One of Those Days When Hemme Dies (Hemme’nin Öldüğü Günlerden Biri)

NJË NGA ATO DITË KUR HEMME VDES

Hemme, vëlla. Dukesh i lodhur për ditë të tëra. Gjithçka në rregull?

Nuk kam fjetur. Mushkonjat po më çmendin.

E shoh.

Por.

Mbaji sytë te punëtorët. - Në rregull.

Hej, Ali!

Pse je këtu? - Ka një problem të vogël.

Qetësohu. - Hej, Izmir, shoku.

Je djegur nga dielli.

Je kokëfortë, shoku.

Hem, shoku. Ke ndonjë lajm për pagën time?

Do ta shqyrtojmë. - E the këtë javën e kaluar!

Do ta shohim, vëlla. Do ta shohim. - Hemme!

Vazhdoni përpara.

Vazhdoni përpara.

Hej!

Hej!

Ndalo!

Pasi të keni mbaruar këtu, vazhdoni me kripëzimin.

Por unë fola me Fevziun.

Nuk më intereson. Ti je duke hedhur kripë tjetër. - Ku është stafi që premtove, vëlla?

Pasi të kesh mbaruar, vazhdo me kriposjen. - Çfarë pune është kjo?

Nuk ka asgjë për të bërë. - Çfarë do të thuash?

Kalojmë te kriposja. - Si mundemi, në këtë vapë?

Edhe unë jam nën diell. - Eyüp, qetësohu!

Fevzi, a nuk premtove më shumë staf? - Qetësohu, në rregull?

Hajde të ikim, vëlla. Janë të lodhur.

Vazhdo, vazhdo!

Vazhdo!

I thuaj të punojë.

Dëgjo Ali, ti je një njeri i arsimuar. Ti je një njeri i shkolluar.

Ti punon edhe nën diell.

Shoku yt... është arrogant.

Ai duhet të bëjë punën e tij, përndryshe...

Ai thjesht duhet të largohet, shoku.

Hemme, ai është i varfër.

Ka mbetur vetëm një muaj. Thjesht duro me të.

Nëse ke folur me të... Në rregull, atëherë.

Si është Miraçi? A është mirë? - Është mirë. Ai djalë po rritet.

Masallah.

Izmir, shoku! - Ali.

Shko në hije.

Pra, mbarove? - Po.

Mehmet, pse nuk vjen këtu poshtë nga dielli?

Kapelja jote është pas teje. - Në rregull.

A fole me Hemmen për pagat tona?

Eyüp... a nuk e njeh Hemmen?

Mund ta pyes, por ai nuk mund të paguajë. Ai është gjithashtu thjesht një punonjës.

Ali, ti e di situatën time.

Unë po.

Punë...

Ai është veçanërisht i nevrikosur sot, nuk ka fjetur.

Kjo është thjesht fantastike. Betohem në Zot...

Çfarë lloj pune është kjo?

Nuk kemi marrë rrogën për 15 ditë.

Kur do të mbërrijë kamioni tjetër? - Në orën dy e gjysmë, thanë ata.

A është Ramazani me ne apo jo? - Ai është me ne.

Dhe tjetra? - Në katër, mendoj.

Si do ta shkarkojmë të radhës?

Djali më tha se kishte mjaftueshëm burra, dhe tani unë...

Për hir të Zotit, në këtë vapë...

A ia vlen kjo punë pagës?

Paga që nuk marrim!

Jemi në mëshirën e Hemme-s.

Qetësohuni, djema! - Faleminderit, shoku.

Qetësohuni, djema! - Faleminderit, shoku.

Çfarë po shikon? O klloun! - Çfarë?

Merru me punët e tua! Bir kurve! - Po shikon çfarë?

Kë dreqin po e quan bir kurve?

Qetësohu! - Merru me punët e tua!

Si guxon ta thuash këtë! - Le të vijë tek unë!

Le të vijë, le të vijë! - Eyüp, qetësohu, burrë!

Le të vijë, le të vijë! - Largohu nga unë!

Qetësohu! - Largohu nga unë!

Lëre të shkojë! Lëre të vijë! Lëre të vijë!

Hemme, lëshoje, shoku!

Le të vijë tek unë!

Çfarë ndodhi? - Ndodh herë pas here.

Lëre biçikletën në hije. - Jam me nxitim për të shkuar diku.

Mos u ngul fort pas takave, hajde.

Shijo vaktin tënd. - Faleminderit.

Ja ku je. - Faleminderit.

Ha diçka. - Faleminderit, sapo hëngra.

Çfarë nuk shkon kështu?

Ndodh herë pas here. Mendoj...

ka nevojë për një ndezës të ri.

Çfarë modeli është? - '86.

Mashallah, është në të njëjtën moshë me ty.

Ndonjëherë ndodh në vapë.

Do të të sjell një filxhan çaj. - Nuk ka nevojë.

Jam me nxitim, shijo vaktin tënd.

Përshëndetje. - Përshëndetje.

Përshëndetje. - Selam alejkum. Të telefonova disa herë.

Alejkum selam, Nevzat. Nuk dëgjova.

Dëgjova që Hemme e ofendoi nënën tënde. - Jo, vëlla. Sapo u grindëm.

Dëgjova se të qëlloi me shuplakë dhe ofendoi nënën tënde.

Të quajti bir kurve. Turp të ketë!

Gjithsesi, do të flas përsëri me të. Mund të vij të të marr.

Do ta çoj biçikletën te Osmani, riparuesi.

Ejani, po ju pres.

Në rregull, vëlla. Do të të telefonoj.

Përshëndetje. - Përshëndetje.

A je në shtëpi, Şükran? - Jemi, Eyüp.

Jam në Siverek. Do të vij të ndërroj rrobat. - Në rregull.

