Coachella: 20 Years in the Desert

We beginnen dit halfuur met een van de populairste muziekscenes...

waar duizenden mensen afkomen op Coachella Music Festival. Wat de line-up betreft...

er komen artiesten als Beyoncé, The Weeknd en Post Malone.

Coachella heeft een traditie met klassieke artiesten.

Madonna was er, Paul McCartney speelde er. Topnamen.

Natuurlijk Radiohead, The Black Keys. En heel veel anderen.

Ik was heel zenuwachtig.

Dat had ik nog nooit gevoeld bij een show. Ik probeerde te bedenken waarom.

Het is groot, Billie. Daarom.

Iedereen weet wat Coachella is. Ook als muziek je niets doet, weet je dat.

Het Coachella-festival is gisteren afgelopen.

Het is een enorm concert over twee weekenden.

Naar Coachella gaan is een overgangsritueel voor elke millennial.

Dit is geen rockconcert. Dit is geen Coachella.

Laat je horen, Coachella.

We willen aankondigen dat er een show bijkomt.

We doen Sunday Service op Coachella.

Wereldsterren doen Coachella. Dus er is druk om echt te leveren.

Je ontkomt er niet aan. Het werd Beychella. Beyoncé nam het weekend over.

Meer mensen praten over jouw optreden.

Je slaat de volgende dag de krant open en ziet dat ze praten over wat jij deed...

niet over wat drie acts voor jou deden.

Het meest besproken concert ter wereld...

was dit weekend van iemand die al vijftien jaar dood is.

Laat je horen voor Tupac.

Ze gaan over je oordelen, man. Zodra je op het podium van Coachella staat.

En daar praten ze de rest van het jaar over. Dus zorg dat je shit klopt.

Laat je horen voor Post Malone.

In mijn wereld zijn ze altijd ontzettend gastvrij geweest.

Volgens mij is de programmering altijd heel vooruitstrevend.

Ze programmeren alles, van rock en hiphop tot elektronische muziek.

Coachella heeft ruimte weten te bieden...

aan al die muziekstijlen. Weten jullie waar jullie zijn?

Jullie zijn in de jungle, Coachella.

Ik speelde in '99.1999, volgens mij de eerste Coachella.

Ik herinner me dat Paul Tollett, een van de oprichters...

zei dat hij een idee had voor een festival midden in de woestijn.

Het leek een opmerkelijk idee maar ik dacht niet dat het zou werken.

Coachella, zijn jullie klaar?

Vertel iedereen waar we zijn. Bij de Empire Polo Club.

In Indio, Californië. Oké, in deze poloclub...

gebeurt het dus allemaal, hier.

Daar zou het hoofdpodium staan, daar.

Dit hele terrein krioelde gewoon...

van de mensen. - Ja.

Het is moeilijk te geloven. Sommigen zien Coachella nu en denken: logisch.

Coachella is prachtig, toch? Het is een prachtige locatie. Makkelijk.

Het was moeilijk. Het kostte concertpromotor Goldenvoice...

jaren om het voor elkaar te krijgen. Zonder de wortels van Goldenvoice...

was Coachella volgens mij niet wat het nu is.

Dames en heren... 'I Fought the Law and I Won.'

Alles wat Coachella is, is geworteld in het vroege Goldenvoice.

En in de punkrockshows van Gary Tovar. Gary.

Dit is Gary Tovar, een grote punkpromotor. Wil je iets zeggen?

Ik hoop dat deze zaal vanavond overleeft.

Toen ik concerten begon te organiseren was de punkrock die ik deed...

voor veel mensen te wild. Ze konden het niet aan.

Punk ontstond in Engeland in de jaren zeventig en sprak kansarme tieners aan...

zonder werk en zonder hoop.

Nu komt er een nieuwe punkgolf naar de welgestelde middenklasse...

en die trend begint hier, in Hollywood.

Het was een tijd waarin het gevaarlijk was om zulke shows te boeken.

Ze sloopten de tent, er waren vechtpartijen. Ik hield niet van geweld...

maar er was veel geweld in de jaren tachtig en veel slam dancing...

en veel stagediven. Je moest een zekere toewijding hebben voor de muziek...

en de scene, om erbij te horen. Gary Tovar had middelen, interesse...

en passie, en werd een punkvolksheld. Volgens mij spreekt de muziek voor zich.

En ik drijf niets zo ver dat ik ga oordelen.

Volgens mij hoort niemand dat te doen.

