The Family Plan 2

Lajm i fundit. Shefi i krimit ndërkombëtar Liam McCaffrey

vdiq mbrëmë në burg në moshën 76 vjeç.

McCaffrey, i cili nuk ka pasardhës të njohur, drejtoi një perandori globale vrasjesh,

zhvatje dhe grabitje që shtrihen për dekada të tëra.

Duke ardhur nga një sfond ushtarak, McCaffrey rekrutoi...

Zonjë.

Paketa është në dhomën 556.

Më duhet ta sigurosh tani.

Do të gjesh një kartë çelës të ngjitur me shirit ngjitës poshtë banakut.

E kuptova.

Shmangni hollin. Ka shumë kamera.

Ku je?

Kemi më pak se një orë.

Do të vonohesh? - Do të jem atje.

I kam sytë te paketa.

Hape atë.

Je i sigurt? Nuk e prisja ta bëja këtë vetëm.

O Zot i madh!

Çfarë mendoni ju?

Oh, çfarë... Sapo u ngjite në një ndërtesë?

Çfarë, a mendove vërtet se do të vonohesha për takimin në mbrëmje?

Kjo është shumë mbresëlënëse. Dikush po e përmirëson nivelin e tij.

Nëse mendon se propozimet absurde romantike do të më bëjnë të harroj

që ke qenë larg gjithë javën...

mund të kesh të drejtë.

A të pëlqen?

Është e bukur... Çfarë?

Po.

Je shumë i mirë me duart e tua, z. Morgan.

Oh, me siguri që po, znj. Morgan.

Injoroje atë.

Është takim, shoku. Çfarë ke?

Maksi u drodh, ja çfarë.

Oh, o Zot... - Epo, ti je dadoja. Ndodh.

Duhet ta pastrosh. Çfarë kishte brenda?

Ëh, Gatorade, Cheerios, karota... - Oh, o Zot...

Mendoj. - A u vendos në divanin e ri?

Ëëë... pak nga pak.

Është rozë.

Në rregull, ja çfarë bën.

Jepini atij një lugë gjelle uthull molle në një gotë me ujë të ngrohtë.

Thuaji ta pijë një gllënjkë, jo një gllënjkë të fortë.

Dhe do të jemi në shtëpi pas një ore.

Tridhjetë minuta? Njëzet?

Do të jemi menjëherë atje.

Duhet të kujdesemi për çështjen e Maksit. - Duhet. Ai nuk sëmuret kurrë.

Hajde, le të shkojmë. Hajde.

Do të kthehemi. Një herë tjetër. - Do të kthehemi, po.

Kjo është dhoma ku e futëm Maksin. - Po. Po, ishte dhoma.

Është. Po. Përshëndetje! - Ishte shumë argëtuese!

Oh, Kyle...

Hajde! - E di që e do.

Jo. - Duhet të këndosh me ne!

Kajl! - Hajde, Kajl!

Hajde, Kyle. I di fjalët. - Nuk do ta bëj.

Ndalo. Hajde.

Përshëndetje të gjithëve! Gëzuar Ditën e Falënderimeve! - Mami!

Unë bëra patatet e ëmbla.

Përshëndetje, babi!

A e pe atë?

Kjo ishte e jashtëzakonshme. - Hajde. Shko, shko, shko, shko, shko!

Hej, Kyle. A mund të të bëj një Negroni?

Çfarë është një Negroni? - Jo.

Po sikur të marrësh pak më shumë akull nga frigoriferi i madh, shoku?

Akulli është më i ngjashëm. - Çfarë mendon ti, Mup-Mup?

Provoje një herë.

Akull? - Po. Po, faleminderit. Pikërisht aty.

Më shumë xhin.

Pse jam në tryezën e fëmijëve?

Oh.

Më shumë fat vitin tjetër, zemër.

Më sill një birrë! - Lëre motrën tënde të ulet këtu.

Ai dëshiron që fëmija i tij i preferuar të ulet pranë tij.

