Looper

“Имаме“.

“Имате“. “Имаат“.

Ј А М Ч А Р

Патувањето низ времето сеуште не е измислено.

Но, 30 години од сега, ќе биде.

Веднаш ќе се забрани.

Ќе биде користено само во тајност, од најголемите криминални организации.

КАНЗАС 2044

Речиси е невозможно да се ослободиш од тело во иднината.

Така ми кажале. Техники на обележување, што ти не.

Па, кога овие криминални организации во иднината сакаат некој да го нема,

користат специјализирани атентатори во нашата сегашност наречени Јамчари.

И така,

моите работодавци во иднината ја одредуваат метата,

го праќаат назад кај мене, нивниот јамчар.

Тој се појавува, со врзани раце и вреќа на главата.

И јас го правам неопходното.

Го собирам моето сребро.

Така, метата е исчезната од иднината,

и јас штотуку се ослободив од тело, кое технички, не постои.

Чисто.

Здраво, Џо. -Здраво, Беатрис.

Како е Францускиот? -Бавен.

Како е кафето? -Изгорено.

...ѓаволот ве внесува во пеколот! Морате да се излечите!

“ЈАМЧАРОВИТЕ МУСКЕТИ ОВДЕ“

Два, Џед.

Еј, Џо.

Ќе бидеш во клубот вечер? -Да.

Четири, Џед.

Еј, заобиколи.

Околу моторот. Не се зезам! Широко, околу, гомно едно!

Непристоен! Ако си имал мајка, не те израснала правилно.

Тоа е смешно. Бидејќи ќе ја соберам мајка ти подоцна со мојот мотор,

и ќе ја земам мојата мускета... -Еј, Сет.

Еј, Џо. -Тоа е ново.

Да, фала.

Проклетото не сака да запали.

Одиш ли до Бел?

Значи си купил мотор? -Да.

Колку те чинеше тоа нешто? Колку?

Сакав да се возам со него вечерва.

Епа, честитки. Ќе се возиш со мене наместо со него.

Немој. Ако влегуваме, не го прави тоа.

Женските сакаат ТК. -Не сакаат.

Да, сакаат. -Невкусно е. Не го прави тоа.

Околу 10% од популацијата ја има оваа ТК мутација.

Кога првпат се појави, сите мислеа дека ќе станеме суперхерои.

Но, излезе дека е само ова. Сега, има група на серковци

кои си мислат дека е лудница што левитираат парички.

Целиот овој град е таков.

Големи глави, мали компири.

Полно е вечерва, Џо. -Ќе тркнеме до бекстејџ.

Само да се видиме и излегуваме. -Вооружени со мускети?

Тешко. Така, Сет? -Тешко. Јас сум со Џо.

Само ќе се видиме, влегуваме и излегуваме. -Продолжи.

Сузи!

Еј! -На смена си вечерва?

Да. -Да?

Да, но еден човек со кубура веќе ме изнајми за вечер.

Душо, морам да работам.

Еј, Џо.

Што? -Зак. Внатре е во моментов со Ејб.

Зошто? -Ја затвори својата јамка.

Не зезај.

Постои причина зошто се нарекуваме јамчари.

Кога се пријавуваме за оваа работа, да го средуваме ѓубрето од иднината,

ние, истотака, се согласуваме на еден многу специвичен услов.

Патувањето низ времето во иднината е толку нелегално,

што кога нашите работодавци сакаат да ги раскинат нашите договори,

тие, истотака, сакаат да ја избришат секоја трага од нивната врска со нас што некогаш постоела.

Па, ако ние сеуште сме живи 30 години од сега,

го наоѓаат нашето постаро ЈАС, ни го праќаат назад,

и го убиваме како било која друга работа.

Ова се нарекува затворање на твојата јамка.

И добиваш исплата во злато, се ракуваш,

и те ослободуваат од твојот договор.

Уживаш во следните 30 години.

Оваа работа не ги привлекува повеќето луѓе од иднината.

Значи, ќе славиме?

Да! Да!

Внимавај!

Срање.

Исусе.

Да му ебам, Џо.

Здраво, Џо. -Мило ми е што те гледам, Беатрис.

Четврта јамка затворена месецов?

Јамката е затворена. Почнуваме.

Јамката е затворена, злато.

Да.

Сет?

Исусе.

Би можеле да дојдат овде во секој миг. Овде ли се? -Не. Кој?

Ох, Господе. Џо, Господе!

Што правиш? -Дај ми ја пушката.

Ох, така. Тоа е паметно.

Тргни се од прозорецот. -Господе, Џо.

Само замолчи. -Можеш да ме заштитиш.

Тие... -Што си сторил?

Ох, леле. Ова е како кошмар.

Ова е кошмар.

Знаев што сторил, па не знам зошто прашав.

Што си сторил?

Тој... Тој пееше.

Низ вреќата, но можев да ја чујам мелодијата.

Длабоки спомени...

