Godzilla 1: Kaijuu Wakusei (Godzilla: Planet of the Monsters) (GODZILLA 怪獣惑星)

ร้อยเอกซะกะกิ โปรดตอบด้วย เราน่าจะสื่อสารกันได้แล้ว

ผมขอออกจากดาวเทาอีทันที

และล้มเลิกโครงการอพยพ

จนกว่าผมจะได้รับคำตอบจากกัปตัน ผมจะไม่ยอมไปไหน

คำสั่งอพยพไปเทาอีเป็นการตัดสินใจ ของคณะกรรมการกลาง

การเข้าแทรกแซงของคุณ จะถือเป็นการกระทำความผิดโดยเจตนา

ผู้คนไม่สามารถ มีชีวิตรอดบนดาวนั้นได้

ถ้าผมเป็นอาชญากร งั้นพวกคณะกรรมการก็เป็นฆาตกร

ดูนี่ก่อน

รายชื่อการอพยพลงชื่อด้วยความสมัครใจ

คุณจะขัดขวางทำไม

หนวกหูน่า

คุณรวบรวมคนแก่ทั้งชายหญิง บีบบังคับพวกเขา แล้วมาบอกว่าเป็นความสมัครใจงั้นเหรอ

คุณกำลังจะฆ่าพวกเขา

สิ่งที่คุณต้องการก็คือ ลดจำนวนคนที่ต้องเลี้ยงดู

ระวังคำพูดด้วย ผู้กอง

เราติดต่อกันผ่านทางช่องสัญญาณเปิด

ทุกคนที่อยู่บนยานนี้ได้ยินเราใช่ไหม

ตอนนี้ ยานลำนี้ พยายามจะพาคนสูงอายุไปทิ้ง

เราอาจเหลือทรัพยากรน้อย

แต่เราจะยอมให้อภัยเรื่องนี้หรือ

เราไม่ได้ต้องการดินแดนแห่งความหวัง ที่ทำให้เราปลอดภัยกันเหรอ

คุณจะละทิ้งคนอ่อนแอ แล้วยังเชิดหน้าอยู่ได้งั้นเหรอ

ผู้กองซะกะกิ

ผมจะรอหนึ่งชั่วโมง

ถ้าหากยานนี้ยังไม่เปลี่ยนเส้นทาง ผมจะระเบิดกระสวยนี่ซะ

ผมไม่ได้ขู่

ได้โปรดหยุดเถอะ ผู้กองซะกะกิ

พวกเราสมัครใจกันเองจริงๆ พวกเราอยากไปดาวเทาอี

เราไม่ได้โดนบังคับอะไรเลย

อย่าบ้าไปหน่อยเลย นี่มันฆ่าตัวตายชัดๆ

เราอยู่ในยานนี้มากว่า 20 ปี เร่ร่อนอยู่ในอวกาศ

คนหนุ่มสาวอาจจะทนได้

แต่ว่าพวกเราถึงขีดจำกัดแล้ว

แต่ถ้ายอมแพ้ ถ้าอย่างนั้น...

ฮะรุโอะ

- ถ้าอย่างนั้นทุกอย่างก็จบ - ฮะรุโอะ

ไม่เป็นไรหรอก

อย่างน้อยตอนปู่ตาย ปู่ก็จะได้ยืนอยู่บนพื้นดิน

ไม่ว่าจะเป็นดาวดวงไหนก็ตาม

คุณปู่

ทุกอย่างเริ่มต้นในฤดูร้อนสุดท้าย ของศตวรรษที่ 20

ดูนั่นสิคะ สัตว์ประหลาด เป็นภาพที่เหลือเชื่อจริงๆ

เป็นครั้งแรก

ที่มนุษยชาติรับรู้ว่า พวกเขาไม่ใช่ คนที่ปกครองดาวดวงนี้อีกต่อไป

ปฏิบัติการเฮโราห์สำเร็จลุล่วง...

