Alien: Earth

มันก็แค่ความเจ็บปวดของการเติบโตน่ะ เท่านั้นเอง

คุณโอเคไหม

ที่นี่ไม่ปลอดภัยครับ กลับไปที่ศูนย์กันเถอะ

ระบบสื่อสารล่ม

เราคิดว่าไซบอร์กตัดสายสัญญาณใต้น้ำ

ยูทานิรบกวนสัญญาณดาวเทียม

เราถูกตัดขาด

บุคลากรที่ไม่จำเป็นถูกอพยพออกไปแล้ว

พวกไฮบริดถูกขังอยู่ในห้องขังหมายเลขหนึ่ง

แต่มันไม่ได้ถูกออกแบบมา เพื่อสิ่งกักขังมีชีวิตสังเคราะห์

ผมไม่รู้ว่าห้องขังจะใช้ได้นานแค่ไหน

ถ้าพวกเขาตัดสินใจแหกคุก

เราควบคุมซีโนมอร์ฟที่โตเต็มวัยไม่ได้เลย

กองกำลังพรอดิจีกำลังกวาดล้างทั่วเกาะ

แต่พวกเขาก็เสียกำลังคนมากขึ้นเรื่อยๆ

มันฆ่าพวกเขาไม่หยุด

ส่วนสิ่งมีชีวิตอื่นๆ ยังควบคุมได้ในตอนนี้

แต่เรามีเจ้าหน้าที่ไม่พอ

และปัจจัยเสี่ยงก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

ผมคิดว่าคุณควรพิจารณาเรื่องการอพยพ

คุณครับ คุณครับ

ฉันจะได้ไปดวงจันทร์เหรอ

เปล่า เด็กบื้อ

เธอจะได้เป็นคนแรกที่เปลี่ยนจากร่างมนุษย์

ไปเป็นร่างสังเคราะห์

ฉันอยากได้ยินเสียงของแกจัง

เห็นสิ่งที่แกเห็น

ใช่ บทสนทนาคงจะโคตรน่าสนใจสุดๆ

นายทำอะไร

โอเค ฉันรู้ว่าทำไมพวกเขาถึงขังเรา

ไม่รู้หรอกนะว่าเธอทำอะไรลงไป แต่ต้องเป็นเรื่องโง่ๆ แน่

แต่ฉันเป็นคนโปรดนะ ฉันไม่ควรมาอยู่ในนี้ด้วยซ้ำ

- ไม่ก็เพราะเธอไปฟ้อง - ฟ้องเหรอ

- ฉันไม่ได้ฟ้อง - ไปฟ้องใคร

พวกนั้นรู้ทันทีเลยว่าเราอยู่ไหน เพราะเธอวิ่งแจ้นไปบอก

- ฉันเปล่านะ - เดี๋ยวนะ เธอฟ้องเรื่องเราด้วยเหรอ

เปล่า ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพวกนายทำอะไร

เราบอกเธอแค่คนเดียว

โอเค ฉันไม่ได้ฟ้องจริงๆ ไม่งั้นฉันคงไม่โดนขังอยู่ในนี้ด้วย

เราเจอหลุมศพของตัวเองละ

โรส มาร์ซี่ คริส อารุช…

กับเจน

- เธอ - ฉันยังไม่ตายสักหน่อย

หล่อนเอาดอกไม้ให้เราคนละดอก แล้วพาเธอขึ้นไปบนโต๊ะ

เปล่า พวกนั้นช่วยเราไว้ ตอนนี้เราเลยตายไม่ได้แล้ว

ไอแซคตายแล้ว

เขาตายแล้ว

เขาชื่อสตีเวน

แม่เขาเรียกเขาว่าสตีฟ-โอ

มันจะไม่เกิดขึ้นกับเราหรอก

อาจจะเกิดก็ได้ แมลงวันกินหน้าเขา

ไม่ โอเคไหม ฉันเป็นคนโปรด ฉันไม่ควรอยู่ที่นี่

ไม่ ในหนังสือ เว็นดี้ ดาร์ลิงเป็นคนโปรดของปีเตอร์ แพน

แล้วเว็นดี้ก็โตขึ้น

นั่นทำให้ปีเตอร์โกรธ เขาเลยลักพาตัวเจน ลูกสาวของเว็นดี้