Мојата мајка во мрачна соба,

се грижи за мене, пеејќи ја таа мелодија.

Штом дознав дека тој е јас...

Џо, не можев.

Не можев. Морав да видам.

Тој ми кажа... Се сеќавам, ми кажа,

дека постои нов свет ужасен шеф во иднината,

и ги затвора сите јамки.

“Создавач на дождови“, го нарекуваат.

Тој ми го кажа тоа. Потоа сакаше цигара.

Па, јас го одврзав, и тој ми го даде овој поглед.

И само почна да бега.

Јас ја имав мојата мускета,

па знаев дека имам околу 15 чекори пред да излезе од мојот домет.

И дојдоа и поминаа,

а јас само го гледав додека не замина.

Ова се нарекува дозволување на твојата јамка да побегне.

Тоа не е добро.

Што да правам?

Ти си единствениот пријател кој го имам, Џо. Мораш да ми помогнеш.

Ти си идиот што дојде овде.

Не смееш да бидеш овде. Ќе ти дадам малку пари.

Џо! Малку пари? Каде ли ќе одам?

Качи се на товарен воз. Избегај од градот.

Само не мрдај.

Кажи му на Корт да внимава на прозорот надвор.

Важи, прозорот.

Кид Блу, Џо! Ајде! -Само минутка!

Отвори ја проклетава врата! -Не можам ништо да сторам за тебе, Сет.

Мораш да ме сокриеш! Те молам, Џо! Сокриј ме!

Те молам! Само купи ми малку време, и потоа ќе заминам! Те молам?

Ќе ме натераш да ја разнесам вратава? -Да, почекај!

Те молам!

Мрдни. Мрдни.

Ајде, Џо! Отворај!

Исусе!

Ти требаше некое време. -Мислиш дека е лесно да се изгледа вака добро?

Тај ќе го чува твојот стан додека ние одиме да разговараме со Ејб.

Има кафе во ѓезвето.

Фала ти.

Дајте ми две минути.

Знаеш ли зошто ја нарекуваат твојата пушка мускета?

Затоа што е невозможно да се погоди било што подалеку од 15 чекори.

Невозможно е да се промаши било што поблиску.

Тоа е пушка за слепци.

Не е како кубурата.

Кубурата има домет.

Прецизност.

Во ред, Кид, прекини. Немој да си го разнесеш и другото стапало.

Да му ебам! -Што се случува таму, по ѓаволите?

Како си, Ејб? -Еј, Џо.

Не си го застрела и другото стапало, нели, Кид?

Во ред.

Мојот прадедо му кажал на мојот дедо, “Луѓето се како пајаци.“

“Од малите треба да се пазиш.“

Не знам дали се сложувам со тоа.

Да?

Што ли знаел мојот прадедо?

Овој човек е од иднината.

Беше пратен овде назад од мафијата, билет во еден правец, да управува со јамчарите.

Тоа е низок труд, дури и за Ејб, па затоа да скратиме.

Регрутирал некои прави помошници, луѓето со кубурите. Сега управува со градот.

Во било кој друг град, тоа би било импресивно.

Како вие деца поднесувате да ги носите тие задушувачи? Краватите? -Врските?

Смешно. Дали сте свесни дека ние немаме код на облекување?

Мода. -Знаеш... Епа, не знаеш.

Филмовите во кои се облекуваат така, се само копии на други филмови.

Овие проклети влијанија на 20-от век.

Направи нешто ново.

Стави сјајно нешто околу вратот или користи гумирано...

Само биди нов. -ОК.

Убаво беше што помуабетивме, Ејб. -Навистина ми се допаѓаш, Џо.

Но, доволно сме сигурни дека Сет те посетил. Мораме да сториме нешто околу ова. -Сет?

Очекуваш да ти ги скршиме прстите со чекан,

или нешто ужасно.

Но, ќе ја сопрам тензијата веднаш. Тоа нема да се случи.

Она што ќе се случи, е тоа дека јас ќе позборувам малку.

Дури не ни предолго.

А ти ќе го предадеш својот пријател.

Мојот пријател? Сет? Жалам, збунет сум.

Епа тогаш, ќе позборувам малку.

Знаеш, ти беше најмладиот јамчар што некогаш сум го најмил.

Изгледаше проклето смешно, рекоа тие.

Ти ставивме мускета...

Се сеќаваш, тие те донесоа. Заборавив зошто. -Продавницата за часовници.

Да. Работеше на еден од нашите фронтови, продавница за часовници.

И тие те имаа, знаеш. Ова дете, како животно.

Но ти ме погледна, со твојата коса преку половина лице,

гледајќи ме само со едно око. Можев да ја видам,

како што се случува на ТВ, лошата верзија на твојот живот.

Како визија, можев да видам како стануваш лош.

Па, го променив тоа.

Те исчистив и ти ставив пушка во твојата рака.

Ти дадов нешто што беше твое. -Благодарен сум за тоа, Ејб.