The first 200 lines.
องค์หญิง กองเรือใบดำกลับมาแล้วพ่ะย่ะค่ะ
โดยดักปล้นเรือสินค้าจากเมือง โกลเด้นฮาร์เวสต์ที่จะไปอาณาจักรวูล์ฟฮาร์ตได้
ผลลัพธ์ในครั้งนี้ถือว่าน่าพอใจมาก
มากพอที่จะติดอาวุธให้กองทหารได้ทั้งกองเลย
อืม ไม่เลว
กัปตันของเรือใบดำคนนั้นชื่ออะไรนะ
กัปตันเดรคพ่ะย่ะค่ะองค์หญิง
แต่งตั้งเขาเป็นเซอร์ซะ
มอบของที่ปล้นมาได้ในครั้งนี้ทั้งหมด ให้เป็นรางวัลแก่กองเรือใบดำ
กระหม่อมเชื่อว่าเซอร์เดรค และนักรบแห่งเรือใบดำทุกคน
จะต้องซาบซึ้งในความเมตตาของ พระองค์อย่างหาที่สุดไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ
อีกอย่าง ทาง "นกกระเต็น" ตอบกลับมาว่าภารกิจล้มเหลว
แจ้งว่ายาเม็ดนั้นถูกผสมลง ในเหล้าและดื่มเข้าไปแล้วจริงๆ
แต่องค์ชายโรแลนด์ เพียงแค่หลับไปครู่เดียวเท่านั้น
- แถมยัง... - ล้มเหลวก็คือล้มเหลว
ข้าไม่อยากฟังคำแก้ตัว
พ่ะย่ะค่ะองค์หญิง
ให้โอกาสนางเป็นครั้งสุดท้าย
ส่งของดูต่างหน้าของน้องสาวนาง ไปพร้อมกับจดหมายด้วย
ให้นางหาจังหวะลงมือเอาเอง
ออกไปได้
พ่ะย่ะค่ะองค์หญิง
จริงสิ
ยาเม็ดนั้น ปรมาจารย์นักเล่นแร่แปรธาตุ เอ็มบิเซอร์เป็นคนให้มาสินะ
ตอนนั้นเขาว่ายังไงนะ
ละลายทันทีเมื่อโดนน้ำ ใครกินเข้าไปต้องตายสถานเดียว
แขวนคอเขาซะ
การก่อสร้างกำแพงเมืองราบรื่นมาก
คุณแวนเบตบอกว่ารับประกัน ว่าเสร็จทันเวลาแน่นอน
อืม แล้วด้านการค้าล่ะ
ก็ราบรื่นเช่นกันพ่ะย่ะค่ะ
เสบียงอาหารที่ซื้อจากเมืองวิลโลว์ ส่งมาถึงท่าเรือวันนี้แล้ว
จำนวนที่แน่นอนอยู่ตรงนี้พ่ะย่ะค่ะ
ทอดพระเนตรสิพ่ะย่ะค่ะ มากพอให้พวกเราอยู่ได้ตลอดฤดูหนาวนี้
หักค่าใช้จ่ายในการซื้อเสบียงแล้ว เรายังมีเงินเหลืออีกนิดหน่อย
เอ่อ องค์ชาย แม้จะมีรายได้จากการค้าแล้ว
แต่การขาดดุลทางการคลังของเรา ยังคงสาหัสอยู่ดี
เกรงว่าจะไม่ใช่แผนระยะยาวที่ดีนะพ่ะย่ะค่ะ
ตอนนี้รายจ่ายหลักของเรา
ล้วนเบิกจ่ายมาจาก ท้องพระคลังส่วนพระองค์ทั้งนั้น
ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป
อย่างมากก็ประคองตัวได้ถึงแค่ฤดูใบไม้ผลิปีหน้า
ไม่เป็นไร
ยื้อไปได้ถึงตอนนั้นก็ดีมากแล้ว
อีกอย่าง พวกเรายังมีการค้าขายแร่อยู่นะ
ขอแค่สร้างกำแพงเมืองให้เสร็จ
ให้พวกเราตั้งหลักปักฐานที่เมืองชายแดนได้มั่นคง การผลิตแร่ในภายภาคหน้าก็จะมีหลักประกัน
กระหม่อมไม่ได้กังวลเรื่องนั้น
องค์ชาย การที่เราตัดการส่งแร่ ให้ป้อมปราการลองซอง
ดยุกไรอันคงไม่ยอมเลิกราง่ายๆ แน่
เกิดว่า...
