Fate/strange Fake

อะไรกันน่ะ...

เจ้านั่น!

บ้าน่า!

เป็นคนที่แข็งแกร่งมากเลยนะครับ คุณแจ็ค

อืม

แต่สิ่งที่พวกเราต้องทำก็ยังไม่เปลี่ยน

มาสเตอร์เอ๋ย... ขอคำสั่งด้วย

ครับ เอาละ...

ไปหยุดคนคนนั้นกันเถอะ!

เด็กน้อยที่สถิตด้วยวิญญาณวีรชน... อยู่ที่ใดกัน

ถ้าบอกไป นายคิดจะทำอะไรกับเด็กคนนั้น

แน่นอน

ข้าจะทำตามกฎของสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์

ด้วยการเข้าเข่นฆ่าโดยตรงเท่านั้น

อย่ามาล้อ...

หากไม่ตอบก็ไม่เป็นไร

แต่อย่ามาขวางทางข้า

ผู้ใดที่ขวางทาง จงขย้ำมันให้ตายเสีย

ย้ากกกก!

ใครน่ะ... เฮ้ย รอเดี๋ยว!

ชิ

ไม่ไหว ๆ

เป็นอะไรไปล่ะ พวกคุณตำรวจ

ถ้าไม่พยายามกว่านี้ก็แย่น่ะสิ

ทางฉันเอง...

ถ้าปล่อยให้ คุรุโอกะ สึบากิ ถูกฆ่าตาย ก็คงลำบากเหมือนกัน

พวกอมนุษย์งั้นหรือ

ช่างเถอะ

อะไรกันเนี่ย

แกเองก็เป็นพวกสาวกแห่งความตาย เหมือนกันเรอะ!

เจ้าเคลเบรอส มัวทำอะไรอยู่...

หืม

เอ๊ะ หน้าเหมือนกันเป๊ะ

เจ้าพวกนี้... เป็นใครกัน

บ้าไปแล้ว

- เรื่องแบบนี้... - ไม่มีอะไรบ้าบอไปกว่านี้อีกแล้ว

เดิมทีข้าก็คือฆาตกร ที่ประกาศตัวว่ามาจากขุมนรก

การถูกสุนัขเฝ้านรกขย้ำจนแหลก มันช่างเหมาะสมกับข้าเสียจริง

แต่การที่บงการสุนัขเฝ้าขุมนรกนั่นได้

คงไม่ใช่ว่าฮาเดสมาปรากฏกายเองหรอกนะ

เจ้าผู้อ่อนแอเอ๋ย

อย่าได้บังอาจนำข้าไปเปรียบกับพวกสวะ...

อย่างเทพเจ้าพวกนั้น

เจ้าอยากจะชดใช้ ด้วยสิ่งที่มีค่ายิ่งกว่าความตายงั้นหรือ

ต้องขออภัยด้วย...

ที่ละลาบละล้วงถามเรื่องส่วนตัว

อย่างนี้นี่เอง ดูเหมือนว่าเจ้าจะไม่ใช่เทพจริง ๆ สินะ

หากเจ้าเป็นผู้สืบสายเลือดจากเทพ

ข้าก็อาจจะฝืนเชื่อมโยงเหตุปัจจัย เพื่อลอกเลียนรูปลักษณ์นั้นมาได้

แต่ดูเหมือนว่าข้าจะกลายเป็นเจ้าไม่ได้สินะ

แต่ว่า... ข้าเข้าใจ 'เนื้อแท้' ของเจ้าแล้วละ

มหาวีรชนผู้ปฏิเสธเทพเจ้าเอ๋ย

ทั้งที่ในอดีตสายเลือดนั้น ก็เคยไหลเวียนอยู่ในตัวเจ้าแท้ ๆ เชียว

ถ้าอย่างนั้น ข้าจะปฏิบัติต่อเจ้าในฐานะ 'มนุษย์'

และจะฆ่าเจ้าให้ตายสิ้น ในฐานะ 'มนุษย์' คนหนึ่ง...

ดูก็แล้วกัน

- เข้าไปข้างในหน่อยเป็นไง - โอ๊ะ

อยู่ตรงนั้นมันจะเป็นเป้าสายตาเอานะ

ไม่เป็นไรหรอกครับ คุณแจ๊ะ...

