The first 200 lines.
เวรละ
- เฮ้ ในที่สุดฉันก็ได้กลับบ้าน - หวัดดี
แค่อยากแวะมาดูคุณหน่อย
- วันนี้วันสำคัญเชียว - อือ ใช่
- ทุกอย่างโอเคนะ - ค่ะ
คุณทำหน้าที่ในสภาได้ดีมาก
ฉันว่านี่คือจุดเริ่มต้นของสิ่งที่พิเศษ
ในนี้กลิ่นเหมือนควันเลย
ฉันไม่ชอบซุป ฉันเลยเอาพิซซ่ามาอุ่นอีกรอบ
โอเค งั้นก็…
- ฝันดีนะ - ฝันดี
โน้ตแผ่นนั้นไม่ใช่เรื่องที่น่าห่วงมากนัก
สิ่งที่น่าห่วงคือการตัดสินใจของเธอ ที่โกหกคุณเรื่องนี้
ยาสามารถลบความทรงจำได้แค่ในอดีต
แต่ถ้าเธอไม่เชื่อในเรื่องใหม่ๆ ที่ป้อนให้
เราก็มีปัญหาที่ต่างออกไปมาก
ส่วนคุณน่ะ คามิลล์ คุณคือคนป้อนข้อมูลที่เธอต้องเชื่อใจ
ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมมันถึงใช้เวลานานนัก
คุณบอกว่าเดือนเดียว อย่างมากสุดก็สอง
เรามีข้อมูลตลอด 352 ปี
ซึ่งแสดงให้เห็นว่าวิธีการมันมีประสิทธิภาพ
เป็นส่วนใหญ่
เมื่อนำไปใช้อย่างถูกต้อง
ไซโลหกแห่งผ่านการรีเซ็ตทุกอย่างได้สำเร็จ รวมทั้งของคุณเองเมื่อ 140 ปีก่อน
และมีบุคคลที่ตกเป็นเป้าหมายระหว่างทาง
เราเข้าใจที่คุณหงุดหงิด
แม้จะพิสูจน์เป็นอย่างดีแล้วว่ามันมีประสิทธิภาพ
แต่มันก็มีข้อยกเว้นด้วยเช่นกัน
คนนอกคอกอย่างจูเลียตต์ นิโคลส์ ที่ต้องยืดเวลาการรักษาต่อ
คามิลล์ คุณกำลังทำงานกับคนนอกคอกแบบนั้นอยู่
ฉันรู้สึกดีขึ้นเยอะเลย
ความฝันของเธอบ่งชี้ว่า ความทรงจำเกี่ยวกับการกลับมา
ยังคงอยู่ใต้จิตสำนึกของเธอ
ใช้วิธีให้ยานี้ต่อไปอีกสองสัปดาห์
คุ้มกันเธอให้แน่นหนา และเพิ่มความพยายามเป็นสองเท่า
เพื่อทำให้นิโคลส์มั่นใจ ว่าคุณคือพันธมิตรที่ไว้ใจได้มากที่สุด
ห่างจากคาร์เตอร์สวิลล์ 48 กิโลเมตร
วิวโคตรสวยเวลาอาทิตย์ตกเหนือเทือกเขาไพน์
ใช่ เรามีม้า เป็ด และแพะ
มีหมาบูลด็อกสองตัว
เป็นหมาที่ขี้โมโหที่สุดที่พระเจ้าสร้างมาเลย
พวกมันดีแต่วิ่งไล่เราตั้งแต่ประตูรั้ว
ไปที่ตัวบ้านทุกครั้งที่เราลงรถบัส
ตอนฉันบอกเธอว่าฉันจะได้เป็น มาสคอตบูลด็อกของมหาลัยจอร์เจีย…
ช่างมันเถอะ
อะไรเหรอ
เธอขำหนักมากจนเธอ…
ฉี่ราดเลยละ
ฟังดูเหมือนฉันไม่ใช่น้องสาวที่น่ารักเท่าไรเลย
แม่เราชื่อเกรซ
พ่อชื่อ…
วิลเลียม
ขอละ ฉัน…
ขอโทษที โดนัลด์ ฉันแค่…
ไม่รู้จะพูดอะไร
ไม่หรอก
ไม่ ไม่ต้องขอโทษ ฉันสิต้องขอโทษ
เวรเอ๊ย
เป็นอะไรไหม
ปกติผมไม่สบถใส่สิ่งไม่มีชีวิต
เป็นที่ระบายอารมณ์ที่แย่มาก
อีกอย่าง เครื่องนี้มันอยากถูกด่า มาหลายเดือนแล้ว
พอแล้ว
ไม่ต้องห่วงหรอก
ทุกอย่างโอเคไหม
ครับ น้องสาวผมอยู่ที่นี่
กายหยาบเธออยู่ที่นี่
