The first 200 lines.
Mod fx-katror, dx.
Pra, të lutem mbaroje Percivalin për herën tjetër.
E di që shumë prej jush e kanë pasur këtë si studentë të nivelit universitar, por nuk do të dëmtojë të përmirësoheni.
Faleminderit, Stiven.
Gjithashtu vendosa një sistem të përparuar Furierit në dërrasën e zezë të korridorit kryesor.
Shpresoj që njëri prej jush mund ta vërtetojë këtë deri në fund të semestrit.
Tani personi që do ta bëjë këtë jo vetëm që do të jetë në favorin tim...
por edhe të vazhdosh drejt famës dhe pasurisë...
duke regjistruar arritjet e tyre dhe duke shtypur emrin e tyre...
në MIT Tech të mbarë.
Fituesit e mëparshëm përfshijnë laureatë të Çmimit Nobel, fitues të medaljes së Field...
astrofizikanë të njohur dhe profesorë të thjeshtë të MIT-it.
Epo, kaq është gjithçka. Nëse keni ndonjë pyetje...
Jam i sigurt që Tomi i ka përgjigjet.
Përshëndetje, Will.
Kirsten, si je? - Jam mirë. Ti si je?
Mirë. - Nuk e kam hasur Ketin mbrëmë.
Jo jo.
Pse jo? - Nuk e di.
Keti! - Çfarë?
Pse nuk më dhe aspak nga ajo hoochie-woochie e vogël e ndyrë...
Zakonisht më qëllon? - Oh, në djall...
dhe mallkimi yt irlandez, Çaki.
Sikur do të humbisja energjinë time duke hapur këmbët për atë penisin Tootsie Roll?
Shko në shtëpi dhe tërhiqe vetë. - Tootsie Roll!
T- Toots!
Asaj i mungon një dhëmb, Will.
Ajo ka probleme me lëkurën. Unë nuk...
Plus, është sikur Morgan 5 me 2 përfundon duke u martuar me të, e kupton çfarë dua të them?
Ka vetëm një numër të caktuar herësh që mund ta përqesh gruan e ardhshme të shokut tënd.
Është gabim. Ku po shkon?
Do të nisem. - Në djall, po nisesh. Është, si, çfarë, ora 10:00?
Jo, jam i lodhur.
Mallkim irlandez?
Ajo nuk e di. Nuk ka mallkim irlandez.
Jashtë! Mos më ushtro presion.
Mos e mbush pjatën me shumë njerëz! Cila do të jetë?
Do të akuzohesh, e di këtë?
Mendon se kam frikë nga ty, djalosh i madh? Po mbush pjatën e mallkuar.
Hej, ëh, Kejsi do të shkojë në një bar në Harvard javën tjetër. Duhet të shkojmë atje.
Çfarë do të bëjmë atje lart? - Nuk e di.
Do t'i prishim punë disa fëmijë të zgjuar. Ndoshta përshtaten mirë.
Au! Punk i mallkuar.
Oh, çfarë ke? Je akoma i fortë? - Hajde!
Hajde. Hajde. Kaq ishte.
Profesor Lambeau? - Po?
Jam në klasën tënde të teorive të aplikuara. Jemi të gjithë lart në ndërtesën e matematikës dhe shkencës.
Eja këtu. Është e shtunë.
Përveç nëse do të pish diçka me mua sonte. - Ndoshta.
Mezi prisnim deri të hënën për ta zbuluar.
Zbulo çfarë? - Kush e vërtetoi teoremën.
Kjo është e saktë. Kush e bëri këtë?
Xhek? - Nuk isha unë.
Nemesh? - Asnjë mundësi.
Hajde, Joey, tani! - Billy, McNamara është lart.
Hajde, fëmijë!
Xhoi, nxirre! Nxirre! - Bir kurve!
Ule poshtë, Mac! Ja si bëhet! O Zot! Merr dy, Mac.
Hej, Morgan, kush është vajza me pantallona me vija? Ka një prapanicë të bukur.
Po, kjo është shumë e mirë. - Me kë është djali me të cilin është?
Ajo gini e mallkuar. E urrej atë kurvë të vogël. Will e njeh.
Po, po. Po, i mallkuari Carmine Scarpaglia.
Ai djali më rrihte shumë në kopësht. - Ai djali?
Po. Mm-hmm.
Në djall këtë. Hajde të marrim pak ushqim.
Oh, çfarë, Morgan, nuk do të shkosh të flasësh me të? - Në djall ta marrë.
Mund të marr një Whopper. - Le të shkojmë te Kelly's.
Morgan, nuk do të shkoj te Kelly's vetëm sepse të pëlqen vajza që merr ushqim me vete.
