The first 200 lines.
Φρίντκεν!
Φρίντκεν!
Προχώρα, ρε μαλάκα.
Ναι. Συγγνώμη.
Γεια χαρά, παίδες.
Έλα, Βινς.
Ψηλά το κεφάλι.
Πας καλά;
Από θαύμα ζει.
Ήμουν…
Να, ήμουν…
Ξέρεις τώρα, λιώμα.
Αλλά θα γίνει καλά, έτσι;
Έμεινε ανάπηρος.
Βιν.
Τι;
Έμεινε ανάπηρος.
Θέλει…
Θέλει να μας μηνύσει;
Όχι.
Γιατί τον πείσαμε να δεχτεί τα λεφτά.
Ποιοι τον πείσαμε; Πόσα λεφτά;
Μισό εκατομμύριο.
Έλεος. Πού θα τα βρεις;
Όχι.
Τρελάθηκες; Με τίποτα.
Η προσφορά είναι 600.
Άντε γαμήσου.
Φρόντισα να σου μείνει κάτι. Εκατό χιλιάρικα.
Θες να με πληρώσεις για να με διώξεις; Εγώ το βρήκα!
-Είναι δικό μου. -Το καταστρέφεις.
Άντε γαμήσου!
-Δεν θα απομείνει τίποτα. -Δεν υπάρχει…
Καλά, εντάξει.
Κέρδισες, κατάλαβα. Τα σκάτωσα, θα βελτιωθώ.
Τζέικ. Σου μιλάω.
Με ακούς; Θα βελτιωθώ.
Κοίτα με.
Λοιπόν, παιδιά. Θα το κάνουμε;
Εντάξει.
-Ποιος άλλος θα ήταν πίσω απ' αυτό. -Να 'σαι καλά.
-Ορίστε. -Κοίταξέ με.
Βινς, θέλω να βάλεις τα αρχικά σου. Ξεκίνα από εδώ.
Κι υπόγραψε εδώ. Εντάξει;
Εδώ τα αρχικά, εδώ η υπογραφή. Έλα.
Έλα, Βινς. Έχουμε άλλα δέκα τέτοια. Πάμε.
Υπόγραψε.
Λοιπόν; Τι είπαν;
Τη γαμήσαμε.
Είκοσι χιλιάδες σε τέσσερις μέρες. Εντάξει, θα τα βρούμε.
Δεν είναι και τόσο εύκολο. Σ' το είπα.
Τζέικ, απ' τα έσοδα του εστιατορίου θα ξαφρίζουμε λίγα.
-Θα γίνουμε δημιουργικοί. -Με τίποτα.
Γιατί;
Γιατί δεν είναι κουμπαράς.
Έχουμε βιβλία.
Έτσι;
Αν πάρεις απ' το ταμείο, κάποιος θα το προσέξει.
Τι προτείνεις; Να μου μείνει κάνα δάχτυλο.
Στέλνω στον Άντι.
Μήπως μας δανείσει.
Εντάξει. Εγώ θα πάρω τον Ματ.
Κατεβάζει ιδέες.
Τζέικ. Σε θέλω λίγο.
Είμαστε απασχολημένοι.
Τώρα.
Σε παρακαλώ.
Σοβαρά τώρα;
Θα κάνει καταγγελία;
Λέει ότι θέλει να το ξεχάσει.
Εντάξει.
Έχει ξανασυμβεί αυτό;
Τι;
Όχι βέβαια.
Ο Τζουλς δεν χούφτωσε την Τάνια;
-Τι; -Η Άννα είπε ότι σ' το είχε πει.
Τι στον διάολο;
Υπάλληλοί μας είναι. Πρέπει να τους φροντίζουμε.
-Το ξέρω! -Ναι;
-Ναι! -Δεν το ξέρεις.
-Έλα. -Τζέικ…
Να σου πω.
Αυτό που συνέβη στην Άννα είναι απαίσιο.
Ναι.
Ναι.
Και…
Δεν το πρόσεξα.
Έκανα λάθος.
Έκανα λάθος.
Εντάξει.
Από εδώ και πέρα…
θα τους φροντίζουμε.
-Εννοείται. -Εντάξει;
-Ναι. -Θα βελτιωθούμε. Από σήμερα.
-Ναι. -Κι αν ο Τζουλς Ζαμπλόνσκι έρθει…
Δεν θα ξανάρθει.
Ελάτε να σας δείξω κάτι. Ελάτε.
-Τι λες τώρα! -Έτσι;
Αυτό είναι επιβλητικό.
Ναι.
Πολύ εκλεπτυσμένο.
Θα ήταν τέλειο στο κομμωτήριο.
Δεν είμαι σίγουρη ότι ταιριάζει.
Χωρίς παρεξήγηση, αλλά είναι θέμα.
Ξέρεις τώρα.
Με όλο τον σεβασμό,
ξεκινάς με ένα τέτοιο έργο, κι η ιδέα στήνεται γύρω του.
Η ουσία δεν είναι τι βλέπεις εσύ στον πίνακα,
αλλά τι βλέπουν οι άλλοι σ' εσένα…
επειδή σου ανήκει.
Να τος.
Γεια σου, Άντι.
