The first 152 lines.
หนทางสู่ราชาภูตที่สืบทอดกันมา เฉพาะเชื้อพระวงศ์แห่งมารีนฟอเรสต์
มันคือแสงแห่งความหวังที่ผู้เป็นที่รักของราชา ทิ้งไว้ให้ลูกหลานของตน
เทียร่าอยู่ในป่าตรงหน้า
เอริอ็อต รอคำสั่งอยู่ที่นี่นะ
ไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมคือผู้ช่วยคนสนิทของท่านอควาสตีด
ปล่อยให้เจ้านายไปคนเดียวไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ
อืม
เข้าใจแล้ว
ท่านอควาสตีดผู้สงบเยือกเย็นเสมอ
ดูเหมือนจะเสียอาการ พอเป็นเรื่องของท่านเทียร่าโรสสุดที่รัก
ฉันต้องคอยซัพพอร์ตเขา
เทียร่า ฉันจะไปช่วยแน่นอน
เอาละ ลุยกันเลย
มันเป็นทางเดินที่อัศจรรย์มากเลย
แบบที่พวกภูตพงไพรน่าจะถูกใจ
อืม
คีธ ราชาแห่งภูตน่าจะอยู่ปลายทางนี้แหละ
แต่ไม่รู้ว่าไกลแค่ไหน
มองไม่เห็นปลายทางเลย
เพราะมันเป็นทางเดินเวทมนตร์
กระหม่อมพยายามสำรวจรอบๆ มาสักพักแล้ว
แต่ก็ไม่สำเร็จ
งั้นเหรอ
ถ้าเอริอ็อตทำไม่ได้ การคลำทางก็คงเป็นเรื่องยาก
ถ้าระหว่างนี้ เกิดอะไรขึ้นกับเทียร่า...
ท่านอควาสตีด
เถาวัลย์เหรอ นี่มันอะไรกันเนี่ย
กับดักของราชาภูตพงไพรสินะ
กับดักเหรอ
ทำไมต้องวางกับดัก
คงไม่อยากให้เราผ่านไปง่ายๆ ล่ะมั้ง
เทียร่า...
ฉันจะเอาตัวยัยนั่นไป
ท่านอควาสตีด ทรงอย่าออกไปข้างหน้ามากนัก
เราไม่รู้ว่ามีกับดักแบบไหนรออยู่บ้าง
มันอันตราย
ไม่ว่าจะอันตรายแค่ไหน ฉันก็จะไป
รีบไปหาเทียร่าให้เร็วที่สุด
ท่านอควาสตีด
จงหลีกทาง นภาเอ๋ย
รีบไปเถอะ เอริอ็อต
พ่ะย่ะค่ะ
ตกลงว่าใครเป็นข้ารับใช้กันแน่เนี่ย
เทียร่า
เทียร่าตื่นแล้ว
- เทียร่า - เทียร่า
มากินผลไม้กันเถอะ
น่ารักจัง
แต่ทำไมพวกภูตถึงอยู่ที่นี่
จริงด้วยแฮะ
ดิฉันถูกคีธลากมาที่นี่นี่นา
ต้องกลับไปแล้ว
คีธล่ะ
ตอนนี้ราชาไม่อยู่หรอก
เทียร่า มาเล่นกัน
ดิฉันเล่นด้วยก็ได้
แต่อยากกลับไปที่วังก่อนรอบนึง
กินไอ้นี่สิ
กินเลยนะคะ
อร่อยจัง
- กินอันนี้ด้วย - กินนี่ด้วย
มันคือสตรอว์เบอร์รี่
มีแอปเปิ้ลด้วยนะ
ปฏิเสธความหวังดีของภูตไม่ได้ซะด้วย
กินเยอะๆ นะ
เยอะเกินไปแล้ว
- เอาอีกๆ - กินอีกๆ
เยอะขนาดนี้กินไม่ไหวหรอก
ขอบคุณนะ
ดิฉันอิ่มแล้วล่ะ
ค่อยยังชั่ว
อร่อยรึเปล่า
จ้ะ อร่อยมาก
ของจากป่านี่อร่อยทุกอย่างเลยเนอะ
รู้สึกเหมือนถูกป่าโอบกอดเลย
รู้สึกดีและผ่อนคลายจัง
แต่ว่า...
