The Ballad of Wallis Island

Barishte!

Ëh... - Përshëndetje! Përshëndetje!

A është kjo... A jemi këtu? - Herb!

Barishte!

Barishte!

Ja ku është! Herb McGwyer!

Të kam në dorë!

Të kam në dorë tani, Herb!

Dëshironi të dëgjoni?!

Shenja e parë e çmendurisë.

I dashur mua.

Oh! Ia dole mbanë?!

Nuk të dëgjoj!

Arritët këtu në rregull?!

Epo, po, padyshim.

Sigurisht që e bëre!

Asnjë e keqe, ëh... vakti i tmerrshëm në fluturim?

A nuk ka, si,

një port... këtu? - A nuk ka një port?

Epo, jo!

Është me të vërtetë një lloj porti i natyrës.

Është, ëm... - Në rregull...

Mund të të çoj disi nëpër cekëtinat.

Ëëë, a mundesh ndoshta, ëëë... - Unë jam Çarlsi.

Charles Heath. - Të marrësh një çantë?

Sigurisht. - Faleminderit.

Merre atë.

Më ngarko. Më ngarko, butak.

Ja ku është. Sëpata e vjetër. - Shpejt, të lutem. Është e rëndë.

Kjo është fantastike. - Mund ta pranosh, të lutem?

Sigurisht. Absolutisht. - Faleminderit.

Po, të lutem. Sëpatën.

Më pëlqen shumë. - Dakord. S-Pra...

Një fans i zjarrtë i punës suaj, padyshim.

Çfarë të bëj atëherë? - Faleminderit që erdhët. Oh, do ta marr këtë.

Jo, jo, jo, jo, jo! Jo!

Bimë. Në rregull.

Dakord. Ja ku jam. Më vjen shumë keq, Herb.

Merr... Mund ta marrësh çantën time?! - Merr gjithçka, apo jo?

Merr gjithçka. Mbaje të thatë.

Në rregull, jemi mirë. Afër... - Jemi mirë?

Epo, "rruajtje e plotë", doja të thoja, jo "jemi mirë".

Dakord. Je mirë?

Je i lagur. Oh, më bezdis. - Jo. Dua të them, unë...

Kjo sepse unë isha...

duke urinuar me kitarën.

Oh, jam shumë i mërzitur... Mirë se vini në Ishullin Wallis.

Ju nuk udhëtoni lehtë, apo jo, ju muzikantë?

Epo, ky është ishulli.

Do ta tregoj përreth ndërsa ecim përpara, me të vërtetë.

Ne jemi takuar në të vërtetë, Herb.

Mund të mos kesh, ëm...

Bursa e Misrit në Colchester.

Hajde. - Glamour. Dera e skenës, 2008.

Im, ëm...

Marie, një grua rreth...

po, lart,

dhe një burrë rreth...

Epo, unë, pra...

me të.

Një...

Po, takoj shumë njerëz.

Sigurisht që po. Burrë i famshëm.

Burrë popullor.

Sa larg është?

Hë? - Sa larg është?

Oh, jo shumë larg.

Nuk mund të dërgojnë një makinë?

Ata? - Ëëë, Wallis Lodge,

hoteli im. - Wallis Lodge, shtëpia ime?

Dhe hoteli juaj. Po, pikërisht.

Këtë javë.

Një hotel në gjithçka përveç emrit.

Dhe, ëm...

dhe, ëm, objektet.

Ti... - Ti?

Duhet t'i telefonoj njerëzit e mi.

Oh!

Më pëlqen shumë kjo.

Duke i thirrur njerëzit e tij.

Vendbanimi im i përulur.

Oh, jo, nuk ke nevojë të heqësh këpucët, Herb.

Epo, janë të lagura.

Oh, po. Nga deti.

Le të të bëjmë të bukur, të freskët dhe të thatë.

Kam një banjë të klasit botëror, meqë ra fjala.

Po.

Këmbët e luanit mbi të.

Jo e vërtetë, sigurisht, por gjëja më e mirë që mund të ndodhë më pas.

Sa i përket koncerteve, nuk do të jetë pikërisht Glasto.

Glastonbury.

Ëh, po, kjo është në rregull.

Dua të them, unë preferoj shumë, e dini,

koncerte intime.

O Zot, po.

Ëëë, sa?

Njerëz? - Po.

Epo, më pak se njëqind.

Perfekt. - Perfekt.

Po.

