The Rose of Versailles (ベルサイユのばら)

Midden 18e eeuw.

Vanwege de turbulente omstandigheden in Europa...

wilden Frankrijk en Oostenrijk...

hun bondgenootschap vereeuwigen.

Dus trouwde de Franse kroonprins Lodewijk...

met aartshertogin Marie-Antoinette van Oostenrijk.

Het is mei 1770.

Een koets met daarin de bruid is zojuist gearriveerd in Frankrijk.

Dus dit is Frankrijk.

Eindelijk zie ik het landschap en de mensen.

Aartshertogin Marie-Antoinette.

Vanaf deze dag ben jij de kroonprinses van Frankrijk.

Het landschap en het volk zijn van jou.

O, moet je kijken.

Wat prachtig...

Prinses Marie.

Gravin de Noailles, wie is dat?

Dat is Oscar François de Jarjayes.

Frankrijk heeft knappe edelmannen.

Aartshertogin...

Oscar is een dame.

De jongste dochter van generaal Jarjayes.

Hoewel ze een vrouw is, is ze kapitein van de Koninklijke Garde.

Oscar François de Jarjayes...

MEI 1770 COMPIÈGNE.

Uwe Hoogheden.

Hare Hoogheid de kroonprinses is gearriveerd.

Aangenaam, Uwe Majesteit. Hoe maakt u het?

Wat een mooie bruid.

Het voelt alsof je heel Frankrijk geluk komt brengen.

Hemeltje.

Nu dan...

Daar staat mijn kleinzoon Lodewijk, de kroonprins en je nieuwe echtgenoot.

Is dit mijn man?

Vooruit. Begroet je bruid met een kus.

Nu zo'n prachtige bruid is gearriveerd...

Mijn hart voelde helemaal niets.

Is dit het dan?

O, we zijn er bijna.

Jongste dochter van de befaamde Oostenrijkse keizerin Maria Theresia...

Marie-Antoinette.

Geboren in de familie Jarjayes, edelen die het Franse koningshuis dienden...

groeide Oscar François de Jarjayes op als een zoon om haar vader op te volgen.

En de plek waar deze twee rozen...

zulke stormachtige tijden zouden beleven...

was hier in Versailles, te Frankrijk.

Moge onze zielen bloeien in liefde.

THE ROSE OF VERSAILLES

in al hun pracht

dit is ons lot

kijk niet om, onze liefde zal ons nooit in de steek laten

moge onze zielen bloeien in liefde

de roos van Versailles

voor altijd zal ons trillend hart blijven schitteren

tot het einde der tijden

toen ik ontwaakte

wist ik al dat deze reis was begonnen

een prachtige tiara

maar moet ik mijn lot accepteren?

Mijn hart, dat gevangen zat achter witte knopen

zal niet langer zwijgen, ik laat het brullen

ik zie je in het licht dat door het bladerdak schijnt

de wind laat deze dag beven, ja, mijn liefste

ik zal het me altijd herinneren, je schitterde zo helder in mijn ogen

ik zal mezelf altijd voor je opofferen, je weet dat ik mijn leven zou geven

bind ons niet vast, we moeten vliegen

moge onze zielen bloeien in liefde

in al hun pracht

dit is ons lot

kijk niet om, onze liefde zal ons nooit in de steek laten

moge onze zielen bloeien in liefde

de roos van Versailles

voor altijd zal ons hart blijven schitteren

tot het einde der tijden

stralend heldere dagen zullen nooit vervagen

trots op onze wegen, wat ze ook zeggen

de roos bloeit trots in de lucht O, ik heb liever

geen tijd om te wachten op de regen,

reik naar de melodie van vreugde waar we zo naar hebben verlangd

ontluik als een roos, nu of nooit

luister naar je hart, ga met me mee.

Je bent beter geworden, André.

Ik heb nog een lange weg te gaan voor ik op jouw niveau ben.

Het is eindelijk zover.

De dag waar je zolang op hebt gewacht.

Ja.

Toen ik elf jaar was...

zei mijn vader dat ik Marie-Antoinette zou dienen...

die op een dag met de kroonprins zou trouwen.

Ik heb haar vandaag voor het eerst gezien.

Het was alsof haar waardigheid van binnenuit stroomde.

Ze is echt een geboren koningin.

Ik werd eraan herinnerd...

dat het mijn plicht is om haar met al mijn kracht te beschermen.

André.

Vanaf nu zul je me vaker naar het paleis begeleiden.

Ik heb je hulp nu meer dan ooit nodig.

