The Demon King's Daughter Is Too Kind!! (魔王の娘は優しすぎる!!)

พ่อคะ เล่มนี้

เล่มไหน "ยุนยุนผู้รับใช้กับแม่มดพริน" เหรอ

ลูกชอบนิทานเรื่องนี้มากสินะ

อื้ม

เวลาพ่ออ่านเรื่องนี้ให้ฟังทีไร

หนูจะรู้สึกสบายจนหลับปุ๋ยทุกครั้งเลยละ

ถ้างั้นก็ดีแล้วละ

งั้นเดี๋ยวพ่อจะอ่านให้ฟัง นอนหลับให้สบายเลยนะ

ไชโย

ท่านจอมมาร

แอบอู้งานมากล่อมท่านดูว์นอนได้ยังไงเพคะ

ยังกลางวันแสกๆ อยู่เลยนะเพคะ

อย่าเข้มงวดนักเลยน่า

มาหาดูว์ตอนนอนกลางวันบ้างจะเป็นไรไป

ไม่ได้เพคะ

เพราะยังมีงานกองเป็นภูเขาเลากาเลย

ขอโทษนะ ดูว์

เสียงนี้มัน...

ดูว์

คิดถึงจังเลย ดูว์

โตขนาดนี้แล้วเหรอเนี่ย

จู่ๆ ทำอะไรคะเนี่ย

ข้าคือจาฮีต่างหากล่ะ

กลับจากการยึดครองโลกแล้วรึ ดาฮาก้า

ฮือ คุณคะ

ท่านผู้นี้คือท่านอาจิ ดาฮาก้าเหรอ

มังกรแห่งหายนะ ผู้ทำลายได้แม้แต่เทพเจ้า

ผู้ก่อภัยพิบัติครั้งใหญ่ ที่ยังคงออกยึดครองโลกเพียงลำพัง

นี่น่ะเหรอ

ท่านแม่ของท่านดูว์

ภรรยาจอมมาร รักลูกสาวเกินไปแล้ว

ดาฮาก้า

ว่าแต่เรื่องการยึดครองโลกเป็นยังไงบ้าง

สุดท้ายแล้วมันก็ไม่สำเร็จน่ะ

ยิ่งห่างกัน ความเป็นแม่มันก็ยิ่งเพิ่มพูน

สุดท้ายแม้แต่เด็กที่เป็นมนุษย์ ข้าก็เริ่มรักและเอ็นดู

จนไม่เป็นอันทำภารกิจเลย

ข้าเข้าใจ ข้าเข้าใจดี

เห่อลูกทั้งพ่อทั้งแม่

ท่านดูว์

ดูว์ อยู่ตรงนั้นเองเหรอลูก

กลับมาแล้วจ้ะ เอ้า มาให้แม่อุ้มสิจ๊ะ

สวัสดีค่ะ

ดูว์

ทำไมทำเหมือน...

เราเพิ่งเคยเจอกันล่ะ

กะไว้แล้วเชียว

หมายความว่าไงเพคะ ท่านจอมมาร

ดูว์จำดาฮาก้าไม่ได้น่ะสิ

มันไม่แปลกหรอก

เพราะเขาดันออกไปยึดครองโลก ตั้งแต่ดูว์ยังไม่ทันจำความได้เลย

จู่ๆ เกิดอะไรขึ้นเพคะ

แย่แล้ว พลังของดาฮาก้าน่ะ

พอดาฮาก้าอารมณ์แปรปรวน มันจะเรียกภัยพิบัติทุกรูปแบบออกมา

ทำไมจู่ๆ ถึงมีพายุล่ะ

เผ่นเร็ว

มะ... ไม่เป็นไรหรอกเพคะ ท่านดาฮาก้า

เดี๋ยวท่านดูว์ก็จำได้เองเพคะ

จาฮีพูดถูกแล้วละ

เอ้อ จริงสิ

ลองไปเล่นกับดูว์เหมือนเมื่อก่อนดูมั้ยล่ะ

เผื่อความทรงจำจะกลับคืนมา

ไอเดียเจ๋งเพคะ

ไปกันเถอะเพคะ ท่านดาฮาก้า

นั่นสิเนอะ

ถ้าได้เล่นด้วยกันต้องจำได้อยู่แล้ว

- เกือบไปแล้วมั้ยล่ะ - เกือบไปแล้วมั้ยล่ะ

แต่ดูจากท่าทางแล้ว ดูเหมือนดูว์จะไม่รู้วิธีเข้าหาแม่ตัวเอง

หวังว่าการเล่นด้วยกัน จะช่วยให้จำอะไรขึ้นมาได้บ้าง

คิดถึงความหลังจัง

เมื่อก่อนเราเคยเดินเล่นด้วยกันที่ชายหาดแบบนี้

จำได้รึเปล่าจ๊ะ ดูว์

เหรอจ๊ะ

เอาละสิ

ดาฮาก้า

ถ้าลองวิ่งแข่งกันดู ลูกอาจจะจำได้นะ

จริงด้วย

ตอนนี้ดูว์เดินเองได้แล้วนี่นา

ดีละ

วิ่งแข่งไปจนถึงโขดหินกัน

ลืมไปสนิทเลย

ว่ายายนั่น...