เข้ามา
องค์ชาย ทูตจากป้อมปราการ ลองซองมาถึงแล้วพ่ะย่ะค่ะ
บารอฟ
เมื่อกี้เจ้าบอกว่า อาหารที่ซื้อมาจากเมืองวิลโลว์มาถึงแล้วใช่ไหม
ใช่แล้วพ่ะย่ะค่ะ องค์ชาย
สั่งห้องครัวให้ใช้วัตถุดิบที่เพิ่งส่งมานั่นแหละ
เตรียมอาหารโต๊ะที่หรูหราที่สุด
ทำความสะอาดห้องประชุมให้เรียบร้อย
ข้าจะเลี้ยงแขก
คุณเฮอร์มอน ไม่ต้องเกรงใจ เชิญเลย
เอ่อ ขอบพระทัยองค์ชาย
องค์ชาย
- ที่พระองค์ถืออยู่นั่นคือ... - อ้อ
ท่านหมายถึงเจ้านี่เหรอ
ข้าเรียกมันว่า "ตะเกียบ"
ชาวเมืองของข้าไม่มีปัญญาใช้มีดส้อมเงินหรอก
แต่ไม้แท่งเล็กๆ แบบนี้ ทั้งราคาถูกและถูกสุขอนามัย
วัสดุก็หาง่าย
ข้าตั้งใจจะเริ่มเผยแพร่ ให้ใช้กันในเมืองชายแดน
แน่นอน เมืองชายแดนในตอนนี้ ไม่ค่อยมีอะไรดีๆ ให้กินนัก
คงต้องทำให้เจ้าลำบากใจหน่อยนะ
ไม่ๆ องค์ชายทรงเกรงใจเกินไปแล้ว
อาหารแบบนี้ ต่อให้อยู่ที่ป้อมปราการก็ใช่ว่าจะได้กินบ่อยๆ
ก็เพื่อต้อนรับการมาเยือนของเจ้าไงล่ะ
ปกติพวกเราก็ไม่ได้กินแบบนี้หรอก
วัตถุดิบพวกนี้ ล้วนเพิ่งส่งมาจากเมืองวิลโลว์ในวันนี้เอง
เมืองวิลโลว์
ใช่แล้ว
เชิญทานเถอะ คุณเฮอร์มอน ไม่ต้องเกรงใจ เชิญ
มีธุระอะไรไว้ทานเสร็จค่อยคุยกัน
ขอบพระทัยที่ทรงเลี้ยงต้อนรับพ่ะย่ะค่ะองค์ชาย
การที่กระหม่อมมาที่นี่ในนามของ ป้อมปราการลองซองในครั้งนี้ ก็เพื่อจะแจ้งว่า
เลยกำหนดส่งมอบแร่มาแล้ว
ทางป้อมปราการปฏิบัติตามธรรมเนียม เตรียมอาหารส่งไปเมืองชายแดนพร้อมแล้ว
แต่ทว่า
พวกเรายังไม่ได้รับแร่เลย
คืออย่างนี้นะ
ช่วงก่อนหน้านี้เกิดเรื่องโชคร้ายขึ้นนิดหน่อย
เหมืองทางทิศเหนือเกิดถล่มลงมา
หลุมขุดแร่หยุดการผลิตไปนานมาก
โอ๊ะ ล้มซะแล้ว
สรุปคือเรารวบรวมแร่ ตามจำนวนที่ตกลงไว้ไม่ครบ
น่าจะมีแค่ผลผลิตของสองเดือนเท่านั้น
เรื่องเหมืองแร่กระหม่อมได้ยินมาแล้ว งั้นก็ส่งส่วนของสองเดือนมาก่อนเถอะพ่ะย่ะค่ะ
เสบียงแค่นิดเดียวที่แลกมาด้วยแร่สองเดือน เลี้ยงดูชาวเมืองของข้าไม่ไหวหรอก
เมื่อสองปีก่อน
เมืองชายแดนขาดแคลนเสบียง ทำให้คนอดตายไปตั้งมากมาย
ข้าจะไม่ยอมให้เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นอีก
วิธีการค้าแบบเอาของแลกของกับป้อมปราการนี้
จะต้องยกเลิกซะ
- นี่องค์ชายทรงหมายความว่า... - ไม่ปิดบังท่านหรอกนะ
ข้าขายแร่ให้กับเมืองวิลโลว์ไปแล้ว
และจัดซื้อเสบียงสำหรับผ่านฤดูหนาว มาจากเมืองวิลโลว์อย่างเพียงพอแล้ว
พวกเขาไม่เพียงยินดีซื้อแร่ด้วยเหรียญทองมังกร
ยังเต็มใจขายสินค้าต่างๆ ในราคาตลาด
อะไรที่ใช้เงินซื้อได้ พวกเขาขายให้หมด
เพราะฉะนั้น
การค้าขายกับเมืองวิลโลว์จึงเป็นผลดี ต่อเมืองชายแดนมากกว่า
โอ๊ะ ล้มอีกแล้ว
งั้นเรือของเมืองวิลโลว์ที่ท่าเรือนั่น ที่แท้ก็คือ...
