Spooky in Love (오싹한 연애)

‪(สะดุดรักกุ๊กกุ๊กกู๋)‬

‪(เรื่องนี้เป็นเรื่องแต่งขึ้นเหตุการณ์คล้ายคลึงใดๆ‬ ‪ที่เกิดขึ้นในฉากคือเรื่องบังเอิญทั้งสิ้น)‬

‪(ทุกฉากที่มีเด็กและสัตว์‬ ‪ถูกถ่ายทำโดยเป็นไปตามแนวทางที่กำหนด)‬

‪(ซีอีโอ ชอนยอรี)‬

‪(ตอนที่ 2)‬

‪(โรงแรมเรย์นา โซล)‬

‪ทำไมเจอกันทีไรต้องหนีทุกทีเลยล่ะครับ‬ ‪ซีอีโอชอนยอรี‬

‪ไม่ได้หนีสักหน่อย ฉันหลบหน้าคุณต่างหากค่ะ‬

‪ทำไมต้องหลบหน้าผมเหมือนผมเป็นไวรัสด้วย‬

‪โอเค ก็ได้ คุณหลบหน้าผม‬

‪ถ้าไม่ได้ทำอะไรผิดแล้วจะหลบทำไมครับ‬

‪คนที่ไม่ได้ทำผิดก็หลบหน้าคนอื่นได้ถ้าต้องการ‬

‪อ๋อ งั้นคุณเมินทุกคนตั้งแต่แรกเลยสินะ‬

‪พูดตามตรง ฉันทนคุณไม่ได้ค่ะ‬

‪คุณสร้างความประทับใจแรกได้แย่มาก‬

‪ถ้างั้นคุณก็ทำได้แย่พอกัน‬

‪แล้วคุณอยากรู้อะไรเหรอคะ‬

‪คุณเป็นคนแจ้งความเรื่องศพบนภูเขาแฮวังใช่ไหม‬

‪คุณจับคนร้ายและพบศพ‬

‪ใครแจ้งมันสำคัญด้วยเหรอคะ‬

‪คนร้ายอาจมีมากกว่าหนึ่งคน‬

‪และมันน่าสงสัยเกินไปที่คุณรู้ว่าศพอยู่ที่ไหน‬

‪จะบอกว่า…‬

‪ฉันเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดเหรอคะ‬

‪ถ้ามีอะไรไม่ชอบมาพากล‬ ‪ก็ป้องกันไว้ก่อนไม่ดีกว่าเหรอ‬

‪จะเป็นอัยการต้องมโนเก่งด้วยสินะ‬

‪เอาเป็นว่าผมมาตรวจสอบข้อเท็จจริง‬

‪คุณรู้ได้ยังไงว่าศพอยู่ที่นั่น‬

‪ดูเหมือนคุณถามทุกอย่างที่อยากรู้แล้ว‬

‪กลับไปได้แล้วค่ะ‬

‪จะถามไปทำไม ในเมื่อคุณไม่ตอบสักอย่าง‬

‪บอกผมมาสักอย่างเถอะครับ‬

‪คุณรู้ได้ยังไงว่าศพอยู่ที่นั่น‬

‪มีคนบอกค่ะ‬

‪ใครบอกครับ‬

‪- ผีบอกค่ะ‬ ‪- อะไรนะ‬

‪นี่ล้อกันเล่นใช่ไหม‬

‪ถ้าไม่เชื่อแล้วจะถามทำไม‬

‪คุณเป็นร่างทรงหรือหมอผี‬

‪- ให้ผีฝากมาบอกเหรอ‬ ‪- ซีอีโอชอน‬

‪ฉันพูดตรงไปไหมเนี่ย‬

‪รู้สึกแย่ขึ้นมาเฉยเลยเรา‬

‪นี่‬

‪ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะได้เห็น‬

‪นายมาทำอะไรในที่แบบนี้‬

‪ฉันมาที่แบบนี้บ่อยๆ เพื่อใช้หมายค้น‬

‪คิดว่าไงล่ะ หรูหราสุดๆ เลยใช่ไหม‬

