The 317th Platoon (La 317ème section)

NAAR DE ROMAN VAN PIERRE SCHOENDOERFFER

Wij danken prins Norodom Sihanouk…

…voor zijn toestemming om deze film in Cambodja te draaien.

Begin mei 1954…

…arriveren Russische, Chinese, Vietminh, Britse…

…Amerikaanse en Franse delegaties in Genève…

…om de vredesconferentie rond Indochina voor te bereiden.

Amper twee maanden later wordt de wapenstilstand getekend.

Bij Dien Bien Phu is meer dan 50 dagen fel gestreden.

De Vietminh zet in heel Indochina een offensief in.

Het worden de laatste slagen in een negen jaar durende oorlog.

Op 4 mei draagt het opperbevel voor Noord-Cambodja op…

…de geïsoleerde post Luong Ba aan de grens met Laos te evacueren…

…en terug te trekken naar Tao Tsai, 50 km zuidelijker.

Het 317e peloton bij Luong Ba krijgt opdracht de installaties te vernielen…

…en zich terug te trekken door de jungle, tijdens de moessonregen.

We zijn in Luong Ba, op 4 mei 1954. Het is 18 uur.

Zet af geweer.

Roudier zit vast. -Het zal een hinderlaag zijn.

Kijk. Alle kogels gaan dezelfde kant op.

Niet veel van de andere kant.

Maar Roudier schiet veel.

Hij zal gespannen zijn. De versterkingen zitten vast in het zuiden…

…en het noorden wordt onder de voet gelopen door de Viets.

We zijn nog niet klaar.

Perrin blaast de zendinstallatie op.

Kut, verzamel de twee groepen en kom met de korporaals bij ons.

Dit is alles wat er nog is, luitenant. En het ijs is op.

De ijskast staat pas een uur uit, maar het is al gesmolten.

Ook wat?

Giet dat over in een fles en geef het aan de hospik.

En je zou je haar knippen. -Ik weet het.

Proost dan. Op Luong Ba.

Shit, de generator is uit.

Oké. We gaan als volgt op pad:

Eerst de leiding, dan kom jij, Kut.

Roudier komt tussen ons in.

Speciale instructies: wapens op veilig, volledige stilte.

En niet roken.

We moeten de ijskast niet aan de Vietminh laten.

Ik weet het niet. Wat denk jij?

Hij weegt niet meer dan m'n radio. Aan een bamboestok is hij best te dragen.

Als we 'm zo dragen, altijd koude pernod.

Het is te proberen. Hij is nuttig. Hij kwam een maand voor jullie…

…met de Soldatenkerst, van de vrouw van generaal Lattre.

Goed. Wijs twee mannen aan om 'm mee te nemen.

Daar gaan we dan.

Het is wel goed om te gaan.

Denk je dat?

Wat verberg je daaronder?

Is cadeau van die vrouw daar.

Tassen op de grond, iedereen, en uitpakken.

Zo vol bepakt redden ze het nog geen twee kilometer.

Haal alles eruit wat niet tot je persoonlijke uitrusting behoort.

Niet schieten. Ik ben het. Roudier.

M'n mannen zijn nerveus. Ik vreesde dat ze op u zouden schieten.

Wat was dat eerder voor geschiet? -Falong en Viets.

Volgens hem waren het er veel. Ik zag er twee of drie.

We hebben er één gedood, een beroeps. Zien?

Blokkeren de anderen de weg? -Die zijn gevlucht.

Ik ben 100 meter de jungle in gegaan en heb niks gezien.

En het lijk? -Dat ligt daar, iets hogerop.

Bijlichten? Er is geen gevaar. -Ja, doe maar.

Die was goed raak.

Ja, het is een beroeps.

Had hij papieren? Een wapen? -Niets gevonden. Alleen dit.

Een klein boeddhaatje.

Op naar Tao Tsai.

WOENSDAG 5 MEI 5.30 UUR

Ook een slok? -Bedankt.

Wat zou ik graag een sigaret willen opsteken. Wat een land.

Inderdaad. Wat een land.

Je weet nog niks, je bent hier amper twee weken.

Ik vind het een fijn land.

De laatste keer was ik hier geen 27 maanden, maar 33.

Ik hoef echt niet terug naar Frankrijk.

Als ik het leger uit zou moeten, zou ik een hut aan de rivier kopen.

Kut zou een meisje voor me uitkiezen.

Die zijn hier best knap.

Ze hebben geen…

Ze zien eruit als kleine meisjes.

Ze hebben geen lichaamshaar.

Een elastische huid en geen lichaamshaar.

Het is licht. Ik kan er wel een opsteken.

Er lopen mensen op het pad. Ik denk Vietminh.

Een draagstok. Dat zijn zeker Viets.

Geef die kijker eens.

Wat een lef. We schakelen ze zo uit met een scherpschuttersgeweer.

Dat zou zonde zijn. Laten we er een proberen te vangen.

Kom mee. We steken snel de rivier over.

Roudier, verspreid jullie aan weerskanten, als flankdekking.

Wij zitten links op de oever om de waadplaats te bestrijken.

Kut, jij blijft hier.