Perry en ik... organiseerden skashows in Pomona in zaaltjes, pizzeria's en zo.

We hoorden dat Goldenvoice shows in Pomona ging doen.

Dus reden we naar Long Beach om te zeggen...

blijf hier weg, en ze de waarheid te zeggen.

Ze kwamen langs met het idee: die gast is een grote promotor...

die Pomona wil overnemen of zoiets.

Maar we ontmoetten Gary en hij was ontzettend cool. Het klikte meteen.

We praatten de hele nacht en hij gaf me flyers.

Dat was mijn eerste werkdag bij Goldenvoice.

De punkscene veranderde echt rond '87 of '88. Die was wat weggeëbd.

Toen kwamen acts als Jane's Addiction, Fishbone en Chili Peppers.

Die hielden Goldenvoice relevant.

In die tijd... was Los Angeles het hart van jonge muziek in opkomst.

Mensen gingen naar bands kijken die nog geen contract hadden.

Jane's... toen wij opkwamen, begonnen we in de onderbuik van Los Angeles.

Ik ging naar Goldenvoice en zei: 'Mannen, ik wil dat jullie onze promoters zijn.'

Ze waren bovenal zelf fans.

Onze kantoren zaten boven in Hollywood Palladium.

We waren letterlijk maar met vijf mensen...

die shows boekten voor al mijn lievelingsbands.

Ik kon soundchecks zien van elke band in het Palladium. Het was de droombaan.

Goldenvoice stond op een toplocatie...

om die alternatieve rockscene naar zich toe te trekken...

terwijl de grote promotor in de stad er niets van snapte.

Die boekten nog steeds Janet Jackson en zo.

Dat gaf de groei van Goldenvoice echt brandstof...

van kleine punkpromotor tot echte speler.

Begin jaren negentig... deden we Nirvana, Chili Peppers.

Het leek alsof het goed ging maar financieel hadden we het zwaar.

Die shows leverden niets op. Maar Gary had een handeltje ernaast in wiet.

Ik raakte betrokken bij een groep mensen.

We rookten allemaal marihuana en surften bij het strand.

We wilden geen marihuana van de grens halen want die was verschrikkelijk.

We wilden de hoogste kwaliteit halen. Die kwam van de andere kant.

Dus dat deed ik.

Het was de periode van 'Just Say No'. Alleen al vorig jaar...

werden meer dan 10.000 drugscriminelen veroordeeld...

en nam de DEA voor bijna 250 miljoen dollar in beslag.

De federale overheid heeft mij vier jaar lang onderzocht.

Toen gebeurde er van alles en wist ik dat er een aanklacht zou komen.

In maart '91 werd hij gearresteerd. Vanaf toen was hij uit het bedrijf.

We kochten het bedrijf van Gary...

en gebruikten de naam Goldenvoice een tijd niet. Misschien zou de politie bellen...

maar dat gebeurde nooit. Nadat ik weg was...

hoopte ik alleen dat zij konden doorgaan. En dat deden ze.

Volgende week houdt het Congres hoorzittingen over ticketprijzen.

Die komen op een moment dat de grootste rockband...

de grootste ticketverkoper in de branche...

beschuldigt van wangedrag en woekerprijzen.

Ticketmaster weigerde zijn kosten genoeg te verlagen voor Pearl Jam.

De band annuleerde zijn tour.

Onze grootste zorg is of we het recht hebben...

een ander bedrijf te gebruiken. Tot nu toe hebben we...

geen haalbaar alternatief gevonden.

Alles zat op slot. Op alle grote podia in Zuid-Californië...

waar je kon optreden. Pearl Jam ging naar Paul en zei zoiets als:

jullie krijgen de klus als jullie een plek vinden die geen Ticketmaster-locatie is.

Pearl Jam zou Los Angeles dus overslaan. Wij praatten ze richting Palm Springs.

We reden naar Palm Springs. We vonden niets.

Maar iemand zei dat er in Indio een poloveld lag. Dat was nog verder.

Wij dachten alleen maar: wacht, waar ligt Indio? Waar heb je het over?

Moeten we oostwaarts naar een show? We reden naar Indio. Het voelde echt ver.

Verder dan nu. Hoe was de rit?

In de verkoop. Volgens mij verkochten we 25.000 kaarten.

Het budget was heel laag. Gewoon een podium midden op het veld.

Maar het was toch bijzonder.

De aantrekkingskracht van die hele show...

was natuurlijk dat er schoenen op het podium belandden.