‪เจ้าของโรงแรมนี้คือว่าที่พี่สะใภ้ของฉันเอง‬

‪ให้ฉันใช้เส้นสายสมัครสมาชิกให้ไหมล่ะ‬

‪นายนี่ชอบโรงแรมจริงๆ นะ‬

‪จางอึนจูก็หายตัวไปจากโรงแรมเหมือนกันใช่ไหม‬

‪จะพูดถึงเธอขึ้นมาทำไม‬

‪รอก่อนเถอะ‬

‪ฉันจะหาศพคุณจางอึนจูให้เจอ‬

‪ไม่ว่านายจะซ่อนดีแค่ไหนก็ตาม‬

‪จินตนาการล้ำเลิศจริงๆ‬

‪แจ็กเก็ตสวยนะ ใส่แล้วดูดีนี่‬

‪ผีคอยมาบอกเธอเหรอ‬

‪เช่นอะไร‬

‪ไม่มีอะไรหรอกค่ะ‬

‪หนูแค่ล้อเล่นค่ะ‬

‪พิธีสะกดจิตของพ่อหมอแพค‬ ‪เพื่อให้เธอหยุดเห็นภาพหลอน‬

‪มันไม่ได้ผลเหรอ‬

‪ไม่ได้ผลอยู่แล้วค่ะ‬

‪อย่าทำอะไรบุ่มบ่ามล่ะ‬

‪มีหูมีตาอยู่ทุกที่‬

‪มีข่าวลือแปลกๆ แพร่ไปทั่วแล้ว‬

‪ข่าวลือแบบไหนคะ‬

‪ว่าเธอเคยบวชเป็นร่างทรง‬

‪เดาว่าครอบครัวของคู่หมั้นเก่าเธอ‬ ‪เป็นคนเริ่มลือเรื่องนี้‬

‪แค่อย่าไปพัวพันกับเรื่องซุบซิบก็พอ‬

‪หนูจะระวังค่ะ‬

‪จริงสิ‬

‪เรื่องกลยุทธ์พัฒนาความสามารถในการแข่งขัน‬

‪ฉันนึกว่าเธอจะแนะนำ‬ ‪ให้เราพัฒนาเรย์นาด้วยการอัปเกรด‬

‪เหมือนแบรนด์หรูๆ ในระดับไฮเอนด์‬

‪เรย์นา โซลจะทำตามกลยุทธ์‬ ‪เพื่ออัปเกรดและพัฒนาค่ะ‬

‪สาขาปูซานกับสาขาคยองจูก็เช่นกันค่ะ‬

‪แต่ถ้าเราคิดถึงแบรนด์โดยรวม‬

‪เราต้องปรับปรุงกลยุทธ์‬ ‪เพื่อเปลี่ยนโครงสร้างของเราค่ะ‬

‪มันไม่ใช่เรื่องที่ต้องตัดสินใจตอนนี้‬

‪แต่ฉันนึกถึงโรงแรมซีแอล เรย์มอนด์‬

‪ฉันคิดว่ากลยุทธ์แบรนด์ของพวกเขา‬ ‪ค่อนข้างน่าสนใจ‬

‪ตอนที่ซีแอลกรุ๊ปเปิดโรงแรมแห่งแรก‬

‪พวกเขาร่วมมือกับเรย์มอนด์‬ ‪เครือโรงแรมระดับโลกจนประสบความสำเร็จ‬

‪จริงอยู่ที่เครือโรงแรมระดับโลก‬ ‪ไม่ได้ตีตลาดแค่โซล‬

‪แต่ยังตีตลาดเมืองใหญ่อื่นๆ ด้วย‬

‪ยังไงหนูก็ไม่เห็นด้วยอยู่ดีค่ะ‬ ‪ทำไมต้องจ่ายเงินเพื่อใช้ชื่อด้วยล่ะคะ‬

‪พวกเขาเพิ่งเปิดปีที่แล้ว‬ ‪เธอก็รู้ว่าพวกเขาโตขึ้นแค่ไหน‬

‪เป็นความคิดที่ไม่เลวนะ‬

‪ลองเก็บไปคิดดู‬

‪นี่ฉันเอง เธออยู่ไหน‬

‪จะที่ไหนล่ะครับ ผมกำลังกลับออฟฟิศ‬

‪วันนี้ไม่ได้ลาหยุดเหรอ‬

