Bunko Ramen

ร้อนนี้พบกับมหกรรมเด็ก

สำหรับน้องๆ ทุกคนที่ขยันเรียนทุกวัน

และน้องๆ ที่อยากเล่นไม่หยุด

มาสนุกกันที่ยามานาชิ เมืองแห่งอนาคต

อนาคตที่สดใสรออยู่ จับมือไว้แล้วไปด้วยกัน

งานมหกรรมสันติภาพเด็กโลก 99 ตั้งแต่ 20 มิถุนายน…

กินอะไรของพวกแกน่ะ

เฮ้ย

ขอบคุณที่เหน็ดเหนื่อยกันในวันนี้

งานของวันนี้เสร็จสิ้นแล้ว

กรุณาเช็ดเหงื่อและสิ่งสกปรกออก ก่อนกลับเข้าอาคาร

การนอนหลับโดยไม่อาบน้ำผิดหลักสุขอนามัย

นี่

- วันก่อนเห็นดาวตกไหม - อืม

ได้อธิษฐานหรือเปล่า

ไม่ได้อธิษฐานเหรอ เสียดายจัง

ฉันขอให้รวยมากพอ จะได้ไม่ต้องทำงานอีกเลย

เฮ้ย พวกแก

เลิกพูดมากแล้วกลับไปทำงานได้แล้ว

เดี๋ยวต่อยกรามแตกเลย

ตอนนี้เรากำลังรับสมัครพนักงานเพิ่มเติม ในโครงการปรับปรุงสภาพแวดล้อม

เงินเดือนสูงกว่าเดิมห้าเท่า

ใครอยากร่วมงานกับเรา ยกมือขึ้นได้เลยครับ

ไปค่ะ

ไม่ไปเหรอ

- ไปทำด้วยกันเถอะ - มีใครอีกไหม

- คุณ คนผมยาวห้อง 105 - ไปค่ะ

- ไป - มีใครอีกไหม

- ไป - คุณ คนหัวล้านห้อง 204

- มีใครอีกไหม - ฉันไปค่ะ

เธอ เด็กห้อง 303

- มีใครอีกไหม - เยี่ยม

คำอธิษฐานต่อดาวตกของฉันอาจจะเป็นจริงก็ได้

ครับๆ ตรงนั้นคนหนึ่ง ผู้หญิงคนนั้นด้วย

ครับ คนนั้น ชายแก่ทางซ้าย

ไม่มีแล้วใช่ไหม

- ทำยังไงดีครับ - ฝังไว้ตรงนี้เลย

- ตรงนี้เหรอ ทิ้งไว้ไม่ได้หรอกครับ - แล้วจะทำยังไง เอากลับบ้านเหรอ

ไม่ ก็…

อุกกาบาตมันอันตรายเกินไป

อย่ายุ่งเลยดีกว่าครับ

- หยุดเถอะ… - ใครสนเล่า เจ้าโง่

คนพวกนี้หายไปก็ไม่มีใครสนหรอก

- พี่ซัตสึกิ งานเป็นไงบ้างคะ - แจ้งตำรวจดีกว่าครับ

- ได้เงินเยอะไหมคะ - ตำรวจเหรอ

- ถ้าทำแบบนั้น เราก็ต้องกลับไปเริ่มใหม่สิ - พี่ซัตสึกิ

ทุกคนตายหมดแล้วจริงเหรอครับ

ดูก็รู้ไม่ใช่หรือไง

คงต้องขนไปด้วยแล้วล่ะ

พี่ซัตสึกิ

ฉันเอารถไปเอง

จะไปไหนล่ะครับ

- อีกไม่นานก็สว่างแล้วนะครับ - ฉันรู้น่า

ปิดให้สนิทด้วย

พี่ซัตสึกิ

พี่ซัตสึกิ

ตื่นสิ

เฮ้ย หลบไป

ใจเย็นๆ ก่อน

เดินดูทางหน่อยสิ ไอ้บ้าเอ๊ย

นี่ หยุดนะ

บ้าชัดๆ เลย

เดี๋ยวเขาก็ตายหรอก

ฉันจะฆ่าแก

เฮ้ย คิดจะล้อกันเล่นหรือไง

เฮ้ยๆ

โชยุราเม็งสองที่ โต๊ะสอง

รับทราบ

โชยุราเม็ง

(มิโสะราเม็งกับชิโอะราเม็งใส่ต้นหอม อร่อยสุดๆ)

