The Daily Life of a Part-time Torturer (拷問バイトくんの日常)

(DI DUNIA INI, PEMBUNUHAN DAN PENYEKSAAN ADALAH SAH.)

Helo.

Hei, awak.

Awak berminat dengan penyeksaan?

Maksud awak, darah?

Tiada apa-apa.

Ini selalu berlaku kepada saya.

Kenapa lelaki ini buat saya marah?

Saya rasa pasti sesuai dengan awak.

Awak nak cuba?

Penyeksaan?

Awak pelajar sekolah tinggi, bukan?

Saya penyeksa bebas.

Kenapa awak kata saya sesuai dalam penyeksaan?

Sebab awak kelihatan seperti ada banyak masa

dan pandai memukul orang.

Saya cuma berjalan-jalan dan ada orang cari gaduh dengan saya.

Pertahanan diri rupanya.

Kemudian muka awak.

"Rupawan ialah permulaan ketakutan."

Ada orang kata orang yang rupawan ialah penyeksa yang hebat.

Ini untuk awak.

Saya belum setuju.

Ini cemeti yang saya selalu gunakan.

Bukankah sesuai untuk orang baharu?

Bagus.

Sesuai dengan awak.

Oh, ya,

saya belum tanya nama awak.

Saya Hera.

Siu.

Awak buat dengan baik bagi orang baharu.

Bagaimana perasaan awak?

Apa maksud awak?

Saya sangat penat.

Ulasan yang membosankan.

Ada apa-apa lagi?

Dapat bergantung pada kekuatan sendiri

untuk dapatkan jawapan yang tersembunyi dalam hati lelaki itu

memang agak menarik.

Awak ada bakat.

Memang sesuai dengan awak.

Baiklah, mari hubungi pencuci.

Helo?

Saya tak sengaja buat lebih banyak sepah daripada biasa.

Tak, bukan saya. Orang baharu yang buat.

Saya serah kepada awak.

Dia pelik.

Terima kasih.

Baguslah ada penyeksa bersih seperti awak.

Terima kasih.

Budak di belakang awak ialah orang baharu?

Ya.

Kami bekerja bersama kebelakangan ini.

Begitu.

Awak sangat bertuah.

Awak bersama penyeksa yang bagus.

Saya yang bertuah

sebab jumpa budak berbakat seperti dia.

Hei.

Ya?

Apa maksud dia dengan penyeksa bersih?

Industri ini

penuh dengan orang yang menyeksa orang tak bersalah

atau tak boleh menyimpan rahsia.

Sukar dipercayai, bukan?

Saya nak buat penyeksaan dengan baik.

Kalau tak,

budak-budak yang akan menjadi penyeksa

takkan percayakan saya.

Ada apa?

Kenapa awak mula buat kerja ini?

Kebetulan saya jumpa seorang penyeksa, jadi saya sertai dia.

Saya cuma ikut saja.

Namun

kerja ini sesuai dengan saya.

Apabila saya dapat tahu kebenaran daripada orang yang diseksa,

saya rasa seperti retak di hati saya mula bersambung kembali.

Saya minta awak sertai saya,

tapi terpulang kepada awak

sama ada nak teruskan atau tak.

Tiada apa-apa yang tak kena dengan hidup awak sekarang.

Awak cuma perlu bertahan dengan kebosanan.

Namun kalau awak nak buat kerja penyeksaan dengan dia,

awak akan hilang kehidupan normal.

Namun apa yang nak dirindui dengan kehidupan normal ini?

(STUDIO TATU DAN TINDIK PETA)

Kenapa dengan muka awak?

Tatu.

Saya juga berhenti sekolah.

Tiba-tiba saja.

Saya berhenti sekolah.

Tanggungjawab awak untuk membimbing orang muda dengan masa depan yang cerah.

Dah tentu.

Saya akan buat yang terbaik.

Bagaimana?

Bukankah dah tiba masa untuk awak mengaku?

Degilnya dia.

Maafkan saya.

Saya sibuk dengan kerja sebelum ini.