สัตว์ประหลาด

จากส่วนลึกของพื้นโลกและทะเล หรือแม้แต่จากตำนานที่ถูกลืม

พวกมันปรากฏตัวขึ้นเรื่อยๆ ไม่หยุดหย่อน

พวกมันสามารถนำจุดจบ มาสู่ความเจริญรุ่งเรืองของมนุษยชาติ

ศูนย์ปฏิบัติการต่อต้าน ของสหประชาชาติเรียกมันว่า "ก็อดซิลล่า"

และจากนั้น สุดท้าย ฝันร้ายที่น่ากลัวที่สุดก็ปรากฏออกมา

ก็อดซิลล่า

มันเผาทุกอย่างที่ขวางหน้า ไม่ว่ามนุษย์หรือสัตว์ประหลาด

ตัวแทนแห่งการทำลายล้าง

เวลา 02.30 น. มีการยิงนิวเคลียร์ลูกใหญ่ ใส่ก็อดซิลล่า แต่ล้มเหลว

เมื่อเวลาเที่ยงคืน กองทัพพันธมิตรอีซี ประกาศจะเริ่มต้นอพยพ

โลกล่มสลาย และท้องฟ้าเต็มไปด้วยฝนเพลิง

นอกจากนั้น ไม่ใช่แค่มนุษย์โลกเท่านั้น ที่หวาดกลัวพลังการทำลายล้างของมัน

เหนือตึกองค์กรสหประชาชาติ พบวัตถุบินได้ลึกลับ

มนุษย์โลก เราคือเอ็กซ์ซิฟ

เราคือผู้สังเกตการณ์และผู้ทำนาย

เรามาบอกโชคชะตาของพวกคุณ

เวลาแห่งการทำลายล้างใกล้เข้ามาแล้ว พวกคุณต้องหาหนทางแห่งการอุทิศตน

พวกเราคือบิลุซาลุโด

ดาวของพวกเราเป็นดาวดวงที่สาม ในระบบบิลุซาลุโดไบนารี

ถูกดูดกลืนโดยหลุมดำที่ชั่วร้าย และถูกทำลายไป

เราส่งคำร้องเพื่อขออพยพ มาที่ดาวเคราะห์ดวงที่สามในระบบสุริยะ

ถ้าคุณยอมรับ เราสัญญาว่าจะกำจัดก็อดซิลล่า ภัยใหญ่หลวงที่สุดของพวกคุณ

ผู้ที่มาจากกาแล็กซีอันแสนไกล ต้องการโลกนี้ไว้อยู่อาศัย

พวกเขาไม่รอให้โลกที่เป็นสวรรค์ แห่งออกซิเจนและน้ำต้องลุกเป็นไฟ

- ก็อดซิลล่าข้ามแนวป้องกันเข้ามาแล้ว - กำแพงพอจะถ่วงเวลาได้

เอไอฝั่งเอสามและเอห้าเงียบไปแล้ว

- เมคาก็อดซิลล่าไม่ทำงาน - ทำไมถึงไม่ทำงาน

ตรวจพบอะตอมมิกเบร็ท กำลังจะยิงเข้ามา

กำแพงหุ้มเกราะชั้นที่สี่ถูกทำลาย มันจบแล้ว

ไม่มีทางเลือกแล้ว ถอนกำลัง

ทุกหน่วย ถอนกำลัง เร็วเข้า

เดี๋ยวก่อน ถ้าเราทำให้เมคาก็อดซิลล่า ทำงานได้ เราก็ชนะมันได้

เราต้องรีบไปแล้ว กาลูกู

ต่อให้มีมนุษย์ต่างดาว รวบรวมสติปัญญามาช่วย

พลังของผู้ทำลายล้าง ก็ยังทำให้เราพ่ายแพ้อย่างสิ้นเชิง

พ่อกับแม่อยู่ที่ไหนครับ

เดี๋ยวพวกเขาก็ตามมา เห็นไหม รถบัสตรงนั้น

นี่ นั่นมันอะไร

ก็อดซิลล่านี่

ก็อดซิลล่ามาแล้ว

ฮะรุโอะ เร็วเข้า

ผมจำเปลวไฟที่ไหม้ท้องฟ้าได้

สีหน้าจมดิ่งกับความสิ้นหวังของพวกผู้ใหญ่

เราออกจากที่นั่นเพื่อตามหา ดาวที่สามารถอาศัยอยู่ได้

แต่ไม่นาน เราก็ต้องเคราะห์ร้าย เพราะความโลกสวยโง่ๆ

ในอวกาศที่หนาวเหน็บและมืดมิด

ที่นี่เป็นเหมือนนรก แย่กว่าดาวของเรา ที่ถูกเปลวไฟเผาทำลายซะอีก

พวกเราต้องทรมานเพราะความหิว กระหาย และความหนาวเย็นอย่างไม่จบสิ้น

บางคนก็เป็นโรคติดต่อ