ผมนั่งอยู่กับคนที่ผมเคยคุยด้วยทุกวัน
มาตลอดสามทศวรรษ แต่ตอนนี้เธอมองผมเหมือนผมเป็นคนขับอูเบอร์
คุณคือแดเนียลสินะ
ผมรอเจอคุณอยู่เลย ผมวิกเตอร์ เซิร์นโควิช
เป็นหมอของชาร์ล็อตต์
- หวัดดี - หวัดดีครับ
ยินดีที่ได้เจอนะ
อือ เกรงว่าต้องบอกคุณ ว่าผมเป็นสาเหตุที่ทำให้เธอจำคุณไม่ได้
(อิงจากหนังสือชุดเรื่อง SILO โดย ฮิว ฮาววีย์)
เรื่องยารักษาน่ะ
มันเหมือนกับการติดตั้งสะพานยก ระหว่างเธอกับความทรงจำของเธอ
จะเรียกว่าเหมือนระยะปลอดภัย ระหว่างบันไดชั้นบนกับชั้นล่างก็ได้
ถ้าใช้นานเกินไป สะพานจะค้างอยู่ข้างบน และกลายเป็นค้างถาวร
เธอจะไม่มีวันได้ความจำกลับมา
แต่เมื่อเธอแข็งแรงขึ้น เราจะหยุดให้ยา
ลดสะพานลง ข้ามไป และเลือก…
เลือกจริงๆ…
ว่าจะนำความทรงจำไหนกลับมา และทิ้งอันไหนไว้
งงเรื่องสะพานยกใช่ไหม
เปล่าครับ
ไม่รู้สิ ใช่ครับ…
บทสนทนาแบบนี้ไม่ได้อยู่ในสิ่ง
ที่ผมพยายามจะทำความเข้าใจวันนี้
ถ้าดึงสะพานลงมาแล้ว คุณจะทำยังไงให้ความทรงจำเธอกลับมา
เล่าเรื่องของเธอให้เธอฟังซ้ำๆ
เรื่องของเธอเหรอ
โอเค
ทำไมมนุษย์ถึงครองโลก และไม่ใช่พวกวานรล่ะ
ผมไม่รู้
นิ้วโป้งแตะปลายนิ้วอื่นได้
ควบคุมการเคลื่อนไหวได้ดีกว่า
- สมองใหญ่กว่า ขนน้อยกว่า - โอเค
ลองแบบนี้ดีกว่า คุณทำอะไรทั้งวัน
ช่วงนี้เหรอ โทรหาคนแปลกหน้า และขอเงินพวกเขา
ใช่เลย คุณติดต่อคนอื่น และเล่าเรื่องราวให้พวกเขาฟัง
คุณนำชุดข้อมูลไป และสร้างความหมายของมันขึ้นมา
นี่คือสิ่งที่เราทำ มันคือตัวตนของเรา เราคือนักเล่าเรื่อง นักสร้างความหมาย
มันคือพลังพิเศษเดียวของเรา
คุณ ผม ชาร์ล็อตต์
เราเป็นแค่ชุดเรื่องราวที่เราเล่าให้ตัวเองฟัง
ความทรงจำคือชีวประวัติภายในของเรา
ข้อมูลที่เราตั้งใจใส่ความหมายลงไป เพื่อบอกตัวเองว่าเราเป็นใคร
ยาได้ลบตำราแห่งชาร์ล็อตต์ไป
โอเคไหม อย่างที่บอก
เราจะหยุดให้ยา และคุณจะนำทีละความทรงจำ
กลับมาอีกครั้งด้วยเรื่องราวของเธอ
ทีละความทรงจำเหรอ
ทีละความทรงจำ
น้องสาวที่น่ารัก
นักบินนาวีฝีมือดี
แม้แต่ภารกิจไปอิหร่าน แต่คราวนี้คุณมีทางเลือก
แดเนียล คุณมีทางเลือกที่จะไม่ทำร้ายเธอ ด้วยความจริงทั้งหมด
บาดแผลทางใจจากสิ่งที่เกิดขึ้นกับฝูงบินของเธอ
คุณเลือกที่จะทิ้งมันไปได้
ผมโกหกเธอได้เหรอ
เธอจะเชื่อเหรอ
คุณจะโกหกทำไมล่ะ
เธอมีความเห็นบางอย่างเกี่ยวกับผม ผมไม่ว่าถ้าเธอจะลืมมันไป
อันที่จริง คุณกรอกหูเรื่องโกหกก็ได้
แต่ต้องใช้เวลานานและความพยายามอย่างมาก
ความทรงจำจริงๆ จุดติดได้เร็วกว่า เพราะมันอยู่ในนั้นอยู่แล้ว
เธอแค่มองไม่เห็น