Nuk mund të mos jem e vetmja vajzë në një familje me djem budallenj.

Hej, hej, hej, shiko kë kam!

Drejtpërdrejt nga studimet e saj jashtë vendit në Londër, znj. Nina Morgan.

Nina!

Tungjatjeta, djema! Më mungoni shumë. Më vjen keq që nuk jam aty.

Duke folur për fëmijët e preferuar.

Dita e Falënderimeve nuk është ndonjë gjë e zakonshme këtu, por unë mora një sanduiç me gjel deti. Pra...

Të paktën ke pak gjel deti. Gjyshi e ka ngrënë të gjithë gjelin këtu.

Hej, Nina. Si po shkon gazetaria?

E dëgjova atë njeriun e tmerrshëm për të cilin shkrove artikullin,

Ai që ishte pas gjithë asaj rrëmuje në Las Vegas?

Ai vdiq në burg javën e kaluar.

Po, dëgjova, gjysh.

A ju kujtohet viti kur askush nuk mori gjel deti?

Sepse ju dy idiotët u përpoqët ta skuqnit në vaj të bollshëm dhe t'i vinit flakën garazhit?

Po.

Më vjen keq për atë që tha babai im.

Është mirë.

Burri u përpoq të na vriste, Xhes. - Ai ishte ende babai yt.

Është në rregull të ndjesh çfarëdo që ndjen. Dakord?

Faleminderit.

Maks, Maks.

A mund të ma japësh mamit të lutem? - Uau.

Lehtë, Usain Bolt. - A mund t'ia japësh mamit?

Të lutem? - Mendoj se është radha ime me Ninën, ë?

Faleminderit shumë. - Ja ku jam.

Do të shkosh ta takosh Mup-Mupin? - Jo tamam.

Oh, hajde. A nuk të pëlqen kur ajo nxjerr dhëmbët?

dhe të jep puthje?

Ëëë, përshëndetje. Si je? Si është ekipi?

Shkëlqyeshëm. Po, duam ta përsërisim në State.

Uau. - Në fakt, erdhi një ofertë.

Derdhje. - Kryetare e Atletikës së Femrave në Ohio State.

Vërtet?

Po! Po! - Seriozisht po flet?

Kjo është fantastike. Është një shkollë D1.

Po, e di. - Ti je-Ti je padyshim...

Do ta marrësh, apo jo? - Nuk kam vendosur ende.

E di, unë as nuk kam folur me babanë tënd për këtë.

Mami. - Është... Është...

Do të thotë të shpërngulesh në Ohajo, Nina. Kjo nuk është pjesë e planit.

E di çfarë ndien babai yt për Buffalon.

Përveç kësaj, është një punë vërtet e madhe.

E dini, të merresh me drejtorë atletikë dhe atletë elitarë

dhe mbledhës fondesh dhe ish-studentë, dhe... Zot, kush jam unë që e përballoj këtë?

Jo, mami. Mos e bëj këtë të lutem, në rregull?

Juve ju lejohet të përparoni në profesionin tuaj.

E di. Thjesht më duket sikur ndonjëherë na kushton.

E dini, familja jonë.

Në rregull, mjaft me mua.

A e vendose se në cilën ditë do të kthehesh për Krishtlindje?

Ëh, po.

Ëëë, për këtë.

Jo, jo, jo, jo, jo. Xhes, familja Morgan është gjithmonë bashkë për Krishtlindje.

Kjo është e panegociueshme.

Ajo do të duhej të bënte një fluturim ndërkombëtar vajtje-ardhje, Dan.

Për çfarë? Disa ditë para se të fillojë përsëri mësimet?

Dhe e di që ajo tashmë është e tmerruar për gjurmën e saj të karbonit.

Të lutem. - Kyle,

A mund ta imagjinoni Krishtlindjet pa Ninën?

Po. - Oh, faleminderit. Je një ndihmë e madhe.

Dan. Ajo është 20 vjeç.

Kam gjërat e vajzës sime. Do të shihemi më vonë. Dakord?