องค์ชาย กระหม่อมเข้าใจ ความคิดของพระองค์แล้ว
แต่ดูเหมือนจะมีจุดที่ ไม่เหมาะสมอยู่บ้างนะพ่ะย่ะค่ะ
หือ ว่ามาสิ
เท่าที่กระหม่อมทราบ...
เมืองวิลโลว์ไม่เคยมีการซื้อขายแร่มาก่อน
ต่อให้ยอมจ่ายด้วยเงินตรา ราคาก็คงไม่สูงนัก
กระหม่อมคิดว่า
อย่างมากก็แค่ 50 เปอร์เซ็นต์ของราคาตลาด
สำหรับพระองค์แล้วนี่คือการขาดทุน
เกรงว่าจะทำได้ไม่นาน
การค้านั้นถูกกำหนดโดยตลาด
ป้อมปราการลองซองบริหาร จัดการเขตตะวันตกมาเป็นร้อยปี
มีเพียงขนาดอย่างป้อมปราการ ถึงจะมีกำลังบริโภคแร่จำนวนมากขนาดนี้ได้
ไม่ว่าจะเป็นแนวโน้มการพัฒนาหรือขนาดตลาด
ล้วนเหนือกว่าเมืองวิลโลว์มาก
ดังนั้นเมื่อมองในระยะยาว
เมืองชายแดนควรยึดป้อมปราการเป็นคู่ค้าหลัก
ถึงจะสอดคล้องกับผลประโยชน์ ของทั้งสองฝ่ายมากกว่า
สามสิบเปอร์เซ็นต์
หากป้อมปราการรับซื้อแร่ในราคาที่ ต่ำกว่าท้องตลาด 30 เปอร์เซ็นต์
พวกเราก็จะได้ประโยชน์ทั้งสองฝ่าย
ข้าได้ยินมานานแล้ว
ว่าเปโตร เฮอร์มอน แห่งตระกูลฮันนี่ซัคเคิล เป็นนักธุรกิจมือฉมัง
สมคำร่ำลือจริงๆ
ขอบพระทัยที่ทรงชมพ่ะย่ะค่ะ
อ้างอิงจากเงื่อนไขที่พระองค์เพิ่งตรัสมา
จะทำให้เกิดผลประโยชน์ร่วมกันจริงๆ
แต่ว่า
เจ้ารับประกันได้ไหมว่านี่จะเป็นมติเอกฉันท์ ของหกตระกูลใหญ่แห่งป้อมปราการ
เรื่องนี้...
กระหม่อมไม่กล้ารับประกันร้อยเปอร์เซ็นต์
แต่การค้าระหว่างประเทศของ ป้อมปราการกระหม่อมเป็นผู้ดูแล
กระหม่อมจะเกลี้ยกล่อม ท่านดยุกและหกตระกูลใหญ่
ให้ยอมรับผลลัพธ์ที่ได้ประโยชน์ร่วมกันนี้
กระหม่อมจะกลับป้อมปราการ ไปร่างสัญญาฉบับใหม่เดี๋ยวนี้
แล้วจะกลับมาเข้าเฝ้าอีกครั้งพ่ะย่ะค่ะ
ดี งั้นข้าจะรอฟังข่าวดีจากท่านทูตนะ
องค์ชาย ยังมีอีกเรื่องหนึ่งพ่ะย่ะค่ะ
อีกแค่สองเดือนก็จะเข้าหน้าหนาวแล้ว
ยังไงเมืองวิลโลว์ก็อยู่ค่อนข้างไกล
ระหว่างทางอาจเกิด...
