Anyway, I'm Falling in Love with You. (どうせ、恋してしまうんだ。)

ขอโทษที่ทำให้รอครับ

แล้วก็นะ

ไอดอลที่ฉันโอชิน่ะ มีทัวร์คอนเสิร์ตทั่วประเทศเลยละ

อือ

ถึงจะตามไปทุกที่ไม่ได้ แต่ก็อยากตามเก็บที่ใกล้ ๆ ให้ครบ

นี่ ตั้งใจฟังอยู่ไหมเนี่ย

เอาแต่ตอบขอไปทีตั้งแต่เมื่อกี้แล้วนะ

ขอโทษ

พอดีมีเรื่องให้คิดนิดหน่อย

ถ้ามีเรื่องอะไรก็เล่าให้ฟังได้นะ

ช่วงนี้มีคนคนหนึ่งมาบอกว่าฉันขี้โกงน่ะ

มันจี้จุดหรือไง

ก็คงจะใช่

ฉันพูดอะไรไม่ออกเลย

ทั้งที่คิดเรื่องนี้มาตลอด แต่ก็หาคำตอบไม่เจอ

บางทีมันก็เผลอคิดขึ้นมาเองทุกทีเลย

เหรอ

เธอก็เคยผ่านเรื่องแบบนั้นมาแล้วนี่นะ

ไม่ว่าจะรักมากแค่ไหน การเลิกราย่อมมีความเศร้า

แล้วก็ความเจ็บปวดจากการทำร้ายใครสักคน

ยิ่งโตเป็นผู้ใหญ่มากเท่าไหร่

ก็ยิ่งคิดหาคำตอบง่าย ๆ ไม่ได้นะ

ทำหน้าเครียดอะไรกันน่ะ

เอ้านี่

ว้าว น่าอร่อยจัง

พิซซ่ามาร์เกริตา ใส่มะเขือเทศเพิ่มสองเท่าครับ

อะไรน่ะ เมนูลับเหรอ

ใช่แล้ว

บริการพิเศษน่ะ

เริ่มเหมือนคุณครูโฮชิคาวะขึ้นทุกทีเลยนะ

ถ้างั้นก็ตามสบายกันนะ

จริงสิ มิซึโฮะ

วันหยุดอาทิตย์นี้ว่างไหม

ขอโทษที่ให้รอนะ มิซึโฮะ

ขึ้นมาสิ

เอ๊ะ เอารถไปเหรอ

จะไปไหนงั้นเหรอ

อืม จะพาทัวร์ตะลุยกินของอร่อยที่เอโนชิมะ

เห็นบอกว่าอยากให้ฉันช่วยคิดเมนูใหม่

ก็นึกว่าจะได้ชิมอาหารที่ชูโกะทำที่ร้านซะอีก

การพัฒนาเมนูใหม่

มันก็ต้องออกไปตระเวนชิมไม่ใช่เหรอ

นั่นสินะ

อ้าว

แล้วปล่อยร้านไว้แบบนี้จะดีเหรอ

อ้อ

วันนี้ฉันวานให้พี่ดูร้านให้น่ะ

โทโกะ

โอ้ ไม่เจอกันนานเลย

เชื่อมือพี่ชายสุดเทพคนนี้ได้เลย

ไปสนุกกันเถอะ

ขอบคุณนะ โทโกะ

ไว้คราวหน้าเรามานั่งคุยกันนะ

อือ

ไปกันเถอะ มิซึโฮะ

ถึงจะไม่ได้เจอกันนาน แต่ดูท่าจะสบายดีนะ

อือ

ก็ยังดูร่าเริงไม่เปลี่ยนนั่นแหละ

บางทีเขาก็มาช่วยที่ร้านแบบนี้เหรอ

อืม

มาช่วยช่วงวันหยุดนักขัตฤกษ์ ไม่ก็ช่วงที่ร้านยุ่ง ๆ น่ะ

แถมพวกลูกศิษย์ของหมอนั่น กับผู้ปกครองก็มากินที่ร้านด้วย

งั้นเหรอ

คุณครูโทโกะเนี่ยป๊อปจริง ๆ ด้วยเนอะ

นั่นสินะ

ฉันคิดว่าจะลาออกจากมหาลัย แล้วมารับช่วงต่อร้าน

เพราะงั้นพี่กลับไปเป็นครูเถอะ

อย่างนี้นี่เอง

ถ้าเป็นเรื่องของฉันละก็ไม่ต้องห่วงหรอก

ฉันไม่เสียดายเรื่องการเป็นครูหรอก

งานที่ทำอยู่ตอนนี้ฉันว่ามันก็เหมาะดี

ก็นะ

ไม่มีอะไรที่ฉันคนนี้ทำไม่ได้อยู่แล้ว

เลิกปิดบังความรู้สึกของตัวเองสักทีเถอะ

ชอบแบกรับทุกอย่างไว้คนเดียวตลอด

แค่พูดออกมาก็พอแล้ว

ความรักแบบที่ไม่ต้องพูดออกมามันก็มีนะ

จากมุมมองของนาย

อาจจะเห็นว่าฉัน เป็นฝ่ายอดทนอยู่คนเดียวมาตลอด

แต่ว่าฉันเป็นคนเลือกมันเอง

เพราะครอบครัว

และทุกคนสำคัญสำหรับฉัน

มันไม่ใช่เรื่องที่นายต้องมาคิดมากหรอก

ฉันก็เลือกเองเหมือนกัน

ถึงได้ไปสอบเอาใบอนุญาตเชฟมาไง