‪จะลาหยุดทำไมครับ‬

‪คนอย่างผมไม่มีเวลาหยุดหรอก‬

‪ฉันเตือนเธอตั้งหลายครั้งตั้งแต่เดือนที่แล้ว‬

‪วันนี้ในยามวอก เธอต้องทำความดี‬

‪ผมไม่ใช่เด็กม.ปลาย‬ ‪ที่สะสมไมล์ความดีเพื่อเข้ามหาลัยนะ‬

‪การทำความดีจะสำเร็จก็ต่อเมื่อมันมาจากใจ‬

‪จะทำดีในวันฤกษ์ดีเพื่อขับไล่สิ่งชั่วร้ายไปทำไม…‬

‪อกจะแตกตาย‬

‪หลานชายคนเดียวของฉันไม่เคยฟังที่ฉันพูดเลย‬

‪ถ้าเธอดูถูกฉันขนาดนั้น‬

‪ฉันก็ไม่รู้จะอยู่ต่อไปทำไม‬

‪ฉันอยู่มานานเกินไปแล้ว‬

‪ไม่เอาน่า อย่าพูดแบบนั้นสิ‬ ‪หลานชายจะเสียใจเอานะ‬

‪ผมกำลังไป โอเคไหม‬

‪ผมจะลางานช่วงบ่าย‬

‪ระวังด้วย เด็กๆ‬

‪คราวก่อนหนูบอกว่าอยากกินไอ้นี่‬

‪- ระวังด้วยทุกคน‬ ‪- ของหนู‬

‪- หนึ่ง สอง สาม สู้ๆ‬ ‪- สู้ๆ‬

‪ส่งบอลเลย‬

‪บอลหลุดไปแล้ว‬

‪ไม่นะ‬

‪- ไม่ อย่าทำหลุด‬ ‪- รับไป‬

‪เฮ้ย ไม่นะ‬

‪ฟาวล์ ฟาวล์ชัดๆ‬

‪- พี่บล็อกไม่ได้เหรอ‬ ‪- เขาเล็งดีเกินไปนี่นา‬

‪- เปล่า ก็แค่…‬ ‪- พี่พลาดได้ยังไง‬

‪- แย่แล้ว‬ ‪- โธ่ ไม่นะ‬

‪เราเพิ่งเปลี่ยนหน้าต่างนั่นเมื่อสามวันก่อนเอง‬

‪ผอ.ไปทำงานที่อื่นใช่ไหมครับ‬

‪ใช่ค่ะ‬

‪ผมทำลายหลักฐานเอง‬

‪ห้องผอ.ล็อกอยู่ และเราไม่มีกุญแจค่ะ‬

‪มีทางออกเสมอแหละครับ‬

‪ทางออกเหรอ‬

‪เจอลูกบอลแล้ว‬

‪คนที่พักอยู่ใกล้ห้องคุณจาง‬ ‪ช่วงที่เธอหายตัวไปเหรอครับ‬

‪ใช่ คนที่พักห้องข้างๆ‬ ‪ข้างบน และข้างล่างห้องเธอ‬

‪เวลาเข้าออกที่พัก‬ ‪และหลักฐานที่อยู่ของพวกเขาในช่วงเวลานั้น‬

‪ได้ครับ‬

‪โอเค‬

‪พัคซึงแจหวดลูกที่น่าตื่นเต้น‬ ‪ครั้งแล้วครั้งเล่าในนัดชิงแชมป์‬

‪และขึ้นนำเป็นอันดับหนึ่งในรอบที่สามครับ‬

‪โอ้โฮ วาดลวดลายบนกรีนเหมือนอยู่บนเวทีเลย‬

‪น่าอายจัง มาดื่มกันเถอะ‬

‪โปรพัค คุณเท่มากเลย‬

‪รู้กันแค่เรานะ‬

‪แต่แต้มเหมือนปาฏิหาริย์เลย‬ ‪ถ้าเทียบกับเกมก่อนของคุณ‬

‪ข้อมูลคือวิทยาศาสตร์‬

‪แต่สิ่งที่ชนะวิทยาศาสตร์คือโชค‬

‪ผมว่าโชคเข้าข้างผมน่ะ‬

‪- จริงด้วย‬ ‪- ใช่ ดีจัง‬

‪- แม่คะ‬ ‪- ว่าไง‬

