Return to Silent Hill

Oh, hajde tani.

Duhet të më bësh shaka.

Më vjen shumë keq. Unë...

Je mirë?

Po. Jo, jam mirë. Jam mirë.

Ja, më lejo të të ndihmoj.

Ëh...

Më vjen keq për të gjitha këto.

Sigurisht, në rregull. - E kuptova.

Çelësi është i thyer.

Dreq, ky është autobusi im.

Hej.

Hej. Hej, hej! Prit!

Prit pak, e kuptova. Oh, dreqin.

Mundesh thjesht... Më fal.

Epo, zyrtarisht jam një idiot.

Ku po shkonit?

Qyteti.

Ku po shkoje?

Thjesht lart në kalim.

Mendoj se nuk ishte e thënë të ishte.

Pra, çfarë do të bësh?

Mund të kthehem në qytet, mendoj.

Si quhet?

Silent Hill.

Ka një shteg poshtë andej.

Bukur.

Çfarë është ajo atje poshtë mbi ujë?

Ky është Lakeview.

Është një hotel.

Pamja e liqenit nga çatia është shumë e bukur.

Mjaft mirë që ia vunë emrin një hoteli?

Gati sa nuk më shkatërrove,

dhe tani po më shkakton vështirësi?

Po, dreq. Më fal. Ëëë...

E meritoja këtë, apo jo?

Znj. Unë jam James, meqë ra fjala.

Meri.

Seriozisht, Meri, më lejo të të çoj në shtëpi me makinë.

Mund të të shpëtoj nga një ose dy ndrydhje të kyçit të këmbës.

As që të njoh, Xhejms.

Në rregull. Epo, do të më duhet të qëndroj këtu,

Shiko të biesh poshtë, sigurohu që të mos rrëzohesh.

Duket si pendim i përshtatshëm

për prishjen e ditës sime.

Pra, do të vini apo jo?

Stuhia e verës në Silent Hill.

Nuk ndodh shpesh.

Por kur bëhet...

Mendoni se është koha për të shkuar.

Në rregull. Në rregull.

Jezus!

Më vjen keq.

Më vjen keq. Kjo varet nga unë.

Hajde të shkojmë, idiot.

Vrimë prapanice!

Dil nga këtu. - Le të shkojmë. Le të shkojmë.

Po? Hajde!

Hajde!

Hiqu nga unë, nxirre!

Më lër të shkoj!

Në djall të jesh! Në djall të jesh!

Natë e mbarë, djall.

Ja ku je.

Si je?

Jo aq mirë.

Ke qenë duke pirë.

Ndjehesha sikur po lëviznim në drejtimin e duhur, James.

E di.

Duhet të ndalosh së torturuari veten.

Ja çfarë dua të bësh.

Kthehu në shtëpi, pi pak ujë, fli pak.

Rivendos dhe eja në takimin tonë nesër.

Po, nesër. Po. Në rregull.

Do ta shohim.

O Zot!

James, ka kaluar kaq shumë kohë.

E di këtë.

Por unë po pyes...

Të lutem të kthehesh, të lutem.

Për në vendin tonë.

Diçka ka ndodhur.

Të lutem, Xhejms. Kam nevojë për ty.

Me dashuri, Meri.

Jezusi.

Është ajo.

Gjithmonë ka qenë ajo.

Meri.

Vajza e ëndrrave të mia.

Dashuria e jetës sime.

Vendi ynë.

Qyteti ynë.

Dashuria jonë.

Ishte këtu.

Ishte kudo.

Dhe tani, ata vazhdojnë të më thonë të heq dorë.

Për të vazhduar më tej.

Por si mund ta bëj ndonjëherë këtë?

Kur më telefonon?

Përshëndetje?

Merr një çantë.

Çfarë?

Kujdes.

Janë të rënda.

Pra, nga vjen e gjithë kjo?

Kjo?

Do të thuash hirin?

Po.

Filloi me zjarret në verë.

Çau nëpër pyje.

Disa ende po digjen.

Dhe pastaj erdhën shirat.

E drejtë.

Pra, ka dikush...

dikë që më intereson, dhe duhet ta gjej.

Nuk do ta bësh.

Përmbytjet përmbytën impiantin e trajtimit të ujit.

Kur uji ndotet,

njerëzit nuk qëndrojnë pranë.

Dëgjo, unë prapë do të përpiqem të shkoj në qytet

nëse do të mundeshe vetëm...

Epo...

faleminderit, gjithsesi.

Prit.

Nuk e gjen atë që po kërkon,

Gjithmonë mund të kthehesh dhe të më gjesh.

Unë jam Angela.

Angela.

Sigurisht.

Pra, çfarë nëse unë...

u zhvendos këtu?

Pa muze. Pa klube.

Anonimitet zero.

Po, jam po aq i tronditur sa edhe ti.

Vërtet do të doje të zhvendoseshe këtu?

Unë do ta bëja.

Pse?

Epo, ja ku është kjo vajzë.

Dhe ajo nuk është shumë për t'u parë, por...

Çfarë?

Nuk mendon se jemi gati të jetojmë bashkë?

Ka pjesë të mia që nuk i ke parë.

Po sikur ajo që jam unë të frikëson?

Nuk do të ndodhë.

Të premtoj.

Hej. Hej, hej, hej.

Hej tani, tani anoje kokën prapa.

Nuk mund ta besoj këtë.

S'ka problem. Të kuptoj.

Jam këtu. Do të jem gjithmonë këtu.

E kam seriozisht.

Nuk e kuptoj.

Kjo është çmenduri.

Përshëndetje?!

A mund të më dëgjojë dikush?

A është dikush aty?

Përshëndetje?

Përshëndetje?

A më dëgjon?

Ata po kthehen.

Kush? - E di që do të kthehen.

Gjithë atë errësirë, nuk mund ta mbash larg.

Thjesht-thjesht-thjesht largohu nga unë, në rregull?

Nuk e prisja një mosparaqitje, James.

Jam në Silent Hill.

Çfarë?

E bëra... diçka ka ndodhur këtu.

Diçka vërtet, vërtet e keqe.

Xhejms.

Më dëgjo me kujdes.

Kjo po del jashtë kontrollit.

Më duhet të shkoj në shtëpi...

te Marisë.

Çfarë thatë?

Kam nevojë që të kthehesh.

Nuk ka më shtëpi për ty atje.

Xhejms?

Xhejms?

Mendova se nuk do të vije kurrë!

Të gjithë... ky është Xhejmsi. - Përshëndetje.

Pra, Meri më thotë që je artiste.

Po. Piktor.

Dhe ti ke muzën e përsosur.

Meri ynë, ajo është diçka e veçantë.

Një mollë e vogël vezulluese e syrit të babait të saj.

Pra, ju të gjithë e njihni atë, apo...?

E njeh atë?

Joshua Crane.

Nuk i bën drejtësi kur e thua me zë të lartë.

Ai na ndryshoi jetën.

Familja e Marisë,

ata e ndërtuan këtë qytet.

Na dha qëllim.

Jeta ime po rrotullohej në të gjitha drejtimet.

Më ndihmoi ta mbaja kokën përsëri drejt.

Mendoj se të gjithë kemi një histori të ngjashme.

Znj.

Ne kemi një mënyrë për t'i parë gjërat këtu në Silent Hill.

Por mos u shqetëso.

Jam i sigurt që do të gjejmë një vend për ty.