William Tell

"Als we gedwongen worden om te vechten...

laten we dan ons bloed vergieten voor onszelf."

"Want vrijheid is gemakkelijker te kopen dan slavernij."

Friedrich Schiller "Wilhelm Tell".

Drie dagen geleden was mijn ziel vrij van moordgedachten.

ZWITSERLAND, 1307

ER IS CHAOS IN EUROPA, OORLOG KOMT DICHTBIJ

Wij worden aangetrokken tot oorlog als motten tot het licht.

Onze toekomstige daden zijn in bloed geschreven.

Ik had mijn rekeningen met God vereffend...

en zocht een vredig leven. Mijn kruisboog hing aan de haak.

Maar alle wegen leiden naar ons einde.

Wij streven vooruit zonder ons met de zaken van anderen te bemoeien...

maar wordt dan gedwongen te veranderen.

Het zand is door het glas heen gelopen.

Ik heb weer gedood. Nu is vergelding mijn doel.

Wraak is mijn plicht.

DRIE DAGEN EERDER

Morgen, pap. -Klaar voor de jacht?

Mag ik je nieuwe kruisboog uitproberen? -Oké.

Hier. Kom hier.

Oostenrijkers. -Het is Wolfshot.

Ik heb niet genoeg voor zijn belastingen. Ga door, ik kom terug.

Waar is je man?

Hij is in het veld.

Het is een beetje te licht. Dat is niet genoeg.

Nou? Er komt regen aan en we moeten ergens onderdak zoeken.

Geef mijn mannen te eten en maak een bad voor mij klaar.

Eén dodelijke pijl, mijn zoon. Wij zijn jagers, geen wilden.

Alleen door te falen leren we.

Het begint te stormen.

Wij gaan naar beneden en zoeken beschutting in het dorp.

Hij is dichtbij. Baumgarten.

Kijk overal.

Het waait te hard. Laat de boten maar komen. Kom op, wees er snel bij.

Nog een beetje.

Dank je wel, mijn vriend. Ben je op weg naar huis?

Zit alles vast? -Ja.

Bedankt voor je hulp. -Succes.

Haal de vangst binnen.

Help, ze zitten achter mij aan. Ik heb een boot nodig.

Wie ben jij?

Ik heb de boot nodig. Help mij daarmee.

Niemand kan de storm trotseren. -Ik heb geen keus.

Je gaat dood daarbuiten. -Als ze me vinden ben ik dood.

Wie zit er achter jou aan? -De ruiters van Wolfshot.

Wie ben jij? -Baumgarten. Ik ben boer.

Je bloedt. -Ik heb hem vermoord.

Wie? -Wolfschot. De belastinginner.

Je bent gek.

Hij heeft mijn vrouw mishandeld en vermoord.

Dus heb ik hem met bloed betaald.

Nu word ik achtervolgd door zijn soldaten.

Help me. Ik smeek je.

Help mij, in godsnaam.

Nee ik help je niet, dan komen de Oostenrijkers achter mij aan.

Ik heb een kind. -Ik heb ook een vrouw en kinderen.

Niemand kan in een storm roeien en sturen. Vertrouw op God en help hem.

Jij kan sturen, pak de boot. -Mijn leven ligt in jouw handen.

Pap, de wind is te hard.

Ik smeek je.

Ze komen dichterbij. Als ze hem hier vinden, vermoorden ze ons allemaal.

Steek het aan, Tell, alles.

Ik help hem. -Bedankt.

Ga naar huis naar je moeder, en neem je paarden mee naar de waterval in Ingenbohl.

Zeg haar dat ik van haar hou. -Je kunt mij vertrouwen. Succes.

Waar is hij? -Wie?

Wij hebben onze belastingen al aan de gouverneur betaald.

Brand het dorp plat.

OOSTENRIJK KASTEEL HABSBURG

In welk kanton werd hij vermoord? -In Unterwalden, Uwe Hoogheid.