Është 15 minuta larg rrugës sonë. - Çfarë dreqin do të bëjmë? Nuk kemi 15 minuta kohë?
Hamburger i dyfishtë.
Hamburger i dyfishtë.
Hamburger i dyfishtë.
Çak, unë hëngra një hamburger të dyfishtë.
A do ta mbyllësh gojën, dreqi e ndyrë! E di çfarë urdhërove. Isha atje.
Më jep sanduiçin tim të mallkuar. - Çfarë do të thuash, sanduiçin tënd? E bleva unë.
Morgan, sa para ke me vete?
Thashë se do të marr kusurin kur të marr konin e borës.
E thashë këtë kur ndaluam. Më jep sanduiçin tim dhe mos u bëj më budalla.
Në rregull, më jep 16 centët e tua të mallkuara që i ke me vete tani.
Do ta vendosim sanduiçin tënd të mallkuar në pritje. Ja ku jemi. Mbaje këtu lart për ty.
Do të të fusim në një program. Çdo ditë vjen këtu me paratë e tua.
Në fund të javës, do të marrësh sanduiçin tënd. - Do të bëhesh budalla?
Çfarë jam unë, sanduiç i mallkuar për mirëqenien sociale? Mendoj se duhet të krijosh një linjë të mirë krediti.
Ashtu si i bleve planet e pagesës për divanin.
Kujto se si nëna jote sillte dhjetë dollarë çdo ditë për një vit.
Më në fund ajo gjeti divanin e saj në stilin Rent-A-Center.
A mund të ha ushqimin tim, të lutem? - Ja ku është hamburgeri yt i dyfishtë.
Uau! - Hej, prit pak, Çak.
Ngadalëso. - Kë kemi?
Nuk e di akoma. - Hej, idiot!
Po, ti, ti fytyrë e ndyrë!
Mbylle gojën. - Dil që këtej. - Për çfarë shqetësohesh?
Pse nuk ma lëpin shkopin e dashurisë?
E pamë atë djalin 15 minuta më parë. Duhet ta kishim luftuar atëherë. Po hamë ushqimet tona tani.
Hesht, Morgan, do të shkosh. - Unë nuk do të shkoj. - Prandaj mos shko.
Nuk do të iki. - Do të iki, Morgan.
Më lejo të të them diçka. Nëse nuk je atje për dy sekonda të mallkuara,
Kur të mbaroj me ta, ti je i radhës.
Karmin, jam unë, Uilli. Mbaj mend, ne shkuam në kopësht bashkë.
Hajde të ikim, o burrë. - Shkel mbi kokën e tij të mallkuar.
Lëre prapanicën përtokë. Ndale atë idiot.
Vdiq, dreq!
Karter! - Hajde!
Will! Will, hajde!
Will, hajde. Le të shkojmë. Le të shkojmë.
Lehtë, vëlla, lehtë.
Hej, djema, faleminderit që erdhët jashtë. - Ejani këtu!
Uau! Uau!
Ah. Dreqin.
A është vetëm imagjinata ime, apo klasa ime është rritur ndjeshëm?
Epo, pa asnjë kufi të imagjinatës sime...
A besoj se keni ardhur të gjithë këtu për të më dëgjuar duke mbajtur leksione?
Përkundrazi, për të përcaktuar identitetin e magjistarit misterioz të matematikës.
Pra, pa ngurruar më tej, eja përpara, mashtrues i heshtur, dhe merr çmimin tënd.
Më vjen keq që po i zhgënjej spektatorët e mi, por...
Duket se nuk do të ketë demaskim këtu sot.
Megjithatë, unë dhe kolegët e mi kemi biseduar,
dhe ka një problem në tabelë tani...
që na u deshën më shumë se dy vjet për ta vërtetuar.
Pra, le të thuhet kjo: Doreza është hedhur poshtë,
por fakulteti është përgjigjur dhe është përgjigjur me energji.
Hej, kur është dalja në gjyq?
Javën tjetër.
Më vjen keq.
Çfarë po bën? - Më fal.
Kjo është punë e njerëzve. Nuk mund të bësh grafite këtu.
Mos u largo nga unë! - Hej, të dreqish!
Oh, je i zgjuar. Si quhesh?
O Zot i madh!
Duket e drejtë.
Will, sa i prapambetur duhet të jesh që të të pushojnë nga ajo punë?
Dua të them, sa e vështirë është të shtysh një fshesë të mallkuar përreth?
Miç, të pushuan nga puna sepse shtyje një fshesë të mallkuar.
Më pushuan nga puna sepse menaxhmenti po ristrukturohej.
Po, duke ristrukturuar numrin e retalëve që kishin duke punuar për ta.
Hesht. Ti konsumon më shumë konserva sesa ton, kurvë.
