Attachment (Natten har øjne)

Word wakker.

Wil je niet wakker worden?

Luister.

Alsjeblieft... kom op.

Verdomme! Sorry...

Sorry, ik zag je niet.

Ik kom te laat op mijn werk, dus ik heb haast.

Ik heb geen idee wat je zegt, of wat er aan de hand is.

Sorry, ik zei gewoon dat het me speet.

En ik moet naar een klus, maar weet niet waar het is.

Moet je soms bij die ongeduldige groep kinderen zijn?

Denk het wel. Nogmaals sorry.

Carla, de Elfenprinses van de TV, gaat zo voorlezen.

Hallo, iedereen. Sorry dat ik zo laat ben!

Klaar om op avontuur te gaan met de Elfenprinses Carla?

JOODSE KUNST

Toen trok hij zijn Kerstbazooka en schoot iedereen neer.

'Auw, mijn arm!' En toen waren ze allemaal dood.

Iedereen was doodmoe en was toe aan een pauze, en wij ook.

Ik wilde je dit teruggeven...

...maar aangezien je beroemd bent, houd ik 't liever.

Je zult zelf 'n exemplaar moeten kopen. - Ze worden niet meer verkocht.

Het is heel oud. - Des te kostbaarder zal het zijn.

Alsjeblieft. En sorry. - Nee, ik was... ga nou niet weg.

Sorry...

Ik vroeg me af...

...of je wat wilde gaan drinken.

En dan kun je mijn handtekening krijgen, als je wilt.

Die handtekening kan hier toch ook? Waarom moeten we dan iets drinken?

Uiteraard... ik dacht alleen... - Ik maak een geintje.

Sorry. - Goed, oké.

Nu meteen? - Ja.

Het is 11:00 uur. Beetje vroeg voor drank. Thee?

Thee is prima, ben ik dol op.

Ik moet ergens thee hebben...

Daar is het al.

Allemaal fruitsmaakjes.

Mooi. - Wat wil je?

Aardbeien?

Ik wilde een tijdje studeren in het buitenland.

En ik was nooit in Denemarken geweest, hoewel mijn moeder Deens is.

Dus kwam ik hier, deed wat research en over enkele dagen ga ik weer terug.

En daarom ben ik hier.

Praat ik teveel? - Nee, het is fijn je te horen praten.

Het was een Kerst TV show.

Dus je acteert niet meer? - Nee, niet echt.

Alleen nog dingetjes als eerder vandaag...

...dat Elfen dingetje.

Waar betaal je de huur van? - Hoeft niet. Dit huis is van mijn moeder.

Woon je ook nog bij je moeder? - Nee, nee...

...ze is overleden.

Mijn God... sorry.

Ze ging scheiden, en ze werd ziek. Toen stierf ze en nu is dit van mij.

Wat best leuk is.

Woon jij nog bij je moeder?

In Londen, ja.

Aparte huizen, in hetzelfde gebouw.

Niks geks. - Het klinkt ook niet gek.

Klinkt wel gezellig.

Ben ik nu de Kerst Koningin? - Nee, de Elfenprinses.

Je afscheidscadeau. Voor altijd van jou.

Alsjeblieft. - Dat kan ik niet aannemen.

MAMA

Verdomme!

Wat gebeurt er? - Sorry!

Wat is er gebeurd? - Was je aan het slaapwandelen?

Deed ik soms iets gênant?

Plassen of iets geks opeten? - Je stond daar gewoon.

Wat is die lucht? - Ik maak gebakken spek.

Dat mag ik niet eten. Geeft niks.

Ik dacht even niet aan je religie. - Dat is 't niet.

Sommige dingen blijven toch hangen. Mijn vader was super religieus.

Voor hij mijn moeder verliet. Haredi... ultra orthodox.

Maar je moeder is dat niet? - Dat is een lang verhaal.

Zal ik anders eieren voor je bakken?

Wil je me toch een stukje aanreiken? - Dit? Oké.

Krølle... - Krullen.

Klinkt meer als een gemeen hoestje. - Volgens mij ben je jaloers.

Omdat ik Deens spreek en jij niet.

Tuurlijk.

En dit is een halskæde.

Een mooie halsketting.

Dit is, eh...

Kreeg ik van mijn moeder toen ik nog klein was.

Een amulet. Joods bijgeloof.

Het moet me tegen ziekte beschermen blijkbaar.

Ik beloofde m'n moeder 'm nooit af te doen.

Als je 't over de duvel hebt... ze wil weten hoe laat ik er morgen ben.

Ik sms haar straks wel.

Ik haat vroege vluchten.

Heb je alles? - Yep.

Goed...

Dus...

Tot ziens.

Maja?