‪เราขอให้พ่อหมอแพคเขียนยันต์ให้เขาดีไหม‬

‪เขาจะได้มีโชคอยู่ตลอด‬

‪ก็นะ…‬

‪ทำไมล่ะ ว่ากันว่าผีเป็นตัวกำหนดโชคลาภ‬

‪พ่อหมอแพครับมือกับวิญญาณได้เก่งที่สุด‬ ‪เหมือนที่ทำกับยอรีไง‬

‪ฮารี‬

‪ซีอีโอชอนเคยถูกผีสิงเหรอครับ‬

‪ไม่ใช่ซะหน่อย‬

‪เธอไม่ได้ถูกสิงหรอก‬

‪เธอเป็นผีเองต่างหาก‬ ‪ประเภทที่ชอบลากคนอื่นลงเหวน่ะ‬

‪คราวก่อนเธอด่าคุณซะเสียๆ หายๆ‬

‪ผมเหรอ เธอพูดว่าไง‬

‪พูดว่าอะไรนะ‬

‪ว่าคุณทิ้งแฟนเก่ามาเพื่อเงินฉัน‬ ‪แล้วคุณก็เป็นปรสิต‬

‪นี่ อย่านะ‬

‪อะไร เธอพูดแบบนั้นจริงๆ นี่นา‬

‪คุณบุกเข้ามาแบบนี้ไม่ได้นะคะ‬

‪ต้องการอะไร‬

‪ซีอีโอชอน ได้ข่าวว่าคุณพูดจาพล่อยๆ‬

‪ว่าผมเป็นปรสิตที่ทิ้งแฟนเก่า‬

‪เพื่อมาหาเงินของฮารี‬

‪ยิ้มแบบนั้นหมายความว่าไง‬

‪ชอนยอรี คุณเกลียดผมขนาดนั้นเลยเหรอ‬

‪ผมไม่ดีพอสำหรับลูกพี่ลูกน้องคุณเหรอ‬

‪ไม่ได้เสี้ยวของดีไม่พอด้วยซ้ำ‬

‪ความจริงก็คือคุณจางอึนจู…‬

‪มาที่โรงแรมเราก่อนจะหายตัวไป‬

‪สวัสดีค่ะ หัวหน้า‬

‪ฉันจะคุยกับเธอเอง ขอเวลาเราสักครู่ได้ไหม‬

‪ได้ค่ะ‬

‪คุณอยากจองห้องเซียนาเหรอคะ‬

‪ใช่ค่ะ‬

‪มีปัญหาอะไรรึเปล่าคะ คุณถึงมาพบฉันด้วยตัวเอง‬

‪ไม่ค่ะ ไม่มีปัญหาหรอกค่ะ‬

‪แค่ชื่อเจ้าบ่าวของคุณ…‬

‪ทำให้ฉันสงสัยว่าเขาคือคน…‬

‪ที่ฉันรู้จักรึเปล่าน่ะค่ะ‬

‪ใช่ เขาเองค่ะ‬

‪ฉันทำอะไรไม่ได้อีกแล้ว‬

‪ฉันเลยไม่มีทางเลือกนอกจากมาที่นี่ค่ะ‬

‪เขาขอฉันแต่งงานและสวมแหวนวงนี้ให้ฉัน‬

‪แต่แล้วเขาก็เลิกกับฉันและไปคบกับคนอื่น‬

‪ฉันท้องค่ะ‬

‪ฉันอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีคุณซึงแจ‬

‪คุณช่วยฉันหน่อยได้ไหมคะ‬

‪นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน‬

‪คิดว่าเธอท้องแค่เพราะจับมือกันเหรอ‬

‪- จะบอกว่าไม่ใช่คุณเหรอ‬ ‪- ไม่ใช่อยู่แล้ว‬

‪เธอโกหกหลอกลวงคนอื่นเก่งจะตาย‬

‪คุณไม่เชื่อที่เธอพูดหรอกใช่ไหม‬

‪ฉันว่าทางเดียวที่จะรู้ได้‬

‪คือต้องนัดเจอกันทั้งสามฝ่าย‬

‪นัดเจอสามฝ่ายเหรอ‬