The first 200 lines.
Vertaling:Trilker; graag gedaan:)
Mijn naam is Michael Sullivan.
En ik heb een verhaal dat je vast graag wilt horen.
GEBASEERD OP EEN WAAR VERHAAL
Moge God veel meer zoals jij creëren en je zegenen
Wij zijn dankbaar, Saddam
Onder u zijn we gelukkig en veilig
Moge God veel meer zoals jij creëren en je zegenen
Saddam, we zijn veilig dankzij jou!
VERRAAD voor BEGINNERS
VN, NEW YORK oktober 2002
Michael Sullivan.
Hoe lang heb je gewerkt bij lobbyisten Belasco en Banks?
Twee jaar. Veel strategie, onderzoek en ondersteuning.
Een goede baan. Vind je het niet leuk?
Ik wil niet op mijn 40-ste
ontdekken dat mijn enige bijdrage in de wereld belastingvoordeeltjes zijn,
naaiateliers en gaten in de ozonlaag.
Ben je een idealist?
Ik heb er altijd van gedroomd een diplomaat te worden.
Ik wil iets in de wereld betekenen.
Je vader was diplomaat. - Ja, voor het Ministerie van Buitenlandse Zaken. Hij...
Libanon, 1983.
Het spijt me.
Mijn vader stierf toen ik klein was.
Hij stierf bij een bomaanslag op de Amerikaanse ambassade in Beiroet toen ik vijf was.
Een van mijn eerste herinneringen is zijn verhaal over de oprichting van de VN.
Hij beschreef het als hedendaagse ridders van de ronde tafel.
Ik wilde in zijn voetsporen treden.
In de herfst van 2002 had ik vier keer gesolliciteerd bij de VN.
Volgens mijn zus omdat diplomatie in de familie zit.
Hé, broertje. Hoe is het?
Je ziet er geweldig uit. Sorry dat ik laat ben.
Net als mama is ze getrouwd met iemand
die ze ontmoette als stagiaire bij de VN.
Ik heb iets kleins voor je, maar er komt nog wat.
Een lekkere taart, Lily,
heb je wel genoeg Deense vlaggen? - Ja, ja.
En, nog iets gehoord?
- Nee, ik krijg morgen bericht. - Maar ging het goed?
- Nee, ik was te nerveus. - Nou ja, jammer voor hen.
Je krijgt het vast.
Je hebt zo je best gedaan. - Ja.
Er is iemand jarig. Gaan we taart eten?
Ja!
De beste kandidaten zitten bij die verdomde hedge funds.
Michael Sullivan.
Ik heb zijn vader gekend.
- Deens paspoort. - Van moeders kant.
Maar hij is pas 24 jaar.
We nemen hem.
Ik dacht dat ik onderaan zou beginnen, maar ik kreeg een droombaan.
Persoonlijk assistent van plaatsvervangend secretaris-generaal...
... bij het grootste humanitaire programma in de geschiedenis van de VN.
Ik kan mijn geluk niet op. Ik dacht alleen maar:
"Verkloot dit nou niet."
Het programma heet "Olie voor voedsel". Het werd bedacht in 1995
volgens VN-resolutie 986,
waarin staat dat de VN Iraakse olie verkopen
en de winst gebruiken voor humanitaire hulp in het land
om de ontberingen te verlichten.
Het komt er dus op neer
dat onze dienst probeert een hele natie te voeden met meer dan 20 miljoen mensen.
Je moet je nog een beetje inlezen.
We zijn ver achter met het rapport voor de Veiligheidsraad.
Je directe taak is om te helpen bij de voltooiing.
Je voorganger zou morgen de secretaris-generaal op de hoogte brengen.
Morgen?
Wat is er gebeurd? - Een auto-ongeluk in Irak.
Mijn God! Gaat het goed met hem? -Nee, hij heeft het niet overleefd.
Een korte samenvatting is goed. Pasha is om negen uur op kantoor.
Heb je even, Michael?
- Justin Cutter, CIA. - Echt?
Ja, we zijn er in soorten en maten.
Oké. Kan ik iets voor je doen?
Wij geloven dat "Olie voor voedsel" wordt misbruikt door criminelen.
Mogelijk met hulp van binnenuit en daar zit jij.
Ik heb deze baan pas. Ik ga niet voor jullie spioneren.
Nee, nee! Laat dat over aan de professionals.
Je moet niets doen dat je niet leuk vindt, Michael.
Houd gewoon ogen en oren open voor God en Vaderland.
Ik wist dat "Olie voor eten" een politieke speelbal was.
Het budget was 10 miljard per jaar.
De rest van de operationele begroting van de VN was slechts twee.
Het was enorm veel geld.
De lobbyisten waren net aasgieren.
Het programma was eenvoudig.
Door de sancties tegen Saddam Hussein na de Eerste Golfoorlog
was de Irakese economie ingestort.
Mensen leden honger en stierven door gebrek aan medicijnen en voorzieningen
"Olie voor eten" was opgezet om de Irakezen te helpen overleven
en tegelijkertijd te voorkomen dat Saddam zijn massavernietigingswapens ontwikkelde.
Onder toezicht van de VN werd Iraakse olie tegen marktprijs verkocht
om humanitaire hulp te betalen.
We moesten ervoor zorgen dat alles volgens de regels verliep.
Ik kom de samenvatting presenteren.
Hij komt zo.
Dit verdomde regime!
Ongelooflijk! Ja, ik heb het opgelost. Er is altijd een oplossing.
Nee, we hebben taxi's geregeld
om de afgelegen dorpen te bereiken om de vrachtwagens terug te krijgen.
Noem je dit een samenvatting?