และบางคนก็เริ่มเสียสติ

พี่น้องของเราลดจำนวนลงอย่างรวดเร็ว

แม้แต่คนที่ยังอยู่ก็ไม่มีเวลา คร่ำครวญกับความสูญเสีย

ความเมตตาและเกียรติ กลายเป็นเรื่องราวในอดีตอันแสนไกล

เป็นตำนานจากยุคสมัยที่พวกเรา มีน้ำและออกซิเจนไม่จำกัด

พวกเรากำลังจะไปไหน และด้วยเหตุผลอะไร

เราต้องอดทนทรมานกับชีวิตที่ยืนยาว

โดยการเสียสละคนอื่นงั้นเหรอ

เราจะมีชีวิตไปทำไม

ทำไม

ทำไม

ฝันร้ายเหรอ

คุณอยู่ด้วยเหรอ เม็ตฟิสส์

หน้าที่ของผมคือรับฟัง คำสารภาพบาปของนักโทษ

อยากให้ผมสำนึกผิด ต่อพระเจ้าของคุณเหรอ

คำสารภาพปลอมๆ ผมก็รับได้เหมือนกัน

นี่ข้อมูลที่คุณขอไว้

ขอบคุณ

คุณดื้อเอาการเลยนะ

ผมทำอะไรไม่ได้

คุณคงไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหม ถ้าพวกเขารู้ว่าคุณช่วยผม

ผมสนใจความกระตือรือร้นของคุณ

ทำไมคุณถึงได้อยากรู้ข้อมูลต้องห้าม

ที่คนอื่นอยากจะลืมว่ามันเคยมีอยู่

"ทำไม" งั้นเหรอ

ผมก็เฝ้าคิดอยู่เหมือนกันว่า "ทำไม"

ตั้งแต่ที่ผมถูกโยนเข้ามาในนี้ คำนี้ไม่เคยหลุดไปจากความคิดเลย

ทำไมพวกเราถึงได้ทุกข์ยากขนาดนี้

เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ หรือเป็นการลงโทษอย่างเที่ยงธรรม

ไม่ใช่เลย

สาเหตุที่พวกเราต้องทรมาน เป็นเพราะพวกเราแพ้เจ้าสัตว์ประหลาดนั่น

เราไม่ได้ต่อสู้จนถึงที่สุด แต่เรายอมแพ้แล้วหนีออกมา

ทุกอย่างคือโชคชะตา

มนุษย์อย่างเราไม่มีทาง จะต่อสู้กับสัตว์ประหลาดตัวนั้น

ผมไม่เห็นด้วย

ผมจะแสดงให้พวกเขาเห็น

เราแค่ต้องวางกลยุทธ์และแผนให้ถูก

มนุษย์เราสามารถกำจัดมันได้

ผมจะพิสูจน์เอง

น่าแปลกนะ

คนรุ่นคุณได้สัมผัสภัยพิบัติด้วยตัวเอง ไม่เหมือนคนรุ่นใหม่

แต่คุณยังอยากกลับไป เจอกับสัตว์ประหลาดนั่นอีก

อ้างอิงจากการคำนวณเกมาตรอน การคาดการณ์ดูน่าผิดหวัง

ความเป็นไปได้ในการหาดาวเคราะห์ที่อาศัยได้ ทันภายใน 20 ปีมีแค่ 0.1 เปอร์เซ็นต์

ถ้าเราต้องการผลลัพธ์ที่ดีกว่าเทาอี สถานการณ์ก็จะยิ่งเลวร้าย

เราเริ่มขาดแคลนทรัพยากรอย่างรุนแรง

ดัชนีความไม่สะดวกอาจเพิ่มเป็นสองเท่า อีกแปดปีเราจะดำรงชีวิตอยู่ไม่ได้

ยานภาคพื้นดินที่ระเบิดไปเมื่อวันก่อน เป็นผลกระทบด้านจิตใจอย่างแรง

- และมันจะเริ่ม... - ถูกต้อง

เราต้องพิจารณาความเป็นไปได้หมายเลขสาม ในทางความเป็นจริง

กลับสู่โลก ตอนนี้เราอยู่ห่าง 11.9 ปีแสงแล้ว

ไม่มีทางที่จะเดินทางได้ไกลขนาดนั้น มันเสี่ยงเกินไป

แนวทางจากเกมาตรอน ไม่มีข้อจำกัดด้านเวลาหรือระยะทาง

ตราบใดที่เตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์ ยังมีพลังงานพอ การเดินทางก็ไม่ใช่ปัญหา