Awak lewat.

Ini Fon.

Kami bekerja dalam bidang yang sama.

Gembira bertemu awak.

Syabas.

Terima kasih atas bantuan awak.

Sama-sama.

Saya akan hubungi pencuci sekarang.

Saya serahkan kepada awak.

Awak Siu, bukan?

Saya dengar awak berhenti sekolah.

Ya.

Saya pasti awak tahu,

tapi kerjaya ini agak luar biasa.

Bukankah lebih baik jika kembali pada kehidupan normal secepat mungkin?

Kehidupan normal taklah terlalu teruk.

Namun kalau Hera temui awak, mungkin sukar untuk kembali.

Kenapa?

Mulutnya berbuih dan dia pengsan.

Jangan risau.

Dia belum mati.

Terima kasih, Izya.

Hubungi saya bila-bila masa jika ada lebih ramai pesakit.

Awak memang boleh diharap.

Seperti yang boleh dilihat,

saya doktor yang berada di bawah telunjuk mereka.

Doktor?

Walaupun awak sampah yang perlu diseksa,

awak masih perlukan rawatan.

Namun tak ramai doktor yang akan bantu sampah begitu.

Atau merawat orang yang akan diseksa.

Sebab itulah

orang seperti saya diperlukan.

Namun saya juga merawat orang biasa.

Apabila memulakan kerja begini,

orang yang pelik begini mula berkumpul di sekeliling kita.

Orang yang kelihatan tak bersemangat,

tapi percaya pada kerja mereka.

Betul.

Atau orang yang kelihatan bersahaja,

tapi bertimbang rasa.

Lagipun, ini bukan kerja yang mudah.

Selain itu,

pegawai polis yang beli ramen untuk budak-budak yang lapar.

Ada macam-macam jenis orang.

Betul.

Dengan diri saya sekarang,

saya mungkin boleh bantu orang seperti saya.

Kenapa awak tiba-tiba sentimental?

Awak nak saya periksa awak?

Bukan begitu.

Saya cuma agak…

Awak perlu kawal diri.

Mari buat yang terbaik untuk esok juga!

Saya juga ada rakan setugas yang bagus!

Betul, bukan?

Saya akan buat yang terbaik untuk memenuhi jangkaan awak.

Memang boleh diharap!

Menakjubkan!

Siu, terima kasih kerana memasak untuk kami setiap kali!

Awak tak bosan makan nasi telur dadar saja, Noe?

Sebab nasi telur dadar awak sedap!

Awak akan menjadi ayah yang baik suatu hari nanti.

Jangan harap!

Kalau begitu, saya akan sahkan permintaan penyeksaan.

Silakan.

Jaga diri.

Hati-hati di tempat kerja.

Noe dah menjadi budak yang baik.

Dah tiga tahun berlalu.

Ya.

Saya gembira kerana menjadi ahli keluarga Noe pada hari itu.

Disebabkan Noe dan awak,

saya sangat gembira setiap hari.

Saya gembira mendengarnya.

Saya harap boleh kekal begini selama-lamanya.

Namun…

Fon berhenti menjadi penyeksa.

Biasanya, orang tak bertahan lama dalam bidang ini.

Siu, awak nak teruskan kerja ini?

Saya rasa saya tak boleh bayangkan

tak menyeksa lagi.

Bagaimana saya patut cakap? Kerja ini…

Saya rasa kerja ini dah menjadi kehidupan saya.

Awak tahu?

Ada sesuatu yang saya dah lama fikirkan.

Kalau saya boleh hasilkan tempat untuk penyeksa terus wujud di dunia ini,

pasti bagus.

Tempat?

Hera?

Aduhai.

Berani awak cari masalah di kawasan kami.

Tak guna.

Saya takkan lepaskan awak lain kali.

Awak dah faham sekarang?

Keluar daripada industri penyeksaan.

Tolonglah.

Selamatkan dia.

Maafkan saya.

Saya biarkan perkara ini berlaku kepada orang yang awak sayangi.