Spartacus

OUVERTURE

In de laatste eeuw, voor het ontstaan van het christendom...

dat een eind zou maken aan de tirannie van Rome...

en een nieuwe samenleving teweegbrengen...

was het Romeinse rijk het middelpunt van de beschaafde wereld.

De schoonste aller steden...

en het huis der goden, dat is het gouden Rome.

Maar op het hoogtepunt van haar macht...

werd het rijk getroffen door een fatale ziekte.

De slavernij.

De dictatuur naderde...

en wachtte slechts op het juiste moment.

In diezelfde eeuw...

in de Griekse provincie Thracië...

verrijkte een slavin haar meester...

met de geboorte van een zoon. Ze noemde hem Spartacus.

Een trotse, rebelse jongen...

die werd verkocht aan de zoutmijnen van Libië...

voor zijn 13de verjaardag.

Geketend en in de brandende zon...

sleet hij daar zijn jeugd...

en droomde van het eind van de slavernij...

2000 jaar voordat dat werkelijkheid zou worden.

Aan het werk.

Kom op, Spartacus. Thraciaanse hond.

Sta op.

Mijn enkel. Mijn enkel.

Mijn enkel.

Bewaker.

Spartacus weer? Nu gaat ie eraan.

Aan het werk, jullie.

Welkom, Lentulus Batiatus. -Zeg dat wel, beste kapitein.

Elf mijlen door die vreselijke hitte...

met zo'n peperdure escorte. Vreselijk.

En u zal ook wel niets te koop hebben, hè, kapitein?

Het is verspilling van tijd en geld geweest.

We hebben een paar interessante nieuwelingen.

Wat is dat? Aas?

Waar blijven de buizerds?

Dit is geen slechte. Een Galliër.

Ik wil geen Galliër. Te harig.

Kan hij even naar beneden komen?

Kom hier.

Kom hier.

Mag ik even zijn gebit zien? -Mond open.

Dank je.

Aan het gebit kun je zien hoe de botten zijn.

En dit is echt waardeloos.

Alleen maar kalk. -We hebben er nog veel meer.

De zon staat daar. Daar betaal je nou voor.

Wie is dat? -Een Thraciër.

Ik stel hem als voorbeeld. -Hoe dan?

Met de hongerdood. Alleen dat maakt indruk.

Zonde.

Hij reageert. Goeie spieren.

Mag ik zijn gebit zien?

Mond open, Spartacus.

Je stinkt als een neushoorn.

Je zei dat ie zijn mond moest openen.

Gehoorzaamt hij niet? -Zijn tanden zijn in orde.

Hij heeft net nog een bewaker gebeten.

Wat enig. Ik wou dat ik het gezien had. Ik neem hem.

Laat nog maar wat anderen zien.

Doorlopen.

Ondanks alle tegenslagen hebben we toch nog 11.000 sestertiën verdiend.

Inclusief jouw commissie.

Nee, meneer. Exclusief mijn commissie.

Marcellus, dat zijn ze.

Beter kon ik niet krijgen.

Het is een uitstekende keus.

Slaven...

welkom op de gladiatorschool van Lentulus Batiatus.

Jullie worden getraind voor het gevecht op leven en dood.

Uiteraard vindt dat niet hier plaats.

Dat komt pas als jullie verkocht zijn...

aan de hoge dames en heren...

die een mooie dood wel kunnen waarderen.

Een gladiator wordt vertroeteld als een hengst.

Jullie worden geolied, gewassen...

geschoren, gemasseerd, geleerd je kop te gebruiken.

Want een sterk lichaam zonder hersenen is niets waard.

Jullie krijgen de caudas.

Marcellus, mag ik even.

Wees er trots op.

En af en toe, als het mij behaagt...

krijgen jullie zelfs vrouwelijk gezelschap.

De helft van onze leerlingen...

houdt het zo'n tien jaar vol.

Sommigen krijgen zelfs hun vrijheid terug en worden trainer.