Ik laat de ijskast en Perrin hier.

Hij moet om acht uur radiocontact maken met Tao Tsai.

Dat is alles. Begrepen?

Oké, maar we weten niet wat we daar aantreffen.

Begrijp je wel?

Gaat het? -Ja.

Daar zijn ze.

Een heel stel. Een bevoorradingskonvooi.

Rustig blijven.

Laat ze komen.

Ze stellen een mitrailleur op. We moeten hier gauw weg.

Die is voor mij.

Pieperschieter. -Hier, chef.

Zie je dat heuveltje op die open plek?

Hoogte 26.

En vuur.

Te ver naar rechts, de hoogte is goed.

O jee, ze komen op Roudier af.

Zelfde hoogte. -We zitten midden in het offensief.

Ze moeten vannacht gekomen zijn. Ze vallen ons aan.

Laat me dit afmaken. -We moeten weg nu het nog kan.

Laat het aan Roudier weten.

Zelfde hoogte, zelfde doel.

Ik wil die mitrailleur.

Je wordt ingesloten. Kom snel.

Jij, wegwezen.

Roudier, terugtrekken.

Shit, geef me dat wapen.

Roudier.

Naar mij toe, Willsdorf. Snel.

Munitie. -Weg, Roudier.

Weg hier, Roudier.

Wat is er? -In m'n buik geraakt.

Wat doen jullie hier? Help hem.

Kunnen we zo bij Kut komen?

Ze willen ons insluiten.

Ren naar Kut bij de rivier. Wij geven jullie dekking.

Willsdorf? Pas op, ze komen.

Vijftig meter terug. Naar het water.

Rennen, snel.

Kut, links van je.

Vuren, verdorie.

Vuren.

Vuren, verdomme, de Viets.

Kom, wegwezen hier.

Doorlopen.

Je hebt gaten gegraven. Mooi. Pas op rechts, ze trekken om ons heen.

Shit, daar zijn ze ook al.

We moeten nog even standhouden. Lang genoeg om…

Laat mij even. Een oud trucje, maar vaak werkt het.

Tweede compagnie, alleen vuren op zichtbare doelen.

'Bataljon' hadden ze niet geloofd. -Adjudant.

Adjudant, ik denk dat ik er een gedood heb.

Wat deed je daar? -Niets, ik hielp Kut.

Je bent geen infanterist, je doet de radio. Je schiet alleen op bevel.

Wat zei Tao Tsai?

Ze liggen sinds middernacht onder vuur.

De kapitein wil dat we zo snel mogelijk komen.

Hij denkt dat de Viets hun grote offensief hebben ingezet.

Je meent het.

Dat zei hij. -Hier blijven is zinloos.

De aflossing voor Dien Bien Phu is aangevallen en naar het zuiden gegaan.

En nog iets: de B-26's komen ons luchtsteun geven.

Ze gaan de wegen bombarderen als het weer opklaart.

Bedankt, Perrin.

Demonteer je radio snel. -Goed, luitenant.

Plas je bloed? -Weet ik niet.

Kijk dan.

Nee, het is niet rood. -Pis je nou gewoon in je broek?

Ik zal je wat morfine geven.

Maak er voor hem ook een. -Kan ik niet.

Hij heeft een kogel in z'n long die ook de milt heeft geraakt. Met morfine stikt hij.

Vier doden. Drie van Roudier en één…

Cambodjaanse broeders…

…geef je over.

Cambodjaanse broeders…

…vlucht weg bij de Fransen…

…en kom bij ons.

Als jullie bij de Fransen blijven…

…gaan jullie er allemaal aan. Geef je over.

Als je geen munitie hebt, krijg je van mij.

Willsdorf, we trekken ons nu terug. Kut?

Ik ga met de bevelgroep en Roudier, met de gewonden, naar heuvel 924…

…langs de rivier. -Dat is gekkenwerk.

Blijf met jouw groep nog een kwartier hier. Heb je een horloge?

Hier. Een kwartier na ons vertrek ga je hier weg.

Probeer de Viets zo ver mogelijk weg te houden van punt 924. Begrepen?

Probeer ze dan af te schudden en kom daarheen.

Wij wachten tot middernacht.

Als je problemen krijgt… weet ik het niet.

Ga direct naar Tao Tsai. Ja.

We kunnen ze onmogelijk meenemen. We laten ze hier met de medicijntas.

Als we Roudier meenemen, wordt dat onze dood.

Ik neem Roudier mee, en de anderen. -Dat is idioot.

Als ze niet met 48 uur in het hospitaal zijn, zijn ze er geweest.

En wij al eerder dan dat.

U wilt door een mogelijke divisie van de Vietminh heen? Met de gewonden?

Neem die ijskast ook nog mee.

In 1944 hadden we in de zak van Tsjerkasy ook…

Een rookbom. Ze stellen hun mortieren op.

Niet gek. De volgende is voor ons.

Laat ze hier, dan komen we misschien nog weg.

Adjudant Willsdorf, we vertrekken met de gewonden.

Kut geeft ons rugdekking, en daarmee uit.

Dat is een bevel.

In deze omstandigheden…

…blijf ik liever bij Kut.