A Misanthrope Teaches a Class for Demi-Humans (人外教室の人間嫌い教師)

ฉันกับคุณอิซากิตัดสินใจว่า จะเป็นมนุษย์คนละคนกันค่ะ

มนุษย์คนละคนกันเหรอ

ค่ะ

ตอนแรกตั้งใจว่าจะเป็นมนุษย์คนเดียวกัน

เพื่อลบส่วนที่ครึ่งๆ กลางๆ อย่างมนุษย์หมาป่าทิ้งไปค่ะ

แต่ตอนนี้ทั้งสองคนก็ไม่ได้เข้าใจผิดกันแล้ว

ก็เลยคิดว่า

ไม่จำเป็นต้องรวมให้เหลือบุคลิกเดียวก็ได้

หมายความว่าจะมีสองร่างกายเหรอ

ใช่ค่ะ

ทำอะไรแบบนั้นได้ด้วยเหรอ

ตอนที่เข้ามาเรียน

ประธานบริหารบอกว่า ก็มีวิธีนั้นอยู่เหมือนกันน่ะค่ะ

จริงเหรอเนี่ย

ถึงตอนแรกฉันจะคิดว่าตัวฉันไม่มีอยู่น่าจะดีกว่า

แต่พอแลกไดอารี่กับคุณอิซากิแล้ว ก็รู้สึกอยากอยู่ด้วยกันสองคนขึ้นมาค่ะ

งั้นเหรอ

เข้าใจแล้ว

งั้นฉันจะไปคุยกับผอ. กับประธานบริหารเอาไว้นะ

ขอบคุณค่ะ

แล้วถ้าได้เป็นมนุษย์แล้วจะทำอะไรเหรอ

ที่ผ่านมาเห็นตั้งใจจะเข้า มหาวิทยาลัยเอกชนสายศิลป์นี่

แต่ถ้ากลายเป็นเส้นทางในอนาคต ของสองคนแล้ว...

เอ๊ะ

เอ๊ะ

ทำยังไงดีคะอาจารย์

ไม่ได้คิดถึงขนาดนั้นเลยค่ะ

ถ้าอย่างนั้น จะขอพูดถึง งานชิ้นสุดท้ายของห้องระดับสูงนะ

การจะเรียนจบแล้วเป็นมนุษย์ได้ จะต้องส่งงานชิ้นสุดท้ายให้ผ่านก่อน

ผอ.กับประธานบริหารจะเป็นผู้กำหนดหัวข้อ ที่เหมาะสมกับนักเรียนแต่ละคนให้

ไม่เกี่ยวอะไรกับอุซามิเลย

เพราะออกไปนอกโรงเรียน เลยโดนหัก 150 คะแนน

เพราะงั้นต่อให้ทำงานชิ้นสุดท้ายไป ก็ไม่มีประโยชน์

"เป้าหมายของงานชิ้นสุดท้ายก็คือ การก้าวข้ามผ่านสิ่งที่ไม่ได้สอนในชั้นเรียนนะ"

ผู้อำนวยการบอกมาว่าอย่างนี้

ยังไงก็จะให้ทำงานด้วย ไม่เกี่ยวกับเรื่องเรียนจบ

กำหนดส่งคือภายในสิ้นเดือนกุมภาพันธ์

ฉันอยากให้ทุกคนพยายามทำให้สำเร็จให้ได้

ไปรับงานชิ้นสุดท้ายจากผู้อำนวยการมาแล้วค่ะ

หัวข้องานของฉันก็คือ "การตามหาสมบัติของประธานบริหาร" ค่ะ

ตามหาสมบัติเหรอ

อันนี้เป็นคำใบ้ของสมบัติค่ะ

เหรอ

มีหัวข้อน่าสนุกโผล่มาอีกแล้วแฮะ

หัวข้อของอุซามิคือ

"รวบรวมรายชื่อของนักเรียน และอาจารย์ทั้งโรงเรียน"

รายชื่อเหรอ ก็คือให้เขียนลงชื่อมาเหรอ

ดูถูกกันชัดๆ งานง่ายๆ แบบนี้

หัวข้อของฉันก็คือ "แต่งเนื้อเพลง แต่งทำนองเพลงเชียร์งานกีฬาสีปีหน้า"

