The first 200 lines.
Έναρξη λήψης.
Εξήντα στη Γουέστγουντ. Στρίβω τώρα στην Αλαμίντα.
Λαμβάνω.
Ελήφθη.
Υπάρχει βλάβη.
Γαμώτο!
Φτάνουμε.
Σαράντα έξι στην Πρόγκρες.
Βοήθεια,
το αμάξι είναι σπασμένο στα δύο.
Είναι κάποιος μέσα. Στείλτε μας ενισχύσεις τώρα.
Πρέπει να σπάσουμε το παράθυρο.
Στείλτε μας ενισχύσεις.
Καλώς ήρθατε στην τελετή αποφοίτησης της τάξης του 2022.
Σήμερα, γιορτάζουμε κι εμείς την πορεία
που έχουν μοιραστεί τα παιδιά μας
με αποκορύφωμα την επίτευξη ενός από τα ορόσημα της ζωής τους.
Θεέ μου. Είναι τρεις εδώ, παιδιά.
- Έχουμε τρεις επιβάτες. - Τρεις επιβάτες.
Ναι, πολύ νέοι.
Ντέιβιον Μαρκέλ Φλάναγκαν.
Μακένζι Φορντ Σιρίλα.
Καλώ στον ασύρματο, ο οδηγός αναπνέει, είναι αναίσθητος.
- Το στομάχι της κινείται. Κοίτα. - Ναι.
- Πώς σε λένε, καλή μου; - Μακένζι.
Μακένζι. Εντάξει.
Έχω μια 17χρονη, τη Μακένζι.
Η Μακένζι Σιρίλα.
- Η Μακένζι Σιρίλα. - Η Μακένζι Σιρίλα.
Το μόνο άτομο που επέζησε.
Είναι απίστευτο.
- Πώς γίνεται να έχει συμβεί αυτό; - Δεν ήταν τυχαίο.
Αυτή και το αγόρι της είναι αδελφές ψυχές.
Το μαύρο κουτί μάς λέει τι συνέβη, όχι γιατί συνέβη.
Εξαρτάται από το πώς το βλέπεις.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν πρόκειται για ένα φρικτό ατύχημα
ή για φόνο.
Η ΠΡΟΣΚΡΟΥΣΗ
Παιδιά, ας περάσουμε τη μέρα μαζί.
Είναι εντελώς τρελό γιατί μόλις είχαμε τελειώσει το λύκειο
και ήμασταν κάθε μέρα μαζί.
Κάθε μέρα ξυπνούσα και έβγαινα με έναν συνδυασμό αυτών των ανθρώπων.
Ήμουν εγώ,
η Κένζι,
ο Ντέιβιον,
ο Ντομ
και το αγόρι μου, ο Μπάμπα.
Είναι η καλύτερη παρέα που είχα ποτέ στη ζωή μου.
Δεν μας ένοιαζε τίποτα.
Θα αρχίσουμε να κάνουμε κάτι καινούργιο.
Θα κάνουμε κριτική φαγητού.
Η Κένζι με έπαιρνε τηλέφωνο ή μου έστελνε μήνυμα κάθε μέρα.
"Τι θα κάνουμε αύριο; Μεθαύριο;
Ο Ντομ θέλει να πάει εδώ. Ο Ντέιβιον θέλει να κάνει αυτό".
Αν είναι ο Ντέιβιον, όλοι γελάνε. Έχει τόση πλάκα. Έκανε μόνο χαζομάρες.
Και ο Ντομ και η Κένζι είναι τρελό δίδυμο.
Είναι μαζί εδώ και τέσσερα χρόνια.
Ο Ντομ ήταν πολύ γλυκός και τρυφερός τύπος.
Με δαγκώνεις;
Μου θυμίζει τον δάσκαλο Γιόντα από το Star Wars. Ήταν πολύ σοφός.
Το δέσιμο που είχαμε στην παρέα ήταν ανίκητο.
Ρόζι! Μπάμπα!
Είναι οι κολλητοί μου και είμαστε μαζί κάθε μέρα.
Ήμουν μαζί τους.
Είναι εντελώς τρελό που μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου
άλλαξε η ζωή όλων μας για πάντα.
06:30 Π.Μ.
Ναι. Οδηγός, μια 17χρονη γυναίκα που αναπνέει ακόμα.
Έχει σφηνώσει μέσα.
- Δύο είναι ήδη νεκροί. - Εντάξει.
Παίζει στην ομάδα του Στρόνγκσβιλ.
Είναι επιθετικός.