เราถูกขังอยู่ในนี้ เพราะเราเป็นเด็กไม่ได้อีกต่อไป

แต่พวกเขาก็ไม่ยอมให้เราเป็นผู้ใหญ่

เรากลายเป็นผี

แล้วผีทำอะไร

พวกมันสิงบ้าน

เรากลัวพวกเขา

กลัวมาตลอด

แต่ฉันว่าพวกเขานั่นแหละที่ควรกลัวเรา

ไม่นะ ไม่

ไม่

- เคิร์ช - ครับ

กล้องวงจรปิดดับไปแล้ว สิ่งมีชีวิตพวกนั้นถูกขังอยู่ใช่ไหม

พลังงานที่นี่ใช้ระบบแยก ไฟเขียวทุกดวง

ผมกำลังทำให้ซีโนมอร์ฟตัวใหม่ปรับตัว

แล้วเจ้าไซบอร์กล่ะ

อยู่ในห้องขังเดียวกับพี่ชาย

มันเสี่ยงอยู่ ยูทานิจะกลับมาเอาตัวเขาแน่

เท่าที่รู้ ตอนนี้กำลังมีเรือเดินทางมา

แล้วนายคิดว่าฉันควรส่งตัวเขาคืนเหรอ

เขามาที่นี่เพื่อฆ่าเราทุกคน แล้วขโมยของเล่นเรานะ

คุณโกรธ

อย่าโกรธสิ ฉลาดหน่อย

ฉันเหรอ

สมองขนาดเท่าดาวเคราะห์เลยนะ

ทำไมไม่กล้าๆ หน่อย ถ้าอยากหาเรื่องฉันนัก

ยูทานิงั้นเหรอ ได้เลย มาเลย

คุณครับ อาการเด่นของโรคย้ำคิดย้ำทำ ระดับรุนแรงแบบคุณ

คือควบคุมแรงกระตุ้นไม่ได้

และการตัดสินใจของคุณ…

พวกไฮบริด…

เคิร์ช

ยาของคุณ…

เคิร์ช เคิร์ช

พวกโง่ โง่กันทุกคนเลย

รู้สึกยังไงกับลูกตาตัวเอง

ว่าไงนะครับ

ไปตามหาอะตอม

บอกเขาว่าต้องรีบูตระบบสื่อสารกับกล้องวงจรปิด และให้เขามาหาฉัน

เพื่อความปลอดภัยนะ ฉันจะป้อนเหยื่อที่อ่อนแอให้แกแล้วกัน

- เคลียร์ - ฉันไม่เป็นไรจริงๆ

ล็อกประตูไว้

ระดับเตือนภัยตอนนี้เป็นสีส้มเข้ม

เรากำลังเตรียมเจ้าหน้าที่ที่ไม่จำเป็นเพื่ออพยพ

ฉันอาสาไปคุมปีกตึกเอง

ลืมได้เลย

เราต้องหาบุคลากรคนอื่นให้เจอ และคุ้มกันคุณคาวาเลียร์

รออยู่นี่นะครับ เราจะรีบกลับมา

ที่นี่น่าทึ่งมากเลย ทุกคนดูอบอุ่น เป็นกันเอง แถมน่าอยู่

ฉันก็ไม่แน่ใจเท่าไร รู้สึกสับสน เพราะฉันรู้สึกว่า…

ฉันไม่แน่ใจจริงๆ

ฉันว่าฉันน่าจะทำอะไรเจ๋งๆ ได้ แบบมีพลังพิเศษอะไรอย่างนั้น

ฉันอยากล่องหนได้จริงๆ จะได้แอบไปข้างหลังคนอื่น

แล้วก็ไปเที่ยวที่สนุกๆ โดยไม่มีใครรู้

เราจะไม่เป็นไร

ใช่ไหม

ใช่ไหม

ใช่ไหม

เราจะไม่เป็นไร

ใช่ไหม

ใช่ไหม

ใช่ไหม

เราจะไม่เป็นไร

ใช่ไหม

ใช่ไหม

ใช่ไหม

เราจะไม่เป็นไร

นี่

ไม่เป็นไร ขอดูหน่อย

ตอนนี้ฉันรู้สึกดีที่สุดของวันนี้แล้ว ขอฉันดื่มด่ำหน่อยน่ะ

โอเคไหม

เคยดีกว่านี้