ดูจากโปรแกรมจำลองของยาน ต้องเพิ่มปฏิบัติการเป็น 170 เปอร์เซ็นต์

ผมไม่รู้ว่าเราจะระดมกำลังพลได้ไหม

การล้มเลิกการอพยพ เป็นการตัดสินใจที่สร้างสรรค์ใช่ไหม

นั่นแหละปัญหา

ถ้าเรากลับไปที่โลก เราจะอยู่รอดกันได้ไหม

ตอนนี้ ไม่สามารถคำนวณ เวลาที่ล่วงเลยไปของโลกได้

อย่างน้อยที่สุดก็น่าจะสองถึงสามพันปี

ตั้งแต่เราหนีออกจากโลก สภาพแวดล้อมน่าจะสงบลงแล้ว

เป็นไปได้ว่าอาจจะแย่กว่าเดิม

ปัญหาคือบทความแปลกๆ ที่เผยแพร่อยู่ในเซิร์ฟเวอร์ร่วม

ทำไมบทความการค้นคว้านั่น ถึงได้โผล่มาตอนนี้

คนเขียนไม่เปิดเผยตัวตน

แต่ต้องใช้ข้อมูลล็อกอินพิเศษ ถึงจะเข้าไปดูได้ นอกจากคนเขียน อาจมีผู้ให้ข้อมูลในคณะกรรมการกลางอีก

ไร้สาระน่า

มีเกราะสนามแม่เหล็กไฟฟ้าอยู่ใต้ผิวเหรอ

มันไม่ใช่สิ่งมีชีวิตธรรมดาหรือไง

ไม่ มันเหมือนขดลวดขนาดยักษ์ทั้งตัว

จริงเหรอเนี่ย

แล้วตอนสุดท้ายเป็นยังไง

มันแปลกๆ นะ

รหัสเกมาตรอนใหม่ใช้พลังงาน ถึง 80 เปอร์เซ็นต์ของเซิร์ฟเวอร์คำนวณ

ตั้ง 80 เปอร์เซ็นต์เหรอ

นักวิเคราะห์ไม่ได้คาดการณ์ไว้หรือไง

แต่สำหรับการจำลองมันก็มากเกินไป

ข่าวลือเรื่องกลับโลกเป็นเรื่องจริงสินะ

เดินทาง 11.9 ปีแสงรวดเดียว

การวาร์ปข้ามซับสเปซเป็นไปได้เหรอ

ไม่มีปัญหาหรอก ถ้าเราใช้ระบบการคำนวณเกมาตรอน

ฉันได้ยินจากหน่วยนำทางโดยตรงเลยนะ

เกมาตรอนเหรอ

พวกผู้นำในยานทำตัวเป็นพระเจ้าอีกแล้ว

บางทีแผนต่อสู้ก็อดซิลล่า ก็อาจรั่วมาจากเบื้องบนก็ได้

ให้ตายสิ เราจะต้องต่อสู้อีกแล้วใช่ไหม

สัตว์ประหลาดที่ต้านทานการโจมตี จากหัวรบนิวเคลียร์ 150 ลูกในครั้งเดียวได้

นั่นมันนิวคลีโอพลาสซึม 40 เมกะตันเลยนะ

แต่ในบทความใหม่บอกวิธีต่อสู้กับมันไว้

อะไรนะ

ผมเอง

เข้ามาสิ

คณะกรรมการกลาง สนใจการกลับโลกใช่ไหม

ไม่ใช่ทุกคน

แต่การล้มเลิกการค้นหาดาวที่อาศัยอยู่ได้

หมายความว่าต้องมีบางคนรับผิดชอบ

ถ้าพวกนั้นอ่อนแอขนาดตัดใจ ยอมลอยเคว้งคว้างไปอีก 20 ปี ก็ช่วยไม่ได้

ผมเห็นใจนะ

พวกเขาไม่ได้รับมือ กับการสูญเสียดาวบ้านเกิดนานเท่าพวกเรา

แล้วคุณยังไปกลั่นแกล้งพวกเขาอีก

เห็นชัดเลย โมะริคงปวดหัวแน่

ผมอัปโหลดเวอร์ชั่นใหม่เมื่อเช้านี้ คุณได้อ่านหรือยัง

ใช่ ตอนที่ผมไปดาวน์โหลด มีคนเข้าไปอ่านแล้ว 400 คน