ไม่ใช่เพื่อพี่หรอก

แต่ว่านี่คือสิ่งที่ฉันอยากทำจริง ๆ

เพราะงั้นฉันก็อยากให้พี่ทำ ในสิ่งที่ตัวเองอยากทำเหมือนกัน

อยากให้พี่กลับไปเป็นครู

ให้ตายสิ

ฉันนึกมาตลอดว่า ตัวเองต้องเป็นฝ่ายปกป้องนาย

ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ ที่นายโตเป็นผู้ใหญ่ซะแล้ว

ฉันแพ้แล้วละ

ขอบใจนะ

อ้อ ของฝากตอนกลับไปทำงานที่โรงเรียน ก็ฝากนายจัดการนะ

อย่างพวกพุดดิ้งอิตาเลียนทำเองอะไรงี้น่ะ

ทำไมฉันต้องทำด้วยล่ะ

นี่เป็นคำขอจากพี่ชายผู้แสนใจดีเลยนะ

พอได้แล้วน่า

ถ้าพูดถึงถนนเดินกินก็ต้องที่นี่แหละนะ

ชูโกะมีของที่อยากกินไหม

ไม่มี มิซึโฮะเลือกร้านที่สนใจได้เลย

ถ้างั้นอย่างแรกก็ต้องทาโกยากินี่แหละ

อันตราย มิซึโฮะ

เกือบไปแล้วนะ

เดินดูข้างหน้าด้วยสิ

ขอโทษ ๆ ฉันจะระวังนะ

ชูโกะ

เปล่า

แค่คิดว่าจับมือไว้แบบนี้น่าจะดีกว่าน่ะ

ฉัน... ฉันไม่ใช่เด็กแล้วนะ

มันน่าอายจะตายไป

ทาโกยากิใช่ไหม

นั่นไง ไปกันเถอะ

เดี๋ยวสิ ชูโกะ

มิซึโฮะ

มีสาหร่ายติดอยู่น่ะ

เอ๊ะ จริงเหรอ

โกหกจ้า

โธ่

นี่น่ะกำลังฮิตอยู่ในโซเชียลเลยนะ

เหรอ นี่อะนะ

รสชาติก็งั้น ๆ ใช่ไหม

ไม่เลย อร่อยออก

ชูโกะก็ลองทำอาหาร หน้าตาแปลก ๆ ดูดีบ้างไหมล่ะ

จะลองคิดดู

อร่อยจัง

กินไปเยอะเลยเนอะ

งั้นพักกันหน่อยดีไหม

อื้อ

ลมเย็นสบายดีจัง

อือ

ดูสิ

ตอนนั้นก็มีเครื่องร่อนบินอยู่แบบนี้ใช่ไหม

ฉันชอบวิวตรงนี้ที่สุดเลย

จำได้ไหม

งั้นเหรอ

ในตอนนั้นเราจำสิ่งที่เราอยากเป็นได้อยู่

ก็น่ะ พวกเด็กเทพอย่างพวกนาย คงไม่เข้าใจหรอก

แต่เสน่ห์ที่แท้จริงของความรักน่ะ

มันคือการเป็นตัวเลือกอันดับสามต่างหาก

ฟังนะ

และแก่นแท้ที่สุดของความรักน่ะ

ก็คือการแอบรักยังไงล่ะ

ชูโกะ

เปล่า ไม่มีอะไร

งั้นไปกันต่อเลยไหม

ไปต่อเหรอ

พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำน่ะ

ไชโย ไม่ได้ไปพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำมาตั้งนานแล้ว

ตอนนั้นพวกเรา ไปดูโชว์ปลาโลมาด้วยกันนี่เนอะ

แต่วันนี้มีแค่ฉันกับเธอ

อือ

คือว่า... ช่วยถ่ายรูปให้หน่อยได้ไหมคะ

ถ้าไม่รังเกียจพี่ชายก็มาถ่ายด้วยกันไหมคะ

ขอโทษทีครับ

พอดีว่าผมมากับคนสำคัญน่ะ

ไปกันเถอะ มิซึโฮะ

ทั้งที่เมื่อก่อนขึ้นลงไปสบายแท้ ๆ

ไม่ได้ออกกำลังกายเลยล่ะสิ

มาสิ

วันนี้ชูโกะเขา...

จะว่าไป ก็เปลี่ยนไปจากเมื่อก่อนจริง ๆ แหละ

มิซึโฮะน่ะ

สวยขึ้นด้วย

อันตราย

ไม่เป็นไรนะ

ขอโทษที ดันสะดุดซะได้

ข้อเท้าแพลงเหรอ

โทษที ลืมไปเลยว่าเธอใส่ส้นสูง

เดินตลอดแบบนี้คงจะเหนื่อยสินะ

ไม่หรอก ไม่ใช่ความผิดของชูโกะ...

อย่าตื้อสิ

เหวอ ชูโกะ

ถ้าดิ้นเดี๋ยวก็ร่วงหรอก

ปล่อยฉันลงนะ ฉันเดินได้น่า

ทั้งที่ข้อเท้าแพลงอยู่แล้วก็ใส่ส้นสูงเนี่ยนะ

อ๊ะ ดูสิ อย่างกับในละครเลย