Dit is slecht zaken doen. -Het was een fout van de belastinginner.

Hij inde belastingen voor ons. Niemand had hem mogen aanraken.

Neem je lot in eigen hand, Gessler.

We moeten voorzichtig zijn. -Voorzichtig?

Wij hebben inkomsten nodig. Toon hen geen genade.

Uwe Hoogheid, uitgeputte grond brengt geen vrucht voort.

Vang de moordenaar. Leer de Zwitsers een lesje.

De moord op Wolfshot is een misdaad... maar ook een kans.

Nu kunnen we onszelf verdedigen door middel van...

geweld en onder het mom van rechtvaardigheid.

Er is geen rechtvaardigheid in oorlog. Daar houdt het op.

Willen wij oorlog? Zwitserland wordt omringd door bergen.

De natuur is hun verdediging. Een aanval van buitenaf zal moeilijk zijn.

Wij moeten de controle overnemen...

en de Zwitsers onderwerpen van binnenuit.

Wat moet ik met jou? En dan ook nog eens midden in een storm. Ben je gek?

Is dat hem?

Het is een wonder dat je ontsnapt bent. Heb je niet aan je vrouw en kind gedacht?

Jawel, daarom heb ik een vader gered omwille van zijn kinderen.

Hij trotseerde de woede van de zee. Ik ben hem daar dankbaar voor.

Hij steekt iedereen een helpende hand toe.

Maar wie zal ons bijstaan in tijden van nood?

Moge God ervoor zorgen dat wij nooit hulp nodig hebben. Je hebt mij.

Geef hem het paard, dan kunnen wij naar huis.

Nou? -Ik moet hem in veiligheid brengen.

Een held en een dwaas tegelijk.

Je hebt onze vrede verstoord. Moge God u vergeven.

Ik ben op tijd thuis om de geiten te voeren.

Ga.

Ik heb een vriend in de buurt, een edelman.

Wij vochten samen in het Heilige Land. Hij zal je verbergen.

Mevrouw Bertha.

Gessler?

De moed en trots van de koning worden in jou weerspiegeld. Hij zal wel trots zijn.

Geruchten gaan dat de koning steeds rijker wordt, maar dat hij steun verliest.

Geen vooruitgang zonder tegenslag. Goed en kwaad gaan hand in hand.

Onnodig bloedvergieten is geen triomf.

En vergeet mijn Zwitserse bloed niet.

De lotgevallen van onze landen zijn met elkaar verweven.

Ik hoop dat dat bij ons ook zo is. -Tot ziens, mijnheer.

Hij maakt mij woedend.

De koning wil graag dat je trouwt. Het zou verstandig zijn om te luisteren.

Ik denk niet dat hij van mij houdt. Hij heeft mij nodig.

Nichtje, de koning wil met u spreken.

Ik zie mijn broer in jou. En je eigenzinnigheid. Zoek Gessler op.

Jagen, spreken, leren. Vertrouwen opbouwen. -Nee, Uwe Hoogheid.

Jij bent Habsburgers en gaat met een Oostenrijker trouwen.

Mijn moeder was Zwitsers. -En je vader is Oostenrijker.

Jammer dat je een vrouw bent Nutteloos in de strijd.

Maar je kunt wel nuttig zijn in het huwelijk.

Uwe Hoogheid.

ZWITSERLAND SLOT ATTINGHAUSEN

Rudenz...

met riem en veren.

Je ziet er zo knap uit.

Ben je op weg naar de Oostenrijkers, mijn jongen?

Wat wil je, oom?

Voor je vertrekt, neem deel aan een eeuwenoude traditie.

Kom, volg mij.

Ik was eens bij hen in het veld en in het bos.

Ik heb zelf toezicht gehouden op hun werk.

En zij volgden mijn banier in de strijd.

Nu ben ik niets meer dan een rentmeester.

Ik beweeg in steeds kleinere cirkels...

tot ik de kleinste en laatste heb bereikt.