เป็นงานที่เหมาะกับฮาเนดะที่ชอบดนตรีเลยนะ

ของฉันเป็น "การเขียนนิยายเรื่องสั้น ที่มีตัวละครในเรื่องมากกว่าห้าคน

ที่ความยาวมากกว่าสองหมื่นตัวอักษร" ค่ะ

ไม่ว่างานไหนก็ดูไม่ได้ยากอะไรขนาดนั้นแฮะ

ถ้าประมาณนี้ ทุกคนอาจจะเสร็จกันตั้งแต่มกรา

ไม่ต้องรอถึงสิ้นเดือนกุมภาก็ได้

ทุกคนทำงานชิ้นสุดท้ายไปถึงไหนกันแล้ว

ของฉันกำลังไปได้สวยเลย คิดเนื้อเพลงกับทำนองท่อนฮุกออกแล้วด้วย

เขียนเนื้อเพลงกับทำนองไปพร้อมกันเลยเหรอ

ว่าจะคิดท่อนฮุกที่เป็นส่วนสำคัญก่อน

แล้วค่อยคิดส่วนหน้ากับหลังทีหลังน่ะ

เหรอ มีวิธีทำหลายแบบจังเลยเนอะ

แล้วอุซามิเป็นยังไงบ้าง

ไปหานักเรียนทั้งโรงเรียนมาแล้ว แต่ไม่ไหวเลย

หมายความว่ายังไง

ดูสิ

นี่คือรอยเท้าเหรอ

ชั้นต้นยังมีนักเรียนที่ไม่ชินกับร่างมนุษย์

แล้วก็ยังเขียนตัวหนังสือไม่ได้อยู่เยอะเลย

พอรวบรวมรอยเท้าไปแล้ว

ผู้อำนวยการก็ไม่ยอมรับ แล้วบอกว่านี่ไม่ใช่การลงชื่อน่ะ

ชั้นต้นนี่ลำบากแย่เลยนะ

โอกามิเป็นยังไงบ้าง...