Hidh pak atje. Mos u sill më rreth meje.

Kujdes fëmijën!

Ha para se të shkosh. - Kam ngrënë.

Mos harro ilaçet e mamasë tënde. - Në rregull.

E zgjuan fëmijën!

Paqja qoftë mbi ty, Osman. - Paqja qoftë mbi ty, Eyüp.

U prish përsëri? - Po, vëlla. U prish përsëri.

Ke një rezervë? - Po.

Mund ta sjellësh përsëri sonte? - Sigurisht.

Në rregull, eja merre.

Në rregull, do të jem atje së shpejti. - Në rregull.

Si je, Çetin? - Mirë, faleminderit. Ti?

Mirë, vëlla. - Si është gjithçka?

Mirë. Ke nevojë për ndonjë gjë nga unë? - Pse kaq nxitim?

Jam vonë për në punë. Jam me të vërtetë vonë. - Merr frymë thellë një minutë me mua.

Do të doja pak shoqëri. - Jam shumë vonë.

Dy minuta nuk do të dëmtojnë. Bëj një pushim të shkurtër.

Moti është shumë i nxehtë.

Dje ëndërrova gjithë natën...

rreth të ndjerit Mahmut tonë.

Ai kultivonte rrush dhe kishte hardhi të bukura.

Ai solli ato rrush dhe ne u ulëm.

Ne i përpimë ato rrush deri në mëngjes.

U zgjova dhe shkova të merrja disa rrush. Por ato rrush të vjetër nuk janë më.

Kur ai ndërroi jetë, fëmijët e tij nuk u kujdesën për atë vresht.

Ai vresht u rrënua. Ai entuziazëm i vjetër nuk është më aty.

Tani gjithmonë kemi mall për të kaluarën.

Ejani, le të ulemi dhe të shijojmë këto rrush.

Çfarë po bën vëllai yt?

Ai është mirë. Ai është ende në Izmir.

Ka kaluar ca kohë që kur u takuam për herë të fundit.

Kur erdhe këtu, ishe fëmijë. Por ai ishte më i madh. Ishte miku ynë.

Ai shkoi në Izmir dhe ne qëndruam këtu.

Dikur isha i dashuruar me detin.

Por babai im tha që nuk mund të shkoja atje.

Isha fëmija më i madh, kështu që ai më tha të qëndroja këtu.

Shpirti i tij u prehtë në paqe.

Qëndrova pranë babait tim, dhe kur ai vdiq,

Dola në pension dhe pastaj mundësia për të ikur nuk erdhi kurrë.

Pas kësaj, e mora në zotërim këtë vresht.

E adhuroj aq shumë detin, sa nuk mund ta përshkruaj me fjalë.

Deti, trëndafilat, të gjitha lulet. Nuk mundem pa to.

Imagjino sikur ky vend të ishte një det i madh...

Blu e thellë...

Do të kishte dritë hëne natën. Krahas trëndafilave...

Shikoni elegancën e këtij trëndafili.

Unë e quajta këtë kurorë nusërie. Ma dha nusja ime.

Është sfiduese në këtë klimë.

E mbaj brenda në dimër, jashtë në verë.

Jam i magjepsur nga trëndafilat.

Deti dhe trëndafili janë të domosdoshëm për mua.

Ndonjëherë, ua jap miqve të mi atë që kultivoj.

Më thonë se nuk mund ta kultivojnë. Këtu kemi ujë, ajër të pastër, gjithçka.

Por një trëndafil dëshiron dashuri. Pa dashuri, një trëndafil nuk do të lulëzojë.

Pjesën tjetër të kohës e kaloj në kopsht.

Unë mbjell pjepër gjarpër, kastraveca dhe speca, rrush...

Vajza ime dërgoi një radio. Ndonjëherë e dëgjoj edhe unë atë.

I dua këngët e bukura.

E kaloj kohën kështu.

Fëmijët e mi...

Është vajza ime. - Çetin, unë do të shkoj.

Një sekondë. Përshëndetje.

Përshëndetje, si je, e dashur?

Çfarë po bën? Le të bëjmë një video-telefonatë. Më bëj një video-telefonatë, e dashur.

Më lejo të të tregoj fushën. Këtë vit perimet janë të bukura.

Po, mollët...

Fruti nuk u rrit mirë, përveç shalqinjve gjarpër.

Ejani, më keni munguar djema.

Ejani ta vizitoni nëse keni mundësi.

Mehmet!

Po, Job?

A mund të më çosh tek Osmani?

Jam i zënë, por mund të të çoj në Esmerçayır.

Kjo do të ishte shumë mirë..

Merre këtë shalqi në shtëpi për mua!

Xhaxha, a nuk ke njeri? A nuk ka njeri tjetër që ta marrë?

Askush. - Kush të la këtu?

Jam i lodhur.

Kush e solli deri këtu? - Hamalltari solli shalqirin.

Nuk të çoi me makinë për në shtëpi? - Jo.

A nuk është shtëpia jote afër? - Po, është këtu.

Le të shkojmë.

Pse je jashtë në këtë vapë, xhaxha?

Çfarë? - Pse je jashtë në këtë vapë?

Çfarë? - Pse je jashtë në këtë vapë?

Kam disa punë për të bërë.

Portieri më solli këtu.

Xhaxha, si je? - Zoti të bekoftë, jam mirë.

Si je? - Jam mirë. Zoti të bekoftë.

Përshëndetje Lehla. Zoti qoftë me ty. - Alejkum selam.

Çfarë po bën këtu?

Jam duke shkuar në punë. Motoçikleta ime u prish.

Zoti ju ndihmoftë.

Faleminderit, xhaxha. - Zoti të ndihmoftë.

Nga cila familje je? - Nga familja Ağaçhan, xhaxha.