ความสง่างามของคุณเบอร์เซิร์กเกอร์น่ะ

ผมอยากเห็นด้วยตาตัวเอง โดยไม่ต้องใช้เวทเสริมการมองเห็นน่ะ

โห

คนสวมชุดขนสัตว์คนนั้น

ดูเหมือนจะแข็งแกร่งระดับเทพ มากกว่าจะเป็นแค่วิญญาณวีรชนซะอีก...

แต่ถ้าเป็นสถานที่นี้ละก็ คุณเบอร์เซิร์กเกอร์ไม่แพ้ใครทั้งนั้นครับ

นี่ฉันมัวแต่ยืนเหม่ออะไรอยู่เนี่ย

ไม่ต้องสอดมือเข้ามา

นั่นคือ 'เหยื่อ' ของข้า

หน้าที่ของพวกเจ้า คือการปกป้องคุรุโอกะ สึบากิ

อย่าทำให้ความมุ่งมั่น ของมาสเตอร์ของข้าต้องสูญเปล่าสิ

เจ้าผู้ต่ำต้อยเอ๋ย...

จงเอ่ยนามของเจ้ามา

ตัวข้านั้นหามีนามไม่

มหาบุรุษผู้ยิ่งใหญ่เอ๋ย

ตำนานที่มีชีวิตแห่งปกรณัม ผู้ดำรงอยู่เหนือกาลเวลาเอ๋ย

ผู้ดำรงอยู่ชั่วนิรันดร์เอ๋ย

เจ้าคงมีเหตุผล ที่ต้องแบกรับการเตรียมใจถึงเพียงนั้นสินะ

แต่ว่า หากเจ้าจะปฏิเสธรัศมีแห่งเทพละก็...

หากจะปฏิเสธทั้งความชั่วร้าย และคุณงามความดีของเทพเจ้า

และละทิ้งมันไปทั้งหมดละก็...

ในยามนี้ตัวเจ้า ก็คือ ‘มนุษย์’ ตามที่เจ้าปรารถนา

วีรชนผู้ลดตัวลงมาเป็นคนเสเพล และถีบตัวขึ้นมาเป็นมนุษย์เอ๋ย!

ต่อให้เจ้าจะเป็นมหาวีรชนผู้ยิ่งใหญ่เพียงใด

ต่อให้จะมีพลัง ที่ทำลายสิ้นซึ่งโลกใบนี้ได้ก็ตาม

ตราบใดที่เนื้อแท้ยังเป็นมนุษย์…

เจ้าก็จะเป็นได้เพียงผู้ถูกล่า โดย ‘ฆาตกร’ ไร้พลังคนหนึ่งเท่านั้น

"ฟรอม เฮล"

นี่หรือว่า แจ็ค...

แจ็ค... แจ็ค เดอะ ริปเปอร์ งั้นเหรอ

ทั้งที่เป็นแค่วีรชนฝ่ายอธรรมผู้ไร้กำลัง

แต่กลับเป็นตำนานเมือง ที่ย้อมความมืดมิดของราตรีด้วยโลหิตสด ๆ

ร่างอวตารแห่งความชั่วร้าย ที่แพร่กระจายความหวาดกลัวไปทั่วโลก

ด้วยความเร็วที่แม้แต่ 'คืนแห่งวาลลาเคีย' ก็ยังตามไม่ทัน!

เพราะแบบนี้ไงโลกถึงได้น่าสนุก!

แอสซาซินผู้เลอโฉมเอ๋ย!

ฉันจะขออุทิศนรกอันน่าขันนี้ให้กับเธอ

ปีศาจ...

อย่างนี้นี่เอง

นี่คือผลผลิตจากจินตนาการที่ผุดขึ้นมา...

ยามที่มนุษย์ต้องเผชิญกับโศกนาฏกรรม และความพยาบาทสินะ

คือการทำให้นรกที่เกิดจากความปรารถนา อันบิดเบี้ยวปรากฏเป็นจริงขึ้นมางั้นเหรอ

ความโลภและความกลัวของมนุษย์นั้น มีมากเท่าจำนวนคน

ใจกลางเมืองใหญ่แห่งนี้...