- Het lijkt verdomme wel "Oorlog en vrede". - Sorry, ik wilde zorgvuldig zijn.
- Zorgvuldig? - Ja, meneer.
Verdomme.
Alleen de hoogtepunten knul, anders zijn we hier tot Sint Juttemis.
De ondervoeding is afgenomen, de kindersterfte is verminderd,
en we hebben veel gedaan om water en elektriciteit beschikbaar te maken.
Er zijn enkele structurele fouten in de distributie, vooral in het noorden.
De Koerden krijgen minder tarwe, melk en diesel
dan Tikrit, dat meer krijgt dan waar ze recht op heeft.
De geboortestad van Saddam. Wat een verrassing.
Ja...
Er zijn ook allerlei extra kosten in de contracten.
Ik weet vrij zeker dat het smeergeld is.
Als u het wilt zien... ik heb ze verzameld en gemarkeerd op pagina 26-29.
Het is veel geld. In sommige gevallen tot 30%.
Ga zitten
Knul... Ga zitten.
De eerste regel van diplomatie is dat de waarheid niet om feiten gaat
maar om consensus. De consensus is nu dat de sancties blijven bestaan.
De Amerikanen en Britten gaan ze niet opheffen, dus...
als we willen dat het volk in Irak zal overleven,
moeten we "Olie voor eten" in stand houden, ondanks alle tekortkomingen.
Meneer... - De tweede regel is zwijgen en luisteren.
Als het past, mag je praten, met discretie.
- Anders houd je je kaarten tegen de borst. - Ja.
Je vader was een goede man.
Je mag blij zijn dat je zijn hart hebt.
Ja, dat heb ik gehoord.
We hebben elkaar een paar keer ontmoet.
Het moet in '79-80 zijn geweest.
Wat een tragedie.
Beirut.
Verdomme. Het spijt me.
Het moet moeilijk zijn geweest om zonder vader op te groeien.
Ik wist niet anders. Ik heb gehuild.
Goed.
Maak je samenvatting af. Ga naar huis en pak in.
We nemen de nachtvlucht naar Bagdad.
- Of heb je andere plannen? -Nee, ik niet.
Natuurlijk niet. Dank u wel.
BAGDAD, IRAK
Ik werd meegesleept in de romantiek.
Dat wilde ik immers. Avontuur en een nobel doel.
Bagdad was mijn Casablanca.
Min of meer raar, gek, gevaarlijk en vreemder dan ik had gedacht.
Het land leefde in constante bezetting.
- Ons kantoor in Bagdad wordt een probleem.
We kunnen niet toestaan dat de regiomanager het rapport saboteert.
- Waarom zou hij dat doen? - Zij.
Dus de Veiligheidsraad wordt gedwongen de sancties op te heffen-
en iedereen kan verdienen aan zijn deal die hij maakte met Saddam
voor hij Koeweit binnenviel en de hele wereld woedend maakte.
Jezus christus, jongen. Moet ik je echt alles leren?
Om de zes maanden moeten we ons bestaan rechtvaardigen.
Het is nu onze taak een rapport te schrijven voor de Veiligheidsraad
dat al het goede benadrukt van het "Olie voor eten" programma
en de uitdagingen minimaliseert. Niet liegen. Nee, nooit liegen.
Maar we moeten onze feiten en onze waarheid zorgvuldig kiezen.
Juist.
Kan ik erop vertrouwen dat je dat doet?
Ja. Absoluut.
VN HOOFDKWARTIER, BAGDAD
Daar is zij. Madame Dupre.
Die ons een mes in de rug wil steken.
- Christina! - Fijn om u weer te zien.
- Hassan Ghazarian, aangenaam. - Michael Sullivan, aangenaam.
- Een foto? - Ja, natuurlijk.
- Heb je mijn documenten ontvangen? - Ja. Ik heb ze zelfs voor je geprint.
Oh, geweldig.
Je schrijft goed.
60 procent van het Iraakse volk
is volledig afhankelijk van onze hulp om te overleven.
Tarwe, melk, medicijnen, noodzakelijke infrastructuur.
In de afgelopen tien maanden hebben we ondervoeding van kinderen
in Irak met 50% verminderd
en dus de kindersterfte significant verlaagd.
Heel erg bedankt. Fotografen kunnen hier komen.
U kunt een foto nemen met Madame Dupre.
Het is moeilijk het misbruik van de bevolking door Saddam te overdrijven.
Vrienden van het regime komen gemakkelijk aan medicijnen
maar minderbedeelden sterven aan de eenvoudigste ziekten.
Wacht.
Ze sturen slechte medicijnen. Deze zijn oud.
Bedankt dat je dit meldt. We zullen er zeker naar kijken.
Hij zegt dat er een zwarte markt is voor "Olie voor eten" pillen.
Of dit onschuldige kind...
Leg haar uit waarom ze geen stamceltherapie krijgt die haar kan genezen.
Waarom zij moet lijden omdat het Westen Irak zijn waardigheid misgunt.
Ik kan dat niet uitleggen.
Ze vraagt waarom je huilt.
Ik beloof alles te doen wat ik kan om je kind te helpen.
Het maakt me ziek te moeten luisteren naar je leugens.
Het is PR, Christina. Iedereen werkt zo hard.
Mijn rapport aan de Veiligheidsraad zal de waarheid vertellen.
Het is maar dat je het weet. - Jouw rapport?
Het programma is een mislukking. De sancties werken niet.
Hoezo een mislukking? De medicijnen komen binnen. Mensen krijgen basisvoeding.
Tegen welke prijs? Iedereen misbruikt het systeem.
No comments yet. Be the first to leave one.