Je kunt van me op aan.

Ik heb altijd aan je zijde gestaan en zal dat blijven doen.

Goed werk vandaag, Oscar.

Vader.

Je bent een aanwinst voor mij en de hele familie Jarjayes.

Bedankt.

Was je weer aan het schermen, André? - Oma?

Luister goed.

Lady Oscar geeft je misschien een speciale behandeling...

maar je moet niet vergeten...

dat wij gewone mensen hier zijn om te dienen.

Natuurlijk, dat weet ik.

Begrijp je dat? - Ja, vader.

Maar al te goed.

Alles wat schittert in deze wereld

is in mijn handen, zonder uitzondering

al mijn wensen zijn uitgekomen

als talloze sterren aan de nachtelijke hemel

ruches, diamanten, alle dingen waar ik dol op ben

champagne, bonbons, ik wil plezier maken

iedereen verzamelt zich meteen om me heen

ik hoef maar één keer te glimlachen

de tradities en gebruiken zijn zo streng

maar elke dag bruist van de theekransjes en galafeesten

wat een geweldig leven la vie en rose

alles wat je hier ziet, is van mij

het geluk dat me was beloofd

ja, ze volgen me allemaal, ik ben hun ster

maar ik heb het gevoel dat er iets ontbreekt

alles wat je hier ziet, is van mij

dat heb ik altijd al geloofd

ja, ze volgen me allemaal, ik ben hun ster

maar ik heb het gevoel dat er iets niet klopt

niemand kan zien

dat ik me zo voel

waarom voel ik een leegte in mijn hart?

Maar ik geloof nog steeds in mezelf

ik ben wie ik ben

ik zal altijd trouw blijven aan mezelf

en leven zoals ik wil

alles wat je hier ziet, is van mij

ja, ze volgen me allemaal ik ben hun ster

wil iemand me alsjeblieft opmerken?

Hier ben ik dan, helemaal alleen.

We zijn al drie jaar getrouwd.

Waarom stelt de kroonprins zich niet meer open voor mij?

Zijne Hoogheid is een bedachtzame en stille man.

Ik las ooit een boek.

Er stond in dat een vrouw haar zielsverwant ontmoet...

verliefd wordt en met hem trouwt.

De liefde hoort plots uit de hemel te vallen, zoals Icarus...

om als een onweerstaanbare storm in je hart te branden.

Moet ik de rest van mijn leven doorbrengen zonder dat ooit te ervaren?

Op een dag zult u koningin van Frankrijk zijn.

Dat is een geweldige taak.

Daar kunnen de meeste vrouwen alleen maar van dromen.

Maar...

Ik, Oscar, heb de belangrijke verantwoordelijkheid om u te beschermen.

Dat is een enorme eer voor mij.

Oscar...

Als je een man was, zou ik verliefd op je zijn geworden.

Prinses, dit kan niet.

Wegsluipen naar Parijs op dit nachtelijke uur is verkeerd.

Alsjeblieft, Oscar.

Ik voel me hier zo opgesloten.

Maskerade, maskerade, een zwierig feest

maskerade, maskerade een droom voor één nacht

verberg je gezicht laat je hart zien

laten we dansen en al het andere vergeten

maskerade, maskerade een geheim feest

maskerade, maskerade een zoete vrucht

we praten, we dansen, gaan elkaar voorbij

in de champagnebubbels bruist het gif van de liefde

een romantische rivaliteit

een vluchtig spel

waar zijn de konijntjes?

Waar zijn de jachthonden?

Zonde en plezier

liefde en verderf

gefluister en gezucht fladderen door de lucht.

Pardon, jongedame.

Mag ik de volgende dans?

Zeg me uw naam.

Oscar.

Als je naar iemands naam vraagt...

is het gebruikelijk om eerst je eigen naam te geven.

Ik ben Oscar François de Jarjayes.

Kapitein bij de Koninklijke Garde.

Mijn naam is Hans Axel von Fersen.

Ik ben een graaf uit Zweden.

Von Fersen.

Als u de dame wilt spreken...

kom dan naar het paleis van Versailles en dien een formeel verzoek in.

Dit is de kroonprinses van Frankrijk...

Marie-Antoinette.

Uwe Hoogheid.

Een jonge Zweedse graaf wenst een audiëntie met u.

Bedankt voor uw bezoek, graaf von Fersen.

Het is een voorrecht u weer te ontmoeten.

Nee. Help me.

Uwe Hoogheid.

Doe uw ogen dicht, Uwe Hoogheid.

Oscar.