Shumë përpjekje e mirë kjo, Herb.

Po vjen deri këtu pa shokët e tu të rrugës.

Vetëm një set akustik. - Ëh.

Pse t’i shpenzosh paratë kot? Shumë mirë.

Epo, jo, nuk e bëra... - Gjë që më bën të eci përpara

për çështjen e vështirë të pagesës.

Hmm. - Oh, po, nuk kemi nevojë ta bëjmë këtë tani.

Është tmerrësisht e pahijshme, apo jo?

Para në dorë? - Po.

Tani, ajo që mendova të bëja është t'ju jap

50 £ tani

dhe pjesa tjetër prej 499,950 £

me përfundimin e koncertit.

Nëse llogaritjet e mia janë të sakta.

Në rregull.

Oh.

Një gjysmë milioni të mirë.

Duhet të të mbajë në telat e kitarës për disa vite,

ti mercenar i mallkuar.

Epo, prit pak. Kjo nuk është... - Jo, unë thjesht...

arsyeja pse po e bëj koncertin.

Jo. Jo, jo, jo. Jo, jo, jo.

Këto janë të gjitha shaka.

Po bëj shaka.

Shaka të përfshira.

Është thjesht, ëm...

Nuk jam mësuar vërtet të kem mysafirë.

Po përpiqem vetëm të krijoj pak atmosferë.

Epo, ka një rast konkret...

Unë kam bërë çaj për vete dhe jo ti.

Po, shiko, a mund të ndërrohem, të lutem?

Është... Unë jam i lagur. - Ti je.

Zonja Judi.

Dame Judi Drenched.

Jo shumë muzikantë vijnë në ishull, Herb.

Për arsye të qarta,

dmth. është padyshim e largët.

Dhe nuk ka stadiume apo stadiume.

Pa hotele butike.

Epo, nuk ka hotele.

Ka një lloj kampingu jozyrtar.

Nuk mund ta presësh saktësisht Mick Hucknall-in

për ta fshehur atë nën kanavacë.

Kate Bush erdhi në ishull.

Barishte.

Por mendoj se kjo ishte më shumë si një tërheqje,

në vend që të ishte pjesë e një turneu.

Ajo kishte nevojë për pak qetësi dhe paqe.

Dhe që ne mund t'ju ofrojmë.

Po. Kjo është bukuria e këtij ishulli.

Heshtja.

Dhe, sigurisht, bukuria.

Është një ishull jashtëzakonisht i bukur.

Je këtu brenda.

Në rregull, a mundesh, ëm... - Po.

Mm-hmm. Oh, meqë ra fjala,

E ke kaluar kohën plotësisht, Herb.

Dita e Detarit të Dielën.

Gjithmonë një pikë e spikatur.

Po, do të rri i qetë deri në koncert.

Faleminderit. - Tani, kjo rubinet nuk funksionon.

Epo, funksionon. - Po, funksionon.

Funksionon, por funksionon disi...

shumë mirë, nëse e kupton çfarë dua të them.

Kjo dikur ishte një lloj pikimi.

Dhe tani që...

më shumë shpërthime.

Po. Më falni përsëri. Nëse...

Nëse këto janë shumë të gjera ose të varura për ju.

Nga ana pozitive,

Kam këtu në dorë një Winona.

Dhe çfarë?

Një kalorës i Winona-s.

Kalorësi yt. - Në rregull.

Ti tani je Winona krenare

të një kalorësi.

E ke veten...

mollët tuaja të preferuara,

Braeburn prej tyre,

herë tre.

Përbindësh Munch, Qepë turshi.

Mos shko duke i përkëdhelur zonjat.

Dhe, sigurisht, pak uiski.

Dhe duhet të jetë Johnnie Walker Blue Label.

Vetëm disa gjëra për të cilat ke shprehur simpati

në, ëm... - Intervista.

Në të kaluarën. Dhe, sigurisht,

Bjonda Galliard.

Oh. Po, unë, ëm...

Nuk pi më duhan, shoku. - Jo.

Por ti lëkundesh.

Ti lëkundesh, apo jo?

A keni oriz?

A hani zakonisht oriz?

Për telefonin tim.

A merr telefoni juaj oriz? Çfarë?

Do të thithë ujin nga deti.

A do të jetë, tani? - Epo, mund të jetë, po.

Në rregull. Nuk je vetëm një fytyrë e bukur, apo jo?

Çarls. - Po.