- Εντάξει, ελήφθη. - Ναι.
Αναπαύσου εν ειρήνη, φίλε.
Το ελικόπτερο διάσωσης θα φτάσει σε πέντε με δέκα λεπτά.
Είναι η χειρότερη πρόσκρουση που έχω δει.
Απίστευτο. Τι είναι αυτό;
Υπήρχε αλκοόλ ή ναρκωτικά στο όχημα;
- Ναι. - Ναι.
- Τι; Ναρκωτικά; - Ναι, ναρκωτικά.
- Τι είδους ναρκωτικά; - Χόρτο και μανιτάρια.
- Ναι, μαριχουάνα, μανιτάρια. - Μαριχουάνα και μανιτάρια.
- Πού είναι τα ναρκωτικά; - Στην τσέπη.
Βγάλ' τα έξω.
Δεν θα πάμε πουθενά, εντάξει;
- Προσοχή. Θα πέσει. - Επιχείρηση σε εξέλιξη. Πάμε.
Πήγαινε από εδώ. Πρόσεχε πού πατάς.
Επιβεβαιώστε. Η κοπέλα είναι αδύνατη και φοράει κολάρο.
Λέει ασυναρτησίες, δεν βγάζει νόημα.
Έφτασε το ελικόπτερο.
Έναρξη λήψης.
Ο μπαμπάς είναι;
Πρέπει να σας μιλήσω.
- Τι σας είπαν; - Τίποτα.
- Έσπασε το πόδι της. - Την έφερε ελικόπτερο.
- Το ξέρουμε. - Ναι.
- Μόνη της ήταν; - Όχι.
- Με ποιον ήταν; - Κάθισε.
- Θεέ μου. - Χριστέ μου.
Πώς να σας το πω;
Στην Πρόγκρες και Αλαμίντα. Αμάξι σε κτίριο. Δύο νεκροί στο όχημα.
Οδηγούσε η κόρη σας.
Ποιος πέθανε;
Δεν ξέρω... Υπάρχει κάποιος που δεν ξέρουμε.
Ο Ντομ;
- Όχι. Σταμάτα! Άσ' τον να μιλήσει. - Παιδιά...
Νομίζω ότι ήταν... Τι όνομα είπες;
- Ο Ντομ; - Ντομ.
Πιθανόν.
- Πάψε. - Θεέ μου.
Τι σχέση έχει με...
- Το αγόρι της. - Ναι, ο Ντομ ήταν στο αμάξι.
- Σταμάτα. - Θεέ μου.
- Τι; - Εγώ...
Λες αλήθεια;
Κυρία μου, είναι...
- Τι; - Αυτά ξέρουμε ως τώρα.
Ο Ντομ είναι νεκρός; Αυτό θες να μου πεις;
Κοίτα με. Ο Ντομ είναι νεκρός;
Δεν ήθελα να πιστέψω αυτά που έλεγε. Ήθελα να περιμένω κάποιον να μου πει...
Ήλπιζα να μην ήταν αυτός.
Εκείνη τη στιγμή, δεν ήξερα αν είχε τις αισθήσεις της.
Δεν ήξερα τι είχε πάθει. Εγώ...
Μπορεί να είχε μείνει παράλυτη. Δεν ξέραμε τίποτα.
Είναι τυχερή που είναι ζωντανή.
Αλλά ήμουν διχασμένος. Ένιωθα τόσα...
Ένιωθα κάποιες ενοχές που χαιρόμουν για την κόρη μου
ενώ ήξερα ότι ο Ντομ κι ο Ντέιβιον είχαν πεθάνει.
Ο Ντομ κι εκείνη ζούσαν μαζί.
Έλεγαν ότι θα παντρευτούν.
Ήταν μέλος της οικογένειάς μας.
Η κόρη μου σχεδίαζε τη ζωή της μαζί του.
Έναρξη λήψης.
- Τι είναι αυτό; - Ναι.
- Τι εφιάλτης. - Έλα, κάθισε.
Λοιπόν...
- Ξέρεις τι ώρα συνέβη; - Όχι.
Είμαστε σε τόσο αρχικό στάδιο της έρευνας ακόμη που δεν ξέρουμε.
- Μήπως αποκοιμήθηκε ενώ οδηγούσε; - Δεν το ξέρουμε.
- Λοιπόν... - Δύο παιδιά είναι νεκρά.
Ο γιος μου κι άλλο ένα παιδί. Η κοπέλα είναι στο νοσοκομείο;
Είναι στο χειρουργείο τώρα.