คุณต้องมีสิ่งของ ที่จะดึงความทรงจำเก่าๆ ของเธอกลับมา
ข้าวของจากชีวิตเธอ วัยเด็กของเธอ
ความทรงจำอยู่ทั่วร่างกาย ไม่ใช่แค่ในสมอง
มัน…
มันอยู่ในกลิ่นแห่งอดีต และความหมาย
ที่เราใส่ไว้ในของต่างๆ ที่เราเคยมีตอนเด็ก
เราใช้มันเป็นเหมือนทางลัด เพื่อกระตุ้นวิถีประสาท
พ่อแม่เราตายตอนเรายังเด็ก
เราย้ายไปอยู่กับป้า
ไม่ค่อยมีของในวัยเด็กเท่าไรหรอก
เสียใจด้วยนะ แต่มันมีบางอย่างที่ซ่อนอยู่ในรหัสต่างๆ
มันไม่ใช่แค่นิวรอนกับแอกซอน มันมีอะไรมากกว่านั้น
สิ่งที่ลึกลับ เหมือน…
เหมือนจิตวิญญาณ
และผมหรือคุณจะไปควบคุมมันไม่ได้
เพราะงั้นบางที หรืออาจจะแค่สิบเปอร์เซ็นต์ มันก็ไม่ได้ผล
แต่เธอตอบสนองได้ดี คุณจึงมีเหตุผลที่จะหวังต่อไปได้
โอเคนะ โอเค
ขอโทษที่รบกวนครับ หัวหน้า มีผู้หญิงอยู่ข้างนอก
เธอมาแจ้งคนหายตามปกติ
แต่เธอไม่ยอมกลับจนกว่าจะได้พบคุณ
มันไม่ใช่รายงานคนหายตามปกติ
คนหายชื่อว่าอะไร
ออร์ลา เคนต์
เธอเป็นน้องสาวฉัน
ลูกมือหัวหน้าฝ่ายพัสดุใช่ไหม
ผมเห็นเธอเมื่อวานที่สภาของไซโล
ได้คุยกับเธอด้วย
- เธอหายตัวไปเหรอ - เธอแวะมาหาฉันทุกคืน
หลังเลิกกะ
แต่เมื่อคืนไม่มา
เธอคงกลับไปสลบอยู่ที่บ้านก็ได้
ไม่ค่ะ ไม่งั้นเธอต้องส่งโน้ตถึงฉัน
พ่อแม่ฉันแก่แล้ว
พวกท่านเป็นห่วง เราตกลงกันแล้ว
ตั้งแต่เรายังเด็ก
ห้ามหายไปโดยไม่บอก ห้ามทำให้เป็นห่วง
ฟังนะ ฉันรู้ว่าคุณมีงานยุ่งมากมาย
ที่สำคัญกับทุกคนในไซโลมากกว่านี้ แต่มีบางอย่างผิดปกติ
ฉันรู้สึกได้
ฉันโกหกพ่อแม่
ฉันบอกพวกท่านว่าออร์ลาค้างกับฉันเมื่อคืน
วันนี้ให้ฉันโกหกพวกท่านอีกไม่ได้
โอเค
โอเค
(ข้อความตรง ถึง: คาร์ลา แมคเคลน - ฝ่าย: พัสดุ)
ขอบคุณนะคะ
อย่างกับแฟรงเกนสไตน์ไม่มีผิด
เซิร์นโควิชน่ะเหรอ
เปล่า ผมเอง
เขาขอให้ผม…
ไม่รู้สิ เข็นรถเข็นช็อปปิงเข้าไปในสมองเธอ
ขนอะไหล่ไปให้หมด สร้างจิตวิญญาณเธอขึ้นมาใหม่
ก็นะ…
เราจะเป็นใครได้ล่ะ ถ้าไม่ใช่ผลรวมของความทรงจำเราเอง ถูกไหม
คงงั้น
นี่ ฉันว่าจะแวะไปเยี่ยมเธอหน่อย ถ้าคุณไม่ว่าอะไร
ฉันไม่เคยอยู่ในกองทัพ การเอาลูกอมหรือนิตยสารไปเยี่ยมทหารบาดเจ็บ
ดูเหมือนเป็นสิ่งที่ฉันพอจะทำได้
ได้สิครับ
แดเนียล
- ไงคะ - เฮเลน
- หวัดดีครับ - หวัดดีค่ะ
เคยเจอแอนนา เธอร์แมนไหม
เฮเลน ดรูว์
ไม่เคยอย่างเป็นทางการ
ใครๆ ก็บอกว่าประเด็นที่แม่คุณพูดถึง ไม่มีอะไรโต้แย้งได้
ตั้งแต่ท่านชวนคุณไปทำงานด้วย…
เฮเลนกับผมเคยบังเอิญไปเดตกัน
ไม่ใช่เดตซะหน่อย
นี่ ฉันผ่านไปที่ออฟฟิศคุณ และได้ข่าวเรื่องน้องสาวคุณ
No comments yet. Be the first to leave one.