Zoals Marcellus.

Ik feliciteer jullie.

En moge het geluk jullie toelachen.

Marcellus, let op die tweede van rechts.

Een Thraciër. Hij heeft een bewaker gebeten.

Dat leer ik hem wel af. -Overdrijf het niet. Hij heeft potentie.

Volgende.

Volgende.

Ik mag jullie wel.

Jullie worden mijn vrienden.

Ik word jullie vriend.

Als jullie maar met mij kunnen opschieten.

Hoe heet je, slaaf?

Spartacus.

Volgens mij mag jij me niet.

Geef hem je zwaard.

Pak aan.

Volgens mij wil je mij wel doden.

Dit is de enige kans die je krijgt.

Dood me.

Wees niet zo bang, slaaf.

Jij hebt een zwaard.

Ik heb alleen een stuk hout.

Weiger je te gehoorzamen?

Pak dat zwaard af.

Je bent niet zo stom als ik dacht.

Misschien ben je wel slim.

Dat is gevaarlijk voor een slaaf.

Denk eraan, van nu af aan hou ik je scherp in de gaten.

Dat deed je goed.

Af en toe doodt Marcellus iemand, om een voorbeeld te stellen.

Hij heeft jou uitverkoren. Pas maar op voor hem.

Hoe lang zit je hier al? -Zes maanden.

Ik wou dat ie mij koos.

Ik wil die schoft graag te grazen nemen.

Koppen dicht.

Je brengt ons nog in de problemen.

Hoe heet je?

Dat wil je niet weten.

Ik wil ook niet weten hoe jij heet.

Het was vriendelijk bedoeld.

Gladiators maken geen vrienden.

Als we straks in de arena staan...

moet ik je doden.

Helena.

Naar Galino.

Patricia...

Crixus.

Priscilla...

David.

Claudia...

Pharox.

Varinia...

Dionysius. -Nee. Spartacus.

Spartacus.

Felicia...

Ik heb nog nooit een vrouw gehad.

Nu wel, Spartacus. Je moet haar nemen.

Ga weg. -Wat zal ze wel niet denken?

Ja, wat moet ik van je denken? -Ga weg.

Kom op, niet zo egoïstisch. Je moet je pleziertjes met ons delen.

Ik ben geen beest.

Je probeert toch niet te ontsnappen, hè?

Gebruik je moed voor dat meisje.

Ik ben geen beest.

Ik ben geen beest. -Ik ook niet.

Hoe heet je?

Varinia.

Neem haar maar mee, Marcellus.

Misschien ben je geen beest...

maar je hebt net bewezen dat je ook geen man bent.

Regel één: rood betekent dood.

Hier, hier.

Ga dus altijd voor rood. Anders doet je tegenstander het wel.

Blauw betekent gewond.

Hier, hier...

hier en hier.

Regel twee:

De langzame dood.

De gele zones.

Hier, hier en hier.

Denk eraan...

voordat hij sterft kan hij je nog wel dodelijk raken.

Als hij gewond is...

hoef je hem alleen maar af te matten.

Het publiek in Rome vindt alles mooi...

maar wij verwachten meer dan simpel gehak...

en dat willen we ook zien.

Spartacus, keek je naar dat meisje?

Varinia, blijf staan.

Aangezien hij alleen maar kijkt...

Goed, slaaf. Kijk dan maar.

Kijk.

Nee, deze is voor de Spanjaard.

Slaap lekker, Spartacus.

Naar binnen.

Vrouw.

Ik heb je hiervoor gewaarschuwd.

Oké, laat ze maar komen.

Monden dicht. Doorlopen.

Hebben ze je pijn gedaan?

Nee.

Fataal.

Eén, twee...

drie, vier, vijf.

Eén, twee...

drie, vier.

We hebben hoog bezoek.

Twee enorme Romeinse heren.

Je bent snel onder de indruk, Ramon.

Alsof Romeinen altijd enorm zijn.