Ik ga niet... ik stond beneden en ik wilde niet...

Ik ga niet.

Dit is toch goed? Dat ik blijf?

Zijn we hier happy mee?

Krankzinnig. Ik ga wel...

'Je kunt me een blik gunnen.'

'In de regen lopen.'

'En de nacht heeft ogen.'

'Want je bent beeldschoon nu.'

'Heel mooi nu.'

'In hemelsnaam...'

'Open je bloem...'

Is dat je favoriete nummer? - Het is romantisch. Ik zoek 'n andere.

Moet je niet opnemen?

De telefoon?

Nee, dat komt straks wel.

MAMA

Heb je geen honger?

Ik zet nog even wat koffie.

Wat?

Leah?

Leah!

Leah?

Leah?

Word wakker.

Ik denk dat ik even moet uitrusten.

Hoe laat gaat je vlucht morgen? - 07:00 uur.

Dan kan ik in zo'n cart naar de gate. Best cool.

Ik vind het vreselijk. - Het was een attaque.

Zoiets had ik voor 't laatst als kind. Lang geleden.

Of God vertelde me dat ik niet mocht blijven.

Dat zal mijn moeder vast denken.

Dat was een grapje.

Het komt wel goed. - Ik ga met je mee.

Naar Londen. Ik ga met je mee.

Je wilt echt niet naar mijn vreemde huis komen, met mijn rare moeder.

Dat wil ik wel.

Dit is het. - Heel leuk.

Goed dan...

Mama!

Arm ding... mijn kleine meid.

Het gaat wel. - Nonsens.

Mam!

Je maakt 't alleen maar moeilijker.

Dit is Maja.

Chana. Aangenaam. - Insgelijks.

Mijn flat is daarboven. Mam woont beneden.

Ik was net de troep aan het opruimen die je achterliet.

Ga maar naar bed. - Dat hoeft niet.

Je bent de hele dag al onderweg. Op shabbat . En ook nog in 'n taxi.

Ik loop op krukken, hoor! - Iemand had je wel kunnen zien.

Vindt God dat erg? De buren? - Ik vind het erg.

Vind jij 't erg wat de buren denken?

Ik wist niet... - Niemand geeft sowieso om jou.

Je weet wat ik bedoel. - Als Goy kun je doen wat je wilt.

Precies, maar Leah... - Begin nou niet.

Mijn lieve schat, morgen geef ik je een massage.

Net als vroeger, toen je die rare toevallen kreeg.

Nu moet je uitrusten. Ga liggen. - Dat hoeft niet.

Hou op!

Schreeuw niet tegen me!

Weet je?

Je hebt gelijk. Ik ben bekaf. Laat ons maar alleen...

...dan ga ik even uitrusten.

Oké?

Goed.

Maar niet te lang, anders kun je vannacht niet slapen.

Ik breng later wel wat te eten.

Voorzichtig daarmee. - Fuck! Sorry.

Ik vergat even dat u Deens spreekt.

Dat is onbeleefd waar Leah bij is. - Uiteraard.

Sorry daarvoor. Ik koop wel een nieuwe.

Dat wordt lastig. Het is antiek.

Beschilderd door Babylonische Joden. Als bescherming tegen demonen.

Mijn God...

Ik probeer wel... - Ik maak een grapje. Het is een kopie.

Oké dan.

Ik heb 't zelf gemaakt. Dus kostbaar is het niet.

Maar wel onvervangbaar.

Ik ga beneden de rest van het eten bereiden.

En denk om de scherven. Je loopt blootsvoets.

Amen.

Echt lekker.

Leah vertelde me dat u hier al bijna 30 jaar woont.

Mam? - Wat?

Dat is heel lang. Ik vroeg me af of u Denemarken mist.

Kan het even wachten? We zitten net te eten.

Het is zo... - Mam, wacht... oké?

Maja heeft me wat Deens bijgebracht. Met oude popsongs.

Hits uit de jaren '80.

Jij kent ze vast wel. Wat was dat nummer dat ik zo komisch vond?

Sjæl i Flammer. - Soul In Flames... ken je dat?

Nee, sorry, volgens mij niet. Hoe gaat het?

Dat ken ik niet, vrees ik.

Ik word er al best goed in.

Dat klinkt vreselijk. Lars H.U.G...

Ik moet nu echt even... - Oud Joods bijgeloof.

Een boek mag niet open liggen. Dan kan een demon het lezen en misbruiken.

Cool.

Shavua Tov, schat. - Insgelijks, mam.

Bedankt dat je haar hebt geholpen.

Ik heb iets voor je. Een amethist.

Het brengt geluk, dus draag het altijd.

Tak... ik bedoel bedankt.

Dat ging best goed.