Waar al het leven eindigt.

Ik ben slechts een schim van mezelf.

En binnenkort zal alleen mijn naam nog over zijn.

Kom.

Kom, Rudenz.

Goed. U kent ons motto: "Eén kopje, één hart."

Eén kopje, één hart.

Rudenz.

Ik moet gaan. -Wacht.

Laat ons alleen.

Waarom kijk je zo neer op je eigen volk?

Weet je, ze lijden onder de vlag van Oostenrijk. Waarom weigert u dan de beker?

Weet je hoe de Oostenrijkers ons noemen? "Het boerenvolk."

Alleen als we ons onderwerpen, krijgen we een deel van de rijkdommen.

Nee. Sluit je ogen niet voor wat onze mensen nodig hebben.

Het volk moet de gunst van de Oostenrijkse koning winnen.

Het is zijn wereld, oom. Dit zijn zijn markten, rechtbanken en snelwegen.

Wij kunnen ons niet verzetten tegen zijn toenemende macht.

Waar haal je die woorden vandaan?

Ik heb geen zonen, Rudenz. Op een dag zal dit alles van jou zijn.

Wat maakt mij dan tot leider van een kudde herders?

Moet ik bemiddelen bij geschillen tussen boeren in Schwyz...

en herders in Unterwalden?

De verleiding heeft je geest vergiftigd. -Helemaal niet. Begrijp je het niet?

Hier ben ik waardeloos, maar als bondgenoot...

van de Oostenrijkers kan ik iets betekenen.

De belastinginner was een beest en verdiende de dood. Weiger hun belasting.

Heb geduld, lieve Gertrud. De Oostenrijkse bezetting duurt niet lang.

Verandering komt er altijd aan.

De roekeloze heerser heeft de kortste regeerperiode.

Oostenrijk laat ons nooit meer gaan. -Misschien. Maar kom en drink met mij.

Ik moet de de paarden voeren.

De paarden kunnen wachten. Dat kan ik niet.

Bedankt voor de maaltijd.

Hier ben je veilig. Wij helpen u bij het oversteken van de grens in de ochtend.

Wordt ik verbannen, en kan ik mijn kinderen ooit weer zien?

Het is beter dan opgehangen te worden. -Je hebt dapper gevochten voor je vrouw.

Nu moeten we vechten voor ons land.

Gertrude.

Ze zijn loyaal. Wij kunnen hier vrijuit spreken.

Jouw woorden kennen geen angst. -Ik ben bekend met de prijs van oorlog.

Onze soldaten zijn net zo bedreven met wapens als zij.

Je roept gevaarlijke gedachten op uit een tijd...

die mijn vriend en ik achter ons hebben gelaten.

Hebben wij een keus? -Mijn geliefde.

Dit huis waar je zo van houdt... Het huis van mijn familie, dat nu ook van jou is...

zal in zo'n meedogenloze oorlog afbranden.

Als het ons kan bevrijden, gooi ik zelf de eerste fakkel.

Laten wij ons vertrouwen op God.

We hebben veel mannen dat horen zeggen... en die dan sterven.

Wil je niet meer vechten?

Op een dag, net buiten Jeruzalem, in het meest vijandige land ter wereld...

voelde ik mij plotseling alleen en wanhopig.

Mijn paard was sterk en sneller dan dat van de Turken.

Ik moest door een bos vluchten en daar werd ik wakker in een nest vol bijen.

De bijen omringden mij en landden op mijn paard.

Ze staken het dier zo hard dat ik van zijn rug werd geslingerd...

kronkelde van de pijn en stierf voor mijn ogen.

Ik zat daar een tijdje, volkomen roerloos.

En toen begonnen de bijen te sterven.

De een na de ander.

Ja Gertrud, je kunt de mensen zeker aanzetten tot vechten.

Maar wees voorzichtig met wat je vraagt.

Ze zullen voor je opkomen. Maar ze gaan er ook aan dood.