คือบรรยากาศนรก ที่มืดมิดที่สุดสำหรับเขาสินะ

ถ้าไม่รู้ว่าเป็นวีรชนละก็ ผมคงเชิญให้ไปที่หน่วยฝังศพแล้วละ

- ให้ตายสิ... - หืม

ผมเองก็ไม่ได้คาดการณ์เรื่องนี้ไว้เลยแฮะ

หากไร้ซึ่งการคุ้มครองจากเจ้าฮาเดสนั่น

เห็นทีจะเทียบชั้นสัตว์เทพไม่ได้สินะ

หืม

มาแล้วงั้นหรือ ราชาผู้แข็งแกร่ง

ราชาวีรชน...

กิลกาเมช!

ถูกปั่นหัวเล่นซะจนดูไม่ได้เลยไม่ใช่หรือ เจ้าพวกพันทาง

ข้าก็นึกว่ามีทิวทัศน์ประหลาดอะไรให้ดู

ที่ไหนได้ กลับต้องมาสู้กับ 'จินตนาการเพ้อฝัน' ของพวกพันทางเสียนี่

ช่างเป็นเรื่องประชดประชันที่เหมาะกับแกดี

แต่ก็น่าสนุกไม่เลวเหมือนกันนี่

ดูท่าแกจะมีพรสวรรค์ ด้านการเป็นตัวตลกอยู่บ้างนะ

นี่มันอะไรกันเนี่ย

มั่วซั่วเกินไปแล้ว!

แย่แล้ว

ชิ

อะไรน่ะ

ไง... สถานการณ์มันเป็นยังไงกันแน่เนี่ย

มันไม่เหมือนที่คุยกันไว้นี่นา

ไหนว่าจะเป็นปฏิบัติการลับไง

สถานการณ์เปลี่ยนไประหว่างเคลื่อนที่

ก็แค่นั้นแหละ

งั้นเหรอ งั้นก็ช่วยไม่ได้เนอะ

ดะ เดี๋ยวสิ แบบนั้นจะดีเหรอ

เซเบอร์ที่แหกคุกออกมานี่!

แล้วนั่นมันก็... แอสซาซิน

ทำไมกัน

ทำไมร่างกายของแอสซาซินผู้เลอโฉม

ถึงไม่ถูกแปดเปื้อนด้วยพลังเวทของฉันล่ะ

เฮ้ ๆ ให้ตายสิ

เซอร์แวนท์นี่เรียกได้แม้กระทั่ง อสูรร้ายใจอมหิตเลยงั้นเหรอ

อสูรร้ายใจอมหิตงั้นหรือ

สำหรับข้าในตอนนี้ เป็นคำที่เหมาะสมดีเหมือนกัน

ไม่ละ ข้าขอถอนคำพูดตะกี้

ดูเหมือนว่าเจ้าน่าจะเป็นคนดีนะ

โฮ่

คนที่บอกว่าข้าเป็นคนดีน่ะ ก็มีเจ้าเป็นคนที่สองนี่แหละ

งั้นเหรอ แสดงว่าคนแรกน่ะตาถึงทีเดียว

แต่... ดูเหมือนสถานการณ์ตอนนี้ จะไม่ค่อยเอื้อให้คุยกันแบบสบาย ๆ เท่าไหร่

ขออภัยด้วย ฝากอายากะหน่อยได้ไหม

ช่วยพาเธอไปส่งที่โบสถ์ตรงนั้นที

แล้วนายล่ะจะเอายังไง

วีรชนสีทองคนนั้นก็น่าสนใจอยู่หรอก...

แต่ทางด้านสีดำนั่น กำลังเล็งเด็กผู้หญิงคนนั้นอยู่ใช่ไหมล่ะ

ถ้าอย่างนั้น ข้าต้องไปหยุดเขาคนนั้นก่อน

ไม่ละ

เจ้าช่วยไปรับมือกับวีรชนสีทองคนนั้นที

ส่วนทางมือธนู ข้าจะหาทางจัดการเอง

งั้นเหรอ เข้าใจแล้ว

ข้าเชื่อใจเจ้านะ

หัดเจียมตัวซะบ้าง เจ้าพวกพันทาง

แกได้รับอนุญาตจากใคร ให้มาชูคอแหงนมองข้าผู้นี้กัน