แหม ทุกคนดูมีความสุขจังนะ

- อยากมีรูปตัวเองด้วยไหมล่ะ - ไม่เป็นไรครับ

ถ่ายรูปเดี่ยวก็ดูเศร้าสิ

- ถ่ายคู่กับฉันก็ได้ - ยิ่งหนักกว่าอีก หน้าตาหัวหน้าน่ากลัวจะตาย

หน้าตาฉันน่ากลัวเหรอ

โกนเคราบ้างสิ

ผมไม่ถ่ายรูปคู่กับเครานั่นหรอก

ต่อให้พูดยังไง เขาก็ไม่โกนหรอก

- ขอโทษนะครับ - ครับ

- ขอเกี๊ยวซ่าอีกที่ครับ - เกี๊ยวซ่า

ขอข้าวผัดครึ่งจานแทนข้าวสวยได้ไหมครับ

ข้าวผัดครึ่งจาน

- หัวหน้า - ครับ

ผมขอข้าวผัดครึ่งจานด้วย

- สองที่เลยนะ - ครับ

เร็น เหมือนเดิมไหม

อืม วันนี้ขอสองชามเลย

สองชามเหรอ

เดี๋ยวสิ รอด้วย

นี่ เธอไม่หิวเหรอ หิวใช่ไหม

นี่

จริงๆ วันนี้ฉันสั่งราเม็งมาเยอะไปน่ะ

ฉันกินคนเดียวไม่หมด ช่วยหน่อยได้ไหม

ฉันเห็นเธอจากในร้านตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว

มาทำอะไรเหรอ

หินก้อนนี้สวยดีนะ

เธอมาจากไหนเหรอ

ดูสิ ข้าวปั้น

เป็นไง

ไม่เอาสินะ

นี่ เธอชื่ออะไร

กินราเม็งกับฉันไหม

นี่ เร็น แจ้งตำรวจดีไหม

เดี๋ยวก่อนสิ

เดี๋ยวๆ

รอด้วยๆ ใจเย็นๆ

ฉันรู้แล้ว

ไม่เป็นไร เราไม่แจ้งตำรวจหรอก

สัญญาเลย

เอางี้ไหม

ฉันจะช่วยพาเธอไปส่งบ้าน

ตอนนี้กินราเม็งด้วยกันก่อน

นะ

อร่อยนะ

- มิโสะราเม็งบัตเตอร์คอร์นครับ - ดูสิ มาแล้วๆ

- เชิญครับ - ขอบคุณครับ ทานเลยนะครับ

- ได้เวลาของ "แรดิคัล พาราไดซ์" - มาแล้ว

ว้าว อร่อยจัง

เป็นอะไรไป กินสิ

เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา พบกับรายการที่คุณรอคอย "แรดิคัล พาราไดซ์"

คุณผู้ฟัง คุณปรารถนา… สิ่งใดกันล่ะ

หัวข้อของเราในสัปดาห์นี้คือ "คำขอบคุณที่พูดไม่ได้มาจนถึงตอนนี้"

ท่านผู้ฟังที่เราเลือกวันนี้มาจากโตเกียวครับ

นามแฝงในรายการของเขาคือ "คุณบุนโกะจังผู้โปรดปรานมิโสะราเม็ง"

- อ่านไปรษณียบัตรกันเลยครับ - เอ๊ะ

"ผมหิวจนนึกว่าจะขาดใจตายแล้ว"

- นายนี่ - ผมเองๆ

- นายส่งไปเหรอ - ผมส่งไปขำๆ อาทิตย์ละฉบับ

นี่ ทุกคน ฟังสิ

- "เจ้าของร้านเลี้ยงราเม็งผม" - ไปรษณียบัตรนี้เรื่องของผมเอง

- เขาเลือกผม - "ผมถามเขาว่าทำไม"

"เพราะวันนั้นสถานีวิทยุเปิดเพลงที่เขาขอ

เขาก็เลยอารมณ์ดี"

"รสชาติของราเม็ง กับเพลงที่เปิดอยู่ในร้านตอนนั้น

กลายเป็นความทรงจำที่ลืมไม่ลงสำหรับผม"