Të paktën kam një punë tani, apo jo?
Pse të pushuan nga puna, Will? Hajde tani. - Menaxhmenti po ristrukturohej.
Xhaxhai im ndoshta mund të të fusë në një ekip demonstrues. - A mund ta bëjë këtë?
Po tallesh me mua! Të pyeta dje nëse mund të gjeja një punë.
Dhe dje të thashë "jo".
Çfarë ke, Kejsi? - Çfarë ke, Kejs? - Çfarë ke, Kejs i Madh?
Le të ulemi këtu.
Në rregull. Le të shkojmë.
Oh, ky është... ky është një bar i Harvardit, ë?
Mendova se do të kishte, si, ekuacione dhe gjëra të tjera në mur.
Do të marr një brokë me birrë të vogël (lager) më të mirë në shtëpi.
Kohëzgjatje. Do të më duhet të bëj një lëvizje të vogël me ato bukuroshet e Harvardit atje poshtë në bar.
Bëj pak magji. - Merr pak ilaç për ne.
Oh, përshëndetje. - Oh, përshëndetje.
Përshëndetje. Si je? - Mirë.
Pra, ju zonja, ëm- - vini shpesh këtu?
A vij këtu? Vij këtu pak.
Jam këtu, e di, herë pas here.
A shkon në shkollë këtu? - Po.
Po, kaq ishte. Mendoj se pata një orë mësimi me ty. - Oh, po. Çfarë ore mësimi?
Histori. - Ndoshta.
Po, mendoj se kjo ishte ajo që ishte.
Jo domosdoshmërisht - mund të mos më kujtosh. E di, më pëlqen këtu.
Nuk do të thotë që, meqë vij këtu, jam gjeni. Jam shumë i zgjuar. - Hej.
Hej, si po shkon? Si je? - Mirë. Si je?
Çfarë klase the se ishte ajo?
Histori. - Po.
Vetëm histori? Atëherë duhet të ketë qenë një kurs anketimi.
Po, ishte. Ishin sondazhe. - Dakord.
Duhet ta shikosh. Është një kurs i mirë. Do të ishte një lëndë e mirë.
Si ju pëlqeu ai kurs? - E di, sinqerisht,
E gjeta atë klasë, e di, mjaft fillore. - Fillore.
E di, nuk dyshoj që ishte. - Po.
Unë, ëh, e mbaj mend atë klasë.
Ishte, ëm- Ishte pikërisht midis pushimit dhe drekës.
Klark, pse nuk largohesh?
Pse nuk relaksohesh? - Pse nuk largohesh?
Po kaloj mirë me shokun tim të ri. - Do të kemi ndonjë problem?
Jo, jo, jo, jo. Nuk ka problem këtu.
Shpresoja vetëm se do të më jepje një ide mbi evolucionin...
të ekonomisë së tregut në kolonitë jugore.
Pohimi im është se para Luftës Revolucionare, modalitetet ekonomike-
veçanërisht në kolonitë jugore-
Mund të karakterizohet më së miri si...
parakapitalist agrar. - Më lejo të të them diçka.
Sigurisht, ky është pretendimi yt. Je student i vitit të parë në studimet pasuniversitare.
Sapo mbarove së lexuari ndonjë historian marksist - ndoshta Pete Garrison -
Do të jesh i bindur për këtë deri muajin tjetër, kur të arrish te James Lemon.
Pastaj do të flasësh për ekonomitë e Virxhinias dhe Pensilvanisë...
ishin sipërmarrës dhe kapitalistë që në vitin 1740.
Kjo do të zgjasë deri vitin tjetër. Do të jesh këtu duke përtypur Gordon Wood-in,
duke folur për, e dini, utopinë pararevolucionare...
dhe efektet formuese të kapitalit të mobilizimit ushtarak.
Epo, në fakt, nuk do ta bëj,
sepse Wood nënvlerëson në mënyrë drastike ndikimin e-
Wood nënvlerëson në mënyrë drastike ndikimin e dallimeve shoqërore...
i bazuar në pasuri, veçanërisht në pasurinë e trashëguar.
E more nga Vickers' Work në Qarkun Essex. Faqja 98, apo jo?
E lexova edhe unë. Doje të na e plagjiaturoje të gjithën?
A keni ndonjë mendim tuajin për këtë çështje?
Apo kjo është puna jote? Hyn në një bar. Lexon ndonjë pasazh të errët.
Pastaj bëje sikur ta kesh si tënden.
Si idenë tënde, vetëm për të bërë përshtypje te disa vajza? Të turpërosh shoqen time?
Shiko, gjëja e trishtueshme për një djalë si ty është se, pas 50 vitesh,
No comments yet. Be the first to leave one.