คุณภูต ดิฉันอยากกลับวังจังเลย
แบบนี้ควรทำยังไงดี
จะกลับแล้วเหรอ
เราอยากเล่นด้วยนะ
ขอโทษนะจ๊ะ
คราวหน้าไว้เล่นกันใหม่นะ
มาทางนี้สิ
ทางนี้ๆ
ตามมาทางนี้
ทางนั้นเหรอ
เอ๊ะ ห้องครัวเหรอ
ทำไมล่ะ
ราชาจัดเตรียมไว้ให้เทียร่าน่ะสิ
คีธน่ะเหรอ
จริงอยู่ว่าคีธชอบขนมหวานฝีมือของดิฉัน
ไอ้นี่มีรสหวานนะ
ส่วนไอ้นี่เค็มนะ
ส่วนไอ้นี่เผ็ดมากๆ เลยล่ะ
เครื่องปรุงจากดอกไม้และผลไม้เหรอ
ขอชิมหน่อยได้ไหม
- ได้สิ - ได้เลย
หวานจัง
ดอกสีชมพูคือน้ำตาล
ดอกสีฟ้าคือเกลือ
ดอกสีแดงมีรสเผ็ด
ส่วนดอกสีเหลืองน่าจะใช้แทนพริกไทยได้
พอเอาไปเคี่ยวแล้วจะได้ซุปแสนอร่อยล่ะ
ภูตพงไพรนี่น่าทึ่งจัง
- เทียร่าทำขนมสิ - เอ๊ะ
- ทำเถอะนะ - ทำหน่อยนะ
เดี๋ยวนี้เลยเหรอ
แต่ตอนนี้ดิฉันต้องไปพบท่านอควาก่อน
ได้โปรดเถอะ
เราจะช่วยทำด้วย
ไว้ทำขนมเสร็จแล้วจะพาไปส่งจริงๆ
- เย่ - เป็นผู้ช่วย
เป็นผู้ช่วย
ถ้าไม่ทำขนมให้เสร็จก็กลับไม่ได้สินะ
รู้สึกประหลาดบอกไม่ถูก
เพราะเป็นวัตถุดิบที่ไม่คุ้นเคย เลยแอบตื่นเต้นว่าจะรสชาติเป็นยังไง
ใส่ดอกไม้เลยนะ
โปรยลงไป
เอ๊ะ
นี่มันกลีบดอกไม้หวานที่เคยกิน
รสไม่หวานเท่าน้ำตาล แถมช่วยเพิ่มสีสัน คงไม่เป็นไร
อยากได้เครื่องปรุงพวกนี้จัง แต่ว่า...
ไปบอกคนที่จับตัวเรามา ว่าอยากได้เครื่องปรุง มันจะดีเหรอ
ตกแต่งด้วยดอกไม้เป็นขั้นตอนสุดท้าย
- ว้าว - เย่
คัปเค้กเสร็จเรียบร้อยจ้ะ
อร่อยจัง
คัปเค้กอร่อยจังเลย
ค่อยยังชั่ว
ต้องพาไปที่ทางออกด้วยนะจ๊ะ
วางใจเราเถอะ
เราจะพาเทียร่าไปเอง
ประตูนี้แหละ
เปิดเลยๆ
สุดท้ายก็ถึงทางออก
ที่นี่มัน...
ไม่ใช่ทางออก
ที่นี่คือที่ไหนกันเนี่ย
นั่นบัลลังก์เหรอ
ให้ความรู้สึกว้าเหว่เหลือเกิน
ตอนนี้ต้องรีบกลับไป เพราะท่านอควาอาจเป็นห่วงอยู่
เขาดันเข้ามาเห็นตอนดิฉันอยู่กับคีธ
ดิฉันเองก็คงหึง ถ้าเห็นท่านอควาอยู่กับหญิงอื่น
ไม่อยากให้เข้าใจผิดกันมากกว่านี้แล้ว
ท่านอควาเป็นใครเหรอ
เขาเป็นคู่หมั้นของดิฉัน
คนที่เทียร่าชอบเหรอ
ใช่แล้ว ดิฉันชอบเขามากเลย
ความรู้สึกที่ท่านอควารักดิฉัน สื่อมาถึงดิฉันจนมากเกินพอด้วยซ้ำ
ทั้งที่เป็นอย่างนั้น
No comments yet. Be the first to leave one.