба да одам и да дознаам.

ОК, МекФи кажа, сојузниот архив во Смитсонијан. Каде да одам?

Во тоа е работата, тато.

Смитсонијан се, всушност, 19 различни музеи.

Распоредени се околу националната алеја.

Од Капитол до споменикот на Линколн.

Таму има се. Некои работи се многу супер.

Ники, концентрирај се, те молам.

Во кој музеј се пратени експонатите? -Не "во", туку "под".

По се изгледа дека се простираат по целиот Смитсонијан.

Значи, таблата на Акмунра треба да е таму.

Најголемиот музеј на светот оживеа.

Каков ти е планот, тато? -Не се грижи за тоа.

Немаш план, нели? -Николас, имам многу добро осмислен план.

Немаш план. -Да, немам план. Ќе ти се јавам кога ќе влезам.

Добредојдовте во најголемиот музеј во светот.

Знам, вистински излет, нели?

Што ќе кажете за овие висечки авиони на таванот?