อันตรายได้ง่าย
ดังนั้นกระหม่อมขอแนะนำอย่างยิ่ง ให้พิจารณาในมุมของท่านดยุกไรอัน
ไตร่ตรองปัญหาที่เกิดขึ้นจริง อย่างรอบคอบเถิดพ่ะย่ะค่ะ
คุณเฮอร์มอนเข้าใจผิดแล้ว
ข้าไม่เคยคิดจะให้ราษฎร ไปข้ามผ่านฤดูหนาวที่เมืองวิลโลว์
งั้น...
- พระองค์ทรงหมายความว่า... - และก็ไม่คิดจะไปที่ป้อมปราการลองซองด้วย
พวกเราจะไม่ไปไหนทั้งนั้น ฤดูหนาวปีนี้
ข้าจะสร้างกำแพงเมือง และปักหลักอยู่ที่เมืองชายแดน
ให้ที่นี่...
กลายเป็นแนวพรมแดนใหม่ ของอาณาจักรเกรย์คาสเซิล
กระหม่อมเข้าใจแล้ว แต่ขอทูลทิ้งท้ายไว้อีกสักประโยค
การตัดสินใจของพระองค์ส่งผลต่อ ชะตากรรมของชาวเมืองทุกคน
หากเกิดผิดพลาดอะไรขึ้นมา พระองค์ยังมีทางหนีทีไล่
แต่พวกเขาไม่มี
ขอบใจสำหรับความห่วงใยนะท่านทูต
ข้ารู้ดีว่าการตัดสินใจของข้าหมายถึงอะไร
ก็ได้พ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมจดจำเงื่อนไขของพระองค์ไว้หมดแล้ว
บารอฟ
เตรียมเสบียงอาหารตามแผนการซะ
พ่ะย่ะค่ะ องค์ชาย
หือ เจ้าเด็กนั่นพูดอะไรอีกบ้าง
องค์ชายตรัสว่าพระองค์ได้ขายแร่ที่มีอยู่ทั้งหมด
ให้กับเมืองวิลโลว์ ในรูปแบบการชำระด้วยเงินตรา
และ...
ได้ซื้อเสบียงสำหรับทั้งเมือง เพื่อผ่านฤดูหนาวจากเมืองวิลโลว์
เขาคิดว่าที่นี่คือที่ไหนกัน
นั่นสิขอรับ
แล้วมีอะไรอีก
แล้วก็...
องค์ชายโรแลนด์ตรัสว่าเดือนแห่งปีศาจปีนี้
พระองค์จะไม่มาลี้ภัยที่ป้อมปราการ
ชาวเมืองเองก็จะไม่อพยพมาเช่นกัน
องค์ชายทรงกำลังสร้าง กำแพงเมืองอยู่ที่เมืองชายแดน
พระองค์ยังตรัสอีกว่า
เขาพูดอะไรอีก
พระองค์ยังตรัสอีกว่า
พระองค์จะนำพาประชาชนบดขยี้สัตว์ปีศาจ ปกป้องเมืองชายแดน
ให้เมืองชายแดนกลายเป็น...
พรมแดนใหม่ของอาณาจักรเกรย์คาสเซิล
เขาคิดว่าที่นี่คือที่ไหนกัน
เกรย์คาสเซิลหรือไง
องค์ชายคงไม่คิดว่าการสร้างกำแพงเมือง จะเหมือนกับการเล่นขายของหรอกนะ
กองหินผุๆ ไม่กี่ก้อน โปะโคลนเปียกๆ ลงไปหน่อย
เกรงว่าพอกองสูงหน่อย เดี๋ยวก็พังครืนลงมาแล้ว
ท่านดยุก เจ้าชายนั่นกำลังตบตาพวกเราอยู่ขอรับ
เปโตรใจเสาะ เลยโดนหลอกเข้าให้
No comments yet. Be the first to leave one.