ทำไมคนนี้ถึงพูดแบบนี้ล่ะ ทำไม

ไม่เข้าใจความรู้สึกของคนคนนี้เลย

ทางนี้ก็กำลังลำบากอยู่เหมือนกันแฮะ

แล้วงานของมินาสุกิเป็นยังไงบ้าง

อันแรกเป็นปัญหาครอสเวิร์ด ยากอยู่เหมือนกันค่ะ แต่ก็ทำได้แล้ว

งั้นเหรอ

ปัญหาต่อไปก็ยาก เลยกำลังกลุ้มใจอยู่

แต่ก็น่าจะหาทางทำได้ค่ะ

เพราะยังไงก็แก้ข้อแรกได้แล้ว

อืม

กำหนดส่งยังมีเวลามากกว่าหนึ่งเดือนอยู่

ไม่ต้องรีบร้อนลนลาน ค่อยๆ ทำไปอย่างเป็นขั้นเป็นตอนนะ

- เข้าใจรึเปล่า - ค่ะ

เสร็จแล้ว

แต่งเนื้อเพลงแต่งเพลงเสร็จแล้ว

งั้นเหรอ โล่งอกไปทีนะ ฮาเนดะ

ที่เหลือก็แค่เอาไปให้ผอ.ดู ถ้าโอเคก็เป็นอันว่า งานชิ้นสุดท้ายเสร็จเรียบร้อยเนอะ

คุณโทบาริ เหนื่อยหน่อยนะคะ

ยินดีด้วยนะคะ เสร็จเป็นคนแรกเลย

เจ็บใจจังที่โดนชิงเสร็จเป็นคนแรกไปก่อน

แต่ก็ยินดีด้วยนะ

ขอบใจนะ งานของทุกคนเป็นยังไงบ้างเหรอ

ไปเปิดสถาบันกวดวิชาอุซามิทุกวัน กำลังสอนเขียนหนังสืออยู่น่ะ

นิยายของฉันเกินสองหมื่นตัวอักษรแล้วค่ะ

พยายามได้ดีมากเลยนี่นา โอกามิ

ก็เสร็จแล้วนี่

เรื่องนั้น

เรื่องราวมันเริ่มไปกันใหญ่น่ะค่ะ

ตัวละครในเรื่องมันขยับไปเอง

เขียนไปสองหมื่นตัวอักษรแล้ว แต่มันก็ไม่จบสักทีค่ะ

งั้นเหรอ ลำบากแย่เลยนะ

เคียวกะเป็นยังไงบ้างเหรอ

น่าอายที่ยังไม่รู้อะไรเลยค่ะ

งั้นเหรอ

ให้ช่วยไหม

ไม่เป็นไรค่ะ ไม่จำเป็นหรอกค่ะ

ยังไงมันก็เป็นงานของฉัน

ฉันจะทำให้เสร็จด้วยตัวเองให้ได้ค่ะ

งั้นเหรอ แต่ถ้ามีอะไรก็บอกนะ ฉันจะช่วย

ขอบคุณที่เป็นห่วงนะคะ

เสร็จแล้วค่ะ

นิยายที่มีตัวละครมากกว่าห้าตัว ตัวอักษรมากกว่าสองหมื่นตัวเขียนเสร็จแล้วค่ะ

จำนวนตัวอักษรทั้งหมดมี 38,033 ตัวค่ะ

พยายามมากเลยนะ โอกามิ

ฉันอาจจะชอบการเขียนเรื่องราวก็ได้ค่ะ

ดีนี่นาๆ

ถึงจะอายไปสักหน่อย แต่เอาไว้อ่านดูนะคะ

อื้ม

เสร็จแล้วละ

ไปคอยสอนเขียนตัวหนังสือทุกวันเลย

โดนหนีบ้างละ

โดนกลัวบ้างละ

โดนวางกับดักบ้างละ

ลำบากมากเลย

งั้นเหรอ พยายามได้ดีมากเลยนะ

เอ่อ งานของคุณเคียวกะเป็นยังไงบ้างคะ

คือว่า... ถ้ามีเรื่องที่ช่วยได้ ก็บอกมาได้เลย ไม่ต้องเกรงใจนะคะ

ขอบคุณค่ะ

แต่ว่ามันเป็นงานของฉัน ดิฉันจะทำให้เสร็จด้วยตัวเองให้ได้ค่ะ

ฉันถูกสอนมาน่ะค่ะ

ว่าสิ่งที่คิดอยู่ ถ้าไม่พูดออกมาก็สื่อไปไม่ถึงค่ะ

เพราะงั้นมันอาจจะเป็น การทำอะไรที่ล้ำเส้นไปหน่อย

แต่ถ้าต้องการความช่วยเหลือ ก็บอกได้ทุกเมื่อเลยนะคะ

ค่ะ ตอนนั้นต้องขอฝากด้วยนะคะ

เคียวกะ บอกมานะว่างานติดตรงไหนอยู่

อุซามิจะช่วยเอง

ขอบคุณค่ะ

แต่อันนี้เป็นงานที่ฉันควรจะแก้ไขด้วยตัวเอง

ไม่เป็นไรหรอกค่ะ

ฟังดูเสแสร้งมาก

เอ๊ะ

อุซามิไม่ชอบรอยยิ้มของเธอมาตั้งนานแล้วละ

เพราะมันทำให้นึกถึง เรื่องคนที่อุซามิชอบตอนฝืนยิ้ม

ฉันก็แค่มีศักดิ์ศรีที่ต้องก้าวไปข้างหน้าอยู่เสมอค่ะ

ต่อให้ต้องฝืนไปบ้าง

แต่ฉันก็อยากจะก้าวข้ามไปให้ได้ เพราะอย่างนั้นก็ไม่มีปัญหาอะไรหรอกค่ะ

ท่าทางแบบนั้นแหละที่ไม่ชอบ

- อุซามิ - อาจารย์ ไม่เป็นไรหรอกค่ะ

งานต้องทำให้เสร็จด้วยกำลังของตัวเอง ถึงจะมีความหมายไม่ใช่เหรอคะ

ขอบคุณมากเลยนะคะที่รู้สึกเป็นห่วง

แต่ยังไงก็ได้โปรดเข้าใจด้วยนะคะ

เคียวกะพยายามแบกรับ เอาไว้คนเดียวมากเกินไปแล้วน่ะ

แบบนั้นเวลาที่ต้องการความช่วยเหลือจริงๆ

จะพูดออกมาได้เหรอ

ฉัน...

ฉันไม่จำเป็นต้องให้ใครมาช่วยหรอกค่ะ

อีกอาทิตย์เดียวก็จะถึงกำหนดส่งงานแล้วนะ

มินาสุกิจะเป็นอะไรรึเปล่าเนี่ย

อาจารย์ อรุณสวัสดิ์

โอกามิ

ว่าแต่วันนี้วันพระจันทร์เต็มดวงเหรอ

เคียวกะจังกับอุซามิทะเลาะกันจริงๆ เหรอ

ถ้าดูจากมุมมองอาจารย์แล้ว สถานการณ์ของเคียวกะจังเป็นยังไงเหรอ

ฉันน่ะ

คิดว่าการยอมรับว่าตัวเองทำไม่ได้ ก็เป็นเรื่องสำคัญเหมือนกัน

อย่างนี้นี่เอง

ถ้างั้นอาจารย์เคยทำทาโกะปาร์ไหม

ทาโกะปาร์เหรอ

มันกะทันหันเลยหาปลาหมึกไม่ได้ เลยเอาหัวบุกใส่เข้าไปแทนนะ

ถ้าเป็นหัวบุกละก็

ไม่มีทุกคนที่มาจากท้องทะเล

เลยทานง่ายมากค่ะ

ก็ถ้าเราทำกินกันไปด้วยกันระหว่างที่พูดคุยกัน

จะสามารถปรึกษาปัญหาใหญ่ๆ ได้ง่ายๆ ไง

ได้ง่ายๆ งั้นเหรอ

แผนการแรก

แกล้งทำเป็นไม่รู้อะไร

แล้วคุยกับเคียวกะจังดูว่าติดปัญหาอยู่ที่ตรงไหน

ว่าแต่งานของเคียวกะจังเป็นยังไงบ้างเหรอ

จู่ๆ เลยเหรอ

ก็กำลังทำในแบบของฉันอยู่ค่ะ

งั้นเหรอเนี่ย