Γαμώτο.
Θεέ μου.
Δεν ήξερα τι να κάνω.
Ο γιος μου πέθανε και δεν ήξερα τι συμβαίνει.
Δεν σκέφτεσαι καθαρά κι εγώ δεν... Μου πήρε... Βρίσκεσαι σε σοκ.
Ξυπνάς και ο μικρός σου αδερφός έχει φύγει στα 20 του.
Ο Ντομ έχει φύγει για πάντα.
Και δεν υπάρχει επιστροφή.
Μου έστειλε μήνυμα στις τρεις. "Μπαμπά, σ' αγαπώ".
- Έστειλε μήνυμα στις τρεις; - Στις 2:53.
- Στις 2:53. - Εντάξει.
ΣΤΡΟΝΓΚΣΒΙΛ
Σοκ και θλίψη στην κοινότητα του Στρόνγκσβιλ απόψε
μετά από τροχαίο που κόστισε τη ζωή δύο νεαρών
και τραυμάτισε μια νεαρή νωρίς χθες το πρωί.
Οι ερευνητές λένε ότι το αμάξι δεν σταμάτησε
στο τέλος της οδού Πρόγκρες,
πέρασε το γρασίδι, χτύπησε μια πινακίδα και μετά έπεσε πάνω στο κτίριο.
Πήγα στο σημείο που συνέβη.
Ο τρόπος που έπεσε κατευθείαν πάνω στο κτίριο
δεν έβγαζε νόημα
γιατί δεν υπήρχαν ίχνη ολίσθησης πριν την πρόσκρουση.
Αμέσως, προέκυψαν ερωτήματα.
Ήταν μεθυσμένοι; Τους πήρε ο ύπνος; Είχαν πάρει ναρκωτικά; Δεν ξέρω.
Πάνω από 200 άτομα παρευρέθηκαν σε ολονυκτία
στη διασταύρωση της Πρόγκρες και της Αλαμίντα
στο μοιραίο σημείο που σκοτώθηκαν πρώην μαθητές του λυκείου του Στρόνγκσβιλ.
Ο 20χρονος Ντόμινικ Ρούσο και ο 19χρονος Ντέιβιον Φλάναγκαν.
Ήμουν ο καλύτερος φίλος του Ντέιβιον.
Ντέιβ εδώ.
Πάντα είχε ένα χαμόγελο.
Ήμασταν μαζί στην ομάδα ποδοσφαίρου.
Δεν το είχα πιστέψει μέχρι να φτάσω στο σημείο του ατυχήματος
και τότε ήταν που το συνειδητοποίησα.
Υπήρχε τόσος κόσμος εκεί πέρα
και τόσοι πολλοί που έκαναν ερωτήσεις σε όλους μας
γιατί έλεγαν ότι ήμουν μαζί τους.
Έλεγαν "Τι πήραν; Ξέρεις ότι κάτι είχαν πάρει".
Δεν μας έδωσαν ούτε λεπτό να επεξεργαστούμε αυτό που μόλις συνέβη.
Ο Φλάναγκαν ήταν στην ομάδα του Στρόνγκσβιλ
και το φθινόπωρο σχεδίαζε να σπουδάσει κομμωτική.
Οι γονείς μου προσπαθούσαν να εξηγήσουν "Ο Ντέιβιον ήταν σε τροχαίο.
Πέθανε".
Άρχισα να ουρλιάζω και να κλαίω και να νιώθω πολύ ταραγμένη.
Σκεφτόμουν ότι είναι άδικο, δεν είναι σωστό.
Εγώ, η αδερφή μου και ο Ντέιβιον περάσαμε δύσκολη παιδική ηλικία.
Μας υιοθέτησαν όλους ανάδοχες οικογένειες.
Ο Ντέιβιον ήταν ο μεγάλος μας αδερφός, αυτός που μας στήριζε.
Ήταν πάντα στο πλευρό μου.
Μακάρι κανένας να μην αναγκαστεί ποτέ να πει στα παιδιά ή στη γυναίκα του
ότι ο γιος ή ο αδερφός τους
έχασε τη ζωή του.
Ήταν βάναυσο.
Η 17χρονη οδηγός βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση
και η αστυνομία ερευνά ακόμα την αιτία της πρόσκρουσης.
Πραγματικά προσευχόμασταν και ελπίζαμε
η Μακένζι να γίνει καλά.
Το μόνο που ξέραμε ήταν ότι ένα αμάξι έπεσε πάνω σε ένα κτίριο.
No comments yet. Be the first to leave one.