นายอยู่บนยานลำนั้นจริงๆ เหรอตอนที่มันตก

เรื่องมันผ่านมาแล้ว

ฉันไม่หันกลับไปมองหรอก

นายยิงฉันนะ

ฉันช่วยชีวิตนายไว้

ปอดเป็นยังไงบ้างล่ะ

เด็กนั่นบอกฉัน

อารุช

รู้สึกดีใช่ไหม

ที่ได้เป็นมากกว่ามนุษย์

เฮอร์มิต มันมีราคาที่ต้องจ่ายนะ

เวลาที่บริษัทให้อะไรเรา มันมีราคาที่ต้องจ่ายเสมอ

รู้ไหมว่ามันคืออะไร

ทุกอย่าง

ทุกอย่างน่ะยังไม่พอหรอก

ศูนย์บัญชาการ นี่ทีอาร์-1 ตอบด้วย

ศูนย์บัญชาการ…

การสื่อสารล่ม เราจะทำยังไงดี

โปรโตคอลคือไปรวมพลที่คลังอาวุธชั้นหนึ่ง

ทั้งที่ไอ้พวกนั้นยังวิ่งเพ่นพ่านอยู่เนี่ยนะ

สู้กับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าไปก่อนเถอะ

- นี่ - นี่

- ฉันไม่อยากตายที่นี่นะ - ฉันเข้าใจ

ฉันไม่ได้สมัครมาเป็นอาหารให้ตัวอะไรก็ไม่รู้

งั้นรีบไปที่คลังอาวุธ แล้วเอาปืนใหญ่ๆ ติดตัวมา

เธอกดลิฟต์มาเหรอ

พระเจ้าคงช่วยให้ฉันไม่ต้องลำบาก

มาเถอะ

แอร์ออกหมดแล้ว

- เริ่มกระบวนการทำลายตัวเอง - โอ้ พระเจ้า

- ลิฟต์ตัวนี้จะระเบิดใน 30… - เปิดประตูนะ เปิดประตู

- ยี่สิบเก้า ยี่สิบแปด… - เปิดประตู

- เปิดสิ เปิดเร็ว - ยี่สิบเจ็ด ยี่สิบหก

ยี่สิบห้า ยี่สิบสี่

- ดันฉันขึ้นไป - ยี่สิบสาม

- เร็วเข้า - ยี่สิบสอง

- ยี่สิบเอ็ด - นี่ เลิกเล่นได้แล้ว

ยี่สิบ

อะไรวะ

เธอโกรธเขาเหรอ

เขายิงนิบส์

ใช่ เพราะนิบส์ฆ่าคน

เขาเลือกพวกนั้น

ใช่

แต่เขาเป็นพวกเรา

ถึงโจ

หวังว่านายคงสบายดี

นายสบายดีใช่ไหม

เราสบายดี คิดว่านะ

พยาบาลที่นี่ใจดี

ยกเว้นคนนึง

หล่อนพูดคำหยาบบ่อยมาก

มันบดอร่อยดี เจลโลก็อร่อย

ฉันชอบรสเชอร์รี่ที่สุด

ส่วนใหญ่พ่อก็อยู่บ้าน

พ่อไอหนักกว่าเดิม

ขาพ่อก็อาการไม่ดี

พ่อบอกว่าไม่ได้เป็นไรมาก

แต่อาการดูไม่ดีเลย และพ่อก็มาเยี่ยมบ่อยๆ ไม่ได้

ขอโทษที่มีแต่ข่าวร้าย ฉันพยายามจะมองในแง่บวก

แต่อยู่ที่นี่ฉันเหงามากเลย

และก็กลัวมากด้วยตอนกลางคืน

การฉายรังสีก็แย่มาก หลังจากนั้นฉันก็ป่วยหนักมาก

ฉันอยากให้นายกลับบ้านจัง

นายกลับบ้านไม่ได้เหรอ

- ลูกต้องดูแลเขานะ - รักนะ จากมาร์ซี่

ลูกต้องดูแลเขาด้วย

ใช่ไหม มาร์ซี่ นะ

เดี๋ยว

เพื่อน มีซิการ์ไหม ขอโคฮิบาดีๆ สักมวนสิ

หุบปาก

ใช่ นายพูดถูก แต่ฉันปวดฉี่ แล้วไอ้เบื๊อกนี่ไม่ยอมรูดซิปให้