Ευχαριστώ που ήρθες τόσο γρήγορα. Θέλεις καφέ;
-Όχι. -Νερό;
Μπα. Τι συμβαίνει, λοιπόν;
Θες δάνειο;
-Κάτσε. -Ναι.
Ναι.
Τι επιτόκιο θα μου δώσεις για 200;
-Διακόσιες χιλιάδες; -Ναι.
Πολλά λεφτά.
-Πότε τα θες; -Σύντομα. Άμεσα.
Τώρα.
Να μιλήσω με τους συναδέλφους μου. Τα πας πολύ καλά.
-Οπότε… -Το θέλω ανεπίσημα.
Είναι για μένα.
-Τι; -Όχι για το Rabbit.
Ναι, αλλά ξέρεις…
Δεν πάει έτσι. Χρειάζεται εγγύηση.
Αφού με ξέρεις.
Θα τα δώσω.
Ναι, εννοείται, αλλά…
Αν είναι κάτω απ' το τραπέζι, δεν πρόκειται να γίνει.
Έχεις μπλέξει;
-Θα σου δώσω τέσσερα χιλιάρικα. -Αξίζει 15.
-Αν θες να το πουλήσεις… -Όχι.
Θα το ξαναπάρω.
ΕΝΕΧΥΡΟΔΑΝΕΙΣΤΗΡΙΟ
Χρειάζομαι 4.400.
Κασμίρ είναι;
Ναι.
Να τα υπόλοιπα 400.
Τα σηκώσατε όλα τα μαξιλάρια απ' τον καναπέ.
-Εντάξει; -Ναι.
Αλλά αυτό δεν εμπνέει εμπιστοσύνη.
Μήπως να του θυμίσουμε τι διακυβεύεται;
-Μήπως να το βουλώσεις; -Τα λέμε σε λίγες μέρες.
Γεια.
Σκέφτεσαι ό,τι σκέφτομαι;
Ναι, χρειαζόμαστε ασφάλεια.
Πάμε γρήγορα μέσα. Έχεις ξεπαγιάσει. Καλά είσαι;
-Τα δώσαμε. Όλα θα πάνε καλά. -Την επόμενη βδομάδα;
-Όλα καλά. -Τη μεθεπόμενη;
-Να τοι. -Αμάν.
-Ο Κάιν κι ο Άβελ. -Τι γίνεται;
Ξέρω ότι πρέπει να σε πάρω τηλέφωνο, αλλά δεν είναι ώρα τώρα.
Βρες χρόνο. Πρέπει να μιλήσουμε.
-Καλά, πάμε μέσα. -Πάει καιρός.
-Εντάξει. -Βινς, περίμενε λίγο.
-Εδώ έξω; -Ναι.
-Σε παρακαλώ. -Τι σκατά κάνεις;
Άντε γαμήσου που παρακαλάς κιόλας.
Χαιρετισμούς στον υπολοχαγό Νταν.
Άντε γαμήσου, ρε μαλάκα.
Τράβα μέσα να κάνεις ό,τι θες να κάνεις.
Ίσως έπρεπε να με ρωτήσεις πριν πάρεις τον Βινς.
Περαστικός είναι, ένα κενό καλύπτει. Θες κάτι; Ένα ποτάκι;
Όχι. Ας κάτσουμε.
Λοιπόν, ξέρω ότι πρέπει να δεις τα βιβλία.
Θέλω λίγες μέρες ακόμα.
Το καταλαβαίνω, έχεις δουλειά.
-Το λες κι έτσι. -Είπα στη Σέρι να μου τα δείξει.
Μάλιστα.
Γι' αυτό ήρθα. Τα νούμερα δεν βγάζουν νόημα, λείπουν λεφτά.
Αλήθεια;
Ναι, περίπου 100.000 δολάρια.
Σοκολάτα;
Τι είπες;
Σοκολάτα;
Κάνει 8,50.
Όχι, ευχαριστώ. Τι είπες; 8,50;
Έλα, ρε φίλε. Για μια Snickers;
Είναι για την ομάδα μπάσκετ της τετάρτης δημοτικού.
Τετάρτη πας;
Χαίρω πολύ. Ντάριλ Στρόμπερι. Όλα καλά;
Πάρε δρόμο.
Ναι.
Μάλιστα. Δεν έχει υπολογίσει τον καταψύκτη.
-Τον καταψύκτη; -Ντουλάπα.
Και την καινούρια κουζίνα.
Δηλαδή, τα χρήματα υπάρχουν;
-Έχεις δει τον κόσμο που κάνει ουρές; -Ναι, φυσικά.
-Ναι. -Τα λεφτά υπάρχουν.
Εντάξει. Αλλά για να είμαστε ξεκάθαροι, δεν θα προχωρήσουμε με το Pool Room
αν τα βιβλία μας δεν είναι εντάξει.
-Εντάξει. -Τι κουτσομπολεύετε;
Ελάτε τώρα. Δεν σας θυμίζει κάτι αυτό εδώ;
-Ωραίες εποχές. -Θες να υπογράψω τίποτα;
Ρε φίλε, έλεος. Τι στον διάολο έπαθε το δάχτυλό σου;
Δεν θα το πιστέψεις.
No comments yet. Be the first to leave one.