ไม่รู้จักคำว่าพอดีน่ะ

แม่ทำไว้เยอะเลย กินสิจ๊ะ

ขนมนี้ดูว์ก็ชอบกิน แม่เลยทำมาให้บ่อยๆ จำไม่ได้เหรอจ๊ะ

แต่ว่ามันอร่อยมากเลย

เหรอจ๊ะ

ท่านบอกว่าอยากอยู่คนเดียวสักพักเพคะ

งั้นเหรอ

สงสัยคงช็อกมากที่ดูว์จำอะไรไม่ได้เลย

ไม่สิ คงเสียใจมากกว่าช็อกมั้ง

หมายความว่ายังไงเพคะ

เมื่อก่อน ดาฮาก้าเป็นมังกร ที่มีความทะเยอทะยานยึดครองโลกน่ะ

แต่แม้จะมีด้านที่ชั่วร้ายอยากยึดครองโลก

ก็มีด้านอ่อนโยนที่มอบความอุดมสมบูรณ์ และเยียวยาโลกด้วยเช่นกัน

ข้าต้องการพลังแห่งความชั่วร้ายของยายนั่น

เลยใช้กำไลข้อมือที่เรียกว่า "วงแหวนสวรรค์แห่งความชั่วร้าย"

แยกความชั่วและความดี ออกจากกันเป็นสองส่วน

นั่นก็คือดูว์กับดาฮาก้าน่ะ

หม่อมฉันไม่เคยได้ยินเรื่องนี้เลยนะเพคะ

ตกใจล่ะสิ

เพราะอย่างนั้น เดิมทีแล้วมันเลย ไม่ใช่ความสัมพันธ์แบบแม่ลูกน่ะ

แต่ว่า...

ขอบใจนะ อาริมัน

เท่านี้ก็ไม่มีอะไรมาทำให้ข้าไขว้เขว และมุ่งมั่นกับการรุกรานโลกได้เสียที

ถูกต้องแล้ว ข้าไม่ต้องการจิตใจดีงามอะไรนั่นหรอก

มะม๊า

ปะป๊า

คำพูดแรกของดูว์ ทำให้เรากลายเป็นพ่อแม่ลูกกันน่ะ

ท่านดูว์มีความลับนี้ซ่อนอยู่เหรอ

ข้าก็เลยตัดสินใจเลี้ยงดูดูว์ ให้เติบโตเป็นเผ่ามารชั้นยอดน่ะ

แต่ว่าดาฮาก้า

คิดว่าความรักที่มีต่อดูว์จะปิดกั้น ความทะเยอทะยานในการครองโลก

เลยออกเดินทางไปรุกรานโลกตามลำพัง

ยายนั่นคงเสียใจกับเรื่องนี้อยู่แน่ๆ

ว่าแต่ท่านดูว์ล่ะ

ดูว์

ไม่เป็นไรนะ

ไม่เป็นไรจ้ะ

แค่นอนไม่หลับนิดหน่อยน่ะ

งั้นดูว์จะอ่านเรื่องนี้ให้ฟังนะ

หนูเอานิทานมาด้วยน่ะ

ถ้าอ่านเรื่องนี้แล้วจะทำให้ใจสงบลง

เอ่อ

"กาลครั้งหนึ่ง

มียุนยุน ผู้รับใช้กับ...

แม่มดพริน... อยู่ด้วยกัน

ไม่ว่าเมื่อไหร่ พรินก็..."

ไหนดูซิ เดี๋ยวแม่จะอ่านให้ฟังเอง

จริงเหรอ

ไหนดูหน่อยซิ

"กาลครั้งหนึ่ง มียุนยุน ผู้รับใช้ กับแม่มดพรินอาศัยอยู่ด้วยกัน

พรินชอบแกล้งคนอื่นเสมอ ส่วนยุนยุนก็เอาแต่ร้องไห้ตลอด

ถึงทั้งคู่จะเป็นแบบนั้น แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาไม่ถูกกัน

อยู่มาวันหนึ่ง..."

นิทานเรื่องนี้

คืองี้นะ พอพ่ออ่านนิทานนี้ให้หนูฟัง

หลังจากนั้นก็จะมีใครบางคน มาอ่านให้ฟังต่อในฝันเสมอเลยละ

ถึงจะจำไม่ได้ว่าเป็นใครมาตลอด

แต่ตอนนี้จำได้แล้ว

ถ้างั้นแม่จะอ่านต่อเลยนะจ๊ะ

ไชโย

งั้นก็เปลี่ยนไปใส่ชุดนอนนะจ๊ะ

ค่า

"และแล้วแม่มดพริน ก็หายลับไปในท้องฟ้ายามค่ำคืน"

จบแล้วจ้ะ

กลับมาแล้วเหรอคะ มะม๊า

กลับมาแล้วจ้ะ

ดูว์

พิธีเปิดตัว ใกล้มาถึงแล้ว

ท่านอาริมัน

พิธีเปิดตัว

คือพิธีโบราณที่สืบทอดกันมาในเผ่ามาร

ผู้สืบสายเลือดจอมมารจะต้องปรากฏตัว

ต่อหน้าผู้อาศัยในปราสาททุกคน หนึ่งครั้งในช่วงวัยเด็ก

ซึ่งดูว์เองก็ต้องเข้าร่วมพิธีเปิดตัวนั้นในไม่ช้า

หนูไปนะคะ

กลับมาให้ทันข้าวเที่ยงนะจ๊ะ

ค่า

ท่านดาฮาก้า

เห็นท่านดูว์บ้างมั้ยเพคะ หม่อมฉันตามหามาสักพักนึงแล้ว

ดูว์เพิ่งออกไปเดินเล่นน่ะจ้ะ

นี่ไม่ใช่เวลามาเดินเล่นนะเพคะ ทั้งที่ใกล้ถึงพิธีเปิดตัวแล้วแท้ๆ

ท่านดูว์ต้องรีบจำบทพูดและฝึกกิริยา

ให้สมเป็นทายาทท่านจอมมารให้เร็วที่สุด