Minstens honderd paar schoenen. Eén raakte Eddie Vedder op z'n hoofd.

Dus de band ging achter de apparatuur spelen en kwam daarna terug.

Jeff en ik gaan naar de hoofdingang... en als jullie naar buiten gaan...

slaan we iedereen op blote voeten in elkaar.

In de jaren negentig begonnen bands...

met wie we hecht waren, Pearl Jam, Nirvana...

en Chili Peppers, enorm te groeien. Maar ze groeiden te snel.

We konden de arena's die zij vulden, niet betalen.

Dus ging ik letten op de ravescene die begon op te borrelen.

Rave is een Britse import... die hier de afgelopen twee jaar is aangeslagen.

Een typische raveparty vindt meestal plaats in een verlaten loods.

Deze snel veranderende subcultuur heeft zelfs een eigen stem in maandbladvorm...

onder de naam URB. Raymond Roker, hoofdredacteur van URB...

legt zijn visie uit op de kracht en ontwikkeling van rave.

Ik begon gewoon naar clubs te gaan. Zoals iedereen. Clubs die net begonnen...

af te wijken van de mainstream.

Begin jaren negentig was interessant. Je had undergroundmuziek...

undergroundclubcultuur en ook dat elektronische geluid.

Ik trok veel op met Raymond Roker en was dol op zijn blad.

Elk nummer stond vol met dingen die ik niet kende. Het blies me omver.

Net als punkrock had de ravescene een eigen wereld.

Die was totaal anders dan alles wat wij deden.

Geen idee hoeveel evenementen hij deed, maar hij investeerde erin.

Hij investeerde in Organic.

Een ongelooflijk openluchtconcert met elektronische muziek.

We zijn in het mooie skigebied Snow Valley. En we gaan niet skiën.

We zijn hier voor de grootste rave...

die ooit op het noordelijk halfrond heeft plaatsgevonden. Dit is echt het eerste...

nachtelijk festival of rave dat lijkt op wat er in de UK gebeurt.

Dat hadden ze hier in Los Angeles nog niet.

Organic was anders dan alle andere raves. Dit leek bijna op bands.

Chemical Brothers, Orb, Orbital. Ik herinner me Rez van Underworld...

rond 6.00 uur. Dat gevoel had ik nog nooit gehad.

Al die dingen zijn zaadjes voor de toekomst. Onderweg pik je overal...

kleine tips op. Uit de vroege Goldenvoice-tijd...

en dan zie je elektronische raves ontstaan.

Dan sta je bij Organic en denk je: ik wil iets doen dat een combinatie is...

van de rockbands om ons heen en al die nieuwe artiesten die opduiken.

Dus wilden we een evenement neerzetten dat dat allemaal samenbracht.

Die zomer ging Paul op een dag... naar alle festivals in de UK en Europa.

Hij kwam terug en ik zat op een dag in zijn kantoor.

Hij zei: ik denk eraan een muziekfestival te beginnen...

op die locatie waar we Pearl Jam deden. Ik noem het Coachella. En ik dacht:

Coachella? Wat een vreselijke naam.

Ik herinner me dat Paul naar me toe kwam. Hij zei: 'Ik heb een idee.

We willen een groot festival in de woestijn doen...

met al die bands.' We bespraken van alles, zelfs de naam. Hij zei: 'Coachella.'

Ik weet nog: ik was tegen. Ik zei: niet doen. Vreselijk idee.

De meeste mensen zeiden: noem het geen Coachella.

Vooral niet Coachella Valley Music and Arts Festival. Dat is wat stroef.

Voor zover ik wist...

was een Europees festival in de Verenigde Staten nog min of meer ongekend.

Dus toen Paul begon met Coachella vond ik dat echt een beetje raadselachtig.

In de VS is het idee dat zoiets gewoon niet werkt.

Het Amerikaanse publiek past niet bij samenkomen in grote groepen...

zonder knokken.

Woodstock '99. Een weekend rock-'n-roll in de staat New York...

eindigde gisteravond laat met brand en vandalisme.

Dit is een heel gevaarlijke situatie. Iedereen wil hier weg. Wij gaan ook.

Toen het driedaagse concert zondagavond eindigde...

liepen vreugdevuren uit de hand en vochten plunderaars met de politie.

Maandag na Woodstock kondigden we Coachella aan. Alles stond al klaar.

Het was gewoon een complete ramp. Mensen waarom zou je dit nu doen?