Ju dua, djema. - Ajo duhet të kthehet në shtëpi.

Do ta shohim.

Në rregull, kam një gjë, kështu që...

Ku po shkon? Jo. Nuk do të shkosh askund.

Je ende i burgosur.

Nuk mund të jesh serioz.

E fshive të gjithë rekordin e notave për të gjithë shkollën e mesme Taft.

Po, dhe? Është një shaka me maturantët.

Gati sa nuk shkove në burg.

Lojërat janë një gjë. Hakerimi është i paligjshëm.

Epo, unë jam 18 vjeç tani, dhe ti nuk je kujdestari im ligjor,

kështu që nuk mund të më ndëshkosh më.

Dakord. Dakord, por unë jam pronari i shtëpisë ku jeton ti.

Unë paguaj për ushqimin tënd, internetin tënd, të gjitha gjërat e tjera... të tua.

Nuk do të shkosh askund.

Duhet të punosh me aplikimin për në kolegj.

Do të shkoj të punoj me aplikimin tim. - Po, këtë mendova edhe unë.

Çfarë po ndodh këtu përreth, shoku?

Është Krishtlindje.

Do që Nina të vijë në shtëpi? - Po.

Mirëmëngjes. - Mirëmëngjes, shef.

Hej, Issa, mendon se udhëtoj shumë për punë?

A tha Xhesika diçka?

Epo, nuk e di. Ndoshta.

Por ti po ndërton biznesin tënd, apo jo?

Këtë thashë edhe unë. Dhe është e vërtetë.

Por ne nuk jemi më kurrë bashkë si familje.

Dua të them, ne jemi si anije që kalojnë natën.

Oh.

Ka ardhur ndonjë ofertë ndërkombëtare kohët e fundit? - Ëh, po.

Ne kemi një startup teknologjik në Oslo. Ata duan që siguria e tyre të testohet.

Jo. Në rregull, qendra e shpërndarjes së FedEx në Mexico City...

Po në lidhje me Mbretërinë e Bashkuar?

Një bankë më kontaktoi nga Londra javën e kaluar.

Në rregull. Kjo është më shumë si ajo.

Në rregull, le të fillojë ekipi përgatitjet fillestare.

Në rregull. E kuptova.

Operacioni Morgan Family Christmas është një provë.

Krishtlindje në Londër?

Po, mendo për këtë.

Përfundoj një punë të shpejtë dhe i gjithë udhëtimi është shpenzim biznesi.

Paguhet vetë.

Hej! Nuk ka 5:00 dhe 7:00.

Është ora 10:00 dhe 2:00 në çdo kohë, përndryshe humbisni të drejtën e drejtimit të automjetit.

Në rregull. Epo, mos më trajto si fëmijë. E kalova provimin.

Nuk dua të shkoj në Londër, jam i zënë.

Për Krishtlindje? Me çfarë?

Ëh, ka një turne.

Dhe përveç kësaj, nuk kam nevojë të fluturoj 3,000 milje

për të luajtur violinë e dytë për fëmijën tënd të artë.

Për çfarë po flet? - Oh.

Ne nuk luajmë me të preferuarit.

Arrite i pari, vazhdo. - E di, por ai po shkëlqen.

Kjo është shenja ndërkombëtare për "vazhdoni".

Në rregull, cila është shenja ndërkombëtare për ndalo drejtimin në sediljen e pasme?

Dan, Londra është shumë larg, dhe Maksi nuk ka fluturuar kurrë më parë.

Epo, ai duhet të fillojë ndonjëherë.

Prit, jam i hutuar.

Tani nuk do të kalosh Krishtlindjet në Londër?

Mendova se do të ishe i emocionuar.

Jo, unë thjesht mendoj se duhet ta shijojmë Krishtlindjen në shtëpinë tonë.

Kush e di sa të tjerë do të kemi?

Po, pikërisht kjo është poenta ime.

Nina dhe Kyle do të kenë familjet e tyre para se ta kuptojmë.