"ผมเลยอยากขอเพลงเดิมอีกครั้ง ให้กับเจ้าของร้านผ่านรายการวิทยุนี้"

- ภาษาไม่เหมือนนายเลย - ขอบคุณสำหรับจดหมายดีๆ ครับ คุณบุนโกะจัง

เอาล่ะ ไปฟังเพลงนั้นกันเลยครับ เชิญครับ

นี่

รู้จักเพลงนี้ไหม

ฉันไม่เคยขอเพลงได้มาก่อน

ตอนนั้นฉันดีใจมาก

เพลงที่เปิดอยู่ตอนนี้น่ะ "เอลลี่มายเลิฟ"

เหมือนเขาเจาะจงเลือกผมวันนี้เลย

อาจเป็นเพราะเธอก็ได้นะ ยัยหนู

เคียวโกะ

ฉันไม่ใช่ "ยัยหนู"

ฉันชื่อเคียวโกะ

"เคียวโกะ"

ฉันเร็น

เรียกลุงเร็นก็ได้

แม่ ปลาทองตัวหนึ่งนิ่งไปเลยฮะ

อะไรนะ ไหน

- นี่ฮะ - มันคงตายแล้วล่ะ

เอาล่ะครับ "แรดิคัล พาราไดซ์"

คุณผู้ฟัง คุณปรารถนา… สิ่งใดกันล่ะ

อ้าว แป๊บๆ ขอโทษที

ดูสิ หินก้อนเมื่อกี้ไง

หินสวยดีนะ เหมือนข้าวปั้นเลย

เดี๋ยวก่อนค่ะ ฉันจะจ่ายเงินให้

นี่

ช่วยฟังฉันหน่อยไม่ได้เหรอคะ

ศพแรก

ศพที่สอง

แปลว่าเป้าหมายรายต่อไป เป็นคนในกรมตำรวจงั้นเหรอครับ

- โทรศัพท์ของโอโทโมะในที่เกิดเหตุ… - เจออะไรเหรอ

ค่ะ

มีไฟล์วิดีโอถูกส่งแล้วลบ หลังจากโอโทโมะเสียชีวิตค่ะ

งั้นเหรอ

ใครกัน…

ต้องเป็นโคโนะ เคียวโกะแน่

เธอขับรถตามเขาไปไม่ใช่เหรอ

โอโทโมะจากสมาคมฟูจิชิโระ ขโมยสิ่งนี้มาจากคนที่เกี่ยวข้องกับไวท์เซ็นเตอร์

(บันทึกการทำงาน ไวท์เซ็นเตอร์)

หลักฐานทั้งหมดจดบันทึกไว้ในนั้นค่ะ

สุดยอด

งั้นคุณก็บรรลุเป้าหมายแล้วไม่ใช่เหรอ

เอาบันทึกนี้ไปทำข่าวก็จบ

ไม่

บันทึกเล่มนั้น

ไม่ได้ระบุว่าใครสั่งกำจัดอุกกาบาตหรือปิดข่าว

งั้นเหรอ

"วันที่ 25 กุมภาพันธ์"

"มุฟูมาที่ไวท์เซ็นเตอร์ และตรวจสอบความคืบหน้าการกำจัดอุกกาบาต"

มุฟูสั่งให้ทำเหรอครับ

ฉันสืบดูแล้ว

แต่ไม่เจอประวัติของมุฟูเลย

มีแนวโน้มว่า

เป็นองค์กรใต้ดิน ที่เกี่ยวข้องกับผู้มีอำนาจในสมัยนั้น

"โอโทโมะ ซาคาโมโตะ และไค จากมุฟู"

หา โอโทโมะ

หัวหน้าแก๊งยากูซ่าที่มนุษย์ก๊าซฆ่าตายน่ะเหรอ

ใช่

เรายังไม่รู้ว่าคนชื่อไคเป็นใคร

ถ้าฉันเปิดโปงตัวจริงของไค

และทำให้มุฟูชดใช้ความผิดได้

ฉันก็จะมอบตัวค่ะ

ฉันไม่ได้คิดจะทำร้ายใครอื่นอีก

ฉันถึงได้ยื่นข้อเสนอให้คุณฟูจิตะกับคุณคาโฮะ

ถ้าคุณลืมเรื่องวันนี้